ลมเย็นยะเยือกยังคงโหมกระหน่ำผ่านรอยร้าวขนาดใหญ่บนกระจกนิรภัยของชั้นที่ 78 ของตึกระฟ้าอันสง่างาม มันไม่ใช่ลมธรรมดาอีกต่อไป แต่มันคือเสียงกระซิบของความตายที่กำลังจะมาถึง ชาครีย์ "ชา" วงศา ยืนนิ่งราวกับรูปสลักท่ามกลางซากปรักหักพังของห้องทำงานที่เคยหรูหรา ดวงตาคมกริบของเขากวาดมองไปรอบตัว ภาพความพินาศตรงหน้าเป็นเครื่องยืนยันถึงความรุนแรงของการต่อสู้เมื่อสักครู่ เสียงปืนที่ดังสนั่น ใบมีดที่เฉือนผ่านอากาศ และร่างของหน่วยปฏิบัติการพิเศษของ "องค์กรเงา" ที่นอนแน่นิ่งไปหลายร่าง บัดนี้เหลือเพียงความเงียบที่น่าอึดอัด และกลิ่นสนิมคาวเลือดจางๆ ที่ปะปนกับกลิ่นโอโซนจากการระเบิด
"ชา! นายเป็นอะไรหรือเปล่า?" เสียงแผ่วเบาของ "ฟ้า" ดังขึ้นจากช่องสื่อสารที่ยังคงทำงานอยู่ได้เพียงบางส่วน ชาครีย์สูดลมหายใจลึก ก่อนจะกดปุ่มตอบรับ "ฉันไม่เป็นไร ฟ้า ระดับความเสียหายเป็นไงบ้าง?"
"ไม่ค่อยดีนัก ชา สัญญาณหลักถูกรบกวนอย่างหนัก อุปกรณ์ตรวจจับความเคลื่อนไหวส่วนใหญ่ใช้การไม่ได้ เราแทบมองไม่เห็นอะไรเลยนอกจากสัญญาณชีพอ่อนๆ ที่กำลังจะดับไป" น้ำเสียงของฟ้าแสดงถึงความกังวลอย่างชัดเจน
ชาครีย์ก้มลงมองที่หน้าจอแสดงผลบนข้อมือของเขา สภาพของมันย่ำแย่พอๆ กับสภาพแวดล้อมรอบตัว หน้าจอแตกเป็นลายงา แต่ก็ยังพอแสดงข้อมูลบางอย่างได้ เขาเหลือบมองไปยังซากของ "วายุ" อดีตหน่วยปฏิบัติการพิเศษที่เคยแข็งแกร่ง ตอนนี้ร่างของเขากระเด็นไปติดผนัง สภาพน่าเวทนา "องค์กรเงา" ไม่เคยไว้หน้าใครจริงๆ
"เราต้องไปต่อ ฟ้า ฉันจะลงไปข้างล่าง" ชาครีย์ตัดสินใจเด็ดขาด
"ข้างล่าง? นายแน่ใจนะ ชา? การสื่อสารของเราแย่มาก ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น..."
"ฉันรู้ แต่แผนการของเราคือการหาทางเข้าสู่ฐานลับใต้ดิน และทางเข้ามันอยู่ชั้นล่างสุด หรือใกล้เคียงกับชั้นที่เราอยู่ ฉันต้องเสี่ยง" ชาครีย์ตัดบท เขาไม่มีเวลามาถกเถียงอีกแล้ว ทุกวินาทีมีค่า
"แต่... ชา..." ฟ้ายังคงลังเล
"ฟังนะ ฟ้า ถ้าฉันไม่สามารถติดต่อกลับมาภายในห้านาทีหลังจากนี้ ให้ถือว่าแผนการนี้ล้มเหลว และให้ทำตามแผนสำรองที่วางไว้ทันที เข้าใจนะ?" ชาครีย์พูดด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด
"เข้าใจแล้ว ชา ขอให้โชคดี" เสียงของฟ้าแผ่วลงไป
ชาครีย์พยักหน้ารับ แม้ว่าฟ้าจะมองไม่เห็นก็ตาม เขาสวมหน้ากากกรองอากาศที่พกติดตัวมาอย่างรวดเร็ว อากาศรอบตัวเริ่มหนาแน่นไปด้วยฝุ่นละอองและเศษซากต่างๆ เขาหยิบดาบเลเซอร์ที่ยังคงมีพลังงานอยู่ขึ้นมาประคองไว้ในมือ ประกายแสงสีฟ้าอ่อนๆ ส่องสะท้อนบนใบหน้าของเขา
"เอาล่ะ ได้เวลาลงไปสำรวจนรกของพวกแกแล้ว" เขากระซิบกับตัวเอง ก่อนจะก้าวเท้าออกจากห้องที่พังยับเยิน
เขาเคลื่อนที่ไปตามโถงทางเดินที่เต็มไปด้วยเศษกระจกและเฟอร์นิเจอร์ที่กระจัดกระจาย การเคลื่อนไหวของเขาเต็มไปด้วยความระมัดระวัง แต่ก็รวดเร็วและแม่นยำราวกับสัตว์นักล่าที่กำลังออกล่าเหยื่อ ทุกย่างก้าวของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นที่จะบรรลุเป้าหมาย
"องค์กรเงา" สร้างตึกแห่งนี้ขึ้นมาอย่างชาญฉลาด การออกแบบภายในที่ซับซ้อนราวกับเขาวงกตทำให้การค้นหาทางลับไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ชาครีย์มีข้อมูลบางส่วนที่ได้มาจากการสืบสวนที่ผ่านมา เขาคาดว่าทางเข้าฐานลับน่าจะซ่อนตัวอยู่บริเวณส่วนโครงสร้างของอาคาร หรืออาจจะเชื่อมต่อกับระบบสาธารณูปโภคที่อยู่ลึกลงไป
ขณะที่เขากำลังจะเลี้ยวเข้าสู่โถงทางเดินอีกด้านหนึ่ง เสียงฝีเท้าหนักๆ ก็ดังมาจากด้านหลัง ชาครีย์ชะงักทันที เขากระโดดหลบหลังเสาคอนกรีตขนาดใหญ่เพียงพริบตา
"เจอตัวแล้ว! หน่วยปฏิบัติการที่ 7! ห้ามให้มันหนีไปได้!" เสียงตะโกนที่ดังขึ้นบ่งบอกว่าเขาถูกค้นพบแล้ว
ชาครีย์ไม่รอช้า เขากระโจนออกจากที่กำบัง ดาบเลเซอร์ในมือฟาดฟันออกไปอย่างรวดเร็ว ปะทะเข้ากับดาบเลเซอร์สีแดงฉานของหน่วยปฏิบัติการของ "องค์กรเงา" ที่พุ่งเข้ามาสองคน
"เผื่อเวลาไว้แล้ว พวกแกมันพวกหัดเดิน!" ชาครีย์ตะคอก เขาหลบหลีกการโจมตีของทั้งสองได้อย่างหวุดหวิด คลื่นพลังงานที่เกิดจากการปะทะของดาบเลเซอร์สาดกระเซ็นไปทั่วบริเวณ
การต่อสู้เริ่มขึ้นอย่างดุเดือด ท่ามกลางซากปรักหักพัง ชาครีย์ใช้ความได้เปรียบจากความคล่องแคล่วและความคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อม เขาโยนเศษซากสิ่งของใส่ศัตรูเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ ก่อนจะอาศัยจังหวะเข้าโจมตี
"พวกแกคิดว่าจะหยุดฉันได้น่ะเหรอ ฝันไปเถอะ!" ชาครีย์ปัดป้องการโจมตีอย่างชำนาญ ก่อนจะพุ่งดาบเลเซอร์เข้าใส่ร่างของหน่วยปฏิบัติการคนหนึ่ง ทำให้ดาบของอีกฝ่ายหลุดจากมือ
"บ้าเอ้ย!" หน่วยปฏิบัติการอีกคนตะโกนขณะที่ดาบเลเซอร์ของชาครีย์กำลังจะปักเข้าใส่
แต่แล้ว สิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น!
พื้นใต้เท้าของชาครีย์เกิดการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!
"อะไรวะเนี่ย!" เขาอุทานด้วยความตกใจ
กลุ่มควันสีดำพวยพุ่งขึ้นมาจากรอยแยกบนพื้นอย่างรวดเร็ว ก่อนจะก่อตัวเป็นรูปร่างที่น่าสะพรึงกลัว
"ปีศาจจากนรก!" หน่วยปฏิบัติการของ "องค์กรเงา" คนหนึ่งอุทานด้วยความหวาดกลัว
ชาครีย์เบิกตากว้างด้วยความไม่เชื่อ สิ่งที่ปรากฏต่อหน้าเขาไม่ใช่หน่วยปฏิบัติการของ "องค์กรเงา" แต่อย่างใด แต่มันคือ "ปีศาจ" ที่ถูกสร้างขึ้นมาอย่างประณีตจากเทคโนโลยีชีวภาพผสมผสานกับวัตถุโบราณที่ถูกปลุกขึ้นมา มันมีรูปร่างคล้ายมนุษย์ แต่มีผิวหนังสีดำสนิท ราวกับถูกหล่อหลอมจากเงามืด มีดวงตาที่ลุกไหม้ด้วยเปลวไฟสีแดงฉาน และที่สำคัญที่สุด มันมีปีกขนาดใหญ่ที่แผ่กางออกราวกับปีกของค้างคาวยักษ์
"นี่มัน... อะไรกันแน่?" ชาครีย์พึมพำ
"มันคือ 'วายุอสูร' อาวุธลับขององค์กร! ไม่มีใครสามารถเอาชนะมันได้!" หน่วยปฏิบัติการของ "องค์กรเงา" พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เจือไปด้วยความตื่นเต้นปนหวาดกลัว
"วายุอสูร" ไม่รอช้า มันคำรามลั่นก่อนจะพุ่งเข้าใส่ชาครีย์ด้วยความเร็วที่เหลือเชื่อ แม้จะมีปีกขนาดมหึมา แต่การเคลื่อนไหวของมันกลับปราดเปรียวอย่างไม่น่าเชื่อ
ชาครีย์ต้องทิ้งการต่อสู้กับหน่วยปฏิบัติการของ "องค์กรเงา" ที่ยังยืนตะลึงอยู่กับภาพตรงหน้า เขากระโดดหลบการโจมตีของ "วายุอสูร" อย่างฉิวเฉียด ปีกขนาดใหญ่ของมันปัดเอาเศษซากกระจกและคอนกรีตให้ปลิวว่อน
"ฟ้า! ฉันเจออะไรบางอย่างที่นี่! มันอันตรายมาก!" ชาครีย์พยายามสื่อสารกับฟ้า แต่สัญญาณก็ยิ่งแย่ลงไปอีก
"ชา! สัญญาณขาดหาย! เกิดอะไรขึ้น!" เสียงของฟ้าดังแผ่วๆ แล้วก็ขาดหายไป
ชาครีย์กัดฟันกรอด "วายุอสูร" บินวนอยู่เหนือเขา ก่อนจะพุ่งลงมาอีกครั้ง คราวนี้มันกางเล็บแหลมคมที่มองดูแล้วอันตรายอย่างยิ่ง
ชาครีย์รู้ดีว่านี่คือการต่อสู้ที่เขาไม่เคยเจอมาก่อน อาวุธปกติอาจจะใช้ไม่ได้ผลกับสิ่งมีชีวิตที่ผิดธรรมชาติเช่นนี้ เขาจึงตัดสินใจใช้พลังทั้งหมดที่มี
"ถ้าพวกแกอยากได้สงคราม ฉันก็จะให้พวกแกเห็น!"
เขาปลดปล่อยพลังงานทั้งหมดที่มีออกมา พลังงานสีทองอร่ามสว่างวาบขึ้นรอบตัวเขา ดาบเลเซอร์ในมือของเขาก็เปลี่ยนสีเป็นสีทองเข้มขึ้นเรื่อยๆ
"เอาล่ะ เจ้าปีศาจ! มาดูกันว่าใครจะแน่กว่ากัน!" ชาครีย์ตะโกนลั่น
เขากระโจนเข้าใส่ "วายุอสูร" อย่างไม่เกรงกลัว การปะทะครั้งนี้รุนแรงกว่าครั้งไหนๆ เสียงดาบเลเซอร์สีทองของชาครีย์ปะทะเข้ากับเกราะหนาของ "วายุอสูร" เกิดประกายไฟสว่างจ้าไปทั่วบริเวณ
"วายุอสูร" คำรามด้วยความเจ็บปวด มันไม่เคยเจอการโจมตีที่รุนแรงขนาดนี้มาก่อน ชาครีย์ใช้จังหวะที่มันเสียหลัก พุ่งดาบเลเซอร์เข้าใส่บริเวณปีกของมัน
"ฉึก!" เสียงที่ดังขึ้นตามมาด้วยเสียงหวีดหวิวของ "วายุอสูร" ปีกข้างหนึ่งของมันฉีกขาดออก เลือดสีดำสนิทไหลทะลักออกมา
แต่ "วายุอสูร" ก็ยังไม่ยอมแพ้ มันสะบัดหางที่มีหนามแหลมคมเข้าใส่ชาครีย์อย่างแรง ชาครีย์รีบหมอบหลบอย่างฉิวเฉียด แต่เศษหนามก็เฉียดเข้าที่แขนของเขา ทำให้เกิดบาดแผลฉกรรจ์
"บ้าน่า!" ชาครีย์อุทานด้วยความเจ็บปวด
ขณะที่เขากำลังจะลุกขึ้น "วายุอสูร" ก็พุ่งเข้ามาอีกครั้ง คราวนี้มันจะกระแทกเข้าใส่เขาเต็มแรง
แต่ทันใดนั้น!
พื้นใต้เท้าของ "วายุอสูร" ก็เกิดการสั่นสะเทือนอีกครั้ง!
ครั้งนี้มันรุนแรงกว่าเดิม!
รอยแยกบนพื้นขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นอุโมงค์มืดสนิทที่ทอดลึกลงไปเบื้องล่าง
"อะไรอีกวะเนี่ย!" ชาครีย์ตะโกนด้วยความสับสน
"วายุอสูร" เองก็ดูเหมือนจะตกใจกับการสั่นสะเทือนที่เกิดขึ้น มันหันไปมองที่รอยแยก ก่อนจะถูกแรงดึงดูดมหาศาลดูดเข้าไปอย่างรวดเร็ว
"ไม่นะ! แกหนีไปไหนไม่ได้!" ชาครีย์ตะโกนไล่หลัง
หน่วยปฏิบัติการของ "องค์กรเงา" ที่ยืนดูเหตุการณ์มาตลอด ถึงกับหน้าซีดเผือด "มัน... มันถูกดูดลงไปใน 'โลกใต้' แล้ว!"
"โลกใต้?" ชาครีย์ทวนคำ เขามองลงไปยังรอยแยกที่กำลังจะปิดลงอย่างรวดเร็ว
"ใช่! มันคือทางเข้าสู่โลกใต้ดิน! ฐานลับขององค์กร! แต่... มันอันตรายมาก! เต็มไปด้วยอันตรายที่คาดไม่ถึง!"
ชาครีย์มองไปยังรอยแยกที่กำลังจะปิดลง เขาไม่มีเวลาคิดมากอีกแล้ว นี่อาจจะเป็นโอกาสเดียวที่เขาจะได้เข้าไปในฐานลับ
"ถ้ามันลงไปที่นั่น ฉันก็ต้องลงไปที่นั่นด้วย!"
เขาตัดสินใจอย่างรวดเร็ว เขาหันไปมองที่หน่วยปฏิบัติการของ "องค์กรเงา" ที่เหลืออยู่ "บอกทางฉัน!"
หน่วยปฏิบัติการของ "องค์กรเงา" ตัวสั่น "ไม่... ไม่ได้! อันตรายเกินไป!"
"บอกมา ไม่งั้นฉันจะฆ่าพวกแกให้หมด!" ชาครีย์ขู่
หน่วยปฏิบัติการตัวสั่นเทา ชี้ไปยังรอยแยกที่กำลังจะปิดสนิท "มัน... มันคือทางเข้า! แต่... ต้องมีกุญแจพิเศษ!"
"กุญแจพิเศษ?" ชาครีย์เลิกคิ้ว
"ใช่! ไม่งั้น... ไม่งั้นจะถูกกลืนหายไป!"
ชาครีย์หันไปมองที่ข้อมือของตนเอง อุปกรณ์สื่อสารของเขาที่รอดจากการต่อสู้ ยังคงมีพลังงานอยู่เล็กน้อย เขาเห็นสัญลักษณ์เล็กๆ ที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ... มันคือสัญลักษณ์ของ "กุญแจ"
"ฉันมีมัน!" ชาครีย์ตะโกน
เขาไม่รอช้า กระโดดลงไปในรอยแยกที่กำลังจะปิดลงอย่างรวดเร็ว ขณะที่เขากระโดดลงไป สัญลักษณ์กุญแจบนหน้าจอก็เปล่งแสงสว่างวาบขึ้น!
"ฟิ้ววววว!"
ชาครีย์ร่วงลงไปในความมืดมิดเบื้องล่าง ลมที่พัดแรงปะทะใบหน้าอย่างรุนแรง เขาไม่รู้ว่าตัวเองกำลังจะไปที่ไหน แต่เขาก็รู้เพียงอย่างเดียวว่า การเดินทางสู่ก้นบึ้งแห่งเงาเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น... อะไรจะรอเขาอยู่เบื้องล่าง? และเขาจะสามารถเอาชนะ "วายุอสูร" ที่หายตัวไปได้อย่างไร?
ลมพายุเลือด
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก