ตอนที่ 23 — ชะตากรรมที่เหลือเพียงหนึ่งเดียว

เมษยืนนิ่ง ราวกับรูปสลักจากความสิ้นหวัง ริ้วแสงสีม่วงที่เคยสว่างไสว โอบอุ้มเขาไว้ด้วยพลังอันมหาศาล บัดนี้เหลือเพียงใยบางๆ ราวกับเส้นผมของดวงดาวที่กำลังจะตาย พันเกี่ยวรอบกายที่ไร้เรี่ยวแรง มันคือเค้าลางแห่งการสูญสิ้น ‌การแตกสลายของดาวเคราะห์อันเป็นบ้านเกิดของเขา กำลังจะมาถึงพร้อมกับความมืดมิดที่คืบคลานเข้ามา ราวกับเงาของความตายที่พร้อมจะกลืนกินทุกสิ่ง

"นี่คือจุดจบงั้นหรือ..." เสียงของเมษแผ่วเบา ราวกับกระซิบกับสายลมที่พัดพาเอาฝุ่นผงแห่งการสลายตัวมาปะทะใบหน้า เขาหลับตาลง สัมผัสถึงความเจ็บปวดที่แผ่ซ่านไปทั่วทุกอณูของร่างกาย พลังที่เคยเปี่ยมล้น ​บัดนี้เหลือเพียงเศษเสี้ยวที่แทบไม่พอประทังชีวิต

"ไม่... ยังไม่ใช่" จู่ๆ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นในหัวของเมษ เสียงนั้นดังกังวาน ทรงพลัง แต่ทว่าแฝงไว้ด้วยความอ่อนโยน เป็นเสียงที่เขาคุ้นเคย ‍เสียงของ "อนิกา" ชายาอันเป็นที่รักของเขา

"อนิกา... เจ้าอยู่ที่ไหน" เมษพยายามเอ่ยถาม แม้ว่าร่างกายจะอ่อนแอจนแทบจะขยับไม่ได้

"ข้าอยู่ตรงนี้ เมษ... อยู่กับเจ้าเสมอ" ‌เสียงของอนิกายังคงดังต่อเนื่อง "พลังของเจ้ายังไม่หมดสิ้น เพียงแต่... มันกำลังถูกดึงออกไป"

"ถูกดึงออกไป? โดยใคร" ความสงสัยเกิดขึ้นในใจของเมษ เขาจำได้ว่าก่อนที่ทุกอย่างจะเลวร้ายลง เขาได้เห็นเงาของ ‍"ซาเร็ค" ศัตรูตัวฉกาจของเขา ปรากฏตัวขึ้นก่อนที่ริ้วแสงสีม่วงจะเริ่มจางหายไป

"โดยซาเร็ค... เขาต้องการพลังของเจ้า เพื่อใช้ในการจุดชนวนจุดศูนย์กลางแห่งจักรวาล... เพื่อให้มันระเบิดและทำลายล้างทุกสรรพสิ่ง" อนิกาตอบด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวล "เขาคิดว่าหากจุดศูนย์กลางแห่งจักรวาลดับสูญ ​โลกของเราก็จะกลับคืนสู่ความสมดุล... แต่เขาคิดผิด เมษ... การกระทำของเขาจะนำมาซึ่งความพินาศที่ยิ่งใหญ่กว่า"

เมษกำหมัดแน่น แม้จะไร้เรี่ยวแรง แต่ความโกรธแค้นก็พลุ่งพล่านขึ้นมา เขาไม่เข้าใจว่าทำไมซาเร็คถึงได้หลงผิดไปถึงเพียงนี้ การทำลายล้างไม่ใช่หนทางสู่ความสงบสุข

"แล้วเราจะหยุดเขาได้อย่างไร" ​เมษถาม "ข้า... ข้าแทบไม่มีแรงแม้แต่จะยืน"

"เจ้ายังมีข้า เมษ" อนิกาตอบ "และเจ้ายังมีพลังที่แท้จริง... พลังที่ไม่ได้มาจากริ้วแสงสีม่วง แต่มาจากหัวใจของเจ้า... ​พลังแห่งความรัก... พลังแห่งความหวัง"

ทันใดนั้น เมษก็รู้สึกถึงความอบอุ่นที่ค่อยๆ แผ่ซ่านเข้ามาจากภายใน ความเจ็บปวดที่เคยท่วมท้น บัดนี้เริ่มบรรเทาลง ริ้วแสงสีม่วงที่พันเกี่ยวอยู่รอบกาย เริ่มส่องประกายจางๆ อีกครั้ง

"อนิกา... เจ้ากำลังทำอะไร" เมษถามด้วยความทึ่ง

"ข้ากำลังส่งพลังของข้าให้เจ้า เมษ... พลังแห่งการเยียวยา... พลังแห่งความเข้มแข็ง" อนิกาตอบ "เราจะผ่านช่วงเวลานี้ไปด้วยกัน... เราจะต้องไปให้ถึงจุดศูนย์กลางแห่งจักรวาล... เราจะต้องหยุดซาเร็ค"

ขณะที่อนิกากำลังส่งพลังให้เมษนั้นเอง เสียงประหลาดก็ดังขึ้นมาจากเบื้องบน เป็นเสียงที่แหลมสูงและโหยหวน ราวกับเสียงกรีดร้องของดวงดาวที่กำลังจะแตกสลาย เมษเงยหน้าขึ้นมอง และเห็นว่าริ้วแสงสีม่วงที่เคยหนาแน่น บัดนี้ได้แตกกระจายเป็นหย่อมๆ แสงสว่างที่เคยโอบอุ้มเขาไว้ กำลังค่อยๆ จางหายไปอย่างรวดเร็ว

"ดวงดาวกำลังจะดับสูญ..." เมษพึมพำด้วยความรู้สึกที่ปนเปกันระหว่างความเศร้าและความมุ่งมั่น "มันเป็นสัญญาณ... ว่าเวลาของเราใกล้จะหมดลงแล้ว"

"ใช่ เมษ" อนิกาตอบ "แต่ตราบใดที่เรายังมีกันและกัน... ตราบใดที่เรายังมีความหวัง... เราก็ยังมีโอกาส"

เมษลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆ ร่างกายของเขายังคงอ่อนแอ แต่ความมุ่งมั่นได้จุดประกายขึ้นในดวงตา ริ้วแสงสีม่วงที่เหลืออยู่รอบกาย เริ่มส่องประกายเรืองรองขึ้นอีกครั้ง เป็นแสงที่ไม่ได้มาจากภายนอกอีกต่อไป แต่มาจากภายในตัวเขาเอง

"เราต้องไป" เมษกล่าวเสียงหนักแน่น "เราต้องไปหยุดซาเร็ค"

"ข้าจะอยู่เคียงข้างเจ้าเสมอ เมษ" อนิกาตอบ

เมษก้าวเท้าไปข้างหน้าอย่างช้าๆ ทุกย่างก้าวเต็มไปด้วยความยากลำบาก แต่เขาก็ยังคงก้าวต่อไป ข้างหลังเขา ดาวเคราะห์อันเป็นบ้านเกิดกำลังสั่นคลอน แสงสว่างกำลังจะมอดดับลง แต่ในหัวใจของเมษ ยังคงมีแสงแห่งความหวังที่ส่องประกาย

เมื่อเขาเดินไปได้ไม่นาน เมษก็สัมผัสได้ถึงแรงดึงดูดอันมหาศาล แรงดึงดูดที่ดึงดูดเขาไปยังทิศทางหนึ่ง ราวกับว่าจักรวาลกำลังชักนำเขาไปยังจุดหมายปลายทาง

"นั่นคือทางไปสู่จุดศูนย์กลางแห่งจักรวาล" อนิกาบอก "เจ้าต้องไปที่นั่น เมษ... ที่นั่นคือที่ที่ทุกสิ่งจะถูกตัดสิน"

เมษพยักหน้า เขาไม่ลังเลที่จะเดินไปตามแรงดึงดูดนั้น ยิ่งเขาก้าวไปข้างหน้าเท่าไร ดาวเคราะห์เบื้องหลังก็ยิ่งเล็กลงเท่าไร และความมืดมิดก็ยิ่งคืบคลานเข้ามามากขึ้นเท่านั้น

ในระหว่างทาง เมษได้เห็นภาพของดวงดาวนับล้านที่กำลังจะดับสูญ แสงสว่างของพวกมันค่อยๆ จางหายไปทีละดวง ราวกับน้ำตาของจักรวาลที่กำลังหลั่งไหลออกมา เขาได้ยินเสียงสะท้อนของความโศกเศร้าจากทั่วทุกสารทิศ

"นี่คือสิ่งที่ซาเร็คต้องการหรือ" เมษถามกับตัวเอง "การทำลายล้างทุกสิ่ง เพื่อให้ทุกอย่างกลับสู่ความว่างเปล่า"

"เขาคิดว่านั่นคือทางเดียวที่จะปลดปล่อย" อนิกาตอบ "เขาเคยสูญเสียทุกสิ่งไป... และเขาไม่ต้องการให้ใครต้องเผชิญกับความเจ็บปวดเช่นเดียวกับเขา"

"แต่การทำลายล้างไม่ใช่คำตอบ" เมษกล่าว "มันจะสร้างแต่ความเจ็บปวดที่มากขึ้น"

ขณะที่เมษกำลังเดินผ่านกลุ่มเมฆแห่งฝุ่นผงของดวงดาวที่กำลังจะตาย เขาก็สัมผัสได้ถึงกระแสพลังงานที่รุนแรง พลังงานนั้นกำลังปั่นป่วนไปทั่วบริเวณ ราวกับว่าจักรวาลกำลังเกิดอาการคลื่นไส้

"เราใกล้จะถึงแล้ว เมษ" อนิกาบอก "จุดศูนย์กลางแห่งจักรวาล... ที่ซึ่งทุกสรรพสิ่งถือกำเนิดขึ้น และที่ซึ่งทุกสรรพสิ่งจะสิ้นสุดลง"

เมษก้าวผ่านม่านแห่งฝุ่นผงนั้น และสิ่งที่ปรากฏเบื้องหน้าเขา ก็ทำให้หัวใจของเขาแทบหยุดเต้น

เบื้องหน้าเขาคือ...

ความว่างเปล่าอันดำมืดที่แผ่ขยายออกไปสุดลูกหูลูกตา แต่ในใจกลางของความว่างเปล่านั้น กลับมีจุดแสงสีขาวเล็กๆ จุดหนึ่ง ที่กำลังส่องประกายเจิดจ้าอย่างไม่น่าเชื่อ แสงนั้นมีพลังอำนาจมหาศาล มันคือจุดกำเนิดของทุกสิ่งในจักรวาลนี้

และที่นั่น... ตรงหน้าจุดศูนย์กลางแห่งจักรวาลนั้นเอง เมษเห็นร่างของซาเร็ค ยืนอยู่เพียงลำพัง ราวกับว่าเขากำลังจะทำพิธีกรรมบางอย่าง

"ซาเร็ค!" เมษตะโกนสุดเสียง

ซาเร็คหันกลับมา ดวงตาของเขามีประกายสีแดงฉาน เผยให้เห็นถึงความบ้าคลั่งและความตั้งใจที่แน่วแน่

"เมษ..." ซาเร็คกล่าว "เจ้ามาที่นี่ทำไม? ช้าเกินไปแล้ว..."

"ข้ามาเพื่อหยุดเจ้า!" เมษตอบกลับ

"เจ้าหยุดข้าไม่ได้" ซาเร็คหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง "พลังของข้า... กำลังจะรวมเข้ากับจุดศูนย์กลางนี้! เมื่อมันระเบิด... ทุกสิ่งจะถูกลบล้าง! และโลกของเรา... จะได้พบกับความสงบสุขที่แท้จริง!"

เมษสัมผัสได้ถึงพลังงานอันบ้าคลั่งที่กำลังแผ่ออกมาจากตัวของซาเร็ค และจากจุดศูนย์กลางแห่งจักรวาล เขาเห็นว่าพลังงานเหล่านั้นกำลังก่อตัวเป็นพายุหมุนอันน่าสะพรึงกลัว

"ความสงบสุขที่แท้จริง... ไม่ใช่การทำลายล้าง!" เมษตะโกนกลับ

"เจ้าไม่เข้าใจ!" ซาเร็คตะโกน "เจ้าไม่เคยสูญเสีย! เจ้าไม่เคยต้องทนทุกข์ทรมาน!"

เมษหลับตาลงชั่วครู่ เขาไม่ต้องการต่อสู้ด้วยความโกรธ แต่เขาต้องทำ เพื่อปกป้องทุกสรรพสิ่ง

"อนิกา... เจ้าพร้อมหรือไม่" เมษถาม

"พร้อมเสมอ เมษ" เสียงของอนิกาตอบกลับมาอย่างหนักแน่น

เมษลืมตาขึ้น ดวงตาของเขาส่องประกายด้วยแสงสีม่วงอันอ่อนโยน แต่แฝงไว้ด้วยพลังอันมหาศาล พลังแห่งความรัก... พลังแห่งความหวัง... พลังที่จะปกป้องทุกชีวิต

"ข้าจะสู้ เพื่อปกป้องทุกสรรพสิ่ง!" เมษประกาศก้อง

การเผชิญหน้าครั้งสุดท้าย ณ จุดศูนย์กลางแห่งจักรวาล กำลังจะเริ่มต้นขึ้น... และชะตากรรมของทุกสรรพสิ่ง กำลังจะถูกตัดสิน ณ วินาทีนี้.