ตอนที่ 9 — ม่านกาลเวลาที่คลี่คลาย

เมษยืนนิ่งราวกับรูปสลักโบราณ ท่ามกลางความเงียบที่น่าอัศจรรย์ ดวงตาคู่คมยังคงเบิกกว้างจ้องมองไปยังทิศทางที่ลมหนาวอันเกรี้ยวกราดเคยพัดพามา ปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติที่เกิดขึ้นอย่างฉับพลันนั้น ช่างผิดแผกจากธรรมชาติของดาวเคราะห์อันโดดเดี่ยวแห่งนี้ยิ่งนัก ความรู้สึกเย็นเยียบที่เคยเกาะกุมผิวกาย บัดนี้เลือนหายไป เหลือเพียงความอุ่นวาบที่แผ่ซ่านจากภายใน ‌ราวกับว่าร่างกายของเขากำลังปรับเปลี่ยนตัวเองเพื่อรับมือกับพลังงานบางอย่างที่มองไม่เห็น

"นี่มันอะไรกัน..." เสียงของเมษแผ่วเบา ราวกับกระซิบกับตัวเอง ม่านหมอกสีเทาหม่นที่เคยบดบังทัศนียภาพรอบกาย บัดนี้เริ่มจางลง เผยให้เห็นทิวทัศน์อันน่าตื่นตะลึงเบื้องหน้า ดาวเคราะห์ดวงนี้ที่เคยดูเหมือนจะรอวันดับสูญ กำลังแสดงปาฏิหาริย์ที่ไม่เคยมีใครคาดคิด

เขาเคยสัมผัสถึงลมหนาวที่เสียดแทงราวกับคมมีด ​กำลังแปรเปลี่ยนเป็นสายลมที่โอบอุ้ม ราวกับสัมผัสอันอ่อนโยนของสหายเก่า เสียงกระซิบแผ่วเบาที่ดังมาจากทุกทิศทาง ไม่ใช่เสียงของธรรมชาติอันโหดร้าย แต่เป็นเหมือนบทเพลงโบราณที่คุ้นหู ราวกับกำลังขับขานเรื่องราวจากอดีตกาลอันไกลโพ้น

เมษเงยหน้ามองท้องฟ้าที่เคยดำมืด บัดนี้กลับมีแสงสว่างเรืองรองปรากฏขึ้น แสงนั้นไม่ได้มาจากดวงอาทิตย์ที่คุ้นเคย ‍แต่เป็นแสงที่อบอุ่น นุ่มนวล ราวกับแสงจากดวงดาวนับพันที่รวมตัวกันเป็นหนึ่งเดียว แสงนั้นส่องลอดผ่านม่านหมอกที่จางลง สร้างเงาที่เต้นระบำอยู่บนพื้นหิมะสีขาวบริสุทธิ์

"ข้าสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลง..." เมษพึมพำ พร้อมกับยกมือขึ้นสัมผัสอากาศรอบกาย พลังงานที่เคยปะทุอย่างรุนแรงในตัวของเขา ‌บัดนี้สงบลงอย่างน่าประหลาด แต่กลับให้ความรู้สึกที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิม ราวกับว่าพลังทั้งหมดได้ถูกหล่อหลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียว

เขาก้าวเดินต่อไปอย่างช้าๆ บนพื้นหิมะที่กำลังละลายอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นพื้นผิวของดาวเคราะห์ที่เต็มไปด้วยร่องรอยของอารยธรรมโบราณที่สาบสูญ อาคารที่ปรักหักพัง ซากปรักหักพังของเทคโนโลยีที่ไม่เคยมีใครเข้าใจ ปรากฏขึ้นจากใต้ชั้นหิมะ ‍ราวกับว่าดาวดวงนี้กำลังฟื้นคืนชีพจากความหลับใหลอันยาวนาน

"ทุกอย่างกำลังจะเปลี่ยนไป..."

ขณะที่เขากำลังครุ่นคิดถึงความหมายของปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้น จู่ๆ ร่างของหญิงสาวผมสีเงินยาวสลวยก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเขา เธอดูราวกับเป็นส่วนหนึ่งของแสงสว่างที่ส่องลงมา ดวงตาของเธอเป็นประกายราวกับดวงดาวที่ส่องแสงในยามค่ำคืน

"ท่านคือผู้ถูกเลือก..." เสียงของเธอดังขึ้นอย่างนุ่มนวล แต่เต็มไปด้วยพลังอำนาจ "ท่านคือผู้ที่จะนำพาแสงสว่างกลับคืนมาสู่จักรวาลอันมืดมิด"

เมษตกตะลึงกับภาพที่เห็น ​แต่เขากลับไม่รู้สึกหวาดกลัว ราวกับว่าการปรากฏตัวของเธอเป็นสิ่งที่คาดการณ์ไว้แล้ว "ท่านคือใคร?" เขาถามด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความสงสัย

"ข้าคือผู้พิทักษ์แห่งกาลเวลา" หญิงสาวผมสีเงินตอบ "ข้าเฝ้ารอคอยผู้ที่จะสามารถคลี่คลายม่านแห่งโชคชะตา และนำพาจักรวาลไปสู่ยุคใหม่"

"ม่านแห่งโชคชะตา?" เมษทวนคำ ​"ข้าเพียงแค่พยายามเอาชีวิตรอดบนดาวดวงนี้"

"การเอาชีวิตรอดของท่านบนดาวดวงนี้ คือจุดเริ่มต้นของสิ่งยิ่งใหญ่กว่านั้น" ผู้พิทักษ์แห่งกาลเวลาอธิบาย "ดาวเคราะห์แห่งนี้ คือศูนย์รวมของพลังงานแห่งจักรวาล เมื่อถึงกาลเวลาที่เหมาะสม พลังงานนั้นจะถูกปลดปล่อย และจะส่งผลกระทบต่อทุกสรรพสิ่ง"

เมษนึกย้อนไปถึงคำกล่าวของนักปราชญ์โบราณที่เขาเคยได้ยินมา ​เกี่ยวกับดาวเคราะห์ล้ำค่าที่ซ่อนตัวอยู่ในห้วงอวกาศอันกว้างใหญ่ ดาวดวงนี้คือสมบัติอันล้ำค่าที่ถูกซ่อนไว้ รอคอยผู้ที่จะค้นพบและปลดปล่อยพลังที่แท้จริงของมัน

"แล้วข้าต้องทำสิ่งใด?" เมษถามอย่างตั้งใจ

"ท่านต้องเดินทางไปยังจุดศูนย์กลางแห่งจักรวาล" ผู้พิทักษ์แห่งกาลเวลาชี้ไปยังทิศทางที่แสงสว่างเจิดจ้าที่สุด "ที่นั่น ท่านจะได้พบกับการเผชิญหน้าครั้งสุดท้าย ที่จะตัดสินชะตากรรมของทุกสรรพสิ่ง"

"จุดศูนย์กลางแห่งจักรวาล..." เมษพึมพำ เขาเคยได้ยินเรื่องเล่าเกี่ยวกับสถานที่แห่งนี้ แต่ไม่เคยคิดว่าจะได้มีโอกาสไปถึง "แต่ข้าจะเดินทางไปได้อย่างไร? ข้าไม่มีอาวุธ ไม่มียานพาหนะ..."

"พลังที่ท่านกำลังจะปลดปล่อย จะเป็นเครื่องนำทางของท่าน" ผู้พิทักษ์แห่งกาลเวลาบอก "เมื่อท่านก้าวข้ามผ่านม่านกาลเวลาที่ข้ากำลังจะเปิดออก ท่านจะพบกับสิ่งที่จะพาท่านไปสู่จุดหมาย"

ทันใดนั้น แสงสว่างรอบตัวเมษก็ยิ่งทวีความเข้มข้นขึ้น หญิงสาวผมสีเงินยกมือขึ้นชี้ไปยังเบื้องหน้า ปรากฏการณ์อันน่าอัศจรรย์ก็บังเกิดขึ้น เบื้องหน้าของเมษ ม่านหมอกสีขาวบริสุทธิ์เริ่มก่อตัวขึ้น และค่อยๆ ขยายตัวออกอย่างรวดเร็ว ราวกับเป็นประตูสู่มิติอื่น

"ก้าวข้ามผ่านไปเถิด เมษ" เสียงของเธอเปี่ยมไปด้วยความหวัง "โชคชะตาของจักรวาลอยู่ในมือของท่านแล้ว"

เมษมองไปยังม่านหมอกที่หมุนวนอย่างงดงาม เขารู้สึกถึงแรงดึงดูดอันทรงพลังที่มาจากภายในนั้น ไม่ใช่แรงดึงดูดทางกายภาพ แต่เป็นแรงดึงดูดทางจิตวิญญาณ ที่เรียกร้องให้เขาเข้าไปสำรวจ

เขาหันกลับไปมองหญิงสาวผมสีเงิน แต่เธอก็สลายกลายเป็นแสงไปเสียแล้ว เหลือเพียงเสียงกระซิบแผ่วเบาที่ยังคงก้องอยู่ในหูของเขา

"การเผชิญหน้าครั้งสุดท้าย... กำลังรอคอยท่านอยู่"

เมษสูดลมหายใจลึก เขาไม่มีทางเลือกอื่น เขาต้องก้าวข้ามผ่านม่านกาลเวลานี้ไป เพื่อค้นหาคำตอบ และเผชิญหน้ากับชะตากรรมของเขา

เขาก้าวเท้าเข้าไปในม่านหมอกที่ขาวบริสุทธิ์ ร่างกายของเขารู้สึกเหมือนกำลังลอยละล่อง เกล็ดน้ำแข็งที่เคยปกคลุมดาวเคราะห์แห่งนี้ บัดนี้กลายเป็นเหมือนผงดาวที่ระยิบระยับ ส่องแสงสะท้อนเป็นประกายงามตา

ทันใดนั้น เขาก็สัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลัน โลกทั้งใบราวกับหมุนคว้าง สภาพแวดล้อมรอบตัวเขาเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

เมื่อภาพทุกอย่างกลับมาชัดเจนอีกครั้ง เมษพบว่าตัวเองยืนอยู่บนแท่นหินโบราณขนาดใหญ่ ใจกลางของห้องโถงอันกว้างใหญ่ที่ประดับประดาไปด้วยสัญลักษณ์ลึกลับ สัญลักษณ์เหล่านั้นเรืองแสงสีทองอ่อนๆ ราวกับมีชีวิต

เบื้องหน้าเขา คือภาพนิมิตของจักรวาลอันเวิ้งว้างไพศาล ดวงดาวนับล้านล้านดวงกำลังหมุนวนอยู่รอบกายเขา แต่สิ่งที่ดึงดูดสายตาของเขามากที่สุด คือจุดสว่างสีขาวเจิดจ้าที่อยู่ตรงกลางของภาพนิมิตนั้น

"นี่คือ... จุดศูนย์กลางแห่งจักรวาล?" เมษอุทานด้วยความตื่นตะลึง

เสียงทุ้มลึกดังขึ้นมาจากทั่วทุกสารทิศ ราวกับเสียงสะท้อนจากทุกมิติ "ใช่แล้ว เมษ... ที่นี่คือจุดที่ทุกสิ่งเริ่มต้น และที่นี่คือจุดที่ทุกสิ่งจะสิ้นสุด"

ร่างของชายชราคนหนึ่งปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเมษ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยริ้วรอยแห่งกาลเวลา แต่ดวงตาของเขากลับเป็นประกายราวกับดวงดาวที่ส่องแสง เขาคือผู้ที่เมษเคยพบเจอมาแล้วในความฝัน

"ท่าน... ท่านคือผู้ที่ข้าเคยพบเจอ" เมษเอ่ยขึ้นด้วยความประหลาดใจ

"ข้าคือผู้ดูแลแห่งจักรวาล" ชายชราตอบ "และเจ้า เมษ คือผู้ที่ถูกลิขิตให้มาเผชิญหน้ากับข้าในวันนี้"

"เผชิญหน้า?" เมษถามด้วยความรู้สึกที่หลากหลายผสมปนเป ทั้งความสงสัย ความท้าทาย และความไม่มั่นใจ

"การต่อสู้เพื่อจักรวาล จะตัดสินกันที่นี่" ผู้ดูแลแห่งจักรวาลกล่าว "หากเจ้าชนะ จักรวาลจะได้รับโอกาสใหม่ แต่หากเจ้าพ่ายแพ้... ทุกสิ่งก็จะมอดไหม้ไปพร้อมกับความมืดมิด"

เมษเงยหน้าขึ้นมองไปยังจุดสว่างสีขาวเจิดจ้า เบื้องหน้าเขาคือการเผชิญหน้าครั้งสุดท้าย ที่จะกำหนดชะตากรรมของทุกสรรพสิ่งในจักรวาล เขาไม่แน่ใจว่าตนเองจะสามารถรับมือกับพลังอันมหาศาลนี้ได้หรือไม่ แต่เขาก็รู้ดีว่า เขาไม่สามารถถอยหลังได้อีกแล้ว

"ข้าพร้อมแล้ว" เมษกล่าวด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น "ไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นเช่นไร ข้าจะสู้จนถึงที่สุด"

แสงสีขาวเจิดจ้าที่อยู่เบื้องหน้า เริ่มก่อตัวขึ้นและขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว ราวกับจะกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่างรอบกาย

เมษเตรียมพร้อมสำหรับการเผชิญหน้าครั้งสุดท้าย ณ จุดศูนย์กลางแห่งจักรวาล... การต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของเขา และของสรรพสิ่งทั้งมวล กำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว.