ความเย็นจัดที่ปะทะเข้ามาจากรอยร้าวบนกระจกนิรภัยของชั้นที่ 78 ไม่ใช่เพียงแค่ลมธรรมดาอีกต่อไป มันคือลมหายใจของความตายที่ค่อยๆ คืบคลานเข้ามา ชาครีย์ "ชา" วงศา ยืนนิ่งราวกับรูปสลักกลางพายุที่บ้าคลั่ง สายตาคมกริบยังคงจับจ้องไปยังรอยร้าวเล็กๆ ที่กำลังขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ในทุกวินาที เขาได้กลิ่นอายบางอย่างที่คุ้นเคย กลิ่นที่บอกถึงการมาเยือนของศัตรูที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าพายุภายนอก
“แกคงคิดว่าซ่อนตัวอยู่หลังกำแพงที่แข็งแกร่งที่สุดได้สินะ” เสียงทุ้มต่ำของชาดังขึ้น ก้องไปทั่วโถงทางเดินอันว่างเปล่าของชั้นที่ 78 ถึงแม้จะไม่มีใครอยู่ตรงนั้นให้เขาได้ยิน แต่เขาก็รู้ดีว่ามีบางอย่าง กำลังเฝ้ามองเขาอยู่
กระจกนิรภัยหนาเตอะเริ่มสั่นคลอนอย่างเห็นได้ชัด เสียงลมหวีดหวิวดังราวกับจะฉีกทุกสิ่งทุกอย่างออกจากกัน ชาขยับตัวเล็กน้อย มือข้างขวาของเขากำแน่นราวกับจะบีบทุกสิ่งที่ขวางหน้าให้แหลกละเอียด เขาไม่ใช่คนที่ชอบรอคอย ยิ่งเวลาแห่งอันตรายกำลังจะมาเยือน การได้ลงมือกระทำก่อนย่อมดีกว่า
ทันใดนั้นเอง เสียงกระจกแตกดังสนั่นหวั่นไหว!
เศษกระจกนิรภัยที่แตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ ร่วงหล่นลงสู่พื้นด้านล่างนับร้อยนับพันชิ้น แต่ไม่ใช่เพียงแค่กระจกที่แตก สิ่งที่พุ่งทะลุเข้ามานั้น รุนแรงเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด มันคือกระสุนขนาดใหญ่!
ฉับพลัน!
ชาหมุนตัวหลบอย่างฉับไว ปลายกระสุนที่คมกริบเฉี่ยวผ่านลำแขนของเขาไปเพียงเสี้ยววินาที ความเจ็บปวดแล่นปราดเข้ามา แต่เขาก็ไม่คิดจะหยุด กลิ่นอายของความอันตรายเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ
“แกคิดว่าจะหนีพ้นมือของข้าได้หรือไง ชาครีย์” เสียงทุ้มต่ำที่ไม่คุ้นเคยดังมาจากด้านนอกของอาคาร มันก้องกังวานราวกับมาจากขุมนรก
ชาไม่ตอบ เขาเพียงแค่กวาดสายตามองไปรอบๆ อย่างรวดเร็ว เขาเห็นเงาตะคุ่มที่เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วอยู่ภายนอกอาคาร ราวกับเป็นเงาของนักล่าที่กำลังย่องเข้าหาเหยื่อ
“องค์กรเงา... พวกแกมาถึงที่นี่ได้อย่างไร” ชาพึมพำกับตัวเอง เขาไม่เคยคิดว่าศัตรูจะตามมาถึงใจกลางเมืองหลวงได้เร็วขนาดนี้
เสียงปืนดังขึ้นอีกครั้ง! คราวนี้ไม่ใช่แค่กระสุน แต่เป็นลำแสงสีแดงฉานที่พุ่งทะลุผ่านช่องว่างที่กระจกแตกออกไป ชาต้องรีบถอยหลังอย่างรวดเร็ว แสงนั้นปะทะเข้ากับผนังคอนกรีตด้านหลังเขา เกิดเป็นรอยไหม้เกรียมเล็กๆ
“นี่ไม่ใช่แค่อาวุธธรรมดา” ชาประเมินสถานการณ์อย่างรวดเร็ว เขารู้ดีว่าศัตรูที่ใช้เทคโนโลยีระดับนี้ ไม่ใช่พวกโจรธรรมดาทั่วไป
“ถ้าแกคิดว่าแค่หลบหลีกได้ก็ผิดแล้ว!” เสียงจากภายนอกหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง “เรามีวิธีการมากมายที่จะทำให้แกเปียกโชกไปด้วยเลือดของแกเอง!”
ไม่ทันที่คำพูดจะขาดหายไป ชาได้ยินเสียงบางอย่างดังมาจากด้านล่างของอาคาร เสียงนั้นดังต่อเนื่องและรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ราวกับมีอะไรบางอย่างกำลังถูกเปิดออก
“อะไรกันนั่น?” ชาขมวดคิ้ว เขาเหลือบมองลงไปผ่านช่องว่างที่กระจกแตกออกไปอีกครั้ง
พื้นผิวของอาคารที่สูงเสียดฟ้าแห่งนี้เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง จนเขารู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือนที่ส่งผ่านเข้ามาถึงชั้นที่ 78
“นั่นมัน... การระเบิด?” ชาอุทานอย่างตกใจ
ใช่แล้ว! เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวจากฐานของตึก! ไม่ใช่แค่ระเบิดธรรมดา แต่เป็นระเบิดที่ทรงพลังมากพอที่จะทำให้โครงสร้างของตึกมหานครทั้งหลังสั่นคลอน!
“โง่เง่า!” ชากระโดดหลบอีกครั้ง เมื่อเขาเห็นว่าศัตรูไม่ได้ต้องการเพียงแค่จะสังหารเขา แต่ต้องการที่จะทำลายล้างทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวเขาด้วย
“การเปิดประตูสู่โลกใต้ดินของพวกเรากำลังจะสำเร็จ!” เสียงจากภายนอกตะโกนก้อง “แกจะไม่ได้เห็นมันหรอก! เพราะแกกำลังจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของผงธุลี!”
ชาเข้าใจสถานการณ์ทั้งหมดในทันที องค์กรเงาไม่ได้ต้องการแค่ตัวเขา แต่พวกเขากำลังใช้จังหวะนี้เพื่อเปิดทางเข้าสู่ฐานลับใต้ดินของพวกเขา โดยใช้การโจมตีที่รุนแรงนี้เป็นฉากบังหน้า
“ไม่ยอมให้เป็นแบบนั้นง่ายๆ หรอก!” ชากล่าวอย่างเด็ดเดี่ยว
เขาตัดสินใจแล้วว่าเขาจะต้องหยุดยั้งแผนการนี้ให้ได้ แม้ว่ามันจะหมายถึงการเผชิญหน้ากับศัตรูที่แข็งแกร่งกว่าที่เขาคาดคิดไว้มากก็ตาม
ทันใดนั้นเอง!
พื้นชั้นที่ 78 ก็เกิดการทรุดตัวอย่างรุนแรง! รอยร้าวที่เคยมีอยู่ก่อนหน้านี้ขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว เศษปูนและเหล็กเส้นเริ่มหลุดร่วงลงสู่เบื้องล่าง
“บ้าเอ้ย!” ชาต้องรีบกระโดดคว้าเสาเหล็กที่ยังคงตั้งอยู่เพื่อไม่ให้ตัวเองร่วงตามซากปรักหักพังลงไป
เสียงหัวเราะเยาะเย้ยดังขึ้นอีกครั้ง “สนุกไหม ชาครีย์? นี่เป็นเพียงแค่การต้อนรับเล็กๆ น้อยๆ!”
ชาเงยหน้ามองขึ้นไปบนเพดานของชั้นที่ 78 เขาเห็นรอยร้าวขนาดใหญ่ที่กำลังขยายตัวอย่างน่ากลัว ยิ่งกว่านั้น เขายังเห็นแสงสว่างสีเขียวแปลกประหลาดส่องลอดออกมาจากรอยร้าวนั้น
“นั่นมันอะไร?” เขาถามด้วยความสงสัย
“มันคือประตูสู่อำนาจใหม่!” เสียงจากภายนอกตอบ “อำนาจที่จะเปลี่ยนแปลงโลก!”
ชาพยายามปีนขึ้นไปตามเสาเหล็กที่ยังคงแข็งแรง แต่มันก็ยากลำบากยิ่งนัก แรงสั่นสะเทือนของอาคารทำให้การปีนป่ายของเขาลำบากขึ้นเรื่อยๆ
“แกคิดว่าแกจะปีนขึ้นไปได้ถึงไหน?” เสียงจากภายนอกเย้ยหยัน “ไม่ว่าแกจะไปถึงไหน เราก็สามารถตามไปได้เสมอ!”
ทันใดนั้นเอง!
ชาได้ยินเสียงเครื่องยนต์บางอย่างดังขึ้นจากภายนอกอาคาร มันไม่ใช่เสียงเครื่องบินหรือเฮลิคอปเตอร์ แต่เป็นเสียงที่เบากว่า เร็วกว่า และน่ากลัวกว่า
เขาหันไปมองผ่านช่องว่างที่กระจกแตกอีกครั้ง
สิ่งประหลาดปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา! มันคือพาหนะที่มีลักษณะคล้ายโดรนขนาดใหญ่ แต่มีความคล่องแคล่วว่องไวอย่างไม่น่าเชื่อ มันกำลังบินอยู่ใกล้กับชั้นที่ 78 ของตึกมหานคร
“นั่นมัน...” ชาเบิกตากว้าง
พาหนะลำนั้นมีรูปร่างเพรียวบาง ติดตั้งอาวุธที่ดูทรงพลังหลายชิ้น มันกำลังเล็งมาที่เขา!
“ได้เวลาปิดเกมแล้ว ชาครีย์!” เสียงจากภายนอกประกาศกร้าว
แสงสีเขียวจากรูบนเพดานสว่างวาบขึ้นอีกครั้ง คราวนี้มันสว่างจ้าเสียจนชาต้องยกแขนขึ้นมาป้องตา
“ไม่! แกคิดผิดแล้ว!” ชาตะโกนกลับ
เขาปล่อยมือจากเสาเหล็กอย่างรวดเร็ว และพลิกตัวกลางอากาศอย่างแม่นยำ เขาใช้แรงส่งจากตัวอาคารที่กำลังจะพังทลาย ทำให้เขากระเด็นตัวออกไปทางช่องว่างที่กระจกแตก
“วู้วววว!”
เขาพุ่งทะยานออกไปนอกอาคารอย่างรวดเร็ว ท่ามกลางสายลมที่โหมกระหน่ำ
พาหนะโดรนลำนั้นยิงลำแสงสีเขียวเข้าใส่เขา แต่ชาหลบหลีกได้อย่างหวุดหวิด ลำแสงนั้นพุ่งทะลุผ่านร่างของเขาไปปะทะกับส่วนอื่นๆ ของอาคาร ทำให้เกิดการระเบิดเล็กๆ น้อยๆ
ชาตระหนักดีว่าเขาไม่สามารถต่อสู้กับศัตรูจากภายนอกอาคารได้ในขณะนี้ เขาต้องหาที่หลบซ่อน และวางแผนการต่อไป
เขาลอยคว้างอยู่กลางอากาศ มองเห็นภาพความโกลาหลเบื้องล่าง ตึกมหานครกำลังจะกลายเป็นซากปรักหักพัง แรงสั่นสะเทือนที่รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ทำให้เขาแทบจะทรงตัวไม่อยู่
“นี่มันแผนการที่แยบยลจริงๆ” ชาคิดในใจ “พวกมันใช้การระเบิดที่ฐานเพื่อเปิดทางเข้าสู่ฐานลับใต้ดิน และใช้การโจมตีจากภายนอกเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ”
เขาต้องหาทางลงไปสู่พื้นดินให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ก่อนที่อาคารจะถล่มลงมาทั้งหลัง
ในขณะที่เขากำลังพยายามควบคุมทิศทางการร่วงหล่นของตัวเอง เขาสังเกตเห็นบางอย่างที่อยู่เบื้องล่าง
ไม่ใช่แค่เศษซากของตึกที่กำลังร่วงหล่นลงมา แต่มีบางอย่างที่ใหญ่กว่านั้น...
“นั่นมันอะไร?” ชาเพ่งมองอย่างตั้งใจ
เบื้องล่างของตึกมหานคร ที่เคยเป็นเพียงทางเท้าและถนน กลับกลายเป็นพื้นที่เปิดโล่งขนาดใหญ่! ราวกับพื้นดินกำลังแยกออกเป็นสองซีก เผยให้เห็นความมืดมิดที่ซ่อนอยู่เบื้องล่าง
“ฐานลับ...” ชาพึมพำ “พวกมันเปิดมันได้แล้วจริงๆ!”
จากช่องว่างที่เปิดออกนั้น มีแสงสีเขียวสลัวๆ ส่องลอดออกมา พร้อมกับเสียงเครื่องจักรที่ดังอื้ออึง ชาเห็นยานพาหนะรูปร่างแปลกประหลาดหลายคันกำลังเคลื่อนที่เข้าออกอย่างรวดเร็ว
“พวกมันกำลังขนส่งบางอย่าง!” เขาเดา
นี่คือสิ่งที่เขาตามหามาตลอด! องค์กรเงา และฐานลับใต้ดินของพวกมัน!
แม้ว่าตึกมหานครจะกำลังพังทลาย แต่ชาครีย์ไม่เคยย่อท้อ เขาเห็นเป้าหมายของเขาแล้ว!
เขาต้องลงไปที่นั่น! เขาต้องหยุดยั้งแผนการนี้ให้ได้!
แต่การลงไปสู่ฐานลับใต้ดินที่กำลังถูกเปิดออกอย่างโกลาหลนี้ จะไม่ง่ายดายอย่างที่เขาคิด
ชาครีย์มองดูเศษซากที่กำลังร่วงหล่นลงมาอย่างบ้าคลั่ง และยานพาหนะที่เคลื่อนที่เข้าออกอย่างไม่หยุดหย่อนในฐานลับใต้ดิน เขาต้องตัดสินใจอย่างรวดเร็วว่าจะทำอย่างไรต่อไป
ถ้าเขาลงไปตอนนี้ เขาก็อาจจะติดอยู่ในความโกลาหลทั้งหมด
แต่ถ้าเขาไม่ลงไปตอนนี้ โอกาสที่จะได้เข้าถึงฐานลับนี้ก็อาจจะหายไปตลอดกาล
ลมพายุเลือดกำลังจะเริ่มขึ้นจริงๆ แล้ว... และมันไม่ใช่แค่พายุที่มาจากภายนอกอีกต่อไป...
ลมพายุเลือด
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก