ความเงียบงันอันหนักอึ้งยังคงปกคลุมมหาเทววิหารดุจผืนผ้าที่ถักทอขึ้นจากความกังวลและคำถาม เทพฤทธิ์ยืนนิ่ง ใบหน้าซึ่งปกติประดับด้วยรอยยิ้มอันอบอุ่น บัดนี้กลับฉายแววแห่งความสับสนปนเปไปกับความขุ่นมัว ดวงตาคู่คมที่เคยฉายประกายแห่งความเมตตา บัดนี้กลับสะท้อนภาพมายาอันบิดเบี้ยวจากอดีตที่ผุดขึ้นมาหลอกหลอน ราวกับม่านหมอกหนาทึบที่พวยพุ่งออกมาจากส่วนลึกที่สุดของจิตวิญญาณ
“ข้า… ข้าไม่เข้าใจ” เสียงของเทพฤทธิ์แหบพร่า แผ่วเบาจนแทบจะกลืนหายไปกับเสียงกระซิบของสายลมที่พัดผ่านโถงวิหารอันกว้างใหญ่
เงาสลัวที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าเทพฤทธิ์ มิใช่เงาธรรมดา หากแต่เป็นภาพสะท้อนของอดีตที่ถูกผนึกไว้เนิ่นนาน ภาพของเหล่าเทพที่เคยร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่ บัดนี้กลับปรากฏกายขึ้นอีกครั้ง ทว่าในรูปโฉมที่บิดเบี้ยวและน่าหวาดหวั่น พวกเขายืนเรียงรายอยู่เบื้องหน้าเทพฤทธิ์ ดวงตาที่เคยฉายประกายแห่งความภักดี บัดนี้กลับเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความแค้นเคือง
“ท่านลืมไปแล้วหรือเทพฤทธิ์?” เสียงอันเยือกเย็นราวกับน้ำแข็งดังขึ้นจากเงาตนหนึ่ง “ท่านเคยสัญญา ท่านเคยสาบานว่าจะไม่ทอดทิ้งพวกเรา”
เทพฤทธิ์ขมวดคิ้วแน่น เขาพยายามย้อนนึกถึงเหตุการณ์ในอดีต ภาพบางภาพเลือนรางราวกับความฝัน แต่ภาพเหล่านั้นกลับปะติดปะต่อกันเป็นเรื่องราวที่น่าตกใจ
“ข้า… ข้าจำได้” เทพฤทธิ์กล่าวเสียงสั่น “แต่เหตุใดพวกท่านจึงปรากฏกายในรูปเช่นนี้?”
“เพราะท่านต่างหาก! เพราะท่านเลือกที่จะละทิ้งพวกเรา!” เงาอีกตนหนึ่งตะโกนขึ้น เสียงนั้นเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว “เมื่อพวกเราต้องการท่านที่สุด ท่านกลับหายไป ท่านกลับเลือกเส้นทางที่ง่ายกว่า”
เทพฤทธิ์ยกมือขึ้นกุมขมับ เขาจำได้เลือนรางถึงวันคืนอันโหดร้าย การต่อสู้ที่ดุเดือดกับกองทัพแห่งความมืด เทพหลายตนต้องสละชีพเพื่อปกป้องสวรรค์และโลกมนุษย์ และในคืนวันอันมืดมิดนั้นเอง… เขาได้ตัดสินใจบางอย่าง การตัดสินใจที่ทำให้เขาต้องแบกรับภาระอันหนักอึ้งมาจนถึงทุกวันนี้
“ข้าไม่ได้ทอดทิ้งพวกท่าน” เทพฤทธิ์กล่าวเสียงหนักแน่น “ข้าเพียงแต่… ข้าเพียงแต่ต้องทำในสิ่งที่จำเป็น”
“สิ่งที่จำเป็น?” เงาเหล่านั้นหัวเราะอย่างเย้ยหยัน “หรือสิ่งที่จำเป็นสำหรับท่านคือการเอาชีวิตรอด? การหลีกหนีความรับผิดชอบ?”
คำพูดเหล่านั้นแทงทะลุหัวใจของเทพฤทธิ์ราวกับคมมีด เขาเคยคิดว่าสิ่งที่เขาทำคือการเสียสละที่ยิ่งใหญ่ เพื่อรักษาชีวิตอันมีค่าของเทพองค์อื่น ๆ แต่เมื่อมองเห็นภาพของเหล่าเทพที่บิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดเช่นนี้ เขากลับเริ่มตั้งคำถามกับตัวเอง
“ข้า… ข้าขอโทษ” เทพฤทธิ์กล่าวด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง “ข้าอาจจะ… ข้าอาจจะตัดสินใจผิดไป”
“ขอโทษอย่างนั้นหรือ?” เงาเหล่านั้นยังคงไม่ลดละ “คำขอโทษของท่าน จะชุบชีวิตผู้ที่จากไปได้อย่างไร? จะลบล้างความเจ็บปวดของพวกเราได้อย่างไร?”
ทันใดนั้นเอง ประตูบานใหญ่ของมหาเทววิหารก็เปิดผางออก แสงสว่างอันเจิดจ้าสาดส่องเข้ามาพร้อมกับร่างของเทพธิดาองค์หนึ่ง ใบหน้าของนางสงบนิ่ง ดวงตาของนางทอประกายแห่งความเข้าใจและเมตตา
“ท่านเทพฤทธิ์” เสียงของเทพธิดานุ่มนวล “ท่านไม่ต้องแบกรับความผิดนี้เพียงลำพัง”
เทพฤทธิ์เงยหน้าขึ้นมอง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
“ท่านเทพธิดา… ท่านมาได้อย่างไร?”
“ข้ามาในฐานะผู้ที่จะช่วยให้ท่านมองเห็นความจริง” เทพธิดากล่าว “ภาพที่ท่านเห็นอยู่ขณะนี้ คือความทรงจำอันเจ็บปวดที่ถูกผนึกไว้ในจิตวิญญาณของท่านเอง มันคือเครื่องเตือนใจถึงการตัดสินใจที่ยากลำบากที่ท่านเคยเผชิญ”
เทพธิดาก้าวเข้ามาใกล้เทพฤทธิ์มากขึ้น “ท่านไม่เคยทอดทิ้งใคร เทพฤทธิ์ สิ่งที่ท่านทำในวันนั้น คือการเลือกเส้นทางที่เจ็บปวดที่สุด เพื่อรักษาชีวิตของคนจำนวนมาก เพื่อให้สวรรค์ยังคงดำรงอยู่”
เทพฤทธิ์มองไปยังเงาเหล่านั้นอีกครั้ง บัดนี้ภาพเหล่านั้นเริ่มเลือนรางลงไป ราวกับหมอกยามเช้าที่กำลังจะจางหายไป
“แล้ว… แล้วเหตุใดพวกเขาจึงยังคงปรากฏกายเช่นนี้?” เทพฤทธิ์ถาม
“เพราะความรู้สึกผิดบาปที่ท่านแบกรับมาตลอด” เทพธิดาตอบ “ความรู้สึกว่าตนเองได้ทำผิดพลาด มันกัดกินจิตวิญญาณของท่าน ทำให้ภาพเหล่านั้นยังคงหลอกหลอนท่านอยู่”
เทพฤทธิ์หลับตาลง เขาพยายามปล่อยวางความรู้สึกผิดที่เกาะกินใจมานาน เขาได้ต่อสู้มาอย่างไม่เคยย่อท้อ เขาได้เสียสละมาอย่างไม่เคยปริปาก บัดนี้ถึงเวลาแล้วที่เขาจะต้องยอมรับในสิ่งที่เขาได้ทำ และให้อภัยตนเอง
“ข้า… ข้าเข้าใจแล้ว” เทพฤทธิ์ลืมตาขึ้น ดวงตาของเขาฉายประกายแห่งความสงบอีกครั้ง “ขอบคุณท่าน เทพธิดา”
“ท่านเทพฤทธิ์” เทพธิดากล่าว “เส้นทางที่ท่านกำลังจะเดินต่อไปนั้น เต็มไปด้วยอันตราย แต่ท่านไม่ได้อยู่เพียงลำพัง”
ทันใดนั้นเอง ก็มีเสียงเอะอะดังขึ้นจากภายนอกวิหาร เสียงนั้นบ่งบอกถึงความวุ่นวายและอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามา
“เกิดอะไรขึ้น?” เทพฤทธิ์ถาม ใบหน้าของเขาพลันเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม
“ศัตรูกำลังบุกเข้ามา” เทพธิดากล่าว “กองทัพแห่งเงากำลังเคลื่อนทัพเข้าสู่มหาเทววิหาร”
เทพฤทธิ์ก้าวถอยหลังไปยืนข้างเทพธิดา เขามองออกไปนอกวิหาร ภาพของเหล่าเทพที่เคยปรากฏกายขึ้นจากอดีต บัดนี้ได้จางหายไปแล้ว เหลือเพียงความจริงอันน่าสะพรึงกลัวที่กำลังจะเผชิญหน้า
“ข้าได้ทำความเข้าใจกับอดีตของข้าแล้ว” เทพฤทธิ์กล่าวด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น “บัดนี้ ถึงเวลาแล้วที่ข้าจะต้องเผชิญหน้ากับอนาคต”
เขาหันไปทางเทพธิดา “ท่านเทพธิดา โปรดนำเหล่าผู้บริสุทธิ์หนีไป ข้าจะยับยั้งกองทัพแห่งเงาไว้เอง”
เทพธิดาพยักหน้าด้วยความเข้าใจ “ขอให้ท่านปลอดภัย เทพฤทธิ์”
เมื่อเทพธิดาจากไป เทพฤทธิ์ก็หันกลับไปเผชิญหน้ากับประตูวิหารที่กำลังจะเปิดออกอย่างรุนแรง สมรภูมิรบแห่งแสงและเงา กำลังจะเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง ณ มหาเทววิหารแห่งนี้
เบื้องนอกนั้น เสียงกึกก้องของการสู้รบดังสะท้อนไปทั่ว เทพฤทธิ์สัมผัสได้ถึงพลังอันมหาศาลของศัตรู พลังที่เคยบีบคั้นจิตวิญญาณของเขามาตลอด
“พวกเจ้ากล้าดียังไง!” เทพฤทธิ์ตะโกนก้อง ใบหน้าของเขาฉายแววแห่งความเด็ดเดี่ยว “บุกเข้ามาในมหาเทววิหารของข้า!”
เขาปล่อยพลังศักดิ์สิทธิ์ของตนเองออกมา พลังแห่งแสงสว่างอันเจิดจ้าปะทะเข้ากับความมืดมิดที่กำลังถาโถมเข้ามา
เทพฤทธิ์ยืนหยัดอยู่เพียงลำพัง เผชิญหน้ากับมหันตภัยที่กำลังจะอุบัติขึ้น เขาได้ปลดปล่อยเงาอดีตออกจากใจแล้ว บัดนี้เขาพร้อมที่จะปกป้องทุกสิ่งอันเป็นที่รัก ด้วยพละกำลังอันไร้ขีดจำกัดของเทพผู้ยิ่งใหญ่
แต่ขณะที่เขากำลังเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ ร่างเงาหนึ่งก็ปรากฏกายขึ้นเบื้องหน้าเขาอย่างเงียบเชียบ ร่างเงานั้นมีรูปลักษณ์ที่คุ้นเคยอย่างน่าประหลาด…
“ท่าน…” เทพฤทธิ์อุทานด้วยความตกตะลึง
ร่างเงาตนนั้นมิใช่ใครอื่น หากแต่เป็นเงาของเทพที่เขาเคยเชื่อใจ เป็นเทพที่เคยร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่…
“ท่าน… เหตุใดท่านจึงอยู่ที่นี่?” เทพฤทธิ์ถามด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ
เงาของเทพตนนั้นค่อยๆ ยื่นมือออกมา ชี้ไปยังประตูวิหารที่กำลังเปิดออก
“ถึงเวลาแล้ว… เทพฤทธิ์” เสียงของเงาตนนั้นดังขึ้น “ถึงเวลาที่จะได้เห็น… เบื้องหลังที่แท้จริง”
คำพูดของเงาตนนั้นสร้างความสงสัยและความไม่ไว้วางใจให้กับเทพฤทธิ์อย่างยิ่ง สิ่งที่เขาได้เผชิญมาทั้งหมด… มันคือเพียงส่วนหนึ่งของแผนการที่ใหญ่กว่านี้หรือไม่?
เทพฤทธิ์ยืนนิ่ง ดวงตาของเขาสะท้อนภาพของเงาเทพตนนั้น และภาพของประตูวิหารที่กำลังจะเผยให้เห็นความจริงอันน่าสะพรึงกลัว…
อะไรคือเบื้องหลังที่แท้จริง? และเทพตนนี้มีส่วนเกี่ยวข้องอย่างไร? การต่อสู้ครั้งนี้จะนำพาเทพฤทธิ์ไปสู่จุดใด?
เทพฤทธิ์พิชิตสวรรค์
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก