ตอนที่ 198 — เส้นทางสู่ใจกลางป่าอาถรรพ์

การเดินทางเข้าสู่ใจกลางป่าอาถรรพ์เต็มไปด้วยอุปสรรคที่คาดไม่ถึง หลังจากผ่านพ้นวงล้อมของเถาวัลย์มีชีวิต เอลาริสและสหายก็ต้องเผชิญหน้ากับปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติอีกหลายอย่าง ต้นไม้ที่ดูเหมือนจะมีชีวิตจิตใจคอยขยับกิ่งก้านมาขวางทาง พืชพรรณบางชนิดปล่อยละอองเรืองแสงที่ทำให้สับสน และเสียงกระซิบแผ่วเบาที่ดังอยู่ตลอดเวลาในป่าก็ดูเหมือนจะพยายามชักนำพวกเขาให้หลงทาง

“ป่าแห่งนี้พยายามจะขับไล่เรา” ไลรากล่าว พลางใช้มีดสั้นปัดป้องกิ่งไม้ที่ยื่นลงมาขวางหน้า ‌“มันเหมือนมีจิตวิญญาณเป็นของตัวเอง” เคลพยักหน้า “และจิตวิญญาณนั้นก็ไม่เป็นมิตรเอาเสียเลย”

เอลาริสสัมผัสได้ถึงกระแสพลังเวทมนตร์ที่รุนแรงและซับซ้อนที่ไหลเวียนอยู่ในป่า เธอรู้ดีว่าทุกสิ่งในป่าแห่งนี้เชื่อมโยงถึงกัน และการจะผ่านมันไปได้ เธอจะต้องไม่ใช่แค่ใช้กำลัง แต่ต้องใช้ความเข้าใจด้วย

“เราต้องไม่ต่อต้านมัน” เอลาริสกล่าว “แต่ต้องเป็นส่วนหนึ่งของมัน” เธอหลับตาลง ​พยายามเชื่อมโยงกับพลังของป่า เธอสัมผัสได้ถึงลมหายใจของต้นไม้ เสียงของสายน้ำที่ไหลอยู่ใต้พื้นดิน และความรู้สึกของสิ่งมีชีวิตเล็กๆ ที่ซ่อนตัวอยู่

เมื่อเธอเปิดตาขึ้นอีกครั้ง ดวงตาของเธอก็เปล่งประกายสีเงิน เธอเริ่มเดินนำหน้าไปอย่างช้าๆ ไม่ได้ใช้กำลังในการแหวกทาง ‍แต่ใช้พลังเวทมนตร์ในการชักนำให้กิ่งไม้และเถาวัลย์หลบหลีกไปเอง ราวกับว่าป่ากำลังเปิดทางให้เธอ

เคลและไลรามองตามด้วยความทึ่ง พวกเขารู้สึกได้ถึงความเปลี่ยนแปลงในตัวเอลาริส เธอไม่ได้เป็นเพียงเด็กสาวที่ต้องพึ่งพาผู้อื่นอีกต่อไป แต่เป็นผู้นำที่มีพลังและสติปัญญา

“เธอทำได้อย่างไร เอลาริส?” ไลราถาม “ฉันแค่พยายามทำความเข้าใจมัน” เอลาริสตอบ ‌“ป่าแห่งนี้ไม่ได้ต้องการทำร้ายเรา แต่ต้องการปกป้องบางสิ่ง”

พวกเขาเดินลึกเข้าไปในป่าเรื่อยๆ จนกระทั่งมาถึงบริเวณที่มีต้นไม้สูงใหญ่ที่สุด ต้นไม้เหล่านั้นดูเก่าแก่และมีขนาดมหึมา ลำต้นของมันใหญ่พอๆ กับอาคารสูงหลายชั้น และมีเถาวัลย์ขนาดใหญ่เลื้อยพันเกี่ยวกันเป็นวงกลม สร้างเป็นกำแพงธรรมชาติที่กั้นขวางทางเข้าสู่ใจกลางป่า

“นั่นมันอะไรน่ะ!” ‍เคลอุทาน “นี่คงเป็นใจกลางป่าอาถรรพ์” เอลาริสกล่าว “และกำแพงเถาวัลย์นั่นคงเป็นด่านสุดท้าย”

กำแพงเถาวัลย์นั้นสูงเสียดฟ้า และหนาทึบจนมองไม่เห็นสิ่งใดที่อยู่ด้านหลัง มีดอกไม้ขนาดใหญ่สีม่วงเข้มบานสะพรั่งอยู่ตามเถาวัลย์ ส่งกลิ่นหอมแปลกประหลาดที่ทำให้รู้สึกง่วงงุน

“ระวังกลิ่นดอกไม้พวกนั้น” ไลราเตือน “มันอาจจะมีพิษ” เอลาริสพยักหน้า ​เธอรู้สึกถึงความง่วงงุนที่คืบคลานเข้ามา แต่เธอก็พยายามรวบรวมสติ

“ผู้พิทักษ์แห่งเถาวัลย์ศักดิ์สิทธิ์” เอลาริสพึมพำ “เขาคงอยู่ที่นี่” เธอเดินเข้าไปใกล้กำแพงเถาวัลย์ พยายามสัมผัสถึงพลังที่ซ่อนเร้นอยู่

ทันใดนั้น เสียงคำรามดังก้องก็ดังขึ้นมาจากด้านหลังกำแพงเถาวัลย์ เสียงนั้นเต็มไปด้วยพลังและอำนาจ ราวกับเสียงของสัตว์ร้ายโบราณ

“เจ้าเป็นใคร ​ถึงได้บังอาจเข้ามาในดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้!” เสียงนั้นดังขึ้น เป็นเสียงทุ้มต่ำที่เต็มไปด้วยความโกรธ

เอลาริสรู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาลที่แผ่ออกมาจากกำแพงเถาวัลย์ เธอรู้ดีว่านี่คือผู้พิทักษ์

“ข้าคือเอลาริส ทายาทแห่งราชวงศ์สุริยันจันทรา” เธอประกาศด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น แม้จะรู้สึกหวาดกลัวอยู่บ้าง “ข้ามาที่นี่เพื่อตามหาชิ้นส่วนสุดท้ายของคทาสุริยันจันทรา ​และหยุดยั้งราชาปีศาจมาลากอร์”

เสียงคำรามเงียบหายไปชั่วขณะ ก่อนที่เสียงทุ้มต่ำจะดังขึ้นอีกครั้ง “เจ้ากล่าวอ้างว่าเป็นทายาทแห่งราชวงศ์โบราณงั้นรึ? จงพิสูจน์ให้ข้าเห็นพลังของเจ้า!”

ทันใดนั้น เถาวัลย์ขนาดใหญ่จำนวนนับไม่ถ้วนก็พุ่งออกมาจากกำแพง โจมตีใส่เอลาริสและสหายอย่างรวดเร็ว มันไม่ใช่แค่เถาวัลย์ธรรมดา แต่เป็นเถาวัลย์ที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กกล้า และมีหนามแหลมคม

“เตรียมตัว!” เคลคำราม พลางชักดาบออกมารับมือกับเถาวัลย์ที่พุ่งเข้ามา ไลราใช้ธนูยิงใส่เถาวัลย์ แต่ลูกธนูกลับถูกสะท้อนกลับมา

เอลาริสไม่รอช้า เธอใช้พลังสุริยันจันทราสร้างม่านพลังป้องกันตัวเองและสหาย ม่านพลังสีเงินเรืองรองปะทะเข้ากับเถาวัลย์ ทำให้พวกมันหดตัวและไหม้เกรียม แต่ก็ยังคงหลั่งไหลเข้ามาอย่างต่อเนื่อง

“เจ้ายังอ่อนแอเกินไป ทายาทเอ๋ย!” เสียงของผู้พิทักษ์ดังขึ้น “เจ้าไม่มีทางผ่านข้าไปได้!”

เอลาริสรู้สึกถึงความโกรธที่เพิ่มขึ้น เธอรู้ดีว่าเธอจะต้องพิสูจน์ตัวเองให้ผู้พิทักษ์เห็น เธอรวบรวมพลังทั้งหมดที่มีเข้าไว้ด้วยกัน แสงสีเงินเรืองรองเจิดจ้าขึ้นรอบตัวเธอ เธอพุ่งเข้าใส่กำแพงเถาวัลย์อย่างไม่ลังเล

“ข้าจะพิสูจน์ให้ท่านเห็น!” เอลาริสประกาศ

เธอใช้คทาที่ยังไม่สมบูรณ์ในมือของเธอ ฟาดฟันเข้าใส่เถาวัลย์อย่างต่อเนื่อง พลังสุริยันจันทราที่สมบูรณ์แบบของเธอทำให้เถาวัลย์ต้องถอยร่นและสลายไป

เคลและไลราเห็นโอกาส พวกเขากระโดดตามเอลาริสไป พยายามช่วยกันทำลายเถาวัลย์ที่ขวางทาง

การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือด เอลาริสใช้พลังทั้งหมดที่มี โจมตีเถาวัลย์อย่างไม่หยุดยั้ง เธอรู้สึกถึงความเหนื่อยล้าที่ถาโถมเข้ามา แต่เธอก็ยังคงไม่ยอมแพ้ เธอรู้ดีว่าความหวังทั้งหมดของโลกใบนี้ขึ้นอยู่กับเธอ

ในขณะที่เอลาริสกำลังจะหมดแรง จู่ๆ ก็มีแสงสว่างจ้าพุ่งออกมาจากใจกลางกำแพงเถาวัลย์ แสงนั้นอบอุ่นและบริสุทธิ์ ทำให้เถาวัลย์ทั้งหมดหยุดเคลื่อนไหว

“พอแล้ว!” เสียงของผู้พิทักษ์ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เสียงของเขาลดความโกรธลงไปมาก “ข้าเห็นแล้ว ความมุ่งมั่นของเจ้า”

กำแพงเถาวัลย์ค่อยๆ แยกออกจากกัน เผยให้เห็นทางเดินที่ทอดลึกเข้าไปในใจกลางป่า เบื้องหน้าของพวกเขาคือลานกว้างขนาดใหญ่ มีต้นไม้โบราณขนาดมหึมาตั้งตระหง่านอยู่ใจกลาง ลำต้นของมันใหญ่โตมโหฬารจนน่าเหลือเชื่อ และมีเถาวัลย์สีเขียวมรกตเลื้อยพันเกี่ยวกันอย่างสวยงาม

และที่โคนต้นไม้นั้น มีร่างของชายชราคนหนึ่งนั่งอยู่ เขามีผมสีขาวโพลนยาวจรดพื้น และมีดวงตาที่เปล่งประกายสีเขียวมรกต ราวกับดวงตาของป่า เขาสวมชุดคลุมที่ทำจากใบไม้และเถาวัลย์

“ยินดีต้อนรับสู่ใจกลางป่าอาถรรพ์ ทายาทแห่งสุริยันจันทรา” ชายชรากล่าวด้วยเสียงที่อ่อนโยน “ข้าคือเฟลิน ผู้พิทักษ์แห่งเถาวัลย์ศักดิ์สิทธิ์”

เอลาริสเดินเข้าไปหาชายชราอย่างระมัดระวัง เธอรู้สึกได้ถึงพลังเวทมนตร์อันมหาศาลที่แผ่ออกมาจากตัวเขา

“ท่านคือผู้พิทักษ์” เอลาริสเอ่ยขึ้น “ข้ามาที่นี่เพื่อตามหาชิ้นส่วนสุดท้ายของคทาสุริยันจันทรา” เฟลินพยักหน้า “ข้ารู้ดี”

เขาชี้ไปยังต้นไม้โบราณขนาดมหึมาเบื้องหลังเขา “ชิ้นส่วนสุดท้ายของคทา พลังแห่งชีวิต ซ่อนเร้นอยู่ในต้นไม้นี้ มันคือหัวใจของป่าอาถรรพ์”

เอลาริสรู้สึกตื่นเต้นและดีใจในเวลาเดียวกัน เธอมาถึงแล้ว มาถึงที่ที่ชิ้นส่วนสุดท้ายของคทาซ่อนอยู่

“แต่การจะได้มาซึ่งพลังแห่งชีวิตนั้น มิใช่เรื่องง่าย” เฟลินกล่าวต่อ “เจ้าจะต้องผ่านบททดสอบแห่งแสงและเงา บททดสอบที่จะพิสูจน์จิตวิญญาณของเจ้า”

เอลาริสเงยหน้ามองเฟลิน “ข้าพร้อมแล้วค่ะ” เฟลินยิ้มอย่างอบอุ่น “ดีมาก”

เขาหลับตาลง พลางยกมือขึ้น แสงสีเขียวมรกตก็เรืองรองขึ้นจากฝ่ามือของเขา แสงนั้นแผ่ซ่านออกไปทั่วบริเวณ ทำให้ป่าทั้งป่าดูเหมือนจะเต้นระยิบไปกับพลังเวทมนตร์

“จงเตรียมตัวให้พร้อม ทายาทแห่งสุริยันจันทรา” เฟลินกล่าว “บททดสอบแห่งแสงและเงากำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว”

เอลาริสรู้สึกถึงความตื่นเต้นและความหวาดกลัวที่ผสมปนเปกัน เธอรู้ดีว่าบททดสอบนี้จะเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเธอ และเธอจะต้องผ่านมันไปให้ได้ เพื่อความหวังทั้งหมดของโลกใบนี้