ลมเย็นยะเยือกยังคงโหมกระหน่ำผ่านรอยร้าวขนาดใหญ่บนกระจกนิรภัยของชั้นที่ 78 ของตึกระฟ้าอันสง่างาม มันไม่ใช่ลมธรรมดาอีกต่อไป แต่มันคือเสียงกระซิบของความตายที่กำลังจะมาถึง ชาครีย์ "ชา" วงศา ยืนนิ่งราวกับต้นตะโกนาท่ามกลางพายุที่ถาโถม ทว่าในความนิ่งนั้น ดวงตาคมกริบของเขากลับวาวโรจน์ไปด้วยประกายที่เต็มไปด้วยการประเมินสถานการณ์และเตรียมพร้อมรับมือกับทุกสิ่งที่จะเกิดขึ้น
รอยร้าวบนกระจกนั้น มิใช่ผลมาจากแรงลมธรรมดา แต่มันคือสัญญาณเตือนภัยขั้นสูงสุด จากการประเมินเบื้องต้น เขาเชื่อว่ามันคือผลของการใช้พลังงานบางอย่างที่รุนแรง หรือไม่ก็เป็นการโจมตีด้วยอาวุธที่ถูกออกแบบมาเพื่อทะลุทะลวงเกราะป้องกันระดับสูง กลิ่นอายที่ปะปนมากับลมเย็นนั้น ชาครีย์สัมผัสได้ถึงความแปลกประหลาด มันไม่ใช่กลิ่นของโลหะ หรือสารเคมีที่คุ้นเคย หากแต่เป็นกลิ่นอายที่คล้ายคลึงกับพลังงานไฟฟ้าสถิต แต่ทว่าเข้มข้นและมีพิษสงร้ายกาจกว่าหลายเท่า
"พวกมันมาแล้ว" ชาครีย์เอ่ยเสียงเบา แต่หนักแน่น ราวกับประกาศิตที่ถูกส่งไปถึงใครบางคนในอากาศ แม้จะไม่มีใครอื่นอยู่ตรงนั้น เขาไม่ได้พูดกับใคร แต่กำลังสื่อสารกับสัญชาตญาณอันแหลมคมของตนเอง
ทันใดนั้นเอง ขอบกระจกที่แตกออกเป็นแฉกๆ ก็ถูกดันเข้ามาอีกครั้ง คราวนี้ไม่ใช่ลม แต่เป็นของแข็งที่กำลังดันทะลวงเข้ามา เสียงเหล็กบิดเบี้ยวและกระจกปริแตกดังสนั่นหวั่นไหว ชาครีย์ไม่รอช้า เขากระโจนตัวหลบไปด้านหลังเสาคอนกรีตขนาดมหึมาที่ตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางโถงรับรองหรูหรา
เศษกระจกนิรภัยขนาดเท่าฝ่ามือและใหญ่กว่านั้นอีก ทยอยร่วงหล่นลงสู่พื้นหินอ่อนขัดเงาแตกเป็นเสี่ยงๆ ราวกับหิมะแห่งหายนะ ภาพเบื้องหน้าของเขาคือทิวทัศน์ของเมืองที่เต็มไปด้วยแสงสีของยามค่ำคืน ถูกบดบังด้วยม่านฝุ่นและเศษซากที่ปลิวว่อน
"พวกที่ชอบใช้กำลังเกินกว่าเหตุ" ชาครีย์พึมพำขณะที่เขาค่อยๆ ขยับตัวเลาะไปตามกำแพง สอดส่ายสายตาไปยังจุดที่กระจกถูกทำลาย
สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาของเขา ทำให้เลือดในกายสูบฉีดแรงขึ้น มันไม่ใช่เพียงแค่กลุ่มคนทั่วไปที่บุกเข้ามา แต่เป็นกลุ่มคนที่สวมชุดเกราะสีดำสนิท ที่ดูราวกับหลอมมาจากเงา ใบหน้าของพวกเขาถูกปกปิดด้วยหมวกเหล็กทรงประหลาดที่ดูคล้ายกับหัวกะโหลก และที่น่าตกใจยิ่งกว่านั้นคือ อาวุธที่พวกเขาถืออยู่ มันไม่ใช่ปืน หรือมีดดาบที่คุ้นเคย หากแต่เป็นแท่งโลหะสีดำทมิฬ ที่ปลายด้านหนึ่งเปล่งแสงสีฟ้าอมเขียวจางๆ ออกมา
"พลังงานรูปแบบใหม่" ชาครีย์ประเมินในใจ เขาเคยได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับโครงการวิจัยลับขององค์กร "เงาพิฆาต" เกี่ยวกับการพัฒนาอาวุธที่ใช้พลังงานรูปแบบอื่น แต่ไม่เคยคิดว่ามันจะก้าวหน้าถึงขั้นนี้
เสียงฝีเท้าหนักๆ ดังใกล้เข้ามา ชาครีย์ซุกตัวหลบอยู่หลังเสา พยายามควบคุมลมหายใจให้เป็นปกติ แม้ว่าหัวใจจะเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้นปนระแวง
"หาเป้าหมายให้เจอ" เสียงทุ้มต่ำที่ไม่สามารถระบุเพศได้ ดังมาจากกลุ่มผู้บุกรุก "องค์กรของเราต้องการสิ่งนั้น"
"สิ่งนั้น?" ชาครีย์ขมวดคิ้ว เขามาที่นี่เพื่อตามหาข้อมูลเกี่ยวกับ "โครงการไพลิน" ไม่ใช่เพื่อปกป้องทรัพย์สินของเศรษฐีผู้ร่ำรวย และยิ่งไม่เข้าใจว่า "สิ่งนั้น" ที่พวกมันพูดถึงคืออะไร
ทันใดนั้นเอง แสงสีฟ้าอมเขียวจากปลายอาวุธของกลุ่มผู้บุกรุกก็พุ่งเข้าใส่เสาคอนกรีตที่ชาครีย์หลบอยู่ แรงปะทะมหาศาลทำให้เสาคอนกรีตสั่นสะเทือน ชาครีย์ผงะถอยหลังออกมาอย่างรวดเร็ว การโจมตีครั้งนี้รุนแรงเกินกว่าที่เขาคาดคิด
"สายตาดีนี่" ชาครีย์ตะโกน พร้อมกับใช้เสาคอนกรีตเป็นกำบัง เขาหยิบมีดสั้นคู่ใจที่ซ่อนอยู่ในรองเท้าบูทออกมา เตรียมพร้อมเข้าสู่การต่อสู้
หนึ่งในกลุ่มผู้บุกรุก ชี้อาวุธมาทางชาครีย์ ปลายอาวุธสว่างวาบขึ้น พลังงานสีฟ้าอมเขียวถูกปล่อยออกมาเป็นลำแสงพุ่งเข้าใส่ชาครีย์ ชาครีย์ไม่เสียเวลา เขากระโดดหลบไปด้านข้าง พลางเหวี่ยงมีดสั้นของเขาไปอย่างรวดเร็ว
มีดสั้นกระทบเข้ากับลำแสงพลังงาน ผลลัพธ์ที่ได้ทำให้ชาครีย์ประหลาดใจ ลำแสงนั้นมิได้สลายไปทันทีหากแต่ถูกเบี่ยงเบนออกไป สร้างประกายไฟสีฟ้าอมเขียววาบวับไปมา
"เจ๋ง" ชาครีย์พึมพำ ขณะที่เขากระโดดเข้าประชิดตัวผู้ที่ยิงลำแสงใส่เขา
การต่อสู้ที่ดุเดือดเริ่มต้นขึ้น ชาครีย์ใช้ความคล่องแคล่วและประสบการณ์ในการต่อสู้ระยะประชิดเข้าปะทะกับอาวุธพลังงานรูปแบบใหม่ แม้ว่าเขาจะสามารถเบี่ยงเบนหรือหลบหลีกการโจมตีได้ แต่เขาก็สัมผัสได้ถึงพลังงานอันรุนแรงที่แผ่ซ่านออกมาจากการโจมตีเหล่านั้น
อีกด้านหนึ่งของโถงรับรอง หญิงสาวคนหนึ่งในชุดสูทสีเข้ม รูปร่างเพรียวบาง กำลังวิ่งฝ่าความโกลาหล เธอคือ "นลิน" หรือ "เอ็มม่า" สายลับสาวผู้มากฝีมือที่ทำงานให้กับหน่วยงานลับที่ชาครีย์สังกัดอยู่
"ชาครีย์! ตรงนี้!" นลินตะโกนเรียกขณะที่เธอวิ่งเข้ามาหาชาครีย์ที่กำลังต่อสู้อยู่
ชาครีย์หันไปมอง เห็นนลินกำลังวิ่งเข้ามาพร้อมกับอาวุธปืนพกคู่ใจ "มาไงเนี่ย?" เขาถามขณะที่หลบหลีกการโจมตีของศัตรู
"ตามแผนไง! ฉันต้องมาพาคุณไปที่นั่น!" นลินตอบกลับไป เสียงของเธอเต็มไปด้วยความเร่งรีบ
"ที่นั่น? ที่ไหน?" ชาครีย์ถามด้วยความสงสัย
"ฐานลับของพวกมัน! ฉันได้เบาะแสมาว่า "โครงการไพลิน" ถูกเก็บไว้ที่นั่น!" นลินตะโกนตอบ พลางยิงปืนสกัดกั้นการโจมตีของศัตรู
"ฐานลับใต้ดิน?" ชาครีย์อุทาน เขารู้ดีว่าการบุกเข้าฐานลับขององค์กร "เงาพิฆาต" นั้นอันตรายเพียงใด
"ใช่! เราต้องไปตอนนี้ ก่อนที่พวกมันจะย้าย "โครงการไพลิน" ไป!" นลินเร่งเร้า
การต่อสู้ยังคงดำเนินต่อไป ชาครีย์และนลินร่วมมือกันต่อสู้กับกลุ่มผู้บุกรุกอย่างดุเดือด ชาครีย์ใช้ทักษะการต่อสู้ระยะประชิดและความคล่องแคล่วในการเข้าปะทะ ในขณะที่นลินใช้ความแม่นยำในการยิงปืนสกัดกั้นและเปิดทาง
"พวกมันมีจำนวนมากเกินไป" ชาครีย์กล่าวขณะที่เขาเตะสกัดการโจมตีของศัตรูจนล้มลงไป
"ฉันรู้! แต่เราไม่มีเวลาแล้ว! ทางนี้!" นลินดึงแขนชาครีย์ให้วิ่งตามเธอไป
พวกเขาพุ่งทะยานผ่านโถงรับรองที่เต็มไปด้วยเศษซากและกลุ่มผู้บุกรุกที่กำลังเข้ามาสมทบมากขึ้นเรื่อยๆ ชาครีย์สัมผัสได้ถึงอันตรายที่เพิ่มสูงขึ้นทุกขณะ
"มีทางเข้าฐานลับอยู่ที่ไหน?" ชาครีย์ถามขณะที่เขากระโดดข้ามโต๊ะตัวหนึ่งที่ล้มระเนระนาด
"อยู่ชั้นใต้ดิน! แต่ทางเข้ามันถูกซ่อนไว้!" นลินตอบ พลางยิงปืนใส่ศัตรูที่กำลังไล่ตามมา
"ถูกซ่อนไว้? หมายความว่าไง?" ชาครีย์ขมวดคิ้ว
"หมายความว่ามันไม่ใช่ทางเข้าธรรมดา! มันเป็นทางเข้าลับที่ถูกออกแบบมาอย่างซับซ้อน!" นลินอธิบาย "ฉันรู้ว่ามันอยู่ที่ไหน แต่เราต้องผ่านพวกนี้ไปให้ได้ก่อน!"
พวกเขามาถึงลิฟต์หรูที่ตั้งอยู่กลางโถง แต่ประตูลิฟต์กลับถูกล็อคจากด้านใน
"แย่แล้ว!" นลินอุทาน
"ไม่แย่!" ชาครีย์ตอบ เขากระชากประตูลิฟต์ออกด้วยแรงทั้งหมดที่มี เสียงเหล็กเสียดสีดังน่ากลัว
"คุณแน่ใจเหรอชาครีย์?" นลินถามอย่างกังวล
"เชื่อใจฉัน!" ชาครีย์ตอบ พลางก้าวเข้าไปในลิฟต์
ทันใดนั้นเอง ประตูที่เคยถูกบุกรุกเข้ามา ก็ถูกดันเปิดออกอีกครั้ง แต่คราวนี้สิ่งที่ปรากฏออกมา ไม่ใช่กลุ่มคนสวมชุดเกราะ หากแต่เป็นเครื่องจักรขนาดมหึมาที่ดูราวกับแมงมุมเหล็กยักษ์ ดวงตาของมันเปล่งแสงสีแดงก่ำ น่าสะพรึงกลัว
"อะไรนั่น!" นลินอุทานด้วยความตกใจ
"มันคือผู้พิทักษ์!" ชาครีย์ตะโกนกลับ "รีบไปที่ชั้นใต้ดิน!"
ชาครีย์ไม่รอช้า เขากดปุ่มเลื่อนชั้นของลิฟต์ลงไปยังชั้นใต้ดินอย่างรวดเร็ว ทว่าเครื่องจักรแมงมุมเหล็กยักษ์นั้น ก็ยื่นแขนกลของมันเข้ามาในช่องประตูลิฟต์ พยายามจะคว้าตัวพวกเขา
"เร็วเข้า!" ชาครีย์ตะโกน
ลิฟต์ค่อยๆ เคลื่อนตัวลงไปอย่างช้าๆ ท่ามกลางเสียงคำรามของเครื่องจักรแมงมุมเหล็กยักษ์ และเสียงปืนที่ดังสนั่นหวั่นไหว
เมื่อมาถึงชั้นใต้ดิน ชาครีย์และนลินรีบกระโดดออกจากลิฟต์ทันที พวกเขาพบว่าตัวเองอยู่ในโถงใต้ดินที่มืดมิดและอับทึบ อากาศเย็นยะเยือกกว่าด้านบนมาก
"ทางเข้าฐานลับอยู่ตรงไหน?" ชาครีย์ถาม
"ตรงนั้น!" นลินชี้ไปยังผนังด้านหนึ่ง ที่มีลวดลายประหลาดสลักอยู่ "เราต้องไขปริศนาของลวดลายนี้"
ขณะที่พวกเขากำลังจะเข้าไปไขปริศนา จู่ๆ เสียงฝีเท้าหนักๆ ก็ดังมาจากทางเดินด้านหลัง ราวกับว่ามีใครบางคนกำลังไล่ตามพวกเขามาติดๆ
"พวกมันตามมาแล้ว!" ชาครีย์เอ่ยเตือน
"เราต้องรีบ!" นลินเร่งเร้า
ชาครีย์และนลินมองหน้ากัน แววตาของทั้งคู่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นที่จะไขปริศนานี้ให้สำเร็จ และบุกเข้าสู่ฐานลับใต้ดินขององค์กร "เงาพิฆาต" ให้จงได้ เพื่อค้นหา "โครงการไพลิน" ที่เป็นกุญแจสำคัญของเรื่องราวทั้งหมด
แต่คำถามที่ค้างคาใจคือ "โครงการไพลิน" นั้น แท้จริงแล้วคืออะไรกันแน่? และทำไมองค์กร "เงาพิฆาต" ถึงต้องการมันมากถึงขนาดต้องบุกเข้ามาโจมตีตึกสูงระฟ้าแห่งนี้? ความลึกลับที่ซ่อนอยู่เบื้องหลัง "โครงการไพลิน" กำลังจะถูกเปิดเผย...

ลมพายุเลือด
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก