ตอนที่ 130 — ตำนานที่ถูกจารึกและคำเตือนจากอดีต

ภาพที่ปรากฏในมโนสำนึกของเอลาริสคือภาพของราชินีผู้สง่างามกำลังยืนอยู่บนยอดปราสาทสูงตระหง่าน เบื้องหลังคือท้องฟ้าสีครามที่ไร้เมฆหมอก เบื้องหน้าคือกองทัพแห่งแสงที่กำลังเผชิญหน้ากับกองทัพแห่งความมืดมิด ราชินีผู้นั้นชูคทาที่เปล่งประกายเจิดจ้าขึ้นสู่ท้องฟ้า แสงสุริยันและจันทราหลอมรวมกันเป็นลำแสงอันทรงพลัง พุ่งเข้าใส่ราชาปีศาจมาลากอร์ที่กำลังกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด

ภาพนั้นเลือนหายไปอย่างรวดเร็ว ก่อนที่ภาพของราชินีผู้นั้นจะปรากฏขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เธอไม่ได้ยืนอยู่บนยอดปราสาท ‌แต่ยืนอยู่ภายในห้องโถงขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยตำราและสิ่งประดิษฐ์เวทมนตร์ เธอวางคทาลงบนแท่นบูชา ก่อนจะร่ายเวทมนตร์อันซับซ้อนเพื่อผนึกคทาเอาไว้

“คทาสุริยันจันทรา... เจ้าจะหลับใหลอยู่ที่นี่... จนกว่าจะถึงเวลาที่โลกต้องการเจ้าอีกครั้ง...”

เสียงกระซิบแผ่วเบาของราชินีผู้นั้นแว่วมาในโสตประสาทของเอลาริส ก่อนที่ภาพทั้งหมดจะเลือนหายไป และเธอก็พบว่าตัวเองยังคงยืนอยู่หน้าแท่นบูชาในวิหารเงาจันทรา มือของเธอยังคงกำม้วนตำราโบราณเอาไว้แน่น

“เอลาริส! ​เธอเจออะไรหรือเปล่า” เสียงของเฟลันดังขึ้น เขาเดินเข้ามาในห้องโถงพร้อมกับเคลเลนและไลร่า

เอลาริสเงยหน้าขึ้นมองสหายทั้งสาม ดวงตาของเธอฉายแววแห่งความตื่นเต้นและตกใจ “ฉันเจอตำราโบราณค่ะ และ... ฉันเห็นภาพบางอย่าง”

เธอเล่าเรื่องราวทั้งหมดที่เธอเห็นในมโนสำนึกให้สหายทั้งสามฟัง เฟลันเบิกตากว้างด้วยความตื่นเต้นเมื่อได้ยินเรื่องราวของราชินีผู้ผนึกคทาสุริยันจันทรา

“นั่นคือตำนานที่ถูกเล่าขานกันมานานหลายศตวรรษ!” ‍เฟลันอุทาน “ราชินีผู้ผนึกคทาคือ ‘ราชินีเอลาร่า’ บรรพบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ของเธอ! และตำราเล่มนี้... น่าจะเป็น ‘บันทึกแห่งสุริยันจันทรา’ ตำราที่รวบรวมความรู้และเวทมนตร์ของราชวงศ์เอาไว้!”

เอลาริสมองไปยังม้วนตำราในมืออีกครั้ง ‌ด้วยความรู้สึกที่เต็มไปด้วยความคาดหวังและความหวัง “ถ้าอย่างนั้น... ในตำราเล่มนี้อาจจะมีเบาะแสเกี่ยวกับคทาสุริยันจันทรา”

“ถูกต้อง!” เฟลันเอ่ยด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น “เราต้องพยายามอ่านตำราเล่มนี้ให้ได้”

แต่เมื่อเฟลันพยายามสัมผัสตำรานั้น เขากลับถูกผลักออกมาด้วยพลังงานที่มองไม่เห็น

“อะไรกัน” เฟลันเอ่ยด้วยความประหลาดใจ

เอลาริสพยักหน้า “ฉันก็รู้สึกได้ ‍พลังงานนี้ดูเหมือนจะยอมให้ฉันสัมผัสได้เพียงคนเดียว”

“นั่นเป็นเพราะสายเลือดของเธอ” เคลเลนเอ่ยขึ้น “ตำราแห่งสุริยันจันทราจะยอมให้ทายาทสายเลือดบริสุทธิ์เท่านั้นที่จะอ่านมันได้”

เอลาริสก้มลงมองตำราอีกครั้ง เธอพยายามเพ่งสมาธิไปที่ตัวอักษรโบราณเหล่านั้น และในไม่ช้า ตัวอักษรเหล่านั้นก็เริ่มเปล่งประกายสีเงินอ่อนๆ ก่อนจะค่อยๆ เปลี่ยนแปลงเป็นภาษาที่เธอเข้าใจได้

“บันทึกแห่งสุริยันจันทรา... ​ถูกจารึกไว้เพื่อทายาทผู้กอบกู้... จงรับรู้ถึงพลังที่หลับใหล... จงค้นหาความจริงที่ซ่อนเร้น...”

เอลาริสเริ่มอ่านตำราออกเสียงช้าๆ เรื่องราวในตำราเล่มนี้เต็มไปด้วยตำนานและประวัติศาสตร์ของราชวงศ์สุริยันจันทรา เล่าถึงการกำเนิดของเวทมนตร์ การสร้างสรรค์คทาสุริยันจันทรา และการต่อสู้กับราชาปีศาจมาลากอร์ในอดีต

ตำราเล่มนี้ยังอธิบายถึงคุณสมบัติและพลังของคทาสุริยันจันทราอย่างละเอียด มันมิใช่เพียงแค่อาวุธธรรมดา ​หากแต่เป็นกุญแจสำคัญในการผนึกมาลากอร์ และเป็นแหล่งพลังงานที่สามารถนำแสงสว่างกลับคืนสู่โลกที่กำลังจมดิ่งลงสู่ความมืดมิด

“ในตำราเล่มนี้บอกว่า คทาสุริยันจันทราถูกสร้างขึ้นจาก ‘แก่นแห่งสุริยัน’ และ ‘แก่นแห่งจันทรา’ ซึ่งเป็นอัญมณีศักดิ์สิทธิ์สองชิ้นที่ถูกหล่อหลอมรวมกันด้วยเวทมนตร์โบราณ” เอลาริสอ่านออกเสียง ​“และมันถูกซ่อนอยู่ใน ‘วิหารแห่งแสงและเงา’ ซึ่งเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่บนยอดเขาที่สูงที่สุดในอาณาจักร”

“วิหารแห่งแสงและเงา!” เฟลันอุทานด้วยความตื่นเต้น “นั่นคือสถานที่ที่ราชวงศ์สุริยันจันทราใช้ประกอบพิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์มาตั้งแต่สมัยโบราณ! แต่ตำรากล่าวว่ามันถูกซ่อนไว้ด้วยเวทมนตร์ที่แข็งแกร่งมาก ไม่มีใครสามารถหามันพบได้เลย”

“แต่ตอนนี้เรามีเบาะแสแล้ว” ไลร่าเอ่ยขึ้น “เราต้องรีบไปที่นั่นก่อนที่สุริยคราสแห่งจันทร์คู่จะมาถึง”

เอลาริสอ่านตำราต่อไป เธอพบว่าในตำราเล่มนี้ยังมีคำเตือนบางอย่างที่น่าขนลุก

“จงระวัง... ราชาปีศาจมาลากอร์มิได้หลับใหลอย่างแท้จริง... พลังแห่งความมืดของมันกำลังแผ่ขยาย... และมันจะแข็งแกร่งขึ้นเมื่อสุริยคราสแห่งจันทร์คู่มาถึง...”

“ผู้ที่ถือครองคทาสุริยันจันทรา... จะต้องแบกรับภาระอันยิ่งใหญ่... จะต้องเผชิญหน้ากับความมืดมิดในจิตใจ... และจะต้องพร้อมที่จะสละทุกสิ่ง... เพื่อปกป้องโลกใบนี้...”

คำเตือนเหล่านั้นทำให้เอลาริสรู้สึกหนาวเยือกไปทั้งตัว เธอรู้ดีว่าหนทางข้างหน้าเต็มไปด้วยอันตราย และเธอจะต้องเผชิญหน้ากับความมืดมิดที่แท้จริง

“สุริยคราสแห่งจันทร์คู่... กำลังใกล้เข้ามาแล้ว” เคลเลนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง “เราต้องรีบเดินทางไปยังวิหารแห่งแสงและเงาให้เร็วที่สุด”

“แต่ก่อนอื่น เราต้องหาทางออกจากวิหารแห่งนี้ก่อน” ไลร่าเอ่ยขึ้น “มันดูเหมือนจะมีทางออกเพียงทางเดียวคือประตูที่เราเข้ามา”

“แต่ในตำราเล่มนี้มีแผนที่ของวิหารแห่งนี้ด้วยค่ะ” เอลาริสเอ่ย เธอพลิกหน้าตำราไปมา ก่อนจะพบกับภาพวาดของแผนผังวิหารที่ซับซ้อน “มีทางลับที่จะพาเราออกไปจากวิหารนี้ได้ และมันจะพาเราไปยังเส้นทางที่ใกล้ที่สุดที่จะไปถึงวิหารแห่งแสงและเงา”

“เยี่ยมมาก!” เฟลันอุทาน “ถ้าอย่างนั้นเราก็ไม่ต้องย้อนกลับไปทางเดิม”

เอลาริสใช้แผนที่ในตำรานำทาง พวกเขาทั้งสี่คนเดินไปตามทางเดินที่คดเคี้ยวและซับซ้อนของวิหารเงาจันทรา ในระหว่างทางพวกเขาต้องเผชิญหน้ากับกับดักเวทมนตร์โบราณและวิญญาณชั่วร้ายที่สิงสถิตอยู่ภายในวิหาร

เอลาริสใช้พลังแห่งจันทราของเธอเพื่อทำลายกับดักและขับไล่วิญญาณชั่วร้าย ไลร่าใช้ความว่องไวและกริชคู่ใจของเธอในการต่อสู้กับศัตรู เคลเลนใช้ดาบยาวของเขาในการปกป้องทุกคน เฟลันใช้ความรู้เกี่ยวกับเวทมนตร์โบราณของเขาในการช่วยแก้ปริศนาและหาทางออก

พวกเขาต้องใช้เวลาหลายชั่วโมงในการเดินทางผ่านวิหารแห่งนี้ จนกระทั่งในที่สุดพวกเขาก็มาถึงทางลับที่ปลายทาง

ทางลับนั้นคืออุโมงค์แคบๆ ที่มืดมิดและชื้นแฉะ เอลาริสใช้พลังแห่งแสงสว่างจากปลายนิ้วส่องนำทาง พวกเขาเดินไปตามอุโมงค์นั้นอย่างระมัดระวัง จนกระทั่งอุโมงค์เริ่มกว้างขึ้น และมีแสงสว่างส่องเข้ามาจากเบื้องบน

เมื่อพวกเขาเดินพ้นจากอุโมงค์ ก็พบว่าตัวเองยืนอยู่บนยอดเขาที่สูงตระหง่าน เบื้องหน้าคือทิวทัศน์อันงดงามของอาณาจักรที่กว้างใหญ่ไพศาล เบื้องบนคือท้องฟ้าสีครามที่ไร้ขอบเขต และเบื้องไกลออกไปคือยอดเขาที่สูงที่สุดในอาณาจักร ที่ตั้งของ ‘วิหารแห่งแสงและเงา’

“ในที่สุดเราก็ออกมาได้” ไลร่าถอนหายใจด้วยความโล่งอก

“แต่การเดินทางของเรายังไม่จบลง” เคลเลนเอ่ยขึ้น “วิหารแห่งแสงและเงาอยู่บนยอดเขาที่สูงที่สุด การเดินทางไปที่นั่นไม่ง่ายแน่นอน”

เอลาริสมองไปยังวิหารแห่งแสงและเงาที่อยู่เบื้องไกล หัวใจของเธอเต้นระรัวด้วยความหวังและความคาดหวัง เธอรู้ดีว่าเธอจะต้องไปที่นั่นให้ได้ ไม่ว่าจะต้องเผชิญหน้ากับอะไรก็ตาม

เธอกำม้วนตำราโบราณในมือแน่น ตำราเล่มนี้คือความหวังเดียวของเธอในการกอบกู้โลกใบนี้ และเธอก็พร้อมที่จะทำทุกอย่างเพื่อทำตามพันธสัญญาแห่งผู้พิทักษ์

“เราจะไปที่นั่นให้ได้ค่ะ” เอลาริสเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่มั่นคงและหนักแน่น “ฉันจะนำแสงสว่างกลับคืนสู่โลกใบนี้ให้ได้”

สหายทั้งสามมองไปยังเอลาริสด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเชื่อใจและมิตรภาพ พวกเขารู้ดีว่าเด็กสาวคนนี้คือความหวังเดียวของพวกเขา และพวกเขาก็พร้อมที่จะร่วมเดินทางไปกับเธอจนกว่าจะถึงที่สุด

ดวงอาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้า แสงสีส้มทองสาดส่องลงมายังทิวทัศน์เบื้องหน้า สร้างภาพที่งดงามและน่าประทับใจ แต่ในความงดงามนั้นก็แฝงไว้ด้วยความรู้สึกถึงภารกิจอันยิ่งใหญ่ที่รออยู่เบื้องหน้า

พวกเขาตัดสินใจที่จะพักแรมบนยอดเขาแห่งนั้นในคืนนี้ เพื่อเตรียมตัวสำหรับการเดินทางอันยาวนานและยากลำบากในวันพรุ่งนี้

เอลาริสนั่งอยู่ริมหน้าผา มองไปยังวิหารแห่งแสงและเงาที่อยู่เบื้องไกล เธอพลิกหน้าตำราโบราณไปมา อ่านเรื่องราวที่ถูกจารึกไว้ในนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า เธอรู้สึกราวกับว่าเธอกำลังได้สื่อสารกับบรรพบุรุษของเธอ ได้รับคำแนะนำและกำลังใจจากพวกเขา

เธอรู้ดีว่าเธอไม่ได้อยู่เพียงลำพัง เธอมีสหายที่พร้อมจะร่วมเดินทางและเผชิญหน้ากับอันตรายไปด้วยกัน และเธอก็มีพลังแห่งสุริยันจันทราที่หลับใหลอยู่ในกาย เธอพร้อมที่จะใช้พลังนั้นเพื่อปกป้องโลกใบนี้

คืนนั้นเอลาริสนอนหลับไปพร้อมกับความรู้สึกสงบที่ไม่เคยได้รับมาก่อนในชีวิต เธอฝันถึงแสงสว่างที่สาดส่องลงมาจากฟากฟ้า และเงาจันทร์ที่โอบอุ้มสรรพสิ่งเอาไว้ในอ้อมกอด เธอฝันถึงคทาสุริยันจันทราที่เปล่งประกายเจิดจ้าอยู่ในมือของเธอ และราชาปีศาจมาลากอร์ที่กำลังกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด

เธอตื่นขึ้นมาพร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้า เธอรู้แล้วว่าหนทางที่เธอจะต้องเดินต่อไปคืออะไร และเธอจะไม่มีวันยอมแพ้ตราบใดที่ยังมีลมหายใจ

เช้าวันรุ่งขึ้น พวกเขาออกเดินทางต่อ มุ่งหน้าสู่วิหารแห่งแสงและเงา สถานที่ที่เต็มไปด้วยความลึกลับและอันตราย แต่ก็เป็นสถานที่ที่จะนำพาเอลาริสเข้าใกล้ความจริงเกี่ยวกับโชคชะตาของเธอมากขึ้นอีกก้าวหนึ่ง

ดวงอาทิตย์ลอยเด่นอยู่เหนือยอดไม้ แสงสีทองสาดส่องลงมายังผืนป่าที่กำลังจะพาพวกเขาไปสู่การผจญภัยครั้งใหม่ เอลาริสก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างมั่นคง ด้วยหัวใจที่เปี่ยมด้วยความหวังและความมุ่งมั่น เธอรู้ว่าการผจญภัยที่แท้จริงกำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว และเธอพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมันทุกอย่าง.