ตอนที่ 36 — บททดสอบใต้เงาวิหารศักดิ์สิทธิ์

แสงตะวันยามอัสดงทอประกายเรื่อเรืองจับต้องยอดหินของวิหารโบราณ ‘อัคราเทวา’ ที่ตั้งตระหง่านอยู่บนเนินเขาสูงราวกับซากอารยธรรมที่ถูกทอดทิ้งให้จมหายไปกับกาลเวลา ผืนหญ้าสีเขียวเข้มปกคลุมลานกว้างเบื้องหน้า ประติมากรรมหินทรายที่แตกหักและพังทลายกระจัดกระจายราวกับอารมณ์ของเทพเจ้าผู้พิโรธ สายลมพัดหอบเอาเศษฝุ่นและกลิ่นอายของอดีตกาลที่เลือนหายมาปะทะกาย เอลาริสยืนอยู่เบื้องหน้าซุ้มประตูทางเข้าที่ถูกปกคลุมด้วยเถาวัลย์หนาทึบ ดวงตาสีอำพันของนางทอประกายความมุ่งมั่นทว่าแฝงไว้ด้วยความกังวลเล็กน้อย

“ที่นี่สินะ… ‌สถานที่ที่ไลร่าบอกว่ากุญแจสำคัญสู่พลังที่แท้จริงของคทาสุริยันจันทราถูกซ่อนไว้” เอลาริสรำพึงเบาๆ พลางกระชับคทาในมือที่เปล่งแสงสีทองเรืองรองจางๆ ราวกับตอบรับกับพลังงานอันศักดิ์สิทธิ์ของสถานที่แห่งนี้

เคเอล อัศวินผู้แข็งแกร่งในชุดเกราะหนังสีเข้มยืนอยู่ข้างกายเขา ใบหน้าคมคายฉายแววระมัดระวัง มือข้างหนึ่งจับด้ามดาบที่เหน็บอยู่ข้างเอวอย่างมั่นคง “วิหารแห่งนี้มีกลิ่นอายของพลังงานโบราณที่เข้มข้นยิ่งนัก ​เอลาริส เจ้าต้องระวังให้มาก”

เรียน นักสืบพรานหนุ่มผู้เงียบขรึม กวาดสายตาสำรวจโดยรอบ เขาปีนขึ้นไปบนซากปรักหักพังของกำแพงเพื่อประเมินสถานการณ์ “ไม่มีร่องรอยของปีศาจ แต่ก็ไม่มีร่องรอยของสิ่งมีชีวิตอื่นเช่นกัน ความเงียบงันนี้ชวนให้รู้สึกไม่สบายใจ”

ไลร่า ‍จอมเวทอาวุโสผู้เปี่ยมด้วยปัญญา สยายมือนำพาสายลมให้พัดกวาดเถาวัลย์ออกจากซุ้มประตู บานประตูหินโบราณที่สลักลวดลายเทพยดาและอักขระศักดิ์สิทธิ์ปรากฏแก่สายตา “วิหารอัคราเทวาเป็นสถานที่ที่อุทิศแด่เทพแห่งแสงและความมืดคู่กัน เป็นที่เก็บรักษาความรู้และบททดสอบของผู้ที่จะได้รับเลือกให้ครอบครองพลังแห่งสมดุลที่แท้จริง” นางกล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แต่แฝงไว้ด้วยความเคร่งขรึม “เวทมนตร์กำลังเลือนหายไปจากโลก ‌แต่พลังที่นี่กลับยังคงอยู่ราวกับถูกผนึกไว้”

เมื่อก้าวผ่านธรณีประตูเข้าไป พวกเขาพบกับโถงทางเดินอันกว้างใหญ่ที่มีเสาหินสูงตระหง่านเรียงราย สลับกับภาพสลักที่เล่าเรื่องราวของอารยธรรมโบราณและสงครามระหว่างแสงและความมืด ภาพหนึ่งดึงดูดสายตาของเอลาริสเป็นพิเศษ มันเป็นภาพสลักของสตรีผู้หนึ่งที่กำลังชูคทาคล้ายคลึงกับคทาสุริยันจันทราของนาง แสงสีทองและสีเงินพวยพุ่งออกจากปลายคทา ขับไล่ความมืดมิดที่กำลังกลืนกินโลก

“ดูเหมือนว่าบรรพบุรุษของเจ้าจะเคยมาที่นี่มาก่อน เอลาริส” ‍ไลร่าชี้ไปที่ภาพสลักนั้น “พลังที่เจ้าได้รับสืบทอดมานั้นยิ่งใหญ่กว่าที่เจ้าคิดนัก”

พวกเขาเดินทางลึกเข้าไปในวิหาร แสงสว่างจากปลายคทาของเอลาริสเป็นสิ่งเดียวที่นำทางในความมืดมิดที่กลืนกินทุกสิ่ง กลิ่นอายของฝุ่นผงและความชื้นปะปนกับกลิ่นหอมบางเบาของเครื่องหอมที่เลือนหายไปนานแล้ว ผนังวิหารบางส่วนมีรอยแตกและรอยร้าว ทว่าโครงสร้างโดยรวมยังคงแข็งแรงอย่างน่าอัศจรรย์

ในที่สุด พวกเขาก็มาถึงลานกว้างใจกลางวิหาร ที่นี่มีแท่นบูชาขนาดใหญ่ตั้งอยู่เบื้องหน้าประติมากรรมหินสลักรูปสุริยันและจันทราที่โอบอุ้มกันและกัน ​บนแท่นบูชามีศิลาจารึกโบราณขนาดใหญ่ตั้งอยู่ รายล้อมด้วยวงแหวนอักขระเวทมนตร์ที่เปล่งแสงริบหรี่

“นี่คือ ‘ศิลาแห่งพันธสัญญา’ ” ไลร่าอธิบาย “มันบันทึกบทเพลงแห่งพลังที่แท้จริงของคทา และบททดสอบที่จะปลดล็อกศักยภาพสูงสุดของเจ้า”

เอลาริสก้าวเข้าไปใกล้ศิลาจารึก นางสัมผัสพื้นผิวที่เย็นเยียบของหิน ​อักขระโบราณที่สลักอยู่บนนั้นดูราวกับมีชีวิต พวกมันเปล่งแสงสีทองและสีเงินสลับกันไปมา คทาสุริยันจันทราในมือของนางสั่นสะท้านอย่างรุนแรง พลังงานบางอย่างพุ่งผ่านจากคทาเข้าสู่ร่างของเอลาริส นางรู้สึกราวกับกระแสไฟฟ้าแล่นไปทั่วทุกอณูของร่างกาย เสียงกระซิบโบราณดังแว่วเข้ามาในจิตใจ เป็นภาษาที่นางไม่เคยได้ยิน แต่กลับเข้าใจได้อย่างน่าประหลาดใจ

“โอ้ ​ทายาทแห่งสุริยันจันทราผู้กล้าหาญ จงรับฟังบทเพลงแห่งพลังที่หลับใหล... แสงสว่างแห่งสุริยันคือพลังทำลายล้าง ความมืดมิดแห่งจันทราคือพลังแห่งการเยียวยาและการผนึก จงหลอมรวมสองสิ่งเป็นหนึ่งเดียว เพื่อสร้างสมดุลแห่งจักรวาล…”

เอลาริสหลับตาลง พยายามทำความเข้าใจกับข้อความที่ได้รับรู้ ภาพนิมิตแล่นเข้ามาในหัวของนางอย่างรวดเร็ว นางเห็นแสงสว่างและเงามืดเต้นรำประสานกันอย่างกลมกลืน เห็นโลกที่กำลังถูกกลืนกินด้วยความมืดมิด และเห็นเงาร่างของตนเองที่ยืนหยัดต้านทานพลังอันชั่วร้ายนั้น

“พลังนี้… มันซับซ้อนกว่าที่ฉันคิด” เอลาริสรำพึง “ฉันรู้สึกเหมือนมันกำลังจะฉีกร่างของฉันออกเป็นเสี่ยงๆ”

“เป็นเรื่องธรรมดา” ไลร่ากล่าวด้วยน้ำเสียงปลอบโยน “พลังที่แท้จริงนั้นยิ่งใหญ่เกินกว่าที่มนุษย์จะรับไหวในคราวเดียว เจ้าต้องฝึกฝนการควบคุมมัน ให้จิตใจของเจ้าเป็นดั่งภาชนะที่แข็งแกร่งพอจะรองรับพลังนั้นได้”

ทันใดนั้น แสงจากอักขระบนศิลาจารึกก็สว่างวาบขึ้นอย่างรุนแรง แสงนั้นพุ่งตรงเข้าสู่คทาสุริยันจันทราในมือของเอลาริส พลังมหาศาลถาโถมเข้าใส่นางจนร่างของนางเซถลาไปด้านหลัง เคเอลรีบเข้าประคองนางไว้ได้ทัน

“เกิดอะไรขึ้น ไลร่า?” เคเอลถามอย่างร้อนรน

“บททดสอบได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว” ไลร่าตอบ พลางมองไปยังศิลาจารึกที่บัดนี้เปล่งแสงเจิดจ้ายิ่งกว่าเดิม “จงเตรียมตัวให้พร้อม เอลาริส! มันจะทดสอบทั้งร่างกาย จิตใจ และจิตวิญญาณของเจ้า”

พื้นหินรอบแท่นบูชาสั่นสะเทือน รอยร้าวปรากฏขึ้นบนพื้น ผนังวิหารเริ่มปริร้าว เสียงคำรามกึกก้องดังขึ้นมาจากเบื้องล่าง ราวกับมีบางสิ่งกำลังตื่นขึ้นจากการหลับใหลที่ยาวนาน แสงเงาประหลาดเริ่มก่อตัวขึ้นจากรอยร้าวเหล่านั้น มันรวมตัวกันเป็นร่างเงาสีดำทะมึนหลายร่าง รูปร่างคล้ายสัตว์ร้ายผสมกับมนุษย์ ดวงตาของพวกมันเปล่งประกายสีแดงก่ำราวกับถ่านไฟ

“เงาแห่งความมืด!” เรียนอุทานพลางชักคันธนูขึ้น “พวกมันเป็นส่วนหนึ่งของบททดสอบหรือ?”

“ใช่แล้ว” ไลร่าตอบ “พวกมันคือภาพสะท้อนของความกลัว ความแค้น และความมืดมิดในจิตใจของผู้ที่เคยพยายามครอบครองพลังนี้ จงอย่าให้ความกลัวเข้าครอบงำจิตใจของเจ้า เอลาริส จงใช้แสงสว่างแห่งสุริยันขับไล่มัน และใช้ความมืดมิดแห่งจันทราผนึกมันไว้!”

เงาแห่งความมืดพุ่งเข้าใส่พวกเขาทันที ร่างกายของพวกมันไร้ซึ่งน้ำหนักแต่กลับมีพละกำลังมหาศาล เคเอลชักดาบออกฟาดฟันเข้าใส่เงาร่างเหล่านั้นอย่างไม่ลังเล ดาบของเขาเปล่งประกายแสงสีเงินเมื่อกระทบเข้ากับร่างเงา ทำให้พวกมันกระจัดกระจายไปชั่วขณะ แต่ไม่นานก็รวมตัวกันได้ใหม่

เรียนยิงธนูออกไปอย่างรวดเร็ว ลูกธนูของเขาเคลือบด้วยเวทมนตร์แสงเล็กน้อย เมื่อกระทบเข้ากับเงาแห่งความมืด พวกมันจะส่งเสียงหวีดหวิวราวกับถูกแผดเผา

เอลาริสยืนอยู่ท่ามกลางวงล้อมของเงาแห่งความมืด นางพยายามรวบรวมสมาธิ พลังจากคทาสุริยันจันทราไหลเวียนอยู่ในร่างกายของนาง แสงสีทองอบอุ่นและแสงสีเงินเยือกเย็นปะทะกันภายในจิตใจของนาง นางรู้สึกสับสนและหวาดกลัว

“จงหลอมรวมสองสิ่งเป็นหนึ่งเดียว!” เสียงกระซิบจากศิลาจารึกดังก้องขึ้นอีกครั้ง

เอลาริสตัดสินใจ นางหลับตาลงอีกครั้ง หายใจเข้าลึกๆ ปล่อยให้ความกลัวจางหายไป นางนึกถึงคำสอนของไลร่า นึกถึงภาพของบรรพบุรุษบนภาพสลัก นึกถึงความมุ่งมั่นที่จะปกป้องโลกใบนี้

เมื่อนางลืมตาขึ้นอีกครั้ง ดวงตาของนางเปล่งประกายด้วยพลังที่น่าเกรงขาม แสงสีทองและสีเงินพวยพุ่งออกจากร่างของนาง คทาสุริยันจันทราในมือของนางสว่างจ้า แสงสีทองพุ่งออกไปเป็นลำแสงกว้าง แผดเผาเงาแห่งความมืดที่อยู่ใกล้ที่สุดจนสลายหายไปในอากาศ

“ยอดเยี่ยมมาก เอลาริส!” ไลร่ากล่าวด้วยรอยยิ้ม

แต่เงาแห่งความมืดมีจำนวนมากเกินไป พวกมันยังคงพุ่งเข้าใส่ไม่หยุดหย่อน เอลาริสต้องใช้พลังอย่างต่อเนื่องจนรู้สึกเหนื่อยล้า พลังแสงสุริยันแม้จะทรงพลังแต่ก็สิ้นเปลืองพลังงานอย่างมาก นางรู้สึกว่าร่างกายของนางกำลังจะรับไม่ไหว

“ความมืดมิดแห่งจันทราคือพลังแห่งการเยียวยาและการผนึก!” เสียงกระซิบย้ำเตือน

เอลาริสเปลี่ยนจากการโจมตีเป็นการตั้งรับ นางชูคทาขึ้น แสงสีเงินเยือกเย็นพวยพุ่งออกจากปลายคทา แสงนั้นก่อตัวเป็นวงแหวนพลังงานที่ล้อมรอบร่างของนางและสหาย วงแหวนนั้นเป็นเหมือนเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง เมื่อเงาแห่งความมืดพุ่งเข้ามา พวกมันจะถูกผลักออกไปอย่างรุนแรง

“ผนึกมันไว้ เอลาริส!” ไลร่าเร่งเร้า “อย่าให้มันกลับมารวมตัวกันได้อีก!”

เอลาริสรวบรวมพลังทั้งหมดที่เหลืออยู่ แสงสีเงินจากคทาพุ่งออกไปเป็นสายโซ่เวทมนตร์ที่เรืองรอง มันพันธนาการเงาแห่งความมืดที่กำลังกระจัดกระจายไว้แน่นหนา แล้วแสงนั้นก็หดตัวลง ดึงเอาเงาแห่งความมืดเหล่านั้นเข้ามารวมกัน ณ จุดศูนย์กลาง บีบอัดพวกมันให้กลายเป็นก้อนพลังงานสีดำทมิฬขนาดเล็ก ก่อนที่มันจะสลายหายไปในอากาศราวกับไม่เคยมีอยู่จริง

ความเงียบกลับมาเยือนอีกครั้ง แสงสว่างจากคทาของเอลาริสค่อยๆ จางลง เหลือเพียงแสงเรืองรองจางๆ แสงจากศิลาจารึกก็หรี่ลงเช่นกัน รอยร้าวบนพื้นและผนังค่อยๆ สมานตัวกันอย่างช้าๆ ราวกับเวทมนตร์ของวิหารกำลังเยียวยาตัวเอง

เอลาริสทรุดตัวลงคุกเข่า หายใจหอบถี่ ร่างกายของนางสั่นเทาด้วยความเหนื่อยล้า แต่ในใจของนางกลับเต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งความภาคภูมิใจ ความโล่งใจ และความเข้าใจที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้นเกี่ยวกับพลังที่นางครอบครอง

เคเอลรีบเข้ามาช่วยพยุงนางขึ้น “เจ้าทำได้ดีมาก เอลาริส” เขากล่าวด้วยรอยยิ้มอย่างจริงใจ

เรียนเก็บคันธนู สีหน้าเขาเผยความประทับใจ “พลังของเจ้านั้นน่าทึ่งจริงๆ”

ไลร่าเดินเข้ามาใกล้ นางวางมือบนบ่าของเอลาริสอย่างอ่อนโยน “เจ้าได้ผ่านบททดสอบแรกแล้ว เอลาริส เจ้าได้เรียนรู้ที่จะใช้พลังแห่งสุริยันเพื่อทำลายล้าง และพลังแห่งจันทราเพื่อผนึก มันคือสมดุลที่แท้จริง” นางชี้ไปที่ศิลาจารึกที่บัดนี้ปรากฏอักขระใหม่ที่ส่องแสงระยิบระยับ “แต่ยังมีบททดสอบอีกมากมายรอเจ้าอยู่ พลังที่แท้จริงของคทาสุริยันจันทราไม่ได้มีเพียงเท่านี้”

เอลาริสมองไปยังศิลาจารึกนั้น ใบหน้าเปื้อนเหงื่อของนางฉายแววความมุ่งมั่นที่แรงกล้าขึ้นอีกครั้ง นางรู้ว่าหนทางข้างหน้ายังอีกยาวไกลและเต็มไปด้วยอุปสรรค แต่หลังจากบททดสอบครั้งนี้ นางก็มั่นใจในตัวเองมากขึ้นกว่าเดิม

“ฉันพร้อมแล้ว ไลร่า” เอลาริสกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “ฉันพร้อมที่จะเรียนรู้และเผชิญหน้ากับทุกสิ่ง”

คทาสุริยันจันทราในมือของนางเปล่งแสงระยิบระยับราวกับตอบรับคำพูดนั้น แสงสีทองและสีเงินเต้นรำประสานกันอย่างกลมกลืน มันเป็นสัญญาณว่าพลังแห่งสมดุลได้ตื่นขึ้นแล้ว และทายาทคนสุดท้ายแห่งราชวงศ์โบราณพร้อมแล้วที่จะก้าวไปข้างหน้า เพื่อทำตามพันธสัญญาแห่งผู้พิทักษ์ และผนึกราชาปีศาจมาลากอร์ ก่อนที่สุริยคราสแห่งจันทร์คู่จะมาถึง