ตอนที่ 16 —

ตอนที่ 16 — เงาที่ซ่อนเร้นในคฤหาสน์

คมกระชับปืนพกในมือแน่น เหงื่อเย็นๆ ไหลซึมตามไรผม แม้ว่าอากาศจะเย็นยะเยือก แต่ร่างกายของเขากลับร้อนระอุด้วยอะดรีนาลีนที่พลุ่งพล่าน ‌เสียงฝีเท้าที่ดังมาจากด้านหน้าใกล้เข้ามาทุกขณะ เขาหลับตาลงสูดลมหายใจลึก พยายามกลืนกลิ่นเหม็นอับของตรอกให้จางหายไปจากประสาทสัมผัส ภาพของ "บุหลัน" ผู้ที่กำลังรอคอยเขาอยู่ และใบหน้าอันอำมหิตของ "เสือ" ​บอสใหญ่แห่งแก๊งค์มังกรดำ วนเวียนอยู่ในหัว ภาพเหล่านั้นเป็นเชื้อเพลิงชั้นดีที่จุดประกายความมุ่งมั่นในตัวคมให้ลุกโชน

“พวกมันมาแล้ว” เสียงกระซิบแผ่วเบาจาก "ใบตอง" ดังลอดมาจากวิทยุสื่อสารที่ซ่อนอยู่ในกระเป๋าเสื้อ มันเป็นสัญญาณที่คมรอคอยมาตลอดคืน

“รับทราบ” คมตอบรับสั้นๆ ‍มือข้างหนึ่งยังคงจับปืนไว้แน่น อีกข้างหนึ่งค่อยๆ เลื่อนไปหยิบมีดสั้นที่เหน็บไว้ที่ข้อเท้า

เงาร่างสองร่างปรากฏขึ้นที่ปลายสุดของตรอก พวกมันเดินเฉื่อยชา ราวกับกำลังเดินเล่นในสวนสาธารณะ แต่แววตาที่สอดส่ายไปมาอย่างระแวดระวังบ่งบอกว่าพวกมันรู้ดีว่ากำลังเผชิญหน้ากับอะไรอยู่ คมไม่รอช้า เขากระโดดออกมาจากที่ซ่อนหลังถังขยะอย่างรวดเร็ว ‌ปืนในมือถูกยกขึ้นเล็งไปที่ร่างแรก

"ปัง! ปัง!" เสียงปืนดังสนั่นหวั่นไหวในตรอกแคบๆ ร่างแรกทรุดตัวลงไปกองกับพื้นทันที ร่างที่สองตกใจรีบชักปืนออกมา แต่คมเร็วกว่า เขาวิ่งพุ่งเข้าใส่ ท่ามกลางเสียงตะโกนด่าทอและเสียงปืนที่ดังระงม

คมหลบกระสุนปืนที่พุ่งเข้ามาอย่างฉิวเฉียด ‍เขาใช้ถังขยะที่ตั้งอยู่ใกล้ๆ เป็นที่กำบัง ชะโงกหน้าออกไปเล็งเป้าหมายอย่างแม่นยำ

"ปัง!"

ร่างที่สองล้มลงไปอีกคน ทิ้งไว้เพียงความเงียบที่กลับคืนมาแทนที่เสียงอึกทึกเมื่อครู่ คมมองไปรอบๆ อย่างระแวดระวัง ไม่มีใครอื่นอีกแล้ว เขาหันกลับไปมองทางที่กำลังจะไปยังคฤหาสน์ของเสือ

"ใบตอง ​สภาพเป็นไงบ้าง?" คมถามผ่านวิทยุ

"เรียบร้อยแล้วค่ะคม แต่มีรถลาดตระเวนกำลังมุ่งหน้ามาทางนี้ คาดว่าคงมีคนเห็นเหตุการณ์" เสียงของใบตองตอบกลับมาอย่างร้อนรน

"รู้แล้ว กำลังไป" คมตอบรับก่อนจะเก็บปืนและมีดเข้าที่เดิม เขาพุ่งตัวออกจากตรอกมุ่งหน้าไปยังคฤหาสน์ของเสืออย่างรวดเร็ว

คฤหาสน์ของเสือตั้งตระหง่านอยู่บนเนินเขาที่มองเห็นทิวทัศน์ของเมืองได้ทั้งเมือง ​มันเป็นสิ่งก่อสร้างที่หรูหราโอ่อ่า สะท้อนถึงอำนาจและอิทธิพลของเจ้าของ คมต้องหลบเลี่ยงการตรวจตราของยามรักษาความปลอดภัยที่ประจำการอยู่รอบๆ บริเวณอย่างชาญฉลาด เขารู้ดีว่าการบุกเข้าไปตรงๆ คือการฆ่าตัวตาย

คมใช้ความรู้เรื่องเส้นทางลับที่ได้มาจากข้อมูลของใบตอง เขาปีนข้ามกำแพงด้านหลังที่ค่อนข้างทึบและมีต้นไม้ปกคลุมหนาแน่น เขาก้าวลงสู่พื้นหญ้าที่ได้รับการดูแลอย่างดี ​กลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกไม้ลอยมาแตะจมูก เป็นกลิ่นที่ตัดกันอย่างสิ้นเชิงกับกลิ่นคาวเลือดและความตายที่เขาเพิ่งจากมา

เขาคลานต่ำไปตามพุ่มไม้ใหญ่ พยายามหลีกเลี่ยงสายตาของกล้องวงจรปิดที่ติดตั้งอยู่ตามจุดต่างๆ เขาเห็นยามสองคนกำลังเดินลาดตระเวนอยู่ใกล้กับทางเข้าหลัก คมรอจนพวกมันเดินห่างออกไปจึงค่อยๆ เคลื่อนตัวต่อไป

เป้าหมายของเขาคือห้องทำงานของเสือ ซึ่งอยู่ชั้นบนสุดของคฤหาสน์ คมรู้ดีว่าเสือเก็บข้อมูลสำคัญและเอกสารลับที่เกี่ยวข้องกับการค้ายาเสพติดจำนวนมหาศาลไว้ที่นั่น การได้ข้อมูลเหล่านั้นมาจะสามารถโค่นล้มแก๊งค์มังกรดำได้

คมหยุดชะงักเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าใกล้เข้ามา เขาหมอบหลบอยู่หลังรูปปั้นหินอ่อนขนาดใหญ่ ใบหน้าของรูปปั้นนั้นเป็นเทพเจ้ากรีกโบราณ แต่ในสายตาของคม มันกลับดูน่ากลัวยิ่งกว่าปีศาจ

"เฮ้ ได้ยินเสียงอะไรไหม?" เสียงหนึ่งดังขึ้น

"ไม่นะ อาจจะเป็นเสียงลมพัด" อีกเสียงตอบ

คมสูดลมหายใจเข้าลึกๆ รอจนเสียงฝีเท้าค่อยๆ จางหายไป เขารู้ว่าเขาไม่มีเวลามากนัก

เขาปีนขึ้นไปตามระเบียงด้านนอกของตัวคฤหาสน์อย่างเงียบเชียบ แสงจันทร์ส่องสะท้อนบนพื้นหินอ่อน ทำให้มองเห็นเงาของเขาได้ง่าย เขาต้องระวังทุกย่างก้าว

เมื่อมาถึงชั้นบนสุด คมก็พบกับประตูเหล็กที่ปิดสนิท เขาใช้เครื่องมือพิเศษที่ใบตองเตรียมไว้ให้ในการเจาะล็อคอย่างรวดเร็ว เสียงกลไกที่ค่อยๆ คลายตัวดังแผ่วเบา

"คลิ๊ก"

ประตูเปิดออก เผยให้เห็นห้องทำงานขนาดใหญ่ที่ตกแต่งอย่างหรูหรา โต๊ะทำงานที่ทำจากไม้มะค่าขัดเงาตั้งอยู่กลางห้อง บนโต๊ะเต็มไปด้วยเอกสาร กองเงินสด และรูปถ่ายของนักการเมืองชื่อดังหลายคน

คมเดินเข้าไปในห้องอย่างระมัดระวัง เขารู้สึกได้ถึงอันตรายที่ซ่อนเร้นอยู่ เขาหันซ้ายหันขวา ก่อนจะตรงเข้าไปที่โต๊ะทำงาน

เขาเริ่มค้นหาเอกสารที่เขาต้องการอย่างรวดเร็ว มือของเขาสั่นเล็กน้อยด้วยความตื่นเต้นและกดดัน

"เจอแล้ว!" คมอุทานเบาๆ เมื่อเจอกล่องเหล็กที่ซ่อนอยู่ใต้ลิ้นชัก เขาพยายามเปิดมัน แต่ก็พบว่ามันถูกล็อคไว้อย่างแน่นหนา

"บัดซบ!" คมสบถอย่างหัวเสีย

ทันใดนั้นเอง เสียงประตูก็เปิดออกอย่างแรง!

ร่างของชายร่างใหญ่สองคนก้าวเข้ามาในห้อง ใบหน้าของพวกเขามีแผลเป็น และสายตาเต็มไปด้วยความมุ่งร้าย

"แกเป็นใคร!" หนึ่งในนั้นตะโกนถาม

คมหันกลับไปมองด้วยความตกใจ เขาไม่คาดคิดว่าจะมีคนอยู่ในห้องนี้

"แกมันไอ้ตัวแสบที่ไปก่อเรื่องที่ตรอกนั่นสินะ!" อีกคนพูดขึ้น

คมรู้ตัวทันทีว่าตกอยู่ในสถานการณ์ที่อันตรายที่สุด เขาตัดสินใจไม่ต่อสู้โดยตรง เขาพุ่งตัวไปที่หน้าต่างที่เปิดอยู่

"แกรู้ตัวไหมว่าแกกำลังเล่นอยู่กับใคร!" ชายร่างใหญ่ตะโกนไล่หลัง

คมกระโดดออกจากหน้าต่างไปอย่างรวดเร็ว!

เขากระโดดลงมายังระเบียงด้านล่าง แต่เนื่องจากความสูงและความมืด ทำให้เขาเสียหลักเล็กน้อย เขาสามารถยึดราวระเบียงไว้ได้ทัน แต่กระเป๋าเอกสารที่เขาเพิ่งหยิบออกมาจากโต๊ะทำงานกลับหลุดมือร่วงลงไปด้านล่าง

"ไม่นะ!" คมร้องออกมาด้วยความเจ็บใจ

เขามองลงไปด้านล่าง เห็นเอกสารกระดาษปลิวว่อนไปตามลม และถูกเหยียบย่ำโดยยามที่กำลังวิ่งเข้ามา

"ไอ้สารเลว!" ชายร่างใหญ่ตะโกนลั่นห้อง เขากำลังจะพุ่งออกมา

คมไม่รอช้า เขาปีนลงมาจากระเบียงอย่างรวดเร็ว เขาต้องหาทางกลับไปเอาเอกสารเหล่านั้นมาให้ได้

ขณะที่คมกำลังปีนลงมานั้น เขาก็ได้ยินเสียงแปลกๆ ดังมาจากสวนด้านล่าง เสียงนั้นไม่ใช่เสียงฝีเท้าของยาม แต่เป็นเสียงที่เบากว่า รวดเร็วกว่า และเต็มไปด้วยความอันตราย

คมชะโงกหน้าลงไปมอง เขาเห็นเงาร่างสีดำกำลังเคลื่อนไหวไปมาอย่างรวดเร็วท่ามกลางความมืด เงาร่างนั้นคล่องแคล่วว่องไวราวกับเสือดาว มันกำลังเข้าหาเอกสารที่ตกอยู่

"ใครกัน?" คมคิดในใจ

เงาร่างนั้นเข้าใกล้เอกสารมากขึ้น คมพยายามเพ่งมองให้ชัดเจนขึ้น แสงจันทร์สาดส่องกระทบให้เห็นบางสิ่งบางอย่างที่แวววาว... นั่นมันใบมีด!

คมใจหายวาบ เขารู้ว่าไม่ใช่ยามธรรมดาที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่ตรงนั้น มันคือใครบางคนที่อันตรายยิ่งกว่า

เขาจะทำอย่างไรต่อไป? จะยอมปล่อยให้เอกสารสำคัญตกไปอยู่ในมือใคร? และเงาร่างลึกลับที่ปรากฏตัวขึ้นในคฤหาสน์ของเสือในยามวิกาลนี้คือใครกันแน่? คำถามมากมายผุดขึ้นในหัวของคม ขณะที่เขากำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดเท่าที่เคยเผชิญมา.