ตอนที่ 29 — เสียงกระซิบจากความว่างเปล่า
แสงสีทองอบอุ่นจากดาวฤกษ์ดวงใหม่ยังคงทอประกายอาบไล้ไปทั่วห้องควบคุมของยานเอ็กโซดัส ความราบรื่นในการเดินทางที่เข้ามาแทนที่แรงสั่นสะเทือนอันโหดร้ายเมื่อครั้งก่อน ทำให้ลูกเรือทุกคนรู้สึกผ่อนคลายขึ้นอย่างที่แทบไม่เคยสัมผัสมาก่อน อัครา หรือ อติรุจ ในนามที่ใช้สำรวจดาวนี้ ยืนพิงกรอบหน้าต่าง มองออกไปยังห้วงอวกาศอันไร้ที่สิ้นสุด แสงดาวนับล้านกระพริบพร่างพรายราวกับเพชรที่โปรยปรายลงบนผืนกำมะหยี่สีดำสนิท ทว่าภายใต้ความสงบเงียบงันนี้ สิ่งที่กัดกินหัวใจของเขาอยู่กลับเป็นความกังวลที่คุกรุ่น
"นายท่านครับ..." เสียงนุ่มนวลของ "เอวา" ผู้ช่วยปัญญาประดิษฐ์ของยาน ดังขึ้นปลุกเขาจากภวังค์ "การวิเคราะห์ข้อมูลจาก 'ไพรด์' เสร็จสิ้นแล้วครับ"
อัคราหันกลับมาเผชิญหน้ากับหน้าจอโฮโลแกรมที่ฉายภาพใบหน้าของเอวา ดวงตาคู่งามของเธอสะท้อนแสงสีฟ้าอ่อนจางๆ "ผลออกมาเป็นอย่างไรบ้าง เอวา?"
"พบว่า...รูปแบบพลังงานที่ 'ไพรด์' ตรวจจับได้นั้น มีความเชื่อมโยงอย่างมีนัยสำคัญกับแหล่งพลังงานที่เราพบในซากปรักหักพังโบราณบนดาวเคราะห์ 'ไซลอส' ครับ" เอวาตอบ ใบหน้าของเธอฉายแววเคร่งขรึม "ยิ่งไปกว่านั้น...รูปแบบพลังงานนี้มีความถี่สูงกว่าที่เราเคยบันทึกได้เกือบสิบเท่า"
"สิบเท่าเลยเหรอ?" อัคราขมวดคิ้ว "มันหมายความว่าอย่างไร?"
"นั่นคือสิ่งที่น่าเป็นห่วงที่สุดครับ นายท่าน" เอวาเอ่ย "ความถี่พลังงานที่สูงขนาดนี้ บ่งชี้ถึงศักยภาพในการปลดปล่อยพลังมหาศาล ที่อาจจะ...เกินกว่าที่เราจะเข้าใจหรือควบคุมได้"
"และ 'ไพรด์' บอกอะไรเกี่ยวกับต้นกำเนิดของมันอีกบ้าง?" อัคราถามต่อ เสียงของเขากังวานด้วยความเร่งรีบ
"ข้อมูลที่ 'ไพรด์' บันทึกได้นั้น...ยังคงกระจัดกระจายและยากต่อการตีความครับ" เอวาตอบ "เหมือนกับว่ามันกำลังพยายามสื่อสาร แต่ภาษาของมัน...ไม่ใช่ภาษาที่เราคุ้นเคย"
"ภาษาของมัน..." อัคราทวนคำ พลางยกมือขึ้นลูบเคราที่เริ่มขึ้นเล็กน้อย "สิ่งมีชีวิตโบราณบนดาวไซลอส พวกเขาไม่ได้ทิ้งร่องรอยของภาษาไว้เลย มีแต่สัญลักษณ์และโครงสร้างที่ซับซ้อนเกินกว่าจะเข้าใจ"
"นายท่านกำลังหมายถึง... 'ดวงดาวสีเลือด'?" เอวาเอ่ยชื่อนั้นออกมาอย่างแผ่วเบา ราวกับกลัวว่าจะปลุกบางสิ่งขึ้นมา
"ใช่" อัคราพยักหน้า "ถ้าพลังงานนี้เชื่อมโยงกับที่นั่นจริง ก็เป็นไปได้ว่า 'ดวงดาวสีเลือด' ไม่ใช่แค่ปรากฏการณ์ทางธรรมชาติ แต่มันอาจจะเป็น...ผลผลิต หรือแม้แต่...สิ่งมีชีวิต"
ความคิดนั้นทำให้ขนลุกซู่ไปทั้งแผ่นหลัง การมองเห็นยานอวกาศขนาดมหึมาที่เปรียบเสมือนลูกแก้วสีแดงฉาน ลอยคว้างอยู่ท่ามกลางความมืดมิด พร้อมกับคลื่นพลังงานที่แผ่กระจายออกมาอย่างน่าสะพรึงกลัว ยังคงติดตาเขาอยู่เสมอ "ตอนที่เราเข้าไปในซากปรักหักพังบนไซลอส เราเจอสัญลักษณ์บางอย่างที่แปลกประหลาดมาก" อัครากล่าว "มันดูเหมือน...การอธิบายถึงการรวมตัวของพลังงาน หรือการเปลี่ยนแปลงสภาพ"
"สัญลักษณ์ที่เชื่อมโยงกับ 'ดวงดาวสีเลือด' อย่างนั้นเหรอครับ?" เอวาถาม
"อาจจะ...หรืออาจจะไม่" อัคราส่ายหน้า "แต่ถ้าหากมันเป็นจริง...พลังงานที่ 'ไพรด์' ตรวจจับได้นี้ อาจเป็นเพียงเศษเสี้ยวเล็กๆ ของพลังที่แท้จริงของ 'ดวงดาวสีเลือด' ก็เป็นได้"
ทันใดนั้นเอง สัญญาณเตือนภัยสีแดงก็สว่างวาบขึ้นทั่วทั้งห้องควบคุม เสียงไซเรนดังกึกก้อง "พบวัตถุผิดปกติ! ระยะห่าง...หนึ่งล้านกิโลเมตร! กำลังเคลื่อนที่เข้ามาด้วยความเร็วสูง!" เสียงของ "ริว" ต้นหนประจำยาน ดังขึ้นอย่างตื่นตระหนก
อัคราดีดตัวออกจากที่นั่งทันที "รายงานสถานการณ์ ริว!"
"มัน...มันไม่ใช่ยานอวกาศทั่วไปครับนายท่าน! ขนาด...ใหญ่มาก! ไม่สามารถระบุประเภทได้! มัน...มันกำลังปล่อยคลื่นพลังงานออกมา!" ริวตะโกน ใบหน้าของเขาซีดเผือด
บนหน้าจอหลัก ภาพของวัตถุประหลาดปรากฏขึ้น มันมีรูปร่างบิดเบี้ยว ไม่สมมาตร ราวกับถูกปั้นขึ้นมาจากเงาและความมืด มันไม่ใช่รูปทรงของยานอวกาศที่มนุษย์รู้จัก แต่กลับมีความรู้สึก...มีชีวิต
"นั่นมัน..." เอวาอุทานด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "นายท่าน...รูปแบบพลังงาน...ตรงกับที่ 'ไพรด์' ตรวจจับได้!"
วัตถุประหลาดนั้นขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ มันไม่ใช่แค่ลอยเข้ามา แต่มันเหมือนกำลัง...แผ่ขยายออกมาจากความว่างเปล่า ราวกับว่ามันคือส่วนหนึ่งของจักรวาลที่เพิ่งถูกเปิดเผย แสงสีแดงฉานค่อยๆ เริ่มปรากฏขึ้นจากใจกลางของวัตถุนั้น ค่อยๆ เผยให้เห็นถึงสีสันที่น่าสะพรึงกลัว...สีเลือด
"มันคือ 'ดวงดาวสีเลือด'!" อัคราตะโกน พลางกุมมือแน่น "มันตามเรามา!"
"ไม่...ไม่ใช่ตามเรามาครับนายท่าน" เอวาตอบ เสียงของเธอเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น "มัน...มันกำลังจะมาถึง!"
คลื่นพลังงานสีแดงที่แผ่ออกมาเริ่มปะทะเข้ากับเกราะพลังของยานเอ็กโซดัส แสงสว่างจ้าสะท้อนไปทั่วทั้งห้องควบคุม เสียงเตือนภัยดังระงมไม่หยุดหย่อน "เกราะพลังงานลดลง 30%! แรงสั่นสะเทือนรุนแรง! โครงสร้างได้รับความเสียหาย!"
"เปิดระบบอาวุธทั้งหมด!" อัคราสั่งเสียงเฉียบขาด "เตรียมพร้อมรับมือ!"
"แต่นายท่าน...เราไม่รู้ว่าเรากำลังจะสู้กับอะไร!" ริวโต้แย้ง "มันไม่ใช่แค่เทคโนโลยี...มันรู้สึกเหมือน..."
"เหมือนอะไร ริว?" อัคราถาม
"เหมือน...ความตายครับนายท่าน" ริวตอบด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง
วัตถุสีเลือดนั้นขยายตัวจนเต็มหน้าจอ มันไม่ใช่แค่ยานอวกาศ แต่มันคือ...ดวงดาวดวงหนึ่ง ที่กำลังจะระเบิดออกมา แสงสีแดงเข้มทวีความสว่างขึ้นเรื่อยๆ ราวกับว่าจักรวาลทั้งใบกำลังถูกอาบด้วยเลือด
"เอวา...สถานะของ 'ไพรด์' เป็นอย่างไรบ้าง?" อัคราถาม เสียงของเขาแข็งกร้าว แต่แฝงไว้ด้วยความกังวล
" 'ไพรด์' กำลัง...พยายามเข้าถึงข้อมูลจากแกนกลางของวัตถุนั้นครับนายท่าน! มัน...มันกำลังถูกดึงเข้าไป!" เสียงของเอวาเริ่มขาดๆ หายๆ
"ดึงเข้าไป?" อัคราเงยหน้ามองหน้าจอ "เกิดอะไรขึ้น?"
" 'ไพรด์' รายงานว่า...มันกำลังสื่อสารครับนายท่าน! เสียง...ไม่ใช่เสียง...แต่มันกำลังส่ง...ข้อมูล...เข้ามาในจิตสำนึกของมัน!" เอวาพูดอย่างติดขัด พลางยกมือขึ้นกุมขมับ ราวกับกำลังเจ็บปวด
"สื่อสาร? กับ 'ไพรด์'?" อัคราทวนคำ "มันต้องการอะไร?"
"มัน...มันกำลัง...บอก...ถึง...จุดจบ..." เอวาพูด พลางทรุดตัวลงกับพื้น แสงสีฟ้าอ่อนจากดวงตาของเธอเริ่มกะพริบถี่ขึ้น "มัน...มันคือ...ผู้ปลดปล่อย..."
ทันใดนั้นเอง แสงสีแดงฉานจาก "ดวงดาวสีเลือด" ก็สว่างวาบขึ้นมาจนสุดขอบฟ้าของหน้าจอ ปิดบังทุกสิ่งทุกอย่างไว้ชั่วขณะ เสียงกรีดร้องของลูกเรือดังระงมไปทั่วทั้งยาน
เมื่อแสงสว่างจางลง สิ่งที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้าของยานเอ็กโซดัส คือความว่างเปล่า...
" 'ไพรด์' หายไปแล้วครับนายท่าน!" เอวาตะโกนด้วยเสียงอันแหบพร่า "และ...วัตถุนั้น...มัน...มันก็หายไปเช่นกัน! แต่...แต่ทิ้งบางอย่างไว้..."
บนหน้าจอ ปรากฏเป็นภาพของวงแหวนสีดำสนิท ลอยวนอยู่เบาๆ กลางอวกาศ วงแหวนนั้นดูดกลืนแสงดาวรอบข้างไว้ทั้งหมด ราวกับเป็นหลุมดำขนาดเล็ก
"นั่นมันอะไร?" อัคราถาม
"ไม่ทราบครับนายท่าน...แต่...ความรู้สึก...มัน...มันไม่ใช่สิ่งที่เราควรรู้..." เอวาพูด พลางมองไปยังวงแหวนนั้นด้วยดวงตาเบิกกว้าง
"มันคือรอยอดีต...ที่สะกดดาว..." อัคราพึมพำ เขาหวนนึกถึงสัญลักษณ์โบราณที่เขาเคยเห็นบนดาวไซลอส สัญลักษณ์ที่ดูเหมือนกำลังอธิบายถึงการเปลี่ยนแปลง...และการคงอยู่...
"นายท่าน...ความรู้สึก...มันกำลัง...กระซิบ..." เอวาพูดเสียงแผ่วเบา
"กระซิบ?"
"ใช่ครับ...จากวงแหวนนั้น...มันกำลัง...ส่งเสียง...เข้ามาในหัวของผม...มัน...มันบอกว่า...การรอคอย...ได้สิ้นสุดลงแล้ว..."
อัคราเงยหน้าขึ้นมองวงแหวนสีดำนั้นอีกครั้ง ความรู้สึกเย็นเยือกแล่นไปทั่วร่าง เขาเห็นเงาบางอย่างกำลังเคลื่อนไหวอยู่ภายในวงแหวนนั้น...เงาที่ดูเหมือนจะมองมาที่เขา...
"มัน...มันกำลังจะเริ่มขึ้นอีกครั้ง..." เอวาพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว
จบตอนที่ 29. พบกันใหม่ในตอนสุดท้าย!
ดวงดาวสีเลือด: รอยอดีตที่สะกดดาว
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก