ตอนที่ 28 —

ตอนที่ 28 — เงามรณะใต้ปีกศิลา

ลมเย็นยะเยือกยังคงโหมกระหน่ำผ่านรอยร้าวขนาดใหญ่บนกระจกนิรภัยของชั้นที่ 78 ของตึกระฟ้าอันสง่างาม มันไม่ใช่ลมธรรมดาอีกต่อไป แต่มันคือเสียงกระซิบของความตายที่กำลังจะมาถึง ‌ชาครีย์ "ชา" วงศา ยืนนิ่งราวกับรากต้นไม้ที่หยั่งลึก แต่ในอกนั้นคลื่นแห่งความเดือดพล่านกำลังก่อตัวขึ้นอย่างบ้าคลั่ง ภาพของรุ่งอรุณที่กำลังจะมาถึงถูกบดบังด้วยหมอกควันสีเทาเข้ม ที่ลอยอ้อยอิ่งมาจากซากปรักหักพังของชั้นเหนือขึ้นไป การปะทะกันเมื่อครู่กับ ​"วิชัย" จอมวายร้ายผู้มีพละกำลังเหนือมนุษย์ ได้ทิ้งร่องรอยความเสียหายไว้ทั่วบริเวณ ไม่ใช่แค่บนโครงสร้างอาคาร แต่ยังรวมถึงสภาพร่างกายของชา ที่บัดนี้ระบมไปทั่วจากการโจมตีอันหนักหน่วง

“ยังไม่ตายอีกหรือ ชา” เสียงแหบพร่าดังขึ้นจากซากประตูเหล็กที่บิดเบี้ยว ‍วิชัยปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง เขาดูสะบักสะบอมไม่ต่างจากชา แต่ดวงตาของเขากลับเต็มไปด้วยความแค้นและความมุ่งมั่นอันน่าสะพรึงกลัว ร่างกายของเขาปกคลุมไปด้วยรอยฟกช้ำเลือด แต่กลับมีรอยยิ้มมุมปากที่บ่งบอกถึงชัยชนะอันใกล้

“แค่กๆ” ชาไอออกมา เลือดสีแดงสดไหลซึมออกมาจากมุมปาก เขาพยายามทรงตัว ‌ยันมือกับขอบโต๊ะที่พลิกคว่ำ “แกก็ไม่ต่างกัน วิชัย”

“ความเจ็บปวดเป็นเพียงเครื่องเตือนความจำ ว่าเรายังมีชีวิตอยู่” วิชัยก้าวเดินเข้ามาอย่างเชื่องช้า แต่ทุกย่างก้าวกลับหนักแน่นและเต็มไปด้วยภัยอันตราย “แต่สำหรับแก มันอาจเป็นสัญญาณสุดท้าย”

เขายกมือขึ้น ‍ชูนิ้วกลางชี้ไปที่ชา “แกทำลายทุกอย่างที่ข้าสร้างมา แกต้องชดใช้! ข้าจะทำให้แกเจ็บปวดมากกว่าที่เคยเป็นมา!”

ชาขมวดคิ้วแน่น เขารู้ดีว่าวิชัยไม่ได้พูดเล่น คำพูดของมันเต็มไปด้วยความอาฆาตแค้นอย่างแท้จริง แต่ชาไม่ได้รู้สึกกลัว เขากลับรู้สึกถึงพลังบางอย่างที่ปะทุขึ้นภายใน ​ร่างกายที่อ่อนล้าเหมือนจะถูกชาร์จพลังขึ้นมาใหม่ แรงฮึดสุดท้ายกำลังจะระเบิดออกมา

“แกคิดว่าแกชนะแล้วหรือ” ชาถามเสียงเย็น “แกดูถูกข้ามากเกินไป วิชัย”

ทันใดนั้นเอง เสียงไซเรนดังสนั่นหวั่นไหวมาจากภายนอกอาคาร เสียงหวอที่ดังประปรายถูกกลบด้วยเสียงเครื่องยนต์ของยานพาหนะหลายคันที่กำลังมุ่งหน้าเข้ามาอย่างรวดเร็ว แสงไฟสีน้ำเงินแดงสาดส่องเข้ามาทางรอยร้าวของกระจก ​เป็นสัญญาณว่ากำลังมีอะไรบางอย่างเกิดขึ้น

“อะไรกัน?” วิชัยหันมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยความประหลาดใจ

“นั่นอาจจะเป็นเรื่องที่แกต้องกังวลมากกว่าข้า” ชากล่าวพร้อมรอยยิ้มที่บ่งบอกถึงแผนการบางอย่าง

เขาค่อยๆ ลุกขึ้นยืนอย่างทุลักทุเล พลางกวาดสายตาสำรวจรอบบริเวณที่เต็มไปด้วยเศษซากปรักหักพัง ท่ามกลางความโกลาหลนั้น สายตาของเขาเหลือบไปเห็นวัตถุบางอย่างที่ยังคงตั้งตระหง่านอยู่ใกล้กับหน้าต่างที่แตก วิชัยเองก็สังเกตเห็นเช่นกัน

“นั่นมัน…” ​วิชัยอุทาน

มันคือแท่นควบคุมระบบรักษาความปลอดภัยของอาคาร ซึ่งเป็นหัวใจสำคัญในการควบคุมลิฟต์ ประตู และระบบระบายอากาศทั้งหมด ชาจำได้ว่าก่อนที่วิชัยจะบุกเข้ามา เขาได้สั่งการให้ลูกน้องปิดระบบดังกล่าว แต่ดูเหมือนว่าแท่นควบคุมนี้จะยังคงทำงานอยู่

“แกคงไม่คิดว่าข้าจะปล่อยให้แกมีอำนาจควบคุมทุกอย่างได้โดยง่าย” ชากล่าวพลางเดินตรงไปยังแท่นควบคุมนั้น

วิชัยตาเบิกกว้าง เขารู้ทันทีว่าชาจะทำอะไร “อย่า! แกทำแบบนั้นไม่ได้!”

ชาไม่สนใจเสียงขัดขวางของวิชัย เขากระโดดขึ้นไปนั่งบนแท่นควบคุม มือเรียวยาวแตะลงบนแผงปุ่มที่เต็มไปด้วยสัญลักษณ์ต่างๆ เขาไม่เคยสัมผัสกับระบบนี้มาก่อน แต่ด้วยสัญชาตญาณของนักสู้และความรู้พื้นฐานบางอย่างที่เขาเคยศึกษามา เขาเชื่อว่าเขาสามารถควบคุมมันได้

“ข้าจะทำลายทุกอย่างที่แกพยายามจะซ่อนเอาไว้!” ชาตะโกนเสียงดัง

“แกจะเสียใจ!” วิชัยคำราม พลางเร่งฝีเท้าเข้ามาหาชา

ชาไม่รอช้า เขาเริ่มกดปุ่มต่างๆ อย่างรวดเร็ว แสงสีเขียวสว่างวาบขึ้นบนหน้าจอ แท่นควบคุมส่งเสียงดังติ๊ดๆ เป็นสัญญาณว่าระบบกำลังทำงาน

ทันใดนั้นเอง ประตูเหล็กขนาดมหึมาที่ปิดกั้นทางเข้าลิฟต์ฉุกเฉินก็ค่อยๆ เลื่อนเปิดออก เผยให้เห็นอุโมงค์มืดมิดที่ทอดยาวลงไปเบื้องล่าง

“อะไรน่ะ?” วิชัยชะงัก

“นี่คือทางเข้าสู่โลกอีกใบของแก วิชัย” ชากล่าวพลางกดปุ่มสุดท้าย

เสียงเครื่องยนต์ดังกระหึ่มขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ไม่ได้มาจากภายนอกอาคาร แต่มาจากภายในอุโมงค์นั้นเอง ร่างของชาค่อยๆ เปลี่ยนไป เขาไม่ได้เป็นเพียงนักสู้ที่ต่อสู้ด้วยกำลังอีกต่อไป แต่เขากำลังจะกลายเป็นผู้ควบคุม

“ข้าได้ปลดปล่อยมันแล้ว” ชากล่าวอย่างภาคภูมิใจ

วิชัยหน้าถอดสี เขาเข้าใจแล้วว่าชาไม่ได้แค่ต้องการจะต่อสู้เอาชนะ แต่ชาต้องการจะเปิดโปงความลับทั้งหมดที่ซ่อนอยู่ภายในตึกแห่งนี้

“แกกำลังทำอะไร ชา! หยุดเดี๋ยวนี้!” วิชัยตะโกน

“ข้าจะเปิดเผยทุกอย่างที่แกซ่อนเอาไว้” ชากล่าว “แกจะไม่มีที่ซ่อนอีกต่อไป!”

จากภายในอุโมงค์นั้น ยานพาหนะประหลาดรูปร่างคล้ายแมลงขนาดใหญ่ ค่อยๆ ปรากฏขึ้น มันถูกขับเคลื่อนด้วยพลังงานบางอย่างที่มองไม่เห็น และมีอาวุธร้ายกาจติดตั้งอยู่รอบตัว

“นั่นมัน…?” วิชัยมองภาพตรงหน้าด้วยความหวาดผวา

“นั่นคือเครื่องมือของแกไง วิชัย” ชาตอบ “เครื่องมือที่จะพาแกไปสู่จุดจบ”

แต่แล้ว สถานการณ์ก็ยิ่งเลวร้ายลงไปอีก สัญญาณเตือนภัยดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วอาคาร แสงไฟสีแดงกะพริบถี่ บ่งบอกถึงอันตรายที่กำลังจะมาถึง

“ระบบรักษาความปลอดภัยกำลังทำงานผิดพลาด! มีการบุกรุกจากภายนอก!” เสียงประกาศอัตโนมัติดังขึ้น

วิชัยหันมองชาด้วยความโกรธแค้น “แกทำอะไร! แกปล่อยสิ่งเหล่านี้ออกมา! แกกำลังจะฆ่าพวกเราทุกคน!”

“ไม่” ชากล่าว “ข้าจะปล่อยความจริงออกมาต่างหาก”

ชาเบือนหน้ามองออกไปนอกหน้าต่างที่แตก เขาเห็นกลุ่มยานพาหนะขนาดใหญ่กำลังลอยเข้ามาใกล้ พวกมันไม่ใช่ยานพาหนะของหน่วยงานรัฐ แต่เป็นยานพาหนะที่ดูแปลกตา เต็มไปด้วยอาวุธที่น่าสะพรึงกลัว

“พวกนั้นคือใคร?” วิชัยถาม

“พวกนั้นคือผู้ที่จะมาเก็บกวาดสิ่งที่แกทิ้งไว้” ชาตอบ “และพวกนั้นก็คือศัตรูของข้าเช่นกัน”

ชาตัดสินใจ เขาหันไปกดปุ่มอีกครั้งบนแท่นควบคุม

“ตอนนี้ ข้าต้องไปจัดการกับแขกที่ไม่ได้รับเชิญ” ชากล่าว “ส่วนแก… เจอกันใต้ดิน”

เขาหันหลังให้วิชัย และกระโจนออกไปทางรอยร้าวขนาดใหญ่ของกระจกนิรภัย ร่างของชาลอยละลิ่วลงมาจากชั้นที่ 78 ของตึกระฟ้า ท่ามกลางสายลมที่โหมกระหน่ำ

วิชัยมองตามร่างของชาไปด้วยความไม่เชื่อสายตา เขากำลังจะถูกทิ้งไว้เพียงลำพังกับสถานการณ์ที่เลวร้ายยิ่งกว่าเดิม

“แกหนีไปไม่ได้ ชา! ข้าจะตามแกไปจนถึงนรก!” วิชัยตะโกนไล่หลัง

แต่ชาไม่ได้หันกลับมามอง เขาหายลับไปในสายลมและหมอกควัน

วิชัยหันกลับมามองอุโมงค์ที่เปิดออก เสียงเครื่องยนต์ยานพาหนะประหลาดดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ และจากภายนอกอาคาร เสียงปืนดังสนั่นหวั่นไหวบ่งบอกว่าการต่อสู้ครั้งใหญ่ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

เขาจะต้องเลือกระหว่างการเผชิญหน้ากับแขกที่ไม่ได้รับเชิญจากภายนอก หรือการตามล่าชาลงไปสู่ฐานลับใต้ดินที่รอคอยอยู่…

การต่อสู้เพื่อเปิดโปงความลับครั้งใหญ่ กำลังจะเริ่มต้นขึ้นในฐานลับใต้ดินที่ซ่อนเร้น และชาครีย์ วงศา จะต้องเผชิญหน้ากับศัตรูที่คาดไม่ถึงอีกมากมาย ที่นั่น…