ตอนที่ 281 — ชะตากรรมของโลกและศึกสุดท้ายที่ยอดเขา

ราชาปีศาจมาลากอร์ปรากฏกายขึ้นเหนือยอดเขาแห่งแสงสว่าง ร่างกายของมันสูงใหญ่ราวกับภูเขาที่เคลื่อนไหวได้ ปกคลุมด้วยชุดเกราะสีดำสนิทที่ดูดกลืนแสงสว่าง ดวงตาของมันเป็นสีแดงฉานที่ส่องประกายความอำมหิตอย่างน่าสะพรึงกลัว พลังงานด้านมืดที่แผ่ออกมาจากตัวมาลากอร์นั้นมหาศาลจนทำให้ยอดเขาทั้งลูกสั่นสะเทือน

"คทาสุริยันจันทราจะต้องเป็นของข้า" มาลากอร์กล่าวด้วยเสียงดังกังวานราวกับฟ้าผ่า "และเมื่อข้าได้ครอบครองมัน โลกนี้ก็จะตกอยู่ภายใต้เงื้อมมือของข้าตลอดไป!"

เอลาริสยืนหยัดอย่างมั่นคง ‌คทาสุริยันจันทราในมือของนางเปล่งแสงสว่างจ้า แสงนั้นห่อหุ้มนางไว้ราวกับเกราะป้องกันที่มองไม่เห็น ความกลัวที่เคยมีในจิตใจบัดนี้จางหายไป เหลือไว้เพียงความมุ่งมั่นที่จะปกป้องโลกใบนี้

"ไม่!" เอลาริสตะโกน "ตราบใดที่ข้ายังถือคทาเล่มนี้อยู่ เจ้าจะไม่มีวันทำเช่นนั้นได้!"

เรเวน ไค ​และลูน่า ยืนเคียงข้างเอลาริส ใบหน้าของพวกเขามีความมุ่งมั่นที่จะสู้ไม่ถอย ไม่ว่าศัตรูจะแข็งแกร่งเพียงใด พวกเขาก็พร้อมที่จะยืนหยัดเคียงข้างเอลาริสเสมอ

"เราจะสู้ไปด้วยกันเอลาริส!" เรเวนตะโกน เขาก้าวเท้าออกไปข้างหน้า ดาบของเขาส่องประกายสีเงิน

ไคเองก็หยิบมีดสั้นออกมา ‍ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น "มาเลยเจ้าปีศาจ ข้าจะแสดงให้เจ้าเห็นว่าพลังของมิตรภาพนั้นแข็งแกร่งกว่าความมืดมิด!"

ลูน่าเริ่มร่ายเวทป้องกัน แสงสีฟ้าอ่อนๆ เปล่งประกายออกจากมือของนาง ก่อตัวเป็นเกราะเวทมนตร์ที่ห่อหุ้มพวกเขาทั้งสี่ไว้ "เราต้องโจมตีจุดอ่อนของมัน!"

มาลากอร์หัวเราะเยาะ "น่าขันนัก ‌พลังอันน้อยนิดของพวกเจ้าจะทำอะไรข้าได้" มันเงื้อดาบใหญ่สีดำสนิทขึ้นเหนือหัว ดาบนั้นเปล่งแสงสีดำทมิฬออกมา ก่อนที่มันจะฟันลงมาที่ยอดเขาด้วยพละกำลังมหาศาล

ยอดเขาสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง พื้นดินแตกระแหงเป็นรอยแยกขนาดใหญ่ พลังงานมืดพุ่งเข้าใส่เกราะป้องกันของลูน่าอย่างรุนแรง เกราะสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง แต่ก็ยังคงต้านทานไว้ได้

เอลาริสใช้คทาสุริยันจันทราเพื่อสร้างลำแสงสีขาวบริสุทธิ์พุ่งเข้าใส่มาลากอร์ ‍ลำแสงนั้นปะทะเข้ากับร่างของมาลากอร์อย่างจัง เสียงดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วยอดเขา ร่างของมาลากอร์เริ่มสั่นสะเทือน แต่ก็ยังคงยืนหยัดอยู่ได้

"พลังสุริยันจันทราของเจ้าแข็งแกร่งเกินคาด" มาลากอร์กล่าว "แต่ก็ยังไม่พอที่จะทำลายข้าได้!" มันใช้พลังทั้งหมดที่มีเพื่อสร้างเงาปีศาจจำนวนมากพุ่งเข้าใส่พวกเอลาริส

เงาปีศาจเหล่านั้นโจมตีด้วยความเร็วและพละกำลังที่น่ากลัว เรเวนและไคต้องใช้ทักษะทั้งหมดที่มีเพื่อรับมือกับพวกมัน

"เราต้องทำลายแหล่งพลังงานของมัน!" ​เอลาริสตะโกน นางมองเห็นผลึกสีดำขนาดใหญ่ที่เปล่งแสงสีแดงฉานอยู่กลางหน้าอกของมาลากอร์ "นั่นคือหัวใจของมัน!"

เอลาริสใช้คทาสุริยันจันทราเพื่อรวบรวมพลังเวททั้งหมดที่นางมี แสงสีทอง สีน้ำเงิน และสีม่วงเปล่งประกายออกมาจากอัญมณีทั้งสามบนคทา ผสานรวมกันเป็นลำแสงสีขาวบริสุทธิ์ที่พุ่งตรงเข้าสู่ใจกลางของมาลากอร์

ลำแสงสีขาวปะทะเข้ากับผลึกสีดำกลางหน้าอกของมาลากอร์อย่างรุนแรง ผลึกเริ่มแตกร้าวอย่างรวดเร็ว

"ไม่!" ​มาลากอร์คำรามด้วยความเจ็บปวดและสิ้นหวัง ร่างกายของมันเริ่มสลายตัวเป็นเถ้าถ่านสีดำ เมื่อแสงสีขาวสาดส่องเข้าใส่จุดศูนย์กลางของพลังงานมืดของมัน

ในที่สุด ราชาปีศาจมาลากอร์ก็สลายหายไปในอากาศ เหลือไว้เพียงความเงียบงันและความหอมหวานของชัยชนะที่คละคลุ้งไปทั่วยอดเขา

เอลาริสทรุดตัวลงด้วยความเหนื่อยล้า พลังเวทที่นางใช้ไปนั้นมหาศาลจนแทบจะหมดสิ้น คทาสุริยันจันทราในมือของนางค่อยๆ จางแสงลง

"เราทำได้แล้ว!" ​ลูน่าเดินเข้ามาประคองเอลาริส ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความยินดี

เรเวนเก็บดาบเข้าฝัก "เป็นชัยชนะที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยเจอมา"

ไคเดินเข้ามาโอบกอดเอลาริสด้วยความดีใจ "เจ้าคือผู้กล้าที่แท้จริงเอลาริส!"

สุริยคราสแห่งจันทร์คู่ค่อยๆ จางหายไป แสงอาทิตย์เริ่มสาดส่องลงมายังผืนโลกอีกครั้ง โลกทั้งใบกลับคืนสู่ความสงบสุข

เอลาริสยิ้มอย่างอ่อนโยน "เราทำได้เพราะเรามีกันและกัน" นางมองไปยังสหายที่เคียงข้างนางเสมอมา และรู้สึกถึงความผูกพันอันแน่นแฟ้นของมิตรภาพ

"ถึงเวลาที่เราจะต้องกลับบ้านแล้ว" ลูน่ากล่าว "โลกกำลังรอคอยการกลับมาของเจ้า เอลาริส"

เอลาริสพยักหน้า นางรู้ดีว่าภารกิจของนางยังไม่สิ้นสุด การผนึกมาลากอร์เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของการฟื้นฟูเวทมนตร์ในโลกใบนี้ นางจะต้องเป็นผู้นำพาโลกไปสู่ยุคใหม่ที่เต็มไปด้วยความหวังและแสงสว่าง

"ใช่" เอลาริสกล่าว "ถึงเวลาที่เราจะต้องสร้างโลกใบใหม่ ที่เต็มไปด้วยความสงบสุขและเวทมนตร์"

คทาสุริยันจันทราในมือของเอลาริสเปล่งแสงสว่างจ้าอีกครั้ง แสงนั้นสาดส่องลงมายังผืนโลก ราวกับเป็นสัญลักษณ์แห่งความหวังที่กำลังจะเบ่งบานขึ้นมาอีกครั้งในโลกที่เวทมนตร์กำลังเลือนหายไป

พวกเขาทั้งสี่เดินลงจากยอดเขาแห่งแสงสว่าง ทิ้งไว้เบื้องหลังเพียงความเงียบสงัดและแสงสว่างที่ยังคงส่องสว่างอยู่บนยอดเขา ราวกับเป็นสัญลักษณ์แห่งชัยชนะที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมา

การเดินทางของเอลาริสและสหายของนางยังคงดำเนินต่อไป แม้มาลากอร์จะถูกผนึกไปแล้ว แต่โลกใบนี้ยังคงต้องการการปกป้องจากผู้พิทักษ์แห่งสุริยันจันทรา