ตอนที่ 28 — รอยร้าวแห่งศรัทธา สู่การตัดสินใจครั้งสุดท้าย

อรุณทิพย์ยามเช้าสาดแสงสีทองเรืองรองลงมายังสรวงสวรรค์ชั้นสูงสุด ทว่าประกายแห่งความหวังที่เคยนำพามานั้น กลับไม่สามารถชะล้างความหมองหม่นที่เกาะกุมหัวใจของเหล่าทวยเทพได้หมดสิ้น รอยร้าวแห่งศรัทธาที่ปริแตกในตอนก่อนหน้า ยิ่งขยายใหญ่ขึ้นราวกับบาดแผลที่ไม่มีวันสมาน เสียงกระซิบอันแผ่วเบาของสายลมที่เคยหอบพาความหวัง บัดนี้กลับแปรเปลี่ยนเป็นเสียงคร่ำครวญอันแสนเจ็บปวด สะท้อนถึงความสับสนและความไม่แน่นอนที่คืบคลานเข้ามาปกคลุมอาณาจักรแห่งทวยเทพ

อัสนี ‌ยืนนิ่งอยู่ ณ ลานเบื้องหน้าบัลลังก์แห่งทวยเทพ ดวงตาคมกริบที่เคยฉายแววแห่งอำนาจและความมั่นคง บัดนี้กลับเต็มไปด้วยความขัดแย้งภายใน แสงอรุณทิพย์ทาบทอดยามเช้า แต่กลับขับเน้นเงาแห่งความกังวลที่ทาบทับใบหน้าของเขาจนดูหมองลง เขาสัมผัสได้ถึงพลังแห่งสรวงสวรรค์ที่กำลังสั่นคลอน ​ศรัทธาที่เคยเป็นเสาหลักค้ำจุนอาณาจักรนี้ กำลังถูกกัดกร่อนจากภายใน

“ท่านอัสนี…”

เสียงหวานแผ่วเบาของเทพธิดาแห่งสายลม ดังขึ้นทำลายความเงียบงัน เทพธิดาองค์งามซึ่งบัดนี้มีใบหน้าซีดเซียว ดวงตาคู่สวยฉายแววเหนื่อยล้า ทอดมองร่างสูงของอัสนีด้วยความห่วงใย

“ข้าได้ยินเสียงกระซิบของสายลม… มันบอกถึงความเจ็บปวดของสรวงสวรรค์… บอกถึงรอยร้าวที่กำลังขยายตัว…”

อัสนีหันไปมองเทพธิดาแห่งสายลม ‍แววตาของเขาอ่อนลงเล็กน้อย แต่ก็ยังคงเต็มไปด้วยความหนักอึ้ง

“ข้าทราบดี เทพีแห่งสายลม… ความศรัทธาของเหล่าทวยเทพกำลังสั่นคลอน… ความเชื่อมั่นในอำนาจแห่งสวรรค์กำลังถูกตั้งคำถาม… สิ่งนี้… มันอันตรายยิ่งกว่าเปลวเพลิงของอัคคีมารเสียอีก”

“แต่… เราจะปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไปได้อย่างไรเล่าเพคะ?” ‌เทพีแห่งสายลมเอ่ยถาม น้ำเสียงสั่นเครือ “หากศรัทธาหมดสิ้นไป สรวงสวรรค์ก็จะไม่มีความหมายอีกต่อไป… แล้วเราจะดำรงอยู่ได้อย่างไร?”

อัสนีหลับตาลงชั่วครู่ สูดลมหายใจลึกราวกับพยายามรวบรวมพลัง เขาได้เห็นเหตุการณ์ต่างๆ มากมาย ‍ทั้งความโหดร้ายของโลกมนุษย์ การทรมานของดวงวิญญาณที่สิ้นหวัง และความมืดมิดที่เคยคืบคลานเข้ามา สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นผลลัพธ์ที่เกิดจากความอ่อนแอของเหล่าทวยเทพ ความไม่เด็ดขาด และความเกรงใจในอำนาจของตนเอง

“บางครั้ง… การที่จะรักษาบางสิ่งไว้ได้… เราอาจต้องยอมสูญเสียบางอย่างไป…” ​อัสนีเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “ข้าเห็นความหวังในแววตาของมนุษย์บางคน… ความหวังที่เกิดจากความพยายามของพวกเขาเอง… ไม่ใช่จากสิ่งที่ประทานให้จากเบื้องบน”

เทพีแห่งสายลมมองอัสนีอย่างไม่เข้าใจ “หมายความว่าอย่างไรเพคะ? ท่านจะ… จะทอดทิ้งสรวงสวรรค์หรือ?”

“ไม่ใช่การทอดทิ้ง…” อัสนีปฏิเสธทันที ​“แต่เป็นการ… ปรับเปลี่ยน… หาหนทางใหม่… หากสรวงสวรรค์ไม่อาจมอบความหวังที่แท้จริงได้อีกต่อไป… บางที… ความหวังนั้นอาจต้องถูกค้นหาจากที่อื่น”

ความคิดของอัสนีเริ่มก่อตัวเป็นรูปเป็นร่าง เขาเห็นภาพของอดีต… ภาพของโลกมนุษย์ที่เคยงดงามก่อนที่ความโลภและความขัดแย้งจะเข้าครอบงำ ​เห็นภาพของป่าลึกที่ซ่อนเร้นความลับอันยิ่งใหญ่ และเห็นภาพของมิติแห่งเงาอันมืดมิดที่เต็มไปด้วยพลังที่ไม่เคยถูกสำรวจ

“ข้าจะลงไปยังโลกมนุษย์อีกครั้ง” อัสนีประกาศด้วยน้ำเสียงเด็ดเดี่ยว “ข้าจะไปค้นหา ‘รากเหง้า’ ของพลังที่แท้จริง… พลังที่ไม่ได้มาจากอำนาจอันสูงสุดเพียงอย่างเดียว… แต่มาจากจิตวิญญาณ… มาจากความศรัทธาที่กล้าหาญ”

เทพีแห่งสายลมเบิกตากว้างด้วยความตกใจ “แต่… แต่ว่า… นั่นคือการฝ่าฝืนกฎสวรรค์!”

“กฎที่สร้างขึ้นมาเพื่อปกป้อง… กำลังจะทำลายสรวงสวรรค์เสียเอง” อัสนีกล่าว “ข้าไม่อาจทนเห็นเหล่าทวยเทพต้องจมปลักอยู่กับความสิ้นหวังเช่นนี้อีกต่อไป… บางที… การเผชิญหน้ากับความจริงอันโหดร้าย… การสัมผัสกับความทุกข์ยากของมนุษย์… อาจเป็นสิ่งเดียวที่จะปลุกเร้าศรัทธาที่แท้จริงให้กลับคืนมาได้”

“แล้ว… ท่านจะทำเช่นไรกับ… ผู้ที่ก่อให้เกิดความวุ่นวายนี้?” เทพีแห่งสายลมถามถึงอัคคีมาร มารร้ายที่ทำให้สรวงสวรรค์ต้องตกอยู่ในความมืดมิด

อัสนีเงียบไปชั่วครู่ “อัคคีมาร… เป็นเพียงเงาสะท้อนของความมืด… เป็นเพียงผลลัพธ์ของความอ่อนแอ… เมื่อใดที่สรวงสวรรค์แข็งแกร่งขึ้น… เมื่อใดที่ศรัทธาได้กลับคืนมา… เงาแห่งความมืดนั้นก็จะเลือนหายไปเอง”

เขากล่าวต่อ “ข้าจะมอบโอกาสครั้งสุดท้ายให้กับเหล่าทวยเทพ… ข้าจะมอบเวลาให้พวกเขาได้ทบทวน… ได้ตัดสินใจ… ว่าจะยังคงยึดมั่นในสิ่งที่เคยเป็น… หรือจะพร้อมที่จะก้าวไปสู่วันพรุ่งนี้… แม้จะต้องเผชิญหน้ากับความไม่แน่นอนก็ตาม”

ทันใดนั้น เสียงประกาศกังวานดังก้องไปทั่วสรวงสวรรค์ชั้นสูงสุด

“เหล่าทวยเทพทั้งหลาย! ข้า… อัสนี… ผู้ปกป้องสรวงสวรรค์… ขอประกาศ ณ ที่นี้! นับจากนี้ไป… ข้าจะถอนตัวจากหน้าที่ชั่วคราว… เพื่อออกเดินทางค้นหาความจริง… และหนทางที่จะนำพา ‘ศรัทธา’ กลับคืนมาสู่สรวงสวรรค์อีกครั้ง!”

เหล่าทวยเทพที่ได้ยินประกาศนั้น ต่างก็ตกตะลึง บางส่วนมองหน้ากันด้วยความไม่เชื่อ บางส่วนก็เริ่มโต้เถียงกันเสียงดัง

“นี่มันบ้าบออะไรกัน!” เทพแห่งสงครามผู้องอาจตะโกน “เขาจะทิ้งบัลลังก์ไปได้อย่างไร!”

“เราไม่อาจปล่อยให้สรวงสวรรค์ไร้ผู้ปกป้อง!” เทพีแห่งความงามกล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก

“บางที… นี่อาจเป็นโอกาสของเรา…” เสียงหนึ่งดังขึ้นท่ามกลางความสับสน เป็นเสียงของเทพแห่งความรู้ผู้เฉลียวฉลาด “ท่านอัสนีอาจเห็นในสิ่งที่เรามองไม่เห็น… บางที… การเดินทางของเขา… อาจนำมาซึ่งคำตอบที่เราตามหา”

อัสนีหันไปมองเหล่าทวยเทพด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความหวังริบหรี่ “ข้าจะมอบเวลาให้พวกท่าน… หนึ่งกึ่งเดือน… หากภายในเวลานั้น… พวกท่านยังคงยึดติดกับอดีต… ข้าจะไม่อาจกลับมา… และหากพวกท่าน… พร้อมที่จะก้าวไปข้างหน้า… ข้าจะรอพวกท่าน… ณ จุดที่ ‘ศรัทธา’ ได้ถูกค้นพบอีกครั้ง”

สิ้นคำประกาศ ร่างสูงสง่าของอัสนีก็ค่อยๆ เลือนหายไปในม่านแสงอรุณทิพย์ ทิ้งไว้เพียงความเงียบงันอันหนักอึ้ง และคำถามที่ยังคงค้างคาอยู่ในใจของเหล่าทวยเทพ…

“ท่านอัสนี… ท่านจะไปที่ไหนกันแน่?” เทพีแห่งสายลมเอ่ยถามกับอากาศธาตุอย่างแผ่วเบา

ภายในใจของเธอมีความกังวลอย่างยิ่งยวด แต่อีกด้านหนึ่ง… กลับมีความรู้สึกบางอย่างที่ก่อตัวขึ้น… ความรู้สึกที่จะต้องตัดสินใจ… จะต้องเลือก… จะเดินตามอัสนีไป… หรือจะอยู่รออย่างสิ้นหวัง…

อัสนีปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง ณ ป่าลึกอันเร้นลับ เบื้องหน้าของเขาคือพุ่มไม้หนาทึบที่ดูเหมือนจะไร้ทางผ่าน แต่ด้วยพลังแห่งอัสนีที่สั่งสมมานาน เขาเพียงแค่ยกมือขึ้น แสงสว่างสีทองก็สาดส่องออกไป ผลักดันพุ่มไม้เหล่านั้นให้แหวกออก เผยให้เห็นทางเดินเล็กๆ ที่ทอดลึกลงไปในความมืด

"เอาล่ะ… ที่นี่… คือจุดเริ่มต้นของการเดินทาง"

เขาก้าวเท้าเข้าไปในทางเดินนั้น ความมืดมิดโอบล้อมเข้ามาทันที แต่สำหรับอัสนีแล้ว ความมืดมิดนี้กลับไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด ตรงกันข้าม… มันกลับเต็มไปด้วยพลังงานที่แตกต่างออกไป เป็นพลังงานที่ดิบ… ที่บริสุทธิ์… และซ่อนเร้นความลับมากมาย

อัสนีสัมผัสได้ถึงกระแสลมที่พัดพาเอาเสียงกระซิบจากโลกเบื้องล่างเข้ามา เสียงของมนุษย์… เสียงของความหวัง… เสียงของความสิ้นหวัง… ทั้งหมดผสมผสานกันอย่างอลหม่าน

"ข้ามาแล้ว… โลกมนุษย์"

แสงสว่างจากสรวงสวรรค์ค่อยๆ จางหายไป ทิ้งให้อัสนียืนอยู่เพียงลำพัง ท่ามกลางความเงียบสงัดของป่าลึก เขาพร้อมแล้วที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่ง… เพื่อค้นหา ‘ศรัทธา’ ที่แท้จริง… เพื่อกอบกู้สรวงสวรรค์… แม้จะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม…

แต่เบื้องหน้าของเขา… ยังมีบททดสอบอีกมากมายรออยู่… และปริศนาที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น… รอคอยเขาอยู่ ณ ปลายทางของการเดินทางครั้งนี้…