ตอนที่ 27 — เปลวเพลิงใต้บาดาล

ผืนน้ำสีครามเข้มภายใต้แสงจันทร์สะท้อนเป็นประกายระยิบระยับ ราวกับมีเพชรพลอยนับล้านเม็ดลอยระยิบอยู่เบื้องหน้า ตะวันฉายยืนนิ่งอยู่ที่ริมหาดทรายสีหม่น ดวงตาของเธอจับจ้องไปยังผืนน้ำเบื้องหน้า ราวกับกำลังมองหาบางสิ่งบางอย่างที่ซ่อนเร้นอยู่ใต้คลื่นลมที่แผ่วเบา ใบหน้าของเธอฉายแววแห่งความมุ่งมั่นและความกังวลระคนกัน การเดินทางสู่ท้องทะเลอันกว้างใหญ่เพื่อค้นหา 'อัญมณีแห่งวารี' ‌อันเป็นกุญแจสำคัญในการปลดผนึกพลังที่หลับใหลของเผ่าพันธุ์ของเธอ ใกล้เข้ามาทุกขณะ

"ตะวันฉาย!" เสียงทุ้มคุ้นหูดังขึ้นจากด้านหลัง ทำให้เธอหันไปมอง ร่างสูงสง่าของ 'นาวิน' เพื่อนสนิทและคู่หูนักล่าอัญมณีปรากฏกายอยู่ไม่ไกล เขาสวมชุดดำทะมึนอันเป็นเอกลักษณ์ ​บ่งบอกถึงความเป็นมืออาชีพที่ผ่านสมรภูมิมานับครั้งไม่ถ้วน

"นาวิน... มาแล้วหรือ" ตะวันฉายเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า แต่ก็เจือด้วยความยินดีที่ได้เจอเขา

"เจ้าดูเหนื่อยนะ มีอะไรรึเปล่า" นาวินเดินเข้ามาใกล้ พลางสังเกตแววตาของเธอที่ฉายความครุ่นคิด

"เปล่า... แค่คิดถึงเรื่องบางอย่าง" ‍ตะวันฉายพยายามปัดความกังวลออกไป "เจ้ามาถึงพอดี ข้ากำลังจะบอกข่าวสำคัญ"

"ข่าวอะไรกัน" นาวินเลิกคิ้วขึ้น

"ข้าได้รับข่าวจากแหล่งข่าวที่เชื่อถือได้... 'ดร.อนันต์' นักสมุทรศาสตร์ผู้เชี่ยวชาญเรื่องอารยธรรมโบราณใต้น้ำ ได้ค้นพบเบาะแสสำคัญเกี่ยวกับที่ตั้งของ 'วิหารแห่งเงือก' ‌แหล่งกำเนิดของ 'อัญมณีแห่งวารี'"

ดวงตาของนาวินเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น "จริงหรือ! ที่ตั้งอยู่ที่ไหนกัน"

"ยังไม่แน่นอนทีเดียว... แต่แหล่งข่าวบอกว่ามันอยู่ลึกเข้าไปในเขต 'รอยแยกแห่งความมืด' เป็นพื้นที่ที่ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ แม้แต่นักดำน้ำที่เก่งที่สุดก็ยังหวาดหวั่น" ‍ตะวันฉายเล่าต่อ "ว่ากันว่ามันเป็นที่อยู่ของสิ่งมีชีวิตดึกดำบรรพ์ที่น่าสะพรึงกลัว และมีกระแสน้ำวนอันตรายที่สามารถกลืนกินทุกสิ่งได้"

นาวินพยักหน้าช้าๆ "รอยแยกแห่งความมืด... ข้าเคยได้ยินชื่อเสียงของมัน มันไม่ใช่สถานที่ธรรมดาแน่"

"นั่นคือเหตุผลที่ข้าต้องการให้เจ้ามา... เราจะเดินทางไปด้วยกัน" ตะวันฉายตัดสินใจแน่วแน่

"แน่นอนอยู่แล้ว! ​นี่คือภารกิจของเรา" นาวินตอบรับอย่างไม่ลังเล "แล้วเราจะออกเดินทางเมื่อไหร่"

"พรุ่งนี้เช้า... ก่อนที่ 'เงาอัสดง' หรือพวก 'นักล่าสมบัติใต้สมุทร' กลุ่มอื่นจะรู้ข่าว" ​ตะวันฉายกล่าว "ข้าได้เตรียมเรือดำน้ำขนาดเล็กไว้แล้ว และอุปกรณ์ทุกอย่างก็พร้อม"

"ดีมาก! เราต้องไปให้ถึงก่อนที่มันจะตกไปอยู่ในมือของคนชั่ว" นาวินกำหมัดแน่น "แต่ตะวันฉาย... ข้ามีเรื่องต้องบอกเจ้าด้วย"

"เรื่องอะไร"

"ท่าน 'อัครมหาเสนาบดี' ​ได้ส่งคนมาตามหาเจ้า... พวกเขากล่าวว่ามี 'คำสั่งพิเศษ' จาก 'ท่านผู้นำ' ที่เจ้าต้องรับทราบเป็นการด่วน"

ตะวันฉายหน้าเครียดขึ้นทันที "คำสั่งพิเศษ? เกี่ยวกับอะไร"

"ข้าไม่รู้รายละเอียด... แต่คนของท่านอัครมหาเสนาบดีดูเร่งร้อนมาก พวกเขาบอกว่ามันเป็นเรื่องคอขาดบาดตาย" นาวินมองตะวันฉายด้วยความเป็นห่วง "เจ้าแน่ใจนะว่าพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่งในตอนนี้"

ตะวันฉายถอนหายใจเบาๆ "ข้าไม่เคยมีทางเลือกอื่นเลย นาวิน... ชีวิตของข้าผูกติดอยู่กับการกอบกู้เผ่าพันธุ์ของเราแล้ว" เธอเงยหน้ามองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว "ไม่ว่าจะมีอุปสรรคใดเข้ามา ข้าจะก้าวข้ามมันไปให้ได้"

ขณะที่ทั้งสองกำลังพูดคุยกัน จู่ๆ ก็มีเสียงกุกกักดังมาจากพุ่มไม้ริมหาด ทั้งคู่หันไปมองด้วยความระแวง

"ใครนั่น!" นาวินตะโกนพร้อมชักปืนที่เหน็บเอวออกมา

เงาตะคุ่มร่างหนึ่งปรากฏกายขึ้นจากเงามืด... ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็น 'ลดา' หญิงสาวผู้มีพรสวรรค์ในการสื่อสารกับสัตว์ทะเล และเป็นสหายที่ไว้ใจได้ของตะวันฉาย

"ตะวันฉาย! นาวิน! ข้าตามหาเจ้ามานาน!" ลดาหอบหายใจหนัก

"ลดา! เจ้ามาทำอะไรที่นี่!" ตะวันฉายอุทานด้วยความประหลาดใจ

"ข้ามีเรื่องด่วนมาบอก! ตอนที่ข้ากำลังสื่อสารกับปลาโลมา... พวกมันบอกว่ามี 'เรือดำน้ำลึกลับ' ลำหนึ่งกำลังมุ่งหน้ามาทางเกาะนี้! และดูเหมือนว่า... พวกมันไม่ได้มาดี!"

สีหน้าของตะวันฉายและนาวินเปลี่ยนไปทันที

"เรือดำน้ำลึกลับ?" ตะวันฉายทวนคำ "พวกมันคือ 'เงาอัสดง' งั้นหรือ"

"ไม่แน่ใจ... แต่ปลาโลมาบอกว่าเรือลำนั้นปล่อย 'คลื่นพลังงาน' บางอย่างออกมา ซึ่งทำให้สัตว์ทะเลหลายชนิดมีอาการหวาดกลัวและหนีไป" ลดาเล่าด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก

"คลื่นพลังงาน... นั่นอาจจะเป็นเทคโนโลยีของพวก 'ไซเรน'!" นาวินอุทานด้วยความตกใจ "พวกนั้นกำลังตามหา 'อัญมณีแห่งวารี' เหมือนกัน!"

"แล้วเราจะทำอย่างไรดี" ลดาถามอย่างกังวล

"เราต้องรีบออกเดินทางก่อนที่พวกมันจะมาถึง!" ตะวันฉายตัดสินใจอย่างรวดเร็ว "นาวิน เตรียมเรือของเราให้พร้อม!"

"รับทราบ!" นาวินรีบวิ่งไปยังที่ที่ซ่อนเรือดำน้ำของพวกเขาไว้

ตะวันฉายหันไปหาลดา "ลดา เจ้าอยู่เฝ้าเกาะนี้ไปก่อนนะ ถ้ามีอะไรผิดปกติ รีบแจ้งข่าว!"

"ไม่! ข้าจะไปด้วย!" ลดาเอ่ยขึ้นอย่างเด็ดเดี่ยว "ข้าก็อยากช่วยปกป้อง 'อัญมณีแห่งวารี' เหมือนกัน"

ตะวันฉายมองลดาด้วยความซาบซึ้ง "ก็ได้... แต่เจ้าต้องระวังตัวให้มากนะ"

ขณะที่ทั้งสามกำลังเตรียมตัว เสียงเครื่องยนต์ของเรือดำน้ำลำใหญ่ก็ดังสนั่นหวั่นไหวมาจากเบื้องหน้า! แสงไฟจากเรือลำนั้นสาดส่องเข้ามายังชายหาด ทำให้มองเห็นเงาตะคุ่มของเรือที่ใหญ่โตมโหฬารราวกับสัตว์ทะเลโบราณ

"มาแล้ว! เร็วเข้า!" ตะวันฉายตะโกน

ทั้งสามรีบกระโดดขึ้นเรือดำน้ำขนาดเล็กของตะวันฉาย ทันทีที่ประตูเรือปิดลง เครื่องยนต์ก็คำรามอย่างทรงพลัง เรือดำน้ำพุ่งทะยานออกสู่ท้องทะเลอย่างรวดเร็ว

"พวกเขาตามมาทันแล้ว!" นาวินมองผ่านช่องมองภาพ "เรือลำนั้นใหญ่กว่าเรามาก!"

"เราต้องหลบเลี่ยงพวกเขาให้ได้... และไปถึง 'รอยแยกแห่งความมืด' ให้เร็วกว่า!" ตะวันฉายกำคันบังคับแน่น ดวงตาของเธอจดจ่ออยู่กับภารกิจ

เรือดำน้ำของตะวันฉายพุ่งทะยานแหวกคลื่นไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้ชายหาดอันเงียบสงบอยู่เบื้องหลัง ท้องทะเลยามราตรีเต็มไปด้วยความอันตรายที่มองไม่เห็น และการแข่งขันครั้งใหม่ก็ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว... การแข่งขันที่จะตัดสินชะตากรรมของ 'อัญมณีแห่งวารี' และเผ่าพันธุ์ของเธอ

ภายใต้แสงจันทร์ที่สาดส่องลงมา เรือดำน้ำขนาดเล็กของตะวันฉายกำลังต่อสู้กับกระแสน้ำอันเชี่ยวกราก มุ่งหน้าสู่จุดหมายปลายทางที่เต็มไปด้วยปริศนาและความน่าสะพรึงกลัว เบื้องหลังของพวกเขา เรือดำน้ำขนาดยักษ์ของศัตรูตามติดมาอย่างไม่ลดละ แสงไฟสว่างวาบราวกับดวงตาของอสูรใต้น้ำกำลังจับจ้องเหยื่อ

"พวกมันกำลังไล่ตามเรามาติดๆ!" ลดาตะโกนรายงาน "คลื่นพลังงานที่พวกมันปล่อยออกมาเริ่มรุนแรงขึ้น! สัตว์ทะเลรอบๆ ตัวเรากำลังหนีกันอย่างตื่นตระหนก!"

ตะวันฉายกัดฟันแน่น "นาวิน เรามีเวลาเหลือน้อยแล้ว! เร่งความเร็วให้สุด!"

"กำลังเร่งอยู่! แต่กระแสน้ำที่นี่แรงมาก!" นาวินตอบ เขากำลังควบคุมเครื่องยนต์อย่างเต็มกำลัง เพื่อฝ่าฟันอุปสรรคที่ธรรมชาติสร้างขึ้น

บนจอเรดาร์ ปรากฏภาพของเรือดำน้ำศัตรูที่กำลังไล่ตามมาอย่างไม่ลดละ ยิ่งเข้าใกล้ 'รอยแยกแห่งความมืด' มากเท่าไหร่ กระแสน้ำก็ยิ่งปั่นป่วนมากขึ้นเท่านั้น คลื่นพลังงานสีเขียวมรกตอันน่าขนลุกเริ่มแผ่ขยายออกมาจากเรือศัตรู ทำให้เปลือกนอกของเรือดำน้ำของตะวันฉายสั่นสะเทือน

"คลื่นพลังงานนั่น... มันสามารถทำลายโครงสร้างของเรือเราได้!" นาวินตะโกนเตือน "เราต้องหาทางหลบเลี่ยง!"

"หลบเลี่ยงอย่างไร ในเมื่อเราอยู่กลางทะเลแบบนี้!" ตะวันฉายตวาด เธอกำลังเครียดจัด

ทันใดนั้นเอง จู่ๆ หน้าจอเรดาร์ก็ปรากฏวัตถุขนาดใหญ่มหึมาที่กำลังเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว...

"นั่นมันอะไร!" ลดาอุทาน

"ไม่... เป็นไปไม่ได้!" นาวินอุทานด้วยความตกใจ

"มันคือ... 'วารีทมิฬ'!" ตะวันฉายเอ่ยชื่อสัตว์ทะเลในตำนานด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ

'วารีทมิฬ' สัตว์ทะเลในตำนานที่ถูกเล่าขานว่ามีขนาดใหญ่โตมหาศาล สามารถกลืนกินเรือทั้งลำได้ในคราวเดียว มันปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน ราวกับถูกเรียกมาด้วยคลื่นพลังงานของเรือศัตรู!

"พวกมัน... พวกมันใช้ 'วารีทมิฬ' เป็นอาวุธ!" ตะวันฉายเข้าใจแผนการของศัตรูในทันที

"เราจะทำอย่างไรดี!" ลดาถามอย่างตื่นตระหนก

"เราต้องสู้!" ตะวันฉายตัดสินใจแน่วแน่ "นาวิน เจ้าเตรียมอาวุธ! ลดา เจ้าช่วยสอดแนมและบอกตำแหน่งของมัน!"

"รับทราบ!" นาวินรีบหยิบปืนเลเซอร์พิเศษสำหรับต่อสู้ใต้น้ำ

"เจ้านี่ใจเด็ดจริงๆ" นาวินกล่าวชื่นชมตะวันฉาย

"นี่ไม่ใช่เวลามาชมกัน! ถ้าเราไม่หยุดพวกมัน เราจะไม่มีทางไปถึง 'วิหารแห่งเงือก' ได้!" ตะวันฉายตอบ

เรือดำน้ำของพวกเขากำลังถูกบีบให้อยู่ระหว่างเรือศัตรูขนาดยักษ์และ 'วารีทมิฬ' ที่กำลังโกรธเกรี้ยว! หางอันทรงพลังของมันกวัดแกว่งไปมา ทำให้เกิดคลื่นยักษ์ที่ซัดกระหน่ำเรือของพวกเขา

"เป้าหมายอยู่ที่ดวงตาของมัน! หากโจมตีโดน มันจะสับสนและล่าถอยไป!" นาวินชี้เป้า

"ลดา ดูตำแหน่งให้ดี!" ตะวันฉายสั่ง

"มันกำลังจะโจมตี! ระวัง!" ลดาตะโกน

ตะวันฉายบังคับเรือดำน้ำหลบหลีกการโจมตีของ 'วารีทมิฬ' อย่างฉิวเฉียด การต่อสู้สุดอันตรายใต้มหาสมุทรได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว! เปลวเพลิงแห่งการต่อสู้กำลังจะปะทุขึ้นใต้บาดาล!

(จบตอนที่ 27)