ตอนที่ 5 — ปริศนาแห่งจอมเวท

การเดินทางสู่หอคอยเวทมนตร์กินเวลานานหลายวัน เซรอสและเอลาริสต้องฝ่าฟันอุปสรรคมากมาย ทั้งปีศาจลาดตระเวนที่ยังคงออกอาละวาดตามเส้นทาง หุบเหวลึกที่ต้องข้ามผ่าน และป่าทึบที่เต็มไปด้วยสัตว์ป่าดุร้าย เซรอสสอนเอลาริสให้รู้จักการเอาตัวรอดในป่า การติดตามร่องรอยของปีศาจ และการใช้สัญชาตญาณเพื่อหลีกเลี่ยงอันตราย

เอลาริสเรียนรู้ได้อย่างรวดเร็ว ‌เธอไม่ได้เป็นเด็กสาวบอบบางที่ต้องให้ใครปกป้องอีกต่อไปแล้ว พลังเวทมนตร์ในตัวเธอยังคงควบคุมไม่ได้อย่างสมบูรณ์ แต่เธอเริ่มสัมผัสได้ถึงมันมากขึ้นเรื่อยๆ ราวกับมันเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายเธอ

ในที่สุด หลังจากการเดินทางอันยาวนานและเหน็ดเหนื่อย พวกเขาก็มาถึงจุดหมายปลายทาง หอคอยเวทมนตร์สูงเสียดฟ้าตั้งตระหง่านอยู่บนยอดเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะ มันเป็นสถาปัตยกรรมที่น่าอัศจรรย์ใจ ​สร้างขึ้นจากหินสีขาวนวลที่เปล่งประกายเรืองรองยามต้องแสงอาทิตย์ ยอดหอคอยประดับด้วยผลึกแก้วขนาดใหญ่ที่สะท้อนแสงเป็นประกายระยิบระยับราวกับดวงดาวบนท้องฟ้า

"นั่นคือหอคอยแห่งอาเรนดอร์ หอคอยเวทมนตร์ที่เก่าแก่ที่สุดในโลก" เซรอสกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเคารพ "ที่นั่นมีจอมเวทผู้รอบรู้นามลิรินอาศัยอยู่"

เมื่อพวกเขาเข้าไปใกล้หอคอย ก็มีประตูเหล็กขนาดใหญ่ที่สลักลวดลายเวทมนตร์โบราณปรากฏขึ้น เซรอสก้าวไปข้างหน้าแล้ววางมือลงบนสัญลักษณ์แห่งอาเรนดอร์ ประตูพลันเปิดออกช้าๆ ‍พร้อมกับเสียงครางเบาๆ เผยให้เห็นทางเดินหินที่มืดมิดทอดยาวเข้าไปด้านใน

บรรยากาศภายในหอคอยแตกต่างจากโลกภายนอกอย่างสิ้นเชิง มันเงียบสงบและเย็นยะเยือก กลิ่นอายของเวทมนตร์โบราณที่เข้มข้นอบอวลไปทั่ว เอลาริสรู้สึกราวกับทุกอณูของหอคอยกำลังหายใจ และมีชีวิต

พวกเขาเดินผ่านโถงทางเดินที่ประดับด้วยธงและรูปปั้นของเหล่าวีรบุรุษในตำนาน จนกระทั่งมาถึงห้องโถงกว้างใหญ่ที่เต็มไปด้วยชั้นหนังสือสูงเสียดฟ้า หนังสือมากมายวางเรียงรายอยู่บนชั้นไม้เก่าแก่ ‌กลิ่นหมึกและกระดาษอบอวลไปทั่วห้อง กลางห้องโถงมีโต๊ะไม้ขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยแผนที่ แผนผัง และคัมภีร์เวทมนตร์โบราณมากมาย

หญิงสาวคนหนึ่งกำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ตรงกลางห้องโถง เธอสวมชุดคลุมสีม่วงเข้ม ผมยาวสีเงินของเธอถูกถักเป็นเปียอย่างประณีต ดวงตาของเธอคมกริบและฉลาดหลักแหลม เธอดูอ่อนเยาว์กว่าที่เอลาริสคิดไว้มาก ‍แต่แววตาของเธอกลับเต็มไปด้วยความรู้และประสบการณ์นับพันปี

เธอคือ ลิริน จอมเวทผู้รอบรู้แห่งหอคอยเวทมนตร์

ลิรินเงยหน้าขึ้นจากหนังสือ ดวงตาของเธอสบกับดวงตาของเอลาริส แววตาของเธอเปล่งประกายด้วยความประหลาดใจและสนใจเล็กน้อย "เซรอส... เจ้ากลับมาแล้ว และเจ้าไม่ได้มาคนเดียวด้วย" ​เสียงของเธอนุ่มนวลแต่เต็มไปด้วยพลัง

เซรอสก้มศีรษะลงแสดงความเคารพ "ท่านลิริน ข้าได้พบทายาทคนสุดท้ายของราชวงศ์โบราณแล้ว นางคือเอลาริส"

ลิรินมองสำรวจเอลาริสตั้งแต่หัวจรดเท้า แววตาของเธอเต็มไปด้วยความสงสัย ก่อนที่รอยยิ้มเล็กๆ จะปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ "ข้ารู้สึกได้ถึงพลังเวทมนตร์ที่เข้มข้นในตัวเจ้า ​แต่เจ้ายังควบคุมมันไม่ได้อย่างสมบูรณ์ใช่หรือไม่?"

เอลาริสพยักหน้าเล็กน้อย "ใช่ค่ะ ท่านลิริน ฉันไม่รู้ว่ามันคืออะไร ฉันไม่รู้ว่ามันมาจากไหน"

ลิรินลุกขึ้นยืน เดินเข้ามาหาเอลาริส เธอเอื้อมมือมาแตะที่หน้าอกของเอลาริส เบาๆ ​"มันคือเลือดของราชวงศ์โบราณที่ไหลเวียนอยู่ในตัวเจ้า เอลาริส เจ้าคือผู้ที่ถูกเลือกให้ถือครองคทาสุริยันจันทรา"

เธอชี้ไปที่เครื่องรางบนคอของเอลาริส "เครื่องรางนั้นคือสัญลักษณ์ของเจ้า มันจะนำพาเจ้าไปสู่โชคชะตาที่แท้จริง"

ลิรินพาเอลาริสและเซรอสไปยังห้องสมุดขนาดใหญ่ที่อยู่ชั้นบนสุดของหอคอย ที่นั่นเต็มไปด้วยตำราและคัมภีร์เวทมนตร์โบราณมากมาย มันคือแหล่งรวมความรู้ที่ใหญ่ที่สุดในโลก

"มานี่สิ เอลาริส" ลิรินกล่าว เธอเปิดคัมภีร์เวทมนตร์เล่มเก่าคร่ำคร่าเล่มหนึ่งออก เผยให้เห็นภาพวาดของคทาสุริยันจันทราที่งดงามและเปล่งประกาย

"คทาสุริยันจันทราไม่ใช่แค่อาวุธ แต่มันคือสิ่งมีชีวิต มันคือจิตวิญญาณแห่งแสงที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อรักษาสมดุลของโลก" ลิรินอธิบาย "มันมีพลังในการควบคุมพลังงานของดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ ซึ่งเป็นพลังงานที่เข้มแข็งที่สุดในจักรวาล"

"เมื่อหลายพันปีก่อน ราชินีแห่งแสงใช้พลังของคทาผนึกราชาปีศาจมาลากอร์ไว้ได้สำเร็จ แต่การผนึกนั้นไม่ถาวร และพลังของคทาก็อ่อนแอลงตามกาลเวลา"

"แล้วฉันต้องทำอย่างไรคะ?" เอลาริสถาม ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความกระหายใคร่รู้

"เจ้าจะต้องเรียนรู้ที่จะควบคุมพลังเวทมนตร์ในตัวเจ้า เรียนรู้ที่จะเชื่อมโยงกับจิตวิญญาณของคทา และเรียนรู้ที่จะใช้พลังของมันอย่างสมบูรณ์" ลิรินกล่าว "ข้าจะช่วยเจ้าฝึกฝนพลัง และเซรอสจะช่วยเจ้าฝึกฝนการต่อสู้"

เอลาริสรู้สึกถึงความหวังที่เพิ่มขึ้นในใจ เธอไม่ได้โดดเดี่ยวอีกต่อไปแล้ว เธอกำลังมีสหายผู้กล้าหาญที่จะช่วยเธอทำตามภารกิจอันยิ่งใหญ่นี้ให้สำเร็จ

"แต่เวลาของเรามีจำกัด" ลิรินกล่าว ใบหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม "สุริยคราสแห่งจันทร์คู่กำลังจะมาถึง และนั่นคือช่วงเวลาที่มาลากอร์จะถูกปลดปล่อยออกมาอย่างสมบูรณ์ เราต้องปลุกพลังของคทาให้สมบูรณ์ก่อนที่วันนั้นจะมาถึง"

เอลาริสมองไปที่รูปภาพของคทาสุริยันจันทราในคัมภีร์เวทมนตร์ เธอรู้สึกถึงแรงดึงดูดประหลาดจากมัน ราวกับคทากำลังเรียกหาเธอ

"ข้าพร้อมแล้วค่ะ ท่านลิริน" เอลาริสกล่าวด้วยเสียงที่หนักแน่น "ฉันจะฝึกฝนอย่างเต็มที่ และฉันจะทำทุกอย่างเพื่อปกป้องโลกใบนี้"

ลิรินยิ้มให้เธอ "ข้ารู้สึกได้ถึงพลังที่ยิ่งใหญ่ในตัวเจ้า เอลาริส เจ้าคือความหวังสุดท้ายของโลกใบนี้ และเจ้าคือผู้พิทักษ์แห่งแสงที่โลกกำลังรอคอย"

เซรอสยืนอยู่ข้างๆ เอลาริส ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเชื่อมั่น เขาไม่ได้สงสัยในตัวเอลาริสเลยแม้แต่น้อย เขารู้ว่าเธอสามารถทำตามภารกิจนี้ให้สำเร็จได้

ทั้งสามคนยืนอยู่กลางห้องสมุด ท่ามกลางตำราและคัมภีร์เวทมนตร์โบราณมากมาย ดวงตาของพวกเขามุ่งมั่นและเต็มไปด้วยความหวัง นี่คือจุดเริ่มต้นของการเดินทางครั้งใหม่ การเดินทางที่จะเปลี่ยนชะตากรรมของโลกใบนี้ไปตลอดกาล ลิรินเดินไปที่หน้าต่างของห้องสมุด แล้วชี้ไปที่ดวงจันทร์ที่กำลังส่องแสงอยู่บนท้องฟ้า "จงจำไว้ เอลาริส พลังของเจ้าไม่ได้มาจากแค่ตัวเจ้า แต่มาจากความเชื่อมโยงของเจ้ากับดวงดาวและธรรมชาติ โลกกำลังต้องการเจ้า"

เอลาริสพยักหน้า เธอรู้สึกได้ถึงความหมายที่ลึกซึ้งของคำพูดเหล่านั้น เธอหลับตาลง พยายามจะสัมผัสถึงพลังที่ลิรินพูดถึง และเธอก็รู้สึกได้ถึงมันจริงๆ พลังที่เชื่อมโยงเธอกับทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกใบนี้

เธอเปิดตาขึ้นมาอีกครั้ง ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและความเข้าใจ ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าเธอเป็นใคร และเธอต้องทำอะไร เธอกำลังจะกลายเป็นผู้พิทักษ์แห่งแสงอย่างที่โชคชะตากำหนดไว้แล้ว

ลิรินส่งรอยยิ้มอบอุ่นให้เอลาริส "พรุ่งนี้เราจะเริ่มฝึกฝนกัน เตรียมตัวให้พร้อมนะ ผู้พิทักษ์แห่งแสง"

เอลาริสพยักหน้าเล็กน้อยแล้วยิ้มตอบกลับไป เธอกำลังรู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น และเธอก็พร้อมแล้วที่จะเผชิญหน้ากับมัน