สายลมกรีดผ่านรอยร้าวเล็กๆ บนกระจกนิรภัยของชั้นที่ 78 ของตึกมหานคร เสียงหวีดหวิวที่เคยแผ่วเบาบัดนี้ดังขึ้นราวกับเสียงคร่ำครวญของวิญญาณ ชาครีย์ "ชา" วงศา ปล่อยมือจากกรอบหน้าต่าง ปลายนิ้วสัมผัสความเย็นเฉียบที่ยังคงติดอยู่ ชาครีย์ขยับตัวอย่างเงียบเชียบ พลางเหลือบมองไปยังทิศทางที่สายลมพัดเข้ามา เสียงดังมาจากมุมห้อง เสียงนั้นไม่เหมือนเสียงลมธรรมชาติ มันเป็นเสียงครืดคราดเบาๆ ที่ส่อเคมีบางอย่าง
"ใคร?" ชาครีย์กระซิบถาม เสียงของเขาแหบพร่าเล็กน้อย แม้จะพยายามควบคุมให้ดังพอที่จะได้ยิน แต่ก็แฝงไว้ด้วยความระแวดระวัง
ไม่มีเสียงตอบรับ มีเพียงเสียงลมที่พัดแรงขึ้น ราวกับจะพยายามกลบเสียงอื่นให้จมหายไป ชาครีย์ก้าวถอยหลังอย่างช้าๆ สายตาคอยสอดส่องไปทั่วบริเวณ เขารู้ดีว่าการเข้ามาในสถานที่แห่งนี้ ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ และการที่เขาพบตัวเองอยู่ในห้องที่ดูเหมือนจะถูกทิ้งร้างกลางพายุฝนแบบนี้ ยิ่งไม่ใช่เรื่องธรรมดา
เขาขยับมือไปที่ซองหนังบริเวณเอว สัมผัสได้ถึงความเย็นของด้ามปืนที่ซ่อนอยู่ภายใน ยิ่งสถานการณ์เป็นเช่นนี้ การเตรียมพร้อมคือสิ่งสำคัญที่สุด ชาครีย์ใช้เวลาไม่นานในการประเมินสถานการณ์ เขาเห็นรอยร้าวที่กระจก เกิดจากแรงกระแทกบางอย่าง และเสียงที่ได้ยินก็ไม่ใช่เสียงลม แต่เป็นเสียงของอะไรบางอย่างที่กำลังพยายามจะ "ผ่าน" เข้ามา
"ออกมาซะ" ชาครีย์เอ่ยเสียงดังขึ้น คราวนี้มีความเด็ดขาดแฝงอยู่ "ถ้ายังไม่อยากเจ็บตัว"
ทันใดนั้น รอยร้าวบนกระจกนิรภัยขนาดใหญ่ก็ขยายตัวออกอย่างรวดเร็ว แผ่นกระจกค่อยๆ เลื่อนเปิดออกด้านข้าง เผยให้เห็นร่างของชายคนหนึ่ง ใบหน้าของเขาถูกปกปิดด้วยหน้ากากสีดำสนิท ดวงตาของหน้ากากสะท้อนแสงสีแดงเรื่อๆ แสงไฟสลัวภายในห้อง ทำให้เห็นเพียงเค้าโครงร่างที่กำยำ เขาไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่ก้าวเข้ามาในห้องอย่างช้าๆ แต่ทุกย่างก้าวเต็มไปด้วยความมั่นคงและอันตราย
"เจ้าไม่ใช่คนที่ข้าคาดหวัง" ชาครีย์บอกขณะที่ยกปืนขึ้นเล็งไปที่อีกฝ่าย "บอกมาว่าใครส่งเจ้ามา"
ชายสวมหน้ากากไม่ตอบ เขาเพียงแต่ก้าวเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ชาครีย์สังเกตเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ได้ถืออาวุธใดๆ ในมือ แต่กลับมีรอยสักประหลาดเป็นรูปคล้ายอักษรโบราณสีดำเข้ม ทาบทับอยู่บนผิวหนังบริเวณลำคอและแขน
"อย่าเข้ามา" ชาครีย์เตือนอีกครั้ง "ข้าไม่ชอบการเล่นเกม"
ชายสวมหน้ากากไม่ฟัง เขาเร่งฝีเท้าเข้ามา ชาครีย์ไม่รอช้า เขาเหนี่ยวไก ปืนลั่นเสียงดังสนั่นหวั่นไหว กระสุนพุ่งตรงไปยังกลางหน้าอกของอีกฝ่าย แต่สิ่งที่เกิดขึ้นทำให้ชาครีย์ตกตะลึง
กระสุนไม่ได้เจาะทะลุร่างของชายสวมหน้ากาก มันเหมือนกับพุ่งชนกำแพงที่มองไม่เห็น ร่างของเขาไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย เขากลับยิ้มมุมปากภายใต้หน้ากากสีดำ ก่อนที่จะพุ่งเข้าใส่ชาครีย์ด้วยความเร็วที่เหนือมนุษย์
ชาครีย์ตกใจ แต่สัญชาตญาณนักสู้ของเขาทำงานทันที เขาโยนปืนทิ้งไปอย่างรวดเร็ว และใช้ท่อนแขนป้องกันตัวเอง ชายสวมหน้ากากพุ่งเข้าใส่ ชาครีย์ปัดป้องการโจมตีอย่างสุดกำลัง การปะทะกันเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว เสียงดังสนั่นหวั่นไหว ราวกับมีวัตถุหนักหลายร้อยกิโลกรัมปะทะกัน
ชาครีย์รู้สึกถึงแรงมหาศาลที่ส่งผ่านร่างของเขา เขารู้ว่านี่ไม่ใช่การต่อสู้ธรรมดาอีกต่อไป ชายสวมหน้ากากมีความแข็งแกร่งผิดมนุษย์ และดูเหมือนจะมีการป้องกันบางอย่างที่ทำให้กระสุนไม่สามารถทำอันตรายเขาได้
"เจ้าเป็นใครกันแน่?" ชาครีย์กัดฟันถาม พยายามดันร่างของอีกฝ่ายออกไป
ชายสวมหน้ากากหัวเราะเบาๆ เสียงหัวเราะนั้นแห้งแล้งและน่าขนลุก "ข้าคือผู้ที่ถูกส่งมา เพื่อนำสิ่งที่เจ้าครอบครองไป"
"สิ่งที่ข้าครอบครอง?" ชาครีย์เลิกคิ้ว "ข้าไม่มีอะไรที่เจ้าต้องการ"
"อย่าหลอกตัวเองเลย ชาครีย์ วงศา" ชายสวมหน้ากากพูด ดวงตาภายใต้หน้ากากฉายแววเย้ยหยัน "แผนที่นั้น...มันอยู่ที่เจ้า"
ชาครีย์หน้าชาไปทันที แผนที่? แผนที่อะไร? เขาไม่มีแผนที่อะไรทั้งสิ้น เขามาที่นี่ตามคำสั่งของใครบางคน เพื่อตามหาข้อมูลเกี่ยวกับ "องค์กร" ที่กำลังสร้างปัญหาให้กับประเทศชาติ และเขาเชื่อว่าข้อมูลทั้งหมดอยู่ที่นี่...แต่แผนที่?
"เจ้าเข้าใจผิดแล้ว" ชาครีย์พยายามตั้งสติ "ข้าไม่มีแผนที่"
"คำโกหก" ชายสวมหน้ากากกล่าว "มันจะถูกเปิดเผยในไม่ช้า"
พูดจบ ชายสวมหน้ากากก็ออกแรงผลัก ชาครีย์เสียหลักเซถอยหลัง ร่างของเขากระแทกเข้ากับผนังอย่างแรง แต่เขายังคงยืนหยัดไว้ได้
"ข้าไม่รู้ว่าเจ้ากำลังพูดถึงอะไร" ชาครีย์สวนกลับ "แต่ถ้าเจ้าคิดว่าจะได้อะไรไปจากที่นี่ เจ้าคิดผิดแล้ว"
ชาครีย์รู้ว่าเขาไม่สามารถสู้กับชายสวมหน้ากากคนนี้ได้ตรงๆ ด้วยกำลังที่มี เขาต้องหาทางอื่น
"เจ้าคิดว่าเจ้าปลอดภัยงั้นเหรอ?" ชาครีย์ถามพลางกวาดสายตามองไปรอบห้อง เขาเห็นประตูบานหนึ่งที่อยู่ไม่ไกล "คิดผิดแล้ว"
ในขณะที่ชายสวมหน้ากากกำลังจะพุ่งเข้าโจมตีอีกครั้ง ชาครีย์ก็ตัดสินใจทันที เขาหมุนตัว วิ่งตรงไปยังประตูบานนั้น พลางตะโกนเสียงดัง
"ถ้าเจ้าอยากได้แผนที่นัก ก็มาเอาเองสิ!"
ชาครีย์ผลักประตูออกอย่างแรง และพุ่งเข้าไปในความมืดเบื้องหน้า ชายสวมหน้ากากชะงักเล็กน้อย ก่อนที่จะเร่งฝีเท้าตามมาอย่างรวดเร็ว
ชาครีย์วิ่งเข้าไปในโถงทางเดินที่มืดมิด มีเพียงแสงไฟฉุกเฉินสีแดงสลัวที่สาดส่องเป็นระยะๆ เขาได้ยินเสียงฝีเท้าหนักๆ ของชายสวมหน้ากากดังไล่ตามมาติดๆ ความรู้สึกเหมือนตกอยู่ในอันตรายยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น
เขาเลี้ยวซ้าย เลี้ยวขวาอย่างรวดเร็ว หวังจะใช้สภาพแวดล้อมที่ซับซ้อนของตึกสูงระฟ้าให้เป็นประโยชน์ แต่ดูเหมือนชายสวมหน้ากากจะคุ้นเคยกับที่นี่ดีพอสมควร เขายังคงตามมาอย่างไม่ลดละ
ชาครีย์มาถึงทางสามแพร่ง เขาเห็นบันไดหนีไฟอยู่ทางซ้าย และโถงลิฟต์อยู่ทางขวา เขาชะงักครู่หนึ่ง พิจารณาทางเลือก
"เจ้าหนีไม่พ้นหรอก ชาครีย์" เสียงของชายสวมหน้ากากดังมาอยู่ใกล้ๆ
ชาครีย์ตัดสินใจ เขาพุ่งตรงไปยังบันไดหนีไฟ และเริ่มวิ่งลงไปอย่างไม่คิดชีวิต เสียงฝีเท้าของชายสวมหน้ากากดังตามมาติดๆ ทันทีที่เขาเปิดประตูบันไดหนีไฟ
ชาครีย์วิ่งลงไปหลายชั้น โดยไม่สนใจว่าตัวเองกำลังวิ่งไปที่ไหน เขารู้แค่ว่าต้องหนีให้ห่างจากชายสวมหน้ากากคนนี้ไปก่อน
"เจ้าคิดว่าการวิ่งหนีจะช่วยอะไรเจ้าได้?" ชายสวมหน้ากากตะโกนไล่หลัง "แผนที่นั้น...มันจะถูกค้นพบไม่ว่าเจ้าจะอยู่ที่ไหน"
ชาครีย์ไม่ตอบ เขายังคงวิ่งต่อไป หวังจะหาที่ซ่อน หรือหาทางเอาตัวรอดจากสถานการณ์ที่ดูเหมือนจะเลวร้ายลงเรื่อยๆ
ขณะที่กำลังวิ่งลงไปถึงชั้นที่ 50 ชาครีย์ก็หันกลับไปมอง เขาเห็นเงาของชายสวมหน้ากากกำลังเคลื่อนที่ตามมาอย่างรวดเร็ว แต่แล้ว จู่ๆ ก็มีเสียงเอะอะดังมาจากชั้นล่าง
"ระวัง!"
เสียงนั้นดังมาจากไหนก็ไม่รู้ แต่ชาครีย์ก็เห็นภาพบางอย่างที่ทำให้หัวใจของเขาบีบรัด
มีกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งกำลังต่อสู้กันอยู่ใต้บันไดหนีไฟ พวกเขาแต่งกายด้วยชุดสีดำคล้ายกับเครื่องแบบของทหาร แต่มือข้างหนึ่งถืออาวุธปืน อีกมือหนึ่งกลับถืออุปกรณ์บางอย่างที่ชาครีย์ไม่เคยเห็นมาก่อน
และท่ามกลางความอลหม่านนั้น ชาครีย์ก็เห็นบางสิ่งที่ทำให้เขาตกใจอย่างที่สุด
ร่างของชายสวมหน้ากากที่กำลังไล่ตามเขาอยู่ หายไป!
แทนที่ชายสวมหน้ากาก จะมาถึงชั้นที่ 50 เขากลับหายไปอย่างไร้ร่องรอย ปล่อยให้ชาครีย์เผชิญหน้ากับกลุ่มคนชุดดำที่กำลังต่อสู้อยู่เบื้องล่าง
"นี่มันเกิดอะไรขึ้น?" ชาครีย์พึมพำกับตัวเอง
เขาเริ่มสับสนกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น ชายสวมหน้ากากหายไปไหน? แล้วกลุ่มคนชุดดำพวกนี้คือใคร? ทำไมพวกเขาถึงต่อสู้กันเอง?
ชาครีย์ตัดสินใจถอยกลับขึ้นไปด้านบนอย่างเงียบๆ เขาแอบชะโงกหน้ามองจากช่องบันไดหนีไฟ เขาเห็นกลุ่มคนชุดดำกำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด บางคนล้มลงไป บางคนบาดเจ็บ แต่การต่อสู้ก็ยังดำเนินต่อไป
"พวกมันกำลังหาอะไรบางอย่าง" ชาครีย์วิเคราะห์ "หรือพวกมันกำลังพยายามจะขัดขวางใครบางคน?"
ทันใดนั้น ชาครีย์ก็สังเกตเห็นบางสิ่งที่ไม่ควรมองข้าม
บนพื้นบันไดหนีไฟ ใกล้กับจุดที่กลุ่มคนชุดดำกำลังต่อสู้ มีรอยเลือดสีแดงสดไหลนองออกมา ชาครีย์จำต้องก้าวถอยหลังอย่างรวดเร็ว
"เลือด?" เขาอุทาน "ใครบาดเจ็บ?"
พลัน สัญญาณเตือนภัยดังขึ้นทั่วทั้งตึก เสียงไซเรนดังสนั่นหวั่นไหว ชาครีย์รู้ว่าสถานการณ์กำลังจะยิ่งเลวร้ายลงไปอีก
"ต้องรีบออกไปจากที่นี่" ชาครีย์คิด
เขาตัดสินใจที่จะไม่ลงไปสู้กับกลุ่มคนชุดดำเหล่านั้น แต่จะหาทางออกจากบันไดหนีไฟนี้ ไปยังทางอื่นแทน
ชาครีย์หันหลังกลับ และเริ่มวิ่งขึ้นไปด้านบนอย่างรวดเร็ว เขาต้องหาทางออกไปจากตึกมหานครแห่งนี้ให้ได้ ก่อนที่สถานการณ์จะบานปลายไปมากกว่านี้
ในขณะที่เขาหอบหายใจหนักๆ วิ่งขึ้นไปเรื่อยๆ ชาครีย์ก็อดคิดถึงคำพูดของชายสวมหน้ากากไม่ได้ "แผนที่นั้น...มันอยู่ที่เจ้า"
เขายังคงไม่เข้าใจว่าแผนที่อะไร แต่เขารู้สึกได้ว่ามันมีความเกี่ยวข้องกับภารกิจของเขา และบางที...มันอาจจะเป็นกุญแจสำคัญที่จะไขความลับของ "องค์กร" ที่เขาตามหาอยู่
เมื่อวิ่งมาถึงชั้นที่ 78 อีกครั้ง ชาครีย์ก็พบว่าห้องที่เขาเคยอยู่ได้ถูกทำลายไปบางส่วน เศษกระจกแตกกระจายเกลื่อนพื้น และมีร่องรอยการต่อสู้ที่รุนแรง
"พวกมันเข้ามาแล้ว..." ชาครีย์พึมพำ
เขาต้องรีบหาทางอื่นออกไปจากที่นี่
ทันใดนั้น ชาครีย์ก็เหลือบไปเห็นบางสิ่งเข้าที่มุมห้อง...
มันคือกล่องเหล็กขนาดเล็ก สีดำสนิท มีสัญลักษณ์ประหลาดสลักอยู่บนฝา
ชาครีย์เดินเข้าไปดูอย่างช้าๆ หัวใจเต้นแรงด้วยความสงสัย และความคาดหวัง
นี่คือสิ่งที่ชายสวมหน้ากากต้องการงั้นเหรอ?
ชาครีย์ค่อยๆ ยื่นมือออกไปสัมผัสกล่องเหล็กนั้น...
เขาจะเปิดมัน หรือจะทิ้งมันไว้? และอะไรจะเกิดขึ้นต่อไป?
ลมพายุเลือด
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก