คมกัดฟันกรอด มองภาพที่สะท้อนในแววตาของ "เสือ" ลูกน้องคนสนิทของ "บอสใหญ่" ลำแสงไฟฉายจากปืนพกคู่ใจของคม ส่องกระทบใบหน้าซีดเผือด ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจระคนหวาดกลัว มือข้างหนึ่งยังคงจับปืนพกคู่ใจไว้แน่น แต่ก็สั่นระริกอย่างเห็นได้ชัด
"แก...แกทำอะไรลงไป" เสียงของเสือแหบพร่า แผ่วเบาจนแทบจะกลืนไปกับเสียงลมหายใจที่ติดขัด "แกฆ่าลูกน้องทุกคนของบอสใหญ่...ในคฤหาสน์หลังนี้...แกบ้าไปแล้ว!"
คมไม่ตอบ เขาก้าวเท้าเดินช้าๆ เข้าไปหาเสือ ปลายกระบอกปืนยังคงเล็งตรงไปยังหน้าผากของเสืออย่างไม่ลดละ เลือดสีแดงสดที่ไหลซึมเป็นวงกว้างบนพื้นหินอ่อนสีขาวราวกับหิมะ ยิ่งขับเน้นบรรยากาศแห่งความตายให้ชัดเจนขึ้น กลิ่นคาวเลือดคลุ้งแตะจมูก ทำให้เสือสำลักอากาศอย่างยากลำบาก
"ฉันไม่ได้ฆ่าพวกมัน" คมพูดเสียงเย็นชา "พวกมันเลือกทางเดินของพวกมันเอง...เลือกที่จะขวางทางฉัน"
"ขวางทางแก?" เสือหัวเราะในลำคออย่างบ้าคลั่ง "แกคิดว่าแกทำอะไร? บุกเข้ามาฆ่าคนในคฤหาสน์ของบอสใหญ่? แกไม่กลัวตายรึไง! แกกำลังจะเจอกับอะไร...แกไม่รู้เลย!"
"ฉันรู้ดี" คมตอบ ดวงตาคมกริบยังคงจ้องมองไปยังเสือราวกับกำลังอ่านใจ "ฉันรู้ว่าบอสใหญ่กำลังจะเจออะไร...และฉันก็กำลังจะไปหาเขา"
"แก...แกจะไปหาบอสใหญ่?" เสือตกตะลึง ใบหน้ายิ่งซีดเผือดกว่าเดิม "แกคิดว่าแกจะทำอะไรได้? บอสใหญ่มีคนของเขาอยู่รอบตัว...มีทีมรักษาความปลอดภัยที่แข็งแกร่งที่สุด...แกไม่รอดแน่!"
"นั่นคือสิ่งที่แกคิด" คมยิ้มมุมปาก เป็นรอยยิ้มที่เย็นชาและอันตราย "แต่ฉันมาที่นี่...เพื่อพิสูจน์ว่าแกคิดผิด"
คมก้าวเท้าไปข้างหน้าอีกครั้ง เสือถอยหลังไปโดยอัตโนมัติ ปืนในมือยังคงสั่นเทา
"อย่าเข้ามานะ!" เสือตะโกนเสียงดัง "ฉัน...ฉันจะยิงแก!"
"ลองดูสิ" คมท้าทาย "แต่ฉันไม่คิดว่าแกจะทำได้...เพราะลึกๆ แล้ว...แกก็กลัวเหมือนกันใช่ไหม?"
คำพูดของคมเหมือนจะโดนใจดำเสือเข้าอย่างจัง ใบหน้าของเสือบิดเบี้ยวไปด้วยอารมณ์หลากหลาย ทั้งความกลัว ความโกรธ และความสิ้นหวัง
"แก...แกมันปีศาจร้าย!" เสือตะโกนพลางยกปืนขึ้นเล็งมาที่คมอย่างตะกุกตะกัก
คมไม่รอช้า เขากระชับปืนในมือแน่น "เกมวัดใจ...เริ่มขึ้นแล้ว"
ปัง!
เสียงปืนดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วโถงทางเดินอันโอ่อ่า แสงวาบของลำเพลิงทำให้เสือตาพร่า เขาเซถอยหลังไปอย่างแรง แต่กระสุนของคมพลาดเป้าไปเล็กน้อย เพียงเฉี่ยวเอาไหล่ของเสือไป
เสือร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด แต่ก็ยังคงยืนหยัดอยู่ได้ เขารีบใช้มืออีกข้างที่ว่างประคองไหล่ข้างที่บาดเจ็บไว้
"แก...แกจะฆ่าฉันจริงๆ รึไง!" เสือถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
"ฉันบอกแล้วไง...ว่าฉันไม่ได้ฆ่าพวกมัน" คมพูด พลางก้าวเท้าเข้าไปใกล้เสืออีกครั้ง "ฉันแค่...จัดการกับคนที่ขวางทางฉัน"
คมเดินสำรวจรอบๆ เสือ เขาเห็นร่างของลูกน้องบอสใหญ่ที่นอนตายเกลื่อนกลาด เลือดแดงฉานไหลนองพื้น มันเป็นภาพที่น่าสะอิดสะเอียน แต่สำหรับคม มันคือหลักฐานของการต่อสู้ที่ผ่านมา
"แก...แกจะไปหาบอสใหญ่จริงๆ เหรอ?" เสือถามอีกครั้ง น้ำเสียงเปลี่ยนเป็นอ่อนลง "แกจะไปทำไม? เพื่ออะไร?"
"เพื่อแก้แค้น" คมตอบเสียงหนักแน่น "เพื่อคนที่ฉันรัก...คนที่แกและบอสใหญ่พรากไป"
เสือเงียบไป เขาก้มหน้าลง มองพื้นด้วยความรู้สึกผิดบางอย่าง
"ฉัน...ฉันไม่รู้เรื่องอะไรเลย" เสือพึมพำ "บอสใหญ่...เขาทำอะไรไว้...ฉันไม่เคยรู้"
"แกเป็นคนของเขา" คมพูด "แกไม่รู้...หรือแกไม่อยากรู้?"
เสือส่ายหน้าช้าๆ "ฉัน...ฉันแค่ทำตามคำสั่ง...ฉันไม่เคย...ไม่เคยคิดจะทำร้ายใคร"
คมมองเสือด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก แต่เขาก็รับรู้ได้ถึงความรู้สึกบางอย่างที่แฝงอยู่ในน้ำเสียงของเสือ
"ถ้าแกไม่รู้อะไรเลยจริงๆ..." คมพูดเสียงอ่อนลงเล็กน้อย "ก็บอกฉันมา...ว่าบอสใหญ่ไปอยู่ที่ไหน"
เสือเงยหน้าขึ้น มองคม ดวงตาเต็มไปด้วยความหวัง
"แก...แกจะปล่อยฉันไปจริงๆ เหรอ?" เสือถาม
"ถ้าแกบอกความจริงฉัน" คมตอบ "ฉันก็ไม่มีเหตุผลที่จะต้องทำอะไรแกอีก"
เสือลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจยาว
"บอสใหญ่...เขาอยู่ที่ห้องทำงานชั้นบนสุด" เสือบอก "แต่...แกไปไม่ได้หรอก...ทางเข้ามีคนเฝ้าอยู่หลายคน...แล้วก็...ห้องนั้น...มีกับดักเยอะมาก"
คมพยักหน้า "แล้ว...ทางเข้าห้องทำงานของบอสใหญ่...มีทางเข้าอื่นอีกไหม?"
เสือคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบ "มี...แต่เป็นทางลับ...อยู่หลังรูปภาพบิดาของบอสใหญ่...ในห้องสมุด"
คมยิ้มมุมปาก "ขอบคุณ"
คมเดินผ่านเสือไป โดยไม่หันกลับมามองอีก เขาเดินตรงไปยังบันไดที่ทอดขึ้นไปยังชั้นบนของคฤหาสน์
"เดี๋ยวก่อน!" เสือตะโกนเรียก "แก...แกจะไปคนเดียวจริงๆ เหรอ?"
คมหยุดเดิน หันกลับมามองเสือ "แล้วแกคิดว่าไง?"
"แต่...แต่มันอันตรายเกินไป!" เสือพูด "แก...แกควรจะมีคนช่วย...ฉัน...ฉันจะช่วยแกเอง!"
คมมองเสือด้วยความประหลาดใจ "แก...จะช่วยฉัน?"
"ใช่!" เสือตอบอย่างแน่วแน่ "ฉัน...ฉันไม่อยากให้ใครต้องตายไปมากกว่านี้อีกแล้ว...ฉันจะช่วยแก...ไปจัดการกับบอสใหญ่"
คมพิจารณาเสืออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า
"ก็ได้" คมตอบ "แต่แกต้องบอกทุกอย่างที่แกรู้อีก"
คมและเสือเดินขึ้นบันไดไปเงียบๆ ท่ามกลางความมืดสลัวของคฤหาสน์ที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งความตาย
เมื่อมาถึงชั้นบนสุด พวกเขาพบกับโถงทางเดินที่กว้างขวาง แสงไฟสลัวๆ ส่องมาจากโคมไฟระย้าขนาดใหญ่
"บอสใหญ่...อยู่ห้องนั้น" เสือชี้ไปยังประตูบานใหญ่ที่ตั้งอยู่ปลายสุดของโถงทางเดิน "แต่...ทางเข้ามีคนเฝ้าอยู่สองคน...แล้วก็...มีกล้องวงจรปิด"
คมพยักหน้า "ทางลับ...อยู่ที่ไหน?"
"ตามฉันมา" เสือพูด พลางเดินนำคมไปยังอีกด้านหนึ่งของโถงทางเดิน ที่นั่นมีห้องสมุดขนาดใหญ่ตั้งอยู่
เมื่อเข้ามาในห้องสมุด กลิ่นอายของหนังสือเก่าๆ และไม้ขัดมันก็ลอยมากระทบจมูก
"อยู่ตรงนั้น" เสือชี้ไปยังรูปภาพขนาดใหญ่ที่แขวนอยู่บนผนัง รูปภาพเป็นภาพชายชราในชุดสูทโบราณ ใบหน้าเคร่งขรึม
คมเดินเข้าไปใกล้รูปภาพนั้น เขาเอามือควานหาตามขอบรูปภาพ จนกระทั่งเจอจุดหนึ่งที่สามารถกดลงไปได้
คลิก
เสียงกลไกดังขึ้น เบาๆ รูปภาพค่อยๆ เลื่อนเปิดออก เผยให้เห็นช่องทางลับที่มืดสนิท
"ทางนี้" เสือพูด
คมและเสือเดินเข้าไปในช่องทางลับนั้น ทิ้งไว้เบื้องหลังเพียงความมืดมิดและความเงียบสงัด
ภายในช่องทางลับมีความแคบและมืดมาก แสงจากไฟฉายของคมส่องนำทางไป ข้างในมีอากาศอับชื้นและกลิ่นดินโชยมา
"ทางนี้จะพาเราไปยังห้องทำงานของบอสใหญ่โดยตรง" เสือกระซิบ "แต่...มันก็อันตรายเหมือนกัน...บอสใหญ่...เขาเตรียมพร้อมเสมอ"
คมพยักหน้า "ฉันพร้อม"
พวกเขาเดินลึกเข้าไปในช่องทางลับ เสียงฝีเท้าของพวกเขาดูเหมือนจะดังสะท้อนไปทั่ว
ทันใดนั้นเอง เสียงสัญญาณเตือนภัยก็ดังขึ้นอย่างกะทันหัน!
"อะไรกัน?" เสืออุทานด้วยความตกใจ
คมไม่พูดอะไร เขากระชับปืนในมือแน่น "ดูเหมือนว่า...เกมของเรา...จะเริ่มขึ้นแล้วจริงๆ"
เสียงฝีเท้าดังมาจากข้างนอกช่องทางลับ เป็นเสียงฝีเท้าของคนจำนวนมากที่กำลังตรงเข้ามาหาพวกเขา!
"แย่แล้ว!" เสืออุทาน "เราถูกจับได้แล้ว!"
คมหรี่ตามองไปยังทางเข้าช่องทางลับ เขาเห็นเงาตะคุ่มๆ ของคนกลุ่มหนึ่งกำลังเข้ามา
"ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว" คมพูด "เราต้องสู้"
คมหันไปมองเสือ "แกจะอยู่ที่นี่...หรือจะสู้ไปกับฉัน?"
เสือมองคมด้วยแววตาแน่วแน่ "ฉันจะสู้ไปกับแก!"
คมยิ้มให้เสือ "ดีมาก"
คมผลักเสือไปอยู่ข้างหลังเล็กน้อย แล้วเขาเองก็ก้าวออกไปเผชิญหน้ากับกลุ่มคนเหล่านั้น
เสียงปืนดังสนั่นหวั่นไหวอีกครั้ง! การต่อสู้ครั้งใหม่...กำลังจะอุบัติขึ้นในความมืดมิดของช่องทางลับ...
หมากเลือด สะท้านแผ่นดิน
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก