ลมพายุเลือด

ตอนที่ 20 — หมากสุดท้ายของมหาอำนาจ

โดย : มนต์ตรา ประกาศิต

30 ตอน · 874 คำ

ลมเย็นยะเยือกยังคงโหมกระหน่ำผ่านรอยร้าวขนาดใหญ่บนกระจกนิรภัยของชั้นที่ 78 ของตึกระฟ้าอันสง่างาม มันไม่ใช่ลมธรรมดาอีกต่อไป แต่มันคือเสียงกระซิบของความตายที่กำลังจะมาถึง ชาครีย์ "ชา" วงศา ‌ยืนนิ่งราวกับรูปปั้นกลางพายุที่ซัดกระหน่ำ เขาไม่ได้สนใจเศษกระจกที่ปลิวว่อน หรือเสียงหวีดหวิวของลมที่กรีดผ่านโครงสร้างเหล็กราวกับเสียงคร่ำครวญของวิญญาณ เขาเพียงแค่จดจ่ออยู่กับสัญลักษณ์เรืองแสงสีแดงฉานที่ปรากฏขึ้นบนแขนของศัตรูที่กำลังเผชิญหน้าอยู่เบื้องหน้า

"ถึงเวลาที่ทุกอย่างจะจบสิ้นแล้ว ชาครีย์" เสียงทุ้มห้าวของ "เงา" ผู้นำหน่วยสังหารไร้เงาขององค์กรดังขึ้น ​ห่างออกไปไม่กี่ก้าว มีดสั้นเล่มเดียวที่เขาถืออยู่สะท้อนแสงไฟอันสลัวจากโคมไฟฉุกเฉินที่ยังคงทำงานอยู่ สภาพเสื้อผ้าของเขาขาดวิ่น มีรอยเลือดแห้งกรังเกาะติดอยู่ตามลำตัว แต่ดวงตาของเขายังคงฉายประกายอำมหิตไม่เปลี่ยนแปลง

ชาครีย์ไม่ตอบ เขาเพียงแค่กระชับด้ามปืนพกคู่ใจในมือ การต่อสู้ที่ผ่านมาตลอดทั้งคืนนี้มันหนักหนาสาหัสเกินกว่าที่เขาจะจินตนาการ ภาพของเพื่อนร่วมทีมที่ล้มหายตายจากไป ‍เสียงระเบิดที่ดังสนั่น และความสิ้นหวังที่เกาะกินจิตใจ มันกำลังถูกกลบด้วยสัญชาตญาณนักสู้ที่ถูกปลุกเร้า

"เจ้าไม่เข้าใจหรอก ชาครีย์" เงาพูดต่อราวกับอ่านใจศัตรูได้ "นี่ไม่ใช่แค่การต่อสู้เพื่ออำนาจ แต่เป็นการเปลี่ยนแปลงโลก โลกที่เต็มไปด้วยความอ่อนแอ ‌และความเน่าเฟะ องค์กรของเราคือยาพิษที่จะชำระล้างความสกปรกเหล่านั้น"

"ยาพิษงั้นหรือ?" ชาครีย์แค่นเสียง "ถ้าอย่างนั้นพวกแกก็เป็นเหมือนเชื้อโรคที่กำลังจะถูกกำจัด"

คำพูดของชาครีย์ราวกับจุดชนวนอารมณ์ของเงา เขาสาดคมมีดเข้ามาอย่างรวดเร็ว ราวกับสายฟ้าที่ฟาดลงมาจากฟากฟ้า ชาครีย์ยกปืนขึ้นปัดป้องอย่างฉิวเฉียด เสียงโลหะกระทบกันดังลั่น ‍เศษประกายไฟแลบแปลบปลาบ

การต่อสู้เริ่มขึ้นอีกครั้งท่ามกลางความโกลาหลของชั้นบนสุดของตึกสูงระฟ้า ลมพายุที่พัดกระหน่ำเข้ามาเหมือนจะคอยเป็นสักขีพยานให้กับความรุนแรงที่กำลังปะทุขึ้น ชาครีย์เคลื่อนไหวด้วยความคล่องแคล่วที่เหลือเชื่อ เขาใช้ทุกอณูของร่างกายตอบโต้การโจมตีของเงา แม้ร่างกายจะบอบช้ำจากศึกหนักก่อนหน้านี้ แต่จิตใจของเขากลับแข็งแกร่งยิ่งกว่าเหล็กกล้า

เงาเองก็ใช่ย่อย ฝีมือของเขาจัดว่าอยู่ในระดับสุดยอด มีดสั้นในมือของเขาพลิ้วไหวราวกับมีชีวิต ​สามารถสร้างรอยแผลฉกรรจ์ให้กับชาครีย์ได้ทุกเมื่อ แต่ชาครีย์ก็มีไหวพริบ เขาสังเกตเห็นจุดอ่อนในการเคลื่อนไหวของเงา แม้จะรวดเร็ว แต่ก็มีจังหวะที่เปิดช่องว่าง

"แกมันก็แค่เครื่องมือ" ชาครีย์พูดขณะหลบหลีกการฟันที่เฉียดต้นคอ "คนที่อยู่เบื้องหลังต่างหาก คือตัวจริง"

"อย่าได้ดูถูกนายเหนือหัวของข้า" ​เงาคำราม ดวงตาเบิกกว้างขึ้นอย่างบ้าคลั่ง "เขาคือผู้มองเห็นอนาคต คือผู้ที่จะนำพามนุษยชาติไปสู่ยุคทองใหม่"

"ยุคทองที่เต็มไปด้วยซากศพงั้นหรือ" ชาครีย์สวนกลับ พร้อมกับยิงสวนออกไปที่แขนของเงาอย่างแม่นยำ กระสุนเฉียดเข้าที่ต้นแขนของเงาจนเลือดไหลซึม แต่เขากลับไม่สะทกสะท้าน ​ยังคงพุ่งเข้าใส่ชาครีย์อย่างไม่ลดละ

การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือด ชาครีย์พยายามหาโอกาสตัดกำลังของเงา แต่เงากลับมีความทรหดเกินมนุษย์ เขามีสัญลักษณ์สีแดงที่แขนเรืองแสงสว่างวาบขึ้นอีกครั้ง ชาครีย์รู้สึกได้ถึงพลังงานบางอย่างที่แผ่ซ่านออกมา มันทำให้เขารู้สึกอ่อนแรงลงอย่างน่าประหลาด

"นั่นมันอะไร?" ชาครีย์ถามด้วยน้ำเสียงหอบเหนื่อย

"นี่คือพลังที่นายเหนือหัวมอบให้" เงาตอบด้วยรอยยิ้มเยาะ "พลังที่จะทำให้ข้าเป็นอมตะ ชนะทุกสรรพสิ่ง"

ชาครีย์เริ่มตระหนักว่า นี่ไม่ใช่แค่การต่อสู้ระหว่างคนสองคน แต่เป็นการต่อสู้กับพลังที่เหนือธรรมชาติบางอย่าง เขามองไปรอบๆ สังเกตเห็นแสงสีแดงที่ลอดผ่านรอยร้าวของกระจกเข้ามา มันไม่ใช่แสงแดด แต่มันเป็นแสงที่มาจากเบื้องล่าง

"ฐานลับ... มันกำลังจะถูกเปิดออก" ชาครีย์พึมพำกับตัวเอง

ในขณะเดียวกัน ภายใต้ตึกระฟ้าอันโอ่อ่าแห่งนี้ ณ จุดที่ลึกที่สุดใต้ผืนดิน องค์กรลับได้เตรียมพร้อมสำหรับการเปิดตัว "อาวุธสุดท้าย" ของพวกเขา

ในห้องโถงที่กว้างขวาง เพดานสูงเสียดฟ้า ผนังถูกปกคลุมด้วยแผงวงจรและหน้าจอแสดงผลนับร้อย บรรยากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียด เสียงสัญญาณอิเล็กทรอนิกส์ดังเป็นจังหวะ ท่ามกลางความมืดสลัว มีร่างหนึ่งยืนสง่าอยู่บนแท่นบูชาทรงกลมขนาดใหญ่ ร่างนั้นสวมชุดคลุมสีดำสนิท ศีรษะถูกปกปิดด้วยหมวกทรงสูงที่ไม่มีใบหน้า มีเพียงดวงตาที่เปล่งประกายสีแดงเข้มคู่นั้นที่มองเห็นได้

"ถึงเวลาแล้ว..." เสียงของเขาดังก้องราวกับมาจากอีกมิติหนึ่ง "ถึงเวลาที่โลกจะได้เห็นพลังที่แท้จริงของ 'อวสาน' "

เขาชูมือขึ้น แผงวงจรที่อยู่รอบๆ เริ่มสว่างวาบขึ้น สัญลักษณ์สีแดงปรากฏขึ้นบนหน้าจอทุกอันพร้อมกัน มีเสียงเครื่องยนต์ขนาดมหึมาเริ่มทำงานดังกระหึ่มจากเบื้องล่าง

ที่ชั้น 78 ชาครีย์กำลังต่อสู้กับเงาอย่างเอาเป็นเอาตาย ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยรอยแผล เลือดไหลอาบไปทั่ว แต่เขาก็ยังคงยืนหยัดได้

"เจ้าจะหยุดข้าไม่ได้" เงาตะโกน ดวงตาสีแดงฉานของเขามองชาครีย์อย่างไม่เกรงกลัว "นายเหนือหัวของข้ามีแผนที่สมบูรณ์แบบ ทุกอย่างจะเป็นไปตามที่เขาต้องการ"

"แผนที่สมบูรณ์แบบที่ทำลายล้างทุกสิ่งอย่างนั้นหรือ" ชาครีย์สวนกลับ เขาตัดสินใจแล้วว่าเขาจะไม่ยอมให้สิ่งนี้เกิดขึ้น ไม่ว่าราคาจะต้องแลกมาด้วยอะไรก็ตาม

ชาครีย์กวาดสายตาไปรอบๆ อย่างรวดเร็ว เขาสังเกตเห็นรอยร้าวบนพื้นคอนกรีตที่ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ พร้อมกับเสียงสั่นสะเทือนที่ดังมาจากใต้พื้น

"แกคิดว่าแค่นี้จะหยุดข้าได้งั้นหรือ" ชาครีย์เย้ยหยัน "ฉันจะแสดงให้แกเห็นว่า พลังที่แท้จริงมันอยู่ที่ไหน"

ทันใดนั้น ชาครีย์ก็พุ่งเข้าใส่เงาด้วยความเร็วที่เหนือกว่าเดิม เขาใช้ท่วงท่าที่เขาฝึกฝนมาตลอดชีวิต ร่างกายของเขาพลิ้วไหวราวกับสายลม เขาสามารถหลบหลีกการโจมตีของเงาได้ทั้งหมด และในจังหวะที่เงาเปิดช่องว่าง ชาครีย์ก็ใช้ปลายด้ามปืนพกกระแทกเข้าที่ขมับของเงาอย่างแรง

เสียง "แก้ง" ดังสนั่น เงาเซถอยหลังไปเล็กน้อย ดวงตาของเขาเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจ เขาไม่เคยคาดคิดว่าชาครีย์จะมีพลังมากพอที่จะทำให้เขาเสียหลักได้

ในขณะนั้นเอง เสียงสั่นสะเทือนก็ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้รุนแรงกว่าเดิมมาก พื้นคอนกรีตใต้เท้าของพวกเขาทรุดตัวลงอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นความมืดมิดเบื้องล่าง พร้อมกับแสงสีแดงฉานที่สว่างวาบขึ้นมาจากส่วนลึก

"นี่มันอะไรกัน?!" เงาร้องถามด้วยความหวาดหวั่น

"มันคือจุดจบของแผนการอันชั่วร้ายของพวกแก" ชาครีย์กล่าวด้วยน้ำเสียงเด็ดเดี่ยว เขารู้ว่านี่คือโอกาสสุดท้าย

ก่อนที่เงาจะได้ทันตอบสนอง ชาครีย์ก็กระโจนเข้าใส่เขาอีกครั้ง เขาไม่สนใจความปลอดภัยของตัวเองอีกต่อไป เขาใช้แรงทั้งหมดที่มีผลักเงาให้กระเด็นเข้าไปในรอยร้าวบนพื้น

"ไม่!!!" เงาร้องตะโกน แต่เสียงของเขาก็ถูกกลืนหายไปพร้อมกับเสียงคร่ำครวญของโครงสร้างตึกที่กำลังพังทลาย

ชาครีย์ยืนมองรอยร้าวที่กำลังขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ เขาได้ยินเสียงระเบิดดังมาจากเบื้องล่าง เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แต่เขาก็รู้ว่านี่คือจุดเปลี่ยนสำคัญ

"อวสาน... กำลังจะเริ่มต้น" ชาครีย์พึมพำ ดวงตาของเขาทอประกายมุ่งมั่น เขาต้องลงไปข้างล่าง เขาต้องหยุดยั้งมันให้ได้ ไม่ว่ามันจะเป็นอะไรก็ตาม

ลมพายุที่โหมกระหน่ำยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น ราวกับจะพัดพาเอาทุกสิ่งทุกอย่างไปพร้อมกับมัน แต่ชาครีย์กลับยืนหยัดอยู่ได้ ท่ามกลางพายุแห่งความตาย เขาพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับสิ่งที่จะมาถึง

หน้านิยาย
หน้านิยาย
ลมพายุเลือด

ลมพายุเลือด

โดย มนต์ตรา ประกาศิต

© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club

ความรู้สึกของคุณVIP เท่านั้น

เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก

ความคิดเห็น VIP

เฉพาะสมาชิก VIP

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

ยังไม่มีความคิดเห็น เป็นคนแรกที่แสดงความคิดเห็น!