ตอนที่ 7 — กลยุทธ์เงาในคืนสีเลือด

ลมเย็นยะเยือกยังคงพัดโหยหวนไปตามซอกหลืบอันมืดมิด กลิ่นอายของความตายและความสิ้นหวังคละคลุ้งปะปนกับกลิ่นฉุนของขยะเน่าเปื่อยที่เป็นเหมือนมนต์เสน่ห์ประจำตรอกแห่งนี้ คมยังคงหมอบต่ำ ซ่อนกายอยู่หลังถังขยะสีเข้ม กลิ่นสนิมของโลหะเก่าผสมกับความชื้นจากพื้นคอนกรีตเย็นเฉียบกรีดเข้าจมูก ลมหายใจถูกกลั้นไว้แน่นราวกับกลัวแม้แต่เสียงแผ่วเบาจะหลุดรอดออกไป สองตาคมกริบสอดส่ายมองไปยังปลายตรอกที่ทอดออกสู่ถนนใหญ่ แสงไฟนีออนสีแดงเข้มจากป้ายบาร์โสเภณีสาดส่องเป็นระยะ ‌ๆ เผยให้เห็นภาพเงาตะคุ่มที่กำลังเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว

"พวกมันยังไม่ไปไหน" เสียงแหบพร่ากระซิบดังขึ้นจากด้านหลัง คมไม่แม้แต่จะหันมอง รู้ดีว่าเป็นเสียงของ "นก" มือปืนคู่หูที่เคลื่อนไหวได้เงียบเชียบราวกับวิญญาณ

"รู้แล้ว" คมตอบสั้น ​ๆ มือแกร่งกระชับด้ามปืนพกที่เย็นเฉียบในมือ "จำนวนเท่าไหร่"

"สามคน" นกพยายามเพ่งมองผ่านความมืด "มีใครบางคนนำทาง"

"ต้องเป็นไอ้พวกถัง" คมพึมพำ นึกถึงกลุ่มนักเลงประจำตรอกที่มักจะทำงานสกปรกให้พวกผู้มีอิทธิพล "พวกมันไม่เคยปล่อยเหยื่อหลุดมือ"

เมื่อคืนก่อน ‍คมกับนกถูกหักหลังจากการขนส่งยาเสพติดครั้งใหญ่ ผู้ว่าจ้างตัวจริงที่ชื่อ "มังกร" ส่งลูกสมุนจำนวนมากเข้ามาสกัด โดยมีเป้าหมายเพียงหนึ่งเดียวคือเขา คมรอดมาได้ด้วยสัญชาตญาณและทักษะการต่อสู้ที่เหนือชั้น แต่ทรัพย์สินและข้อมูลสำคัญกลับตกอยู่ในมือของศัตรู การซ่อนตัวในตรอกแห่งนี้คือความหวังสุดท้ายที่จะตั้งหลักและวางแผนการแก้แค้น

"เราจะทำยังไงต่อ" ‌นกถามอีกครั้ง น้ำเสียงมีความกังวลเจืออยู่เล็กน้อย

"รอ" คมตอบเรียบ "รอให้พวกมันตายใจ"

เวลาผ่านไปเนิ่นนานจนแทบจะนับเป็นชั่วโมง ลมหายใจของทั้งสองกลายเป็นไอเย็นจาง ๆ ในอากาศ ความเงียบปกคลุมจนน่าอึดอัด ‍มีเพียงเสียงหอนของสุนัขจรจัดที่ดังมาจากที่ไกล ๆ และเสียงหัวเราะครื้นเครงจากบาร์ด้านนอกเป็นครั้งคราว

"พวกมันกำลังจะเข้ามา" คมรู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนของฝีเท้าบนพื้นดินที่ดังเบา ๆ แต่ชัดเจนในความเงียบ

"เตรียมตัว" นกตอบรับ

เงาตะคุ่มสามร่างปรากฏขึ้นที่ปากตรอก พวกมันเคลื่อนที่อย่างระมัดระวัง ​แต่ก็ยังคงมีความทะนงตนอยู่ในท่าทาง ร่างนำหน้าเป็นชายร่างใหญ่ หน้าตาดุดัน ใบหน้ามีรอยแผลเป็นยาวที่คิ้วข้างซ้าย มือข้างหนึ่งถือมีดสั้นสะท้อนแสงไฟสลัว ๆ

"เฮ้ย! พวกมึงออกมาได้แล้ว!" ชายร่างใหญ่ตะโกนเสียงดัง ​"ไอ้พวกขี้ขลาด รู้ว่าพวกเรามาก็คงแอบอยู่แน่ ๆ!"

คมไม่ตอบ เขาใช้สายตาประเมินสถานการณ์ ร่างกายของเขาผ่อนคลาย แต่ทุกกล้ามเนื้อพร้อมที่จะระเบิดพลัง เขาหมุนตัวอย่างเงียบเชียบไปยังทิศทางตรงข้ามกับที่พวกมันกำลังจะเข้ามา

"กูรู้ว่ามึงอยู่แถวนี้ ไอ้คม!" ​ชายร่างใหญ่หัวเราะเสียงหึ่ม "ออกมาเจอกันดี ๆ ดีกว่าให้กูต้องเข้าไปปู้ยี่ปู้ยำทุกซอกทุกมุมนะเว้ย!"

คมพยักหน้าให้ "นก" เป็นสัญญาณ

ทันใดนั้นเอง เสียงปืนดังขึ้นนัดหนึ่ง!

คมพุ่งตัวออกจากที่ซ่อนราวกับพายุหมุน ร่างกายของเขาเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและแม่นยำเกินกว่าที่พวกอันธพาลจะตั้งตัวทัน ปืนในมือของเขากระบอกแรกลั่นไกไปที่ชายร่างใหญ่ที่กำลังพูดจาโอ้อวด กระสุนเจาะเข้าที่หัวไหล่ซ้ายของมันอย่างจัง ทำให้มันร้องลั่นด้วยความเจ็บปวดและเสียหลัก

"เฮ้ย!" สองอันธพาลที่เหลืออุทานด้วยความตกใจ หันมามองคมที่พุ่งเข้ามาประชิด

แต่คมไม่ได้หยุดเพียงแค่นั้น เขากระโดดข้ามถังขยะที่ขวางหน้า ใช้มันเป็นแท่นส่งตัว พุ่งเข้าใส่หนึ่งในอันธพาลด้วยความเร็วสูง มือซ้ายคว้าคอเสื้อของมันไว้แน่น แล้วใช้ศอกกระทุ้งเข้าที่ท้องอย่างแรงจนมันจุก คมไม่เปิดโอกาสให้มันได้หายใจ หักข้อมือของมันที่กำลังจะชักปืนออกไปทางด้านหลังจนเกิดเสียงกระดูกลั่น

"อ๊าก!" เสียงร้องโหยหวนดังขึ้น

อันธพาลคนที่สองที่เห็นเหตุการณ์พยายามจะยิงคม แต่คมเร็วกว่า เขาปล่อยหมัดขวาตรงเข้าที่ปลายคางของมันอย่างจังจนมันเซถอยหลังไปชนกับผนังตรอก

ในขณะเดียวกัน เสียงปืนอีกนัดดังขึ้น!

คมหันไปมอง เห็น "นก" ยิงใส่ร่างอีกคนที่กำลังพยายามจะเข้ามาเสริมจากทางด้านข้าง กระสุนเฉียดเข้าที่ต้นขาของมัน ทำให้มันทรุดลงไปกับพื้น

"ไป!" คมตวาดเสียงดัง "ตรงไปที่คฤหาสน์นั่น!"

คมไม่สนใจอันธพาลที่บาดเจ็บ เขาพุ่งตัวไปยังปากตรอกที่ทอดออกสู่ถนนใหญ่ ปล่อยให้ "นก" จัดการกับที่เหลือ

"มังกร" คงจะเตรียมการรับมือไว้แล้ว การโจมตีครั้งนี้ต้องเป็นการล่อลวงที่แยบยลกว่าที่คิด

คมวิ่งไปตามถนนที่เริ่มมีผู้คนพลุกพล่านขึ้นเรื่อย ๆ เสียงรถยนต์แตรรถดังระงม ปะปนกับเสียงประกาศจากร้านค้าและเสียงพูดคุยของผู้คน คมหลบหลีกผู้คนอย่างชำนาญราวกับปลาที่แหวกว่ายในสายน้ำ เขาใช้ความมืดของตึกรามบ้านช่องเป็นที่กำบัง สายตาจับจ้องไปยังเป้าหมาย

คฤหาสน์หรูของ "มังกร" ตั้งตระหง่านอยู่บนเนินเขา มองเห็นได้จากทุกมุมของเมือง มันคือสัญลักษณ์ของอำนาจและความมั่งคั่งที่คมต้องการจะโค่นล้ม

"มังกร" ไม่ใช่แค่เจ้าพ่อค้ายาเสพติดธรรมดา แต่เขามีอำนาจแผ่ขยายไปทั่ววงการธุรกิจและการเมือง เขาใช้เงินเป็นเครื่องมือในการควบคุมทุกสิ่งทุกอย่าง และการที่เขาหักหลังคมในครั้งนี้ ย่อมไม่ใช่แค่การชิงทรัพย์สิน แต่เป็นการต้องการกำจัดคมให้สิ้นซาก

คมเร่งฝีเท้าขึ้น เขาต้องไปให้ถึงคฤหาสน์ก่อนที่ "มังกร" จะรู้ตัวว่าเขารอดชีวิตและกำลังจะบุกเข้าไป

ขณะที่คมกำลังจะเลี้ยวเข้าสู่ถนนที่มุ่งตรงไปยังคฤหาสน์ ร่างเงาหนึ่งก็ปรากฏขึ้นขวางหน้าเขาอย่างกะทันหัน

"จะไปไหน?" เสียงเย็นเยียบดังขึ้น

คมหยุดชะงัก ร่างนั้นสวมชุดสีดำสนิท ใบหน้าถูกปกปิดด้วยหน้ากาก ทำให้ยากที่จะมองเห็นอารมณ์ แต่ท่วงท่าของมันบ่งบอกถึงความอันตราย มันยืนนิ่งราวกับรูปปั้น แต่คมรู้สึกได้ถึงพลังงานที่แผ่ออกมาอย่างรุนแรง

"หลบไป" คมตอบเสียงเรียบ

"นายไปต่อไม่ได้" ร่างนั้นพูด น้ำเสียงราบเรียบจนน่าขนลุก

"ฉันไม่มีเวลามาคุยกับใครทั้งนั้น" คมขยับเข้าใกล้

"ฉันคือ 'เงา' ผู้รับใช้ของท่านมังกร" ร่างนั้นเอ่ย "หน้าที่ของฉันคือหยุดทุกอย่างที่ขวางทางท่าน"

"งั้นก็ไปตายซะ!" คมตัดสินใจโจมตี เขากระโดดเข้าใส่ "เงา" ด้วยความเร็ว

"เงา" ยกแขนขึ้นปัดป้องหมัดของคมอย่างว่องไว แม้จะดูเหมือนการเคลื่อนไหวที่เรียบง่าย แต่คมสัมผัสได้ถึงพลังและความแข็งแกร่งที่ซ่อนอยู่

การต่อสู้ที่ดุเดือดเกิดขึ้นกลางถนนที่เริ่มพลุกพล่าน ผู้คนต่างวิ่งหนีแตกตื่นด้วยความตกใจ เสียงปืน เสียงปะทะดังสนั่นหวั่นไหว "เงา" เคลื่อนไหวได้อย่างรวดเร็วและแม่นยำ การโจมตีแต่ละครั้งเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นที่จะสังหาร คมต้องใช้สมาธิทั้งหมดที่มีในการป้องกันและสวนกลับ

"แกมันไม่ธรรมดา" "เงา" พึมพำ ขณะที่มันปัดป้องลูกเตะสูงของคม

"แกก็เหมือนกัน" คมตอบกลับ เขาเห็นรอยยิ้มบาง ๆ ที่มองเห็นได้จากช่องว่างของหน้ากาก

คมรู้ว่าเขาไม่สามารถยืดเยื้อการต่อสู้ครั้งนี้ได้ เขาต้องหาทางเอาชนะ "เงา" ให้เร็วที่สุด มิฉะนั้น "มังกร" จะใช้เวลาที่เหลือนี้เตรียมการป้องกันที่แน่นหนาขึ้น

คมแกล้งทำเป็นพลาดท่า ปล่อยให้ "เงา" ได้จังหวะโจมตีเข้ามา เขาเอียงตัวหลบอย่างเฉียดฉิว แล้วใช้จังหวะที่ "เงา" เสียหลัก พุ่งเข้าไปประชิดตัว ใช้แขนข้างหนึ่งรวบเอวของ "เงา" ไว้แน่น

"เจ้านี่มันอันตรายเกินไป!" คมคิดในใจ

คมออกแรงบีบราวกับจะบดขยี้กระดูก แต่ "เงา" กลับแข็งแกร่งอย่างไม่น่าเชื่อ มันพยายามดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง

"แกจะหยุดฉันไม่ได้!" "เงา" คำราม

คมกัดฟันแน่น เขารู้ดีว่านี่คือโอกาสเดียว เขาใช้แรงทั้งหมดที่มี ยก "เงา" ขึ้นเหนือศีรษะ แล้วกระแทกมันลงกับพื้นคอนกรีตอย่างแรง!

โครม!

เสียงกระแทกดังสนั่นหวั่นไหว "เงา" กระเด็นออกไป ใบหน้าภายใต้หน้ากากบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด แต่ถึงกระนั้น มันก็ยังคงพยายามลุกขึ้น

คมไม่รอช้า เขารีบพุ่งเข้าไปคว้าปืนพกของ "เงา" ที่ตกอยู่ข้าง ๆ แล้วเล็งไปที่ศีรษะของมัน

"จบแค่นี้แหละ" คมพูดเสียงเย็น

ทันใดนั้นเอง เสียงไซเรนรถตำรวจดังใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ "มังกร" คงจะแจ้งความไว้แล้ว

คมเหลือบมองไปรอบ ๆ ผู้คนเริ่มส่งเสียงหวีดร้องด้วยความตกใจและหวาดกลัว

"เป็นไปไม่ได้!" "เงา" พึมพำอย่างสิ้นหวัง

คมตัดสินใจอย่างรวดเร็ว เขาหักปืนของ "เงา" ทิ้ง แล้วหันหลังวิ่งหนีไปทางตรอกเล็ก ๆ ที่อยู่ใกล้เคียง เขาปล่อยให้ "เงา" ที่บาดเจ็บอยู่กับที่ พร้อมกับเสียงไซเรนที่ดังใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ

คมวิ่งลึกเข้าไปในตรอกแคบ ๆ ที่มีแต่ความมืดและกลิ่นอับชื้น เขาต้องหาทางไปให้ถึงคฤหาสน์ของ "มังกร" ให้ได้ก่อนที่เขาจะถูกตำรวจรวบ

"แผนมันซับซ้อนกว่าที่คิด" คมคิดในใจ "ไอ้ 'เงา' นั่นไม่ใช่ลูกน้องธรรมดาแน่ ๆ"

เขาต้องรีบไปหา "นก" เขาต้องการข้อมูลทั้งหมดที่ "นก" รวบรวมมาได้

คมมองไปยังเส้นขอบฟ้าที่เริ่มสว่างเรืองรองขึ้นเล็กน้อย เขารู้ว่าคืนนี้ยังอีกยาวไกล และการต่อสู้เพื่อทวงคืนทุกสิ่ง กำลังจะเริ่มต้นขึ้นอย่างแท้จริง.