ตอนที่ 2 — กำเนิดอัสนี เทพบุตรผู้สั่นสะเทือนสรวงสวรรค์

ม่านหมอกสีทองระยิบระยับคลี่คลายออกจากผืนฟ้า สาดแสงเรืองรองอาบไล้ทั่วสรวงสวรรค์ชั้นสูงสุด แดนสุขาวดีอันเป็นที่ประทับของเหล่าทวยเทพ เทพไท้ เทวา ผู้ซึ่งถือกำเนิดจากละอองดาวและน้ำทิพย์ ท่ามกลางทิพย์อุทยานอันเขียวชอุ่ม ดอกไม้นานาพรรณเบ่งบานสะพรั่ง ‌ส่งกลิ่นหอมจรุงใจไปทั่วทุกอณู ทิพย์ธาราไหลรินใสสะอาด สะท้อนภาพหมู่เมฆขาวปุยราวปุยนุ่น เคลื่อนคล้อยไปอย่างเชื่องช้า บนบัลลังก์ทองคำสลักเสลาอย่างประณีต ประทับอยู่คือ เทพสวรรค์ราชา และ ​เทวีพัชรา ผู้เป็นใหญ่แห่งสรวงสวรรค์ สองพระองค์ทอดพระเนตรไปยังศูนย์กลางของสวนสวรรค์เบื้องหน้า ที่ซึ่งเปลวเพลิงสีฟ้าบริสุทธิ์กำลังลุกโชนอย่างเจิดจ้า ท่ามกลางเปลวเพลิงนั้น มีดวงแก้วผลึกสีครามอันเปี่ยมไปด้วยพลังอำนาจกำลังก่อกำเนิดเป็นรูปเป็นร่าง

"ถึงเวลาแล้วนะ พัชรา" เสียงทุ้มกังวานของเทพสวรรค์ราชาดังขึ้น ‍แฝงไว้ด้วยความยินดีและภาคภูมิใจ

เทวีพัชราแย้มพระสรวล ดวงตาเปล่งประกายแห่งความรัก "ใช่แล้ว สวามี ข้าสัมผัสได้ถึงพลังอันยิ่งใหญ่ที่กำลังจะถือกำเนิดขึ้น"

เปลวเพลิงสีฟ้าพลันปะทุรุนแรงขึ้น คลื่นพลังงานอันมหาศาลแผ่กระจายออกไปทั่วทุกมุมของสรวงสวรรค์ เหล่าเทพบุตรเทพธิดาต่างหยุดกิจกรรมของตนเอง หันมามองด้วยความสงสัยและตื่นเต้น ‌เสียงกระซิบกระซาบดังเจื้อยแจ้วไปทั่ว

"นี่มันพลังอะไรกัน?" "สัมผัสได้ถึงความยิ่งใหญ่...เกรงว่าจะเป็นการถือกำเนิดของเทพองค์ใหม่" "แต่...ใครเล่า?"

ทันใดนั้นเอง เปลวเพลิงสีฟ้าก็สลายตัวลงอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นร่างของเทพบุตรน้อยผู้หนึ่ง ดวงตาของเขาเป็นประกายสีฟ้าสดใสราวกับท้องฟ้าในวันไร้เมฆ ผิวพรรณผุดผ่องราวไข่มุก ผมสีดำขลับยาวสลวย ดวงหน้าอ่อนหวานน่ารัก แต่แฝงไว้ด้วยความสง่างามเกินวัย

"อัสนี" ‍เทพสวรรค์ราชาเอ่ยพระนามของพระโอรสองค์ใหม่ด้วยความรักระคนปีติ

เทพบุตรน้อยกระพริบตาปริบๆ มองไปยังสองพระองค์ด้วยความสงสัย ก่อนจะยิ้มกว้างอย่างใสซื่อ "ท่านพ่อ ท่านแม่" เสียงเล็กๆ นั้นดังกังวานใสราวระฆังแก้ว

"ยินดีต้อนรับสู่สรวงสวรรค์ บุตรแห่งอัสนี" ​เทวีพัชราตรัสพลางอุ้มเทพบุตรน้อยขึ้นมาแนบอก "เจ้าคือความหวังและพลังแห่งสรวงสวรรค์"

อัสนีเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วตามวัยของทวยเทพ พลังอำนาจของเขาปรากฏชัดเจนตั้งแต่วัยเยาว์ เขาสามารถควบคุมสายฟ้าได้อย่างง่ายดายเพียงแค่ยกนิ้ว ปลายนิ้วของเขาสามารถจุดประกายแสงสว่างอันเจิดจ้าได้เพียงแค่เพ่งสมาธิ เมื่อเขาเดินผ่าน ทิพย์อุทยานดอกไม้จะเบ่งบานสะพรั่งยิ่งกว่าเดิม สายน้ำในทิพย์ธาราจะไหลแรงขึ้นราวกับจะเฉลิมฉลองการปรากฏตัวของเขา

เหล่าทวยเทพต่างชื่นชมในพรสวรรค์และความสามารถของอัสนี ​แต่ก็มีบางส่วนที่แอบหวาดหวั่นในพลังอำนาจที่เหนือกว่าเทพองค์อื่น ๆ อัสนีนั้นแตกต่างจากเทพองค์อื่น ๆ ที่มักจะใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการบำเพ็ญเพียร หรือการสร้างสรรค์สิ่งสวยงาม เขากลับมีความกระหายใคร่รู้ในสรรพสิ่งอย่างแรงกล้า สนใจในพลังที่ซ่อนเร้นอยู่เบื้องหลังความงดงามของสรวงสวรรค์

วันหนึ่ง ​อัสนีเดินเล่นอยู่ในทิพย์อุทยานตามลำพัง เขาสังเกตเห็นว่ามีบางสิ่งผิดปกติไปจากเดิม ดอกไม้บางต้นเหี่ยวเฉา ใบไม้บางใบแห้งกรอบ ราวกับว่ามีพลังงานบางอย่างกำลังกัดกินความมีชีวิตชีวาของมัน

"เกิดอะไรขึ้นกับพวกเจ้า?" อัสนีถามดอกไม้เหล่านั้นด้วยความเป็นห่วง

ทันใดนั้นเอง เงาดำทะมึนก็ปรากฏขึ้นจากใต้ต้นไม้ เป็นสิ่งมีชีวิตที่ดูบิดเบี้ยว ร่างกายของมันปกคลุมไปด้วยหนามแหลมคม ดวงตาแดงฉานจ้องมองมาที่อัสนีด้วยความเกลียดชัง

"แก...คือตัวอะไร?" อัสนีถามด้วยความระแวง

"ข้าคือเงา...ผู้ถูกขับไล่" เสียงแหบแห้งดังมาจากเงาดำนั้น "พลังของเจ้า...มันสว่างไสวจนเกินไป...มันทำให้ข้าทนอยู่ไม่ได้"

ก่อนที่อัสนีจะได้ตอบสนอง เงาดำก็พุ่งเข้าโจมตีอย่างรวดเร็ว มันปล่อยหนามแหลมคมพุ่งเข้าใส่อัสนี อัสนีชะงักเล็กน้อย แต่ก็รีบยกมือขึ้น ปล่อยสายฟ้าสีฟ้าบริสุทธิ์ออกไป ปะทะเข้ากับหนามแหลมคมเหล่านั้น เสียงระเบิดดังสนั่น หนามแหลมถูกทำลายจนสิ้น

"พลังของข้า...ไม่ใช่สิ่งที่แกจะมาทำลายได้!" อัสนีตะโกน พลังอำนาจของเขากระจายออกไปรอบตัว ราวกับจะขับไล่ความมืดมิด

เงาดำส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด มันถอยร่นกลับเข้าไปใต้ต้นไม้อย่างรวดเร็ว หายลับไปในความมืด

อัสนีมองไปยังบริเวณที่เงาดำเคยอยู่ด้วยความฉงน เขาไม่เคยพบเจอสิ่งมีชีวิตเช่นนี้มาก่อน พลังของมันช่างแปลกประหลาด...มืดมิด และเต็มไปด้วยความอาฆาต

"เจ้าเป็นอะไรไป อัสนี?" เสียงของเทพสวรรค์ราชาดังขึ้นจากด้านหลัง อัสนีหันไปพบว่าสองพระองค์ทรงยืนอยู่ตรงนั้น พร้อมกับใบหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวล

"กระหม่อม...พบเจอสิ่งมีชีวิตประหลาดพ่ะย่ะค่ะ" อัสนีเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นอย่างละเอียด "มันดูเหมือนจะเป็น...เงา...และมันบอกว่าพลังของกระหม่อมทำให้มันเจ็บปวด"

เทพสวรรค์ราชาและเทวีพัชราทรงแลกสายตากันอย่างมีความหมาย "เราเกรงว่า...เจ้าคงได้พบกับ 'เงาแห่งความอิจฉา' แล้ว" เทวีพัชราตรัสด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด

"เงาแห่งความอิจฉา?" อัสนีทวนคำ

"ใช่แล้ว บุตรของเรา" เทพสวรรค์ราชาอธิบาย "มีสิ่งมีชีวิตบางตนที่ถือกำเนิดจากความรู้สึกด้านลบของทวยเทพ...ความอิจฉา ความโกรธ ความเกลียดชัง พวกมันไม่สามารถอยู่ร่วมกับแสงสว่างได้ และมักจะพยายามทำลายสิ่งที่สว่างไสวกว่า"

"แต่...ทำไมมันถึงมาอยู่ที่นี่?" อัสนีสงสัย

"พลังของเจ้า...อัสนี" เทพสวรรค์ราชาตรัส "มันยิ่งใหญ่เกินกว่าที่เทพองค์อื่น ๆ จะเทียบเคียงได้...มันเปล่งประกายเจิดจ้าจนแม้แต่เงาที่ซ่อนเร้นอยู่ลึก ๆ ก็ยังต้องหวาดกลัว"

อัสนีรู้สึกประหลาดใจปนเปไปกับความรู้สึกผิด เขาไม่เคยคิดว่าพลังของเขาจะสามารถสร้างความเดือดร้อนให้ผู้อื่นได้

"แต่...กระหม่อมจะทำอย่างไรดีพ่ะย่ะค่ะ" อัสนีถาม

"เจ้าจะต้องเรียนรู้ที่จะควบคุมพลังของเจ้าให้ดียิ่งขึ้น" เทวีพัชราตรัส "และเจ้าจะต้องเรียนรู้ที่จะเผชิญหน้ากับความมืดมิดที่อาจแฝงตัวอยู่รอบกาย"

หลังจากเหตุการณ์นั้น อัสนีก็เริ่มฝึกฝนพลังของตนเองอย่างหนัก เขาใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ในการฝึกฝนกับสายฟ้า และเรียนรู้ที่จะสร้างเกราะป้องกันพลังงานที่แข็งแกร่งขึ้น เขายังได้เริ่มศึกษาเกี่ยวกับมิติแห่งเงา และสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่ในนั้น

วันหนึ่ง ขณะที่อัสนีกำลังฝึกฝนการควบคุมพลังสายฟ้าอยู่ภายในห้องฝึกพิเศษของเขา จู่ๆ พื้นก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง แสงสว่างภายในห้องดับวูบลง เหลือเพียงแสงสีฟ้าอันเรืองรองจากสายฟ้าที่อัสนีกำลังควบคุมอยู่

"เกิดอะไรขึ้น!" อัสนีอุทาน

ประตูห้องฝึกถูกกระแทกเปิดออกอย่างแรง เผยให้เห็นร่างของเหล่าทวยเทพที่กำลังตื่นตระหนก ใบหน้าซีดเผือด

"องค์ชายอัสนี...เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!" เทพองค์หนึ่งร้องบอก "มิติแห่งเงา...มันกำลังคุกคามสรวงสวรรค์!"

ก่อนที่อัสนีจะได้ซักถามต่อ ผนังห้องฝึกก็เริ่มบิดเบี้ยว กลายเป็นเงาดำทะมึนที่กำลังคืบคลานเข้ามาอย่างรวดเร็ว จากในเงาดำนั้น ดวงตาแดงฉานนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้น จ้องมองมาที่อัสนีด้วยความกระหาย

"ในที่สุด...เราก็เจอเจ้าแล้ว...เทพแห่งแสงสว่าง" เสียงเยือกเย็นและชั่วร้ายดังขึ้นจากใจกลางของมิติแห่งเงา "พลังของเจ้า...จะตกเป็นของข้า!"

อัสนีตระหนักได้ทันทีว่านี่คือภัยคุกคามครั้งใหญ่ที่สุดที่สรวงสวรรค์เคยเผชิญ เขาไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว รวบรวมพลังทั้งหมดที่ตนเองมี ปลดปล่อยสายฟ้าอันมหาศาลเข้าโจมตีมิติแห่งเงา แต่แทนที่จะสลายไป มิติแห่งเงากลับดูดซับพลังสายฟ้าเหล่านั้นเข้าไปราวกับฟองน้ำ!

"ฮ่าฮ่าฮ่า!" เสียงหัวเราะที่ดังมาจากเงาช่างเย้ยหยัน "พลังของเจ้า...ช่างหอมหวานเสียจริง...เทพบุตรน้อย"

อัสนีตกใจ แต่ก็ไม่ย่อท้อ เขารู้ดีว่านี่คือเวลาที่จะต้องพิสูจน์ความสามารถของเขา ไม่ใช่แค่ในฐานะเทพบุตรแห่งแสงสว่าง แต่ในฐานะผู้ปกป้องสรวงสวรรค์

"ไม่ว่าเจ้าจะเป็นใคร...ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าทำลายบ้านของข้าเด็ดขาด!" อัสนีประกาศก้อง ดวงตาของเขาลุกโชนด้วยประกายแห่งการต่อสู้ สายฟ้าสีฟ้าบริสุทธิ์เริ่มก่อตัวขึ้นอีกครั้ง แต่คราวนี้มันไม่ใช่แค่สายฟ้าธรรมดา แต่มันคืออัสนีบาตแห่งสวรรค์ที่เปี่ยมไปด้วยพลังอันไร้ขีดจำกัด

แล้วสงครามครั้งยิ่งใหญ่ระหว่างแสงสว่างและเงามืดก็ได้เริ่มต้นขึ้นท่ามกลางสรวงสวรรค์อันงดงาม...