ตอนที่ 1 — กำเนิดอัสนี สวรรค์พิโรธ

ม่านหมอกสีทองระยิบระยับคลี่คลายออกจากผืนฟ้า สาดแสงเรืองรองอาบไล้ทั่วสรวงสวรรค์ชั้นสูงสุด แดนสุขาวดีอันเป็นที่ประทับของเหล่าทวยเทพ เทพไท้ เทวา ผู้ซึ่งถือกำเนิดจากละอองดาวและน้ำทิพย์ ท่ามกลางทิพย์อุทยานอันเขียวชอุ่ม ดอกไม้ทิพย์นานาพันธุ์เบ่งบานส่งกลิ่นหอมจรุงใจ ‌น้ำตกแก้วมณีไหลหลั่งเป็นสายเสียงระฆังทิพย์กระทบกันแว่วหวาน บรรยากาศสงบสุขเปี่ยมด้วยความปีติยินดี

ณ ใจกลางวิมานแก้วอันโอ่อ่าตระหง่าน ซึ่งตั้งตระหง่านอยู่บนก้อนเมฆที่ทอแสงสีรุ้ง เสด็จพ่อมหาเทพจอมจักรพรรดิแห่งสรวงสวรรค์ ทรงประทับอยู่บนบัลลังก์อันวิจิตรงดงาม ทรงทอดพระเนตรไปยังเบื้องล่างด้วยสายตาเปี่ยมเมตตา ทรงมีพระวรกายสูงสง่า ​ผมเผ้าสีขาวราวหิมะ ดวงตาทอประกายสีฟ้าครามดั่งมหาสมุทร ผิวกายเปล่งปลั่งราวทองคำสุกปลั่ง

"ท่านพี่" พระแม่ธรณี ผู้ทรงมีรูปโฉมงดงามยิ่งกว่าดอกไม้อะไรในสามภพ ทรงเอ่ยขึ้นพลางเข้ามาประคองแขนพระสวามี "วันนี้เป็นวันมงคลยิ่งนัก"

"จริงด้วย" มหาเทพรับสั่ง ‍"วันนี้คือวันที่บุตรของเราจะลืมตาดูโลก"

เพียงสิ้นเสียงรับสั่ง ก้อนเมฆสีทองบริเวณวิมานแก้วพลันรวมตัวกันเป็นรูปทรงอันน่าอัศจรรย์ เกิดประกายแสงสีฟ้าผ่าลงมาจากฟากฟ้า ดุจสายฟ้าอันทรงพลังที่สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งสรวงสวรรค์ เสียงฟ้าคำรามดังกึกก้อง ราวกับฟ้าดินกำลังร่วมเฉลิมฉลอง

"อัสนี!" มหาเทพเปล่งพระนามกึกก้อง "นี่คือสายฟ้าแห่งสวรรค์ ‌ที่จะประทานให้แก่บุตรแห่งเรา"

พร้อมกันนั้น ร่างอันงดงามของทารกน้อยก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ เปล่งประกายสีฟ้าอ่อนราวแสงจันทร์ในคืนเพ็ญ ทารกน้อยมีผมสีดำขลับเหมือนกลางคืน ดวงตากลมโตสีดำสนิทแฝงประกายแห่งปัญญาและความเด็ดเดี่ยว พระวรกายเล็กๆ นั้นเปี่ยมด้วยพลังงานอันบริสุทธิ์

"นั่นคืออัสนี บุตรของเรา" ‍มหาเทพตรัสด้วยความภาคภูมิใจ "ผู้ที่จะเป็นความหวังแห่งสวรรค์"

เวลาผ่านไปเนิ่นนาน อัสนีเติบโตขึ้นเป็นชายหนุ่มรูปงามสง่า บุคลิกสงบนิ่ง แต่แฝงไว้ซึ่งความแข็งแกร่งเกินกว่าใคร เขาได้ร่ำเรียนวิชาจากเหล่าเทพผู้ทรงปัญญา ได้ฝึกฝนตนเองจนบรรลุศาสตร์ทุกแขนง ตั้งแต่การต่อสู้ด้วยคมดาบอันว่องไว ​การร่ายเวทมนตร์แห่งสายฟ้าที่ทรงพลัง ไปจนถึงการเข้าถึงจิตใจของสรรพสิ่ง

แต่ถึงแม้จะเติบโตมาในสรวงสวรรค์อันสงบสุข อัสนีกลับรู้สึกถึงบางสิ่งที่ขาดหายไปในใจ เขาใฝ่ฝันถึงโลกมนุษย์ ดินแดนที่เต็มไปด้วยความหลากหลาย มีทั้งความสุขและความทุกข์ มีทั้งความดีและความชั่ว ที่ซึ่งชีวิตเต็มไปด้วยสีสันและความท้าทาย

วันหนึ่ง ​ขณะที่อัสนีเดินทางไปยังป่าลึกลับชายขอบสรวงสวรรค์ เขาได้พบกับ เทพวายุ ผู้เป็นสหายสนิท

"อัสนี" เทพวายุเอ่ยทักทาย "เจ้าดูเหม่อลอยนัก มีเรื่องอันใดในใจหรือ"

"ข้าเพียงแต่สงสัยในชะตาชีวิตของตนเอง" อัสนีตอบ ​"ข้ามีทุกสิ่งทุกอย่างที่สวรรค์มอบให้ แต่ข้ากลับรู้สึกว่าชีวิตของข้ายังขาดอะไรบางอย่าง"

"บางที สิ่งที่เจ้าขาด อาจอยู่ที่โลกมนุษย์ก็เป็นได้" เทพวายุกล่าว "ข้าได้ยินข่าวลือมาว่า มีภัยพิบัติกำลังคุกคามโลกมนุษย์ มนุษย์กำลังตกอยู่ในความสิ้นหวัง"

ข่าวสารนั้นทำให้อัสนีรู้สึกหวั่นไหว หัวใจของเขาเต้นแรงด้วยความปรารถนาที่จะช่วยเหลือ

"ข้าจะต้องไปที่นั่น" อัสนีตัดสินใจแน่วแน่

"แต่สวรรค์มีกฎห้ามมิให้เทพยุ่งเกี่ยวกับชะตาของมนุษย์โดยตรง" เทพวายุเตือน

"ข้าจะหาวิธี" อัสนีตอบด้วยความมุ่งมั่น "ข้าจะไปในฐานะผู้สังเกตการณ์ เพื่อเรียนรู้ และหากจำเป็น ข้าจะใช้พลังของข้าเพื่อปกป้องพวกเขา"

ด้วยความเห็นชอบจากเสด็จพ่อมหาเทพ อัสนีจึงออกเดินทางสู่โลกมนุษย์ เขาได้แปลงกายเป็นชายหนุ่มรูปงาม นามว่า "อัสนี" สวมเพียงอาภรณ์เรียบง่ายที่ดูไม่บ่งบอกถึงชาติกำเนิดอันสูงส่ง

โลกมนุษย์ในยุคโบราณนั้นแตกต่างจากสรวงสวรรค์อย่างสิ้นเชิง แผ่นดินแห้งแล้ง ผู้คนอดอยาก ท้องฟ้ามืดครึ้มไปด้วยเมฆหมอกแห่งความโศกเศร้า กลิ่นอายแห่งความทุกข์ยากลอยอวลไปทั่ว

อัสนีได้เห็นภาพอันน่าเวทนา ผู้คนกำลังต่อสู้ดิ้นรนเพื่อเอาชีวิตรอดจากภัยธรรมชาติที่รุนแรง โรคระบาดที่คร่าชีวิตผู้คนไปนับไม่ถ้วน และการกดขี่ข่มเหงจากผู้มีอำนาจ

"นี่คือโลกที่ข้าใฝ่ฝันถึงหรือ" อัสนีถามตนเองด้วยความสับสน "มันช่างแตกต่างจากที่ข้าเคยจินตนาการไว้"

เขาได้พบกับเด็กสาวนามว่า "บุษบา" เธอเป็นลูกสาวของชาวนาที่ยากจน แต่ถึงแม้จะอยู่ในสภาพที่แร้นแค้น บุษบากลับมีจิตใจเข้มแข็ง เต็มเปี่ยมไปด้วยความหวังและความเมตตา เธอคอยช่วยเหลือผู้คนรอบข้างเท่าที่กำลังของเธอจะมี

"ท่านคือใครหรือคะ" บุษบาถามเมื่อพบอัสนีที่กำลังยืนมองดูผู้คนที่กำลังลำบาก

"ข้าเพียงเป็นนักเดินทาง" อัสนีตอบ "ข้าชื่ออัสนี"

"ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ" บุษบายิ้ม "โลกของเราตอนนี้ยากลำบากเหลือเกิน ท่านผ่านมาที่นี่ คงจะเหนื่อยยาก"

บทสนทนาอันเรียบง่ายของบุษบา ทำให้หัวใจของอัสนีรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาอย่างประหลาด เขารู้สึกถึงความผูกพันบางอย่างกับหญิงสาวผู้นี้

"ข้าเห็นความลำบากของพวกท่าน" อัสนีกล่าว "ข้าอยากช่วยเหลือ"

"ขอบคุณมากค่ะ" บุษบาตอบ "แต่เราก็พยายามกันอย่างเต็มที่แล้ว"

ขณะนั้นเอง เสียงคำรามของอสูรกายตนหนึ่งก็ดังสนั่นขึ้นมาจากป่าทึบ ร่างกายใหญ่โตของมันปรากฏขึ้นมา สร้างความตื่นตระหนกแก่ผู้คนในหมู่บ้าน

"อสูรจากขุมนรก!" ชาวบ้านกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว

อัสนีรู้ได้ทันทีว่านี่คือภัยอันตรายที่เขาจะต้องเผชิญหน้า

"ข้าจะจัดการเอง" อัสนีกล่าวกับบุษบา "หลบไปซะ"

ร่างของอัสนีพลันกลายร่างเป็นแสงสีฟ้าอันเจิดจ้า ดาบแห่งสายฟ้าในมือของเขาเปล่งประกายวาววับ เขาพุ่งเข้าต่อสู้กับอสูรกายอย่างไม่ลังเล

การต่อสู้เป็นไปอย่างดุเดือด สายฟ้าฟาดฟันไปทั่วบริเวณ อสูรกายร้ายกาจ ปล่อยพลังความมืดออกมาอย่างต่อเนื่อง แต่พลังของอัสนีนั้นเหนือกว่า เขาสามารถหลบหลีกการโจมตีของอสูรกายได้อย่างว่องไว และใช้พลังแห่งสายฟ้าของตนเองโจมตีกลับ

ในที่สุด ด้วยพลังที่เหนือกว่า อัสนีก็สามารถพิชิตอสูรกายลงได้ ดาบแห่งสายฟ้าฟาดลงไปกลางร่างของมัน ทำให้อสูรกายสลายกลายเป็นเถ้าธุลี

ผู้คนในหมู่บ้านต่างมองดูอัสนีด้วยความชื่นชมและหวาดกลัว พวกเขาไม่เคยเห็นสิ่งมีชีวิตใดมีพลังอำนาจเช่นนี้มาก่อน

"ท่านคือเทพยดาหรือไร" ชาวบ้านคนหนึ่งเอ่ยถามด้วยความทึ่ง

อัสนีเพียงยิ้มบางๆ "ข้าคืออัสนี ผู้ที่มาเพื่อช่วยเหลือ"

เขาหันไปมองบุษบาที่ยืนมองเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความซาบซึ้งและสงสัย "ท่าน...ท่านเป็นใครกันแน่"

อัสนีรู้ดีว่า การเดินทางของเขาในโลกมนุษย์เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น และเส้นทางนี้จะเต็มไปด้วยอุปสรรคและความท้าทาย แต่เขาก็พร้อมที่จะเผชิญหน้าทุกสิ่ง เพื่อปกป้องความยุติธรรม และเพื่อค้นหาความหมายที่แท้จริงของชีวิต

ขณะที่อัสนีคิดดังนั้น ดวงตาของเขาก็พลันเหลือบไปเห็นรอยสักประหลาดที่ข้อมือของตนเอง ซึ่งก่อนหน้านี้ไม่เคยมีมาก่อน รอยสักนั้นเปล่งประกายสีดำสนิท แตกต่างจากพลังแห่งสายฟ้าสีฟ้าของเขาอย่างสิ้นเชิง

"นี่มันอะไรกัน?" อัสนีพึมพำอย่างไม่เข้าใจ

ในขณะเดียวกัน ณ มิติอันมืดมิด ที่ซึ่งความมืดดำปกคลุมตลอดกาล มีเสียงหัวเราะอันชั่วร้ายดังขึ้น

"น่าสนใจ...น่าสนใจยิ่งนัก" เสียงนั้นกล่าว "ในที่สุด...เทพองค์ใหม่แห่งสรวงสวรรค์ก็เริ่มตกอยู่ในเงาของข้าแล้ว"

ความลับของรอยสักสีดำที่ปรากฏขึ้นบนข้อมือของอัสนีคืออะไร? พลังอันชั่วร้ายที่แฝงเร้นอยู่ในตัวเขาคืออะไร? การเดินทางสู่โลกมนุษย์ของอัสนี จะนำพาเขาไปสู่สิ่งใด? คำตอบจะถูกเปิดเผยในตอนต่อไป...