ตอนที่ 4 — ฤกษ์ประทานพรบททดสอบแห่งมรรคา

แสงอรุณยามเช้าสาดส่องลอดผ่านซุ้มประตูวิหารสีทองอร่าม ทอประกายอบอุ่นละมุนละไมลงบนพื้นหินอ่อนขัดมันราวกับกระจกเงา เทพฤทธิ์ ยืนสงบนิ่งเบื้องหน้ามหาเทพบิดร ด้วยใจที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความเคารพและความตั้งใจอันแรงกล้า สายตาคมกริบจ้องมองไปยังพระพักตร์อันเปี่ยมด้วยเมตตาปรานีของมหาเทพบิดร ซึ่งบัดนี้กำลังเปี่ยมด้วยพลังแห่งความศักดิ์สิทธิ์อันยากจะหยั่งถึง

"เทพฤทธิ์ บุตรของเรา" ‌มหาเทพบิดรตรัสด้วยสุรเสียงทุ้มกังวานราวเสียงระฆังแก้ว "การตัดสินใจของเจ้า เป็นสิ่งที่สวรรค์และเหล่าทวยเทพรอคอย จงรู้ไว้ว่า เส้นทางเบื้องหน้ามิได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ แต่เต็มไปด้วยขวากหนามและบททดสอบอันหนักหน่วง"

เทพฤทธิ์น้อมศีรษะลงอย่างนอบน้อม "ข้าพเจ้าพร้อมแล้ว มหาเทพบิดร ​ข้าพเจ้าจะน้อมรับทุกบททดสอบที่ประทานมา เพื่อพิสูจน์ตนเอง และเพื่อนำความผาสุกมาสู่ปวงชน"

มหาเทพบิดรทรงแย้มพระสรวลน้อยๆ "ดีมาก ด้วยบุพเพสันนิวาสอันผูกพัน ดินแดนที่เจ้าต้องไปเยือนนั้น มิใช่ที่ใดอื่นไกล แต่คือโลกมนุษย์ ‍ดินแดนที่เต็มไปด้วยความสุข ความทุกข์ ความรัก และความเกลียดชัง โลกที่ซึ่งพลังแห่งศรัทธาและความดีงาม ยังคงต่อสู้ดิ้นรนกับเงื้อมเงาแห่งความมืดมิด"

พระหัตถ์ใหญ่ของมหาเทพบิดรยกขึ้น ประกายแสงสีทองเจิดจ้าพลันสาดส่องออกมาจากปลายนิ้ว เป็นรูปดวงดาวที่ส่องประกายระยิบระยับ ‌ลอยวนอยู่เบื้องหน้าเทพฤทธิ์

"นี่คือ 'สัตตะดารา' ดวงดาวแห่งพยากรณ์" มหาเทพบิดรตรัส "มันจะนำทางเจ้าไปสู่จุดหมายที่แท้จริง และจะปรากฏขึ้นอีกครั้ง เมื่อเจ้าถึงยังสถานที่อันเป็นจุดเริ่มต้นแห่งภารกิจของเจ้า"

เทพฤทธิ์เอื้อมมือไปรับดวงดาวแห่งพยากรณ์ไว้ในอุ้งมือ สัมผัสได้ถึงพลังอันอบอุ่นและสั่นสะเทือนแผ่ซ่านเข้ามาในร่าง ‍ดวงดาวส่องประกายเจิดจ้าขึ้นอีกครั้งเมื่อสัมผัสกับผิวกายของเขา ราวกับว่ามันกำลังตอบรับการยอมรับของเขา

"ภารกิจของเจ้า คือการค้นหา 'พฤกษานิรันดร์' พฤกษาแห่งชีวิต ซึ่งถือกำเนิดขึ้น ณ โลกมนุษย์ ​และมีพลังในการเยียวยารักษาสรรพสิ่ง" มหาเทพบิดรทรงอธิบายต่อ "แต่เส้นทางสู่การค้นพบนั้น จะต้องผ่านการพิสูจน์ตนเองหลายประการ เจ้าจะต้องเผชิญหน้ากับอุปสรรคที่เกิดจากอำนาจมืด ที่พยายามจะช่วงชิงพลังของพฤกษามาเพื่อจุดประสงค์อันชั่วร้าย"

"อำนาจมืด?" เทพฤทธิ์ทวนคำ ดวงตาคมกริบฉายแววสงสัย

"ใช่แล้ว" ​มหาเทพบิดรทรงพยักหน้า "ในโลกมนุษย์นั้น มีสิ่งมีชีวิตบางตน ที่หลงใหลในอำนาจมืด และกำลังเฝ้ารอคอยเวลาที่จะครอบครองพฤกษานิรันดร์ เพื่อแผ่ขยายอำนาจของตนไปทั่วทั้งสามภพ เจ้าจะต้องใช้ปัญญา ความกล้าหาญ ​และคุณธรรมอันสูงส่งของเจ้า เพื่อเอาชนะเหล่านั้น"

มหาเทพบิดรทรงหลับพระเนตรลงชั่วครู่ ก่อนจะลืมขึ้นอีกครั้ง ดวงตาคู่เดิมเปี่ยมด้วยประกายที่ลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม

"สัตตะดาราจะนำพาเจ้าไปยังหมู่บ้านชายป่าอันเงียบสงบแห่งหนึ่ง ในหมู่บ้านนั้น เจ้าจะได้พบกับเบาะแสแรกที่จะนำทางเจ้าไปสู่พฤกษานิรันดร์ จงจำไว้ เทพฤทธิ์ ความเมตตาและการช่วยเหลือผู้อื่น คืออาวุธที่ทรงพลังที่สุดของเจ้า"

เมื่อมหาเทพบิดรตรัสจบ แสงสีทองก็พลันสว่างวาบขึ้นรอบร่างของเทพฤทธิ์ เขารู้สึกราวกับว่าร่างกายกำลังถูกยกขึ้นสูง และโลกเบื้องล่างก็ค่อยๆ เล็กลงๆ ราวกับภาพวาดที่ถูกย่อส่วน

ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าเทพฤทธิ์คือทิวทัศน์ของโลกมนุษย์ ท้องฟ้าสีครามสดใส มีปุยเมฆสีขาวลอยเอื่อยๆ สลับกับแสงอาทิตย์ที่สาดส่องลงมาอย่างอบอุ่น เบื้องล่างคือผืนแผ่นดินอันเขียวขจี ที่สลับซับซ้อนไปด้วยทิวเขา ป่าไม้ และแม่น้ำลำธาร

สัตตะดาราในอุ้งมือของเขาส่องแสงนำทาง ชี้ไปยังทิศทางหนึ่งอย่างมั่นคง เขารู้สึกได้ถึงแรงดึงดูดที่มองไม่เห็น กำลังนำพาร่างของเขาให้ลอยลงสู่พื้นพิภพ

การเดินทางของเทพฤทธิ์สู่โลกมนุษย์ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

ร่างของเทพฤทธิ์ค่อยๆ ลอยลงสู่พื้นดินอย่างนุ่มนวล ราวกับขนนกที่ปลิวไสว เขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของธรรมชาติ กลิ่นดิน กลิ่นหญ้า และกลิ่นดอกไม้ป่าที่โชยมาแตะจมูก เป็นกลิ่นอายที่แตกต่างจากความบริสุทธิ์อันไร้ที่ติของสวรรค์อย่างสิ้นเชิง

เขาลงจอด ณ ชายป่าแห่งหนึ่ง ต้นไม้สูงใหญ่แผ่กิ่งก้านสาขาปกคลุมผืนดิน แสงแดดส่องลอดผ่านใบไม้เป็นลำๆ ลงมาเป็นประกายระยิบระยับ เสียงนกน้อยร้องกู่ก้อง เสียงแมลงร้องระงม และเสียงลมที่พัดผ่านใบไม้ดัง "ซู่ๆ" เป็นท่วงทำนองแห่งธรรมชาติที่งดงาม

สัตตะดาราในมือของเขายังคงส่องแสงสว่าง แต่ทิศทางของแสงนั้นอ่อนลงเล็กน้อย มันหมุนวนอยู่เบาๆ ราวกับกำลังสำรวจทิศทาง

"นี่คือที่ใดกัน?" เทพฤทธิ์พึมพำกับตนเอง เขากวาดสายตามองไปรอบๆ ป่าที่ดูอุดมสมบูรณ์และเต็มไปด้วยชีวิตชีวา

เขาเดินลึกเข้าไปในป่าตามทิศทางที่สัตตะดาราชี้นำ ยิ่งเดินลึกเข้าไปเท่าใด สัมผัสของป่าก็ยิ่งหนาแน่นขึ้นเท่านั้น อากาศเริ่มเย็นลงเล็กน้อย และเงาของต้นไม้ก็ทอดทอดยาวขึ้น

ไม่นานนัก เขาก็ได้ยินเสียงแว่วมาแต่ไกล เสียงเหมือนเสียงผู้คนกำลังพูดคุยกัน เป็นเสียงที่ไม่คุ้นเคยสำหรับหูของเทพที่คุ้นชินกับความสงบของสวรรค์

เขาเร่งฝีเท้าขึ้น พลางระมัดระวังตัว เขาไม่รู้ว่าโลกมนุษย์มีอันตรายใดซ่อนอยู่บ้าง

เมื่อเดินผ่านพุ่มไม้หนาทึบ สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาของเทพฤทธิ์คือภาพหมู่บ้านเล็กๆ ที่ตั้งอยู่ริมชายป่า หมู่บ้านนั้นดูเรียบง่าย บ้านเรือนส่วนใหญ่สร้างด้วยไม้ มีหลังคามุงจาก มีผู้คนกำลังเดินขวักไขว่ ทำกิจกรรมต่างๆ

เด็กๆ วิ่งเล่นกันอย่างสนุกสนาน เสียงหัวเราะของพวกเขาดังกังวานไปทั่วบริเวณ ผู้ใหญ่บางคนกำลังทำงานในไร่นา บางคนกำลังเก็บผักผลไม้ในสวน บางคนกำลังนั่งพูดคุยกันอยู่หน้าบ้าน

สัตตะดาราในมือของเขาส่องแสงเจิดจ้าขึ้นอีกครั้ง และชี้ตรงไปยังใจกลางหมู่บ้าน

"หมู่บ้านนี้นี่เอง" เทพฤทธิ์กล่าว "จุดเริ่มต้นของภารกิจ"

เขาก้าวเดินออกจากชายป่า มุ่งหน้าสู่หมู่บ้าน

เมื่อชาวบ้านเห็นร่างของชายหนุ่มในชุดสีขาวสะอาดสะอ้าน ปรากฏตัวขึ้นจากชายป่าที่ดูเหมือนจะไม่มีใครกล้าเข้าไป พวกเขาก็พลันหยุดชะงัก มองมาด้วยความแปลกใจ

เทพฤทธิ์เดินเข้าไปยังลานกลางหมู่บ้าน ที่ซึ่งมีต้นไม้ใหญ่อยู่ต้นหนึ่ง ชาวบ้านที่เห็นเขาเดินตรงมาก็เริ่มส่งเสียงซุบซิบกัน

"นั่นใครน่ะ"

"มาจากไหนกัน"

"แต่งกายแปลกประหลาดเสียจริง"

เทพฤทธิ์หยุดยืนอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ สายตาของเขากวาดมองไปรอบๆ สัมผัสได้ถึงความหวาดระแวงและความสงสัยในแววตาของชาวบ้าน

"สวัสดี" เทพฤทธิ์กล่าวด้วยสุรเสียงนุ่มนวล "ข้ามาเยือน"

ชาวบ้านมองหน้ากันไปมา ไม่มีใครกล้าตอบรับ

ทันใดนั้นเอง ชายชราคนหนึ่งในชุดชาวบ้านที่ดูสมถะ ใบหน้าเปี่ยมด้วยริ้วรอยแห่งวัย แต่ดวงตายังคงฉายแววเฉลียวฉลาด ก็เดินเข้ามาหาเทพฤทธิ์

"ท่านมาจากไหนหรือ ขอรับ?" ชายชราเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสุภาพ "ไม่เคยเห็นหน้าท่านในหมู่บ้านนี้มาก่อน"

เทพฤทธิ์ยิ้มบางๆ "ข้าเป็นผู้เดินทางมาจากแดนไกล"

"แดนไกล?" ชายชราเลิกคิ้ว "ท่านมาที่นี่ด้วยกิจอันใด?"

เทพฤทธิ์มองไปยังสัตตะดาราในมือที่ยังคงส่องแสง "ข้ามาตามหาบางสิ่งบางอย่าง"

ชายชราเงยหน้ามองสัตตะดาราในมือของเทพฤทธิ์ ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ เขาไม่เคยเห็นสิ่งของเช่นนี้มาก่อน "นั่น...นั่นคืออะไรหรือขอรับ?"

"นี่คือดวงดาวแห่งพยากรณ์" เทพฤทธิ์ตอบ "มันนำทางข้ามายังที่แห่งนี้"

ชาวบ้านที่ได้ยินดังนั้นก็ยิ่งแตกตื่น ต่างพากันมองมาที่เทพฤทธิ์ด้วยความอัศจรรย์ใจ

"สวรรค์ส่งมาหรือไร" มีเสียงกระซิบดังขึ้น

"เทพจุติมาโปรดสัตว์หรือเปล่า"

ชายชรามองเทพฤทธิ์อย่างพิจารณา เขาสัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่างที่แผ่ออกมาจากตัวเทพฤทธิ์ พลังงานที่บริสุทธิ์และอบอุ่น

"ท่านกำลังตามหาพฤกษาแห่งชีวิต หรือไม่?" ชายชราถาม พลางกวาดสายตามองไปยังทิศทางของป่าที่มืดมิด

เทพฤทธิ์เบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ "ท่านทราบได้อย่างไร?"

ชายชราแย้มสรวล "ในหมู่บ้านของเรา มีตำนานเล่าขานเกี่ยวกับพฤกษาแห่งชีวิต ที่จะปรากฏขึ้นเมื่อถึงกาลอันควร เพื่อเยียวยาโลกมนุษย์"

"ตำนานนั้นกล่าวว่าอย่างไร?" เทพฤทธิ์ถามอย่างกระตือรือร้น

"ตำนานกล่าวว่า พฤกษาแห่งชีวิตจะเติบโต ณ ใจกลางป่าลึก ที่ซึ่งพลังงานแห่งธรรมชาติอันบริสุทธิ์หลั่งไหลมารวมกัน" ชายชราอธิบาย "แต่เส้นทางนั้นเต็มไปด้วยอันตราย ทั้งสัตว์ป่าดุร้าย และสิ่งมีชีวิตที่ถูกครอบงำด้วยอำนาจมืด"

"อำนาจมืด?" เทพฤทธิ์ทวนคำ

"ใช่แล้ว" ชายชรากล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม "มีเรื่องเล่าว่า ในป่าลึกนั้น มีเหล่าอสูรกายที่คอยปกป้องพฤกษาแห่งชีวิต และพวกมันจะทำร้ายทุกคนที่พยายามจะเข้าไปใกล้"

เทพฤทธิ์รู้สึกได้ถึงคลื่นแห่งความมุ่งมั่นที่พลุ่งพล่านขึ้นภายในใจ "ข้าจะไปตามหาพฤกษาแห่งชีวิต"

"แต่ท่าน...ท่านจะไปเพียงลำพังได้อย่างไร?" ชายชรารู้สึกเป็นห่วง "ป่านั้นอันตรายเกินไป"

"ข้ามีสัตตะดาราเป็นเครื่องนำทาง" เทพฤทธิ์กล่าว "และข้าก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่ง"

ทันใดนั้นเอง เสียงตะโกนก็ดังขึ้นจากอีกฝั่งของหมู่บ้าน

"อสูรกาย! อสูรกายบุกหมู่บ้าน!"

เสียงตะโกนนั้นสร้างความโกลาหลไปทั่ว ชาวบ้านแตกตื่นวิ่งหนีกันไปคนละทิศละทาง

เทพฤทธิ์หันขวับไปมองต้นเสียง เขาเห็นเงาดำทะมึนขนาดใหญ่ กำลังเคลื่อนที่เข้ามาจากทางขอบหมู่บ้าน มันมีรูปร่างคล้ายมนุษย์ แต่มีเขี้ยวเล็บแหลมคม และดวงตาที่แดงก่ำราวกับไฟ

"นี่คืออำนาจมืดที่ท่านกล่าวถึงกระนั้นหรือ?" เทพฤทธิ์ถามชายชรา

ชายชราพยักหน้าอย่างหวาดกลัว "ใช่แล้ว! มันคืออสูรกายที่คอยรบกวนหมู่บ้านของเราอยู่เสมอ!"

ก่อนที่เทพฤทธิ์จะทันได้ทำสิ่งใด อสูรกายตนนั้นก็พุ่งเข้าใส่ชาวบ้านอย่างรวดเร็ว มันตะปบป่าฟันด้วยเล็บอันแหลมคม ทำให้เกิดเสียงหวีดร้องแห่งความเจ็บปวด

เทพฤทธิ์ไม่รอช้า เขาพุ่งตัวเข้าไปขวางหน้าอสูรกายนั้นไว้

"หยุดเดี๋ยวนี้!" เทพฤทธิ์ตะโกน

อสูรกายตนนั้นหันมามองเทพฤทธิ์ มันคำรามเสียงดังราวกับสัตว์ป่าที่ถูกรบกวน

"มนุษย์โง่เขลา! อย่ามายุ่งเรื่องของข้า!" อสูรกายคำรามกลับ

เทพฤทธิ์ไม่ตอบโต้ เขาตั้งท่าเตรียมพร้อม สัตตะดาราในมือเปล่งแสงสว่างเจิดจ้าขึ้นอีกครั้ง พลังงานแห่งสวรรค์เริ่มไหลเวียนไปทั่วร่างของเขา

บททดสอบแรกของเทพฤทธิ์ในโลกมนุษย์ กำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว

การเผชิญหน้าครั้งแรกกับอำนาจมืดนี้ จะเป็นอย่างไร? เทพฤทธิ์จะสามารถปกป้องชาวบ้าน และพิสูจน์ความแข็งแกร่งของตนเองได้หรือไม่? และที่สำคัญที่สุด เขาจะสามารถหาเบาะแสต่อไปที่จะนำไปสู่พฤกษานิรันดร์ได้อย่างไร?