แสงสีเขียวมรกตที่แผ่ออกมาจากเฟลินค่อยๆ จางหายไป ทิ้งไว้เพียงความเงียบสงบที่ปกคลุมไปทั่วใจกลางป่าอาถรรพ์ เอลาริสยืนอยู่เบื้องหน้าเฟลินด้วยความมุ่งมั่น ในขณะที่เคลและไลราเฝ้ารอดูอยู่ไม่ไกลนัก
“บททดสอบแห่งแสงและเงา” เฟลินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน “คือการเผชิญหน้ากับตนเอง เผชิญหน้ากับความกลัว ความสงสัย และด้านมืดที่ซ่อนเร้นอยู่ในจิตใจของเจ้า”
เอลาริสพยักหน้า เธอรู้ดีว่าบททดสอบนี้จะเป็นสิ่งที่ท้าทายที่สุดในชีวิตของเธอ ไม่ใช่การต่อสู้ทางกายภาพ แต่เป็นการต่อสู้กับจิตใจของตัวเอง
“จงหลับตาลง” เฟลินแนะนำ “และเปิดใจรับทุกสิ่งที่เข้ามา” เอลาริสทำตาม หลับตาลงอย่างช้าๆ เธอรู้สึกถึงความสงบที่เข้ามาแทนที่ความตื่นเต้น
ทันใดนั้น เธอรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังลอยขึ้นไปในอากาศ ก่อนที่จะถูกดึงเข้าไปในอุโมงค์ที่มืดมิด อุโมงค์นั้นเต็มไปด้วยภาพหลอนและเสียงกระซิบที่คุ้นเคย เสียงของมาลากอร์ เสียงของความล้มเหลว และเสียงของความสิ้นหวัง
“เจ้าไม่มีทางหยุดยั้งข้าได้หรอก เอลาริส” เสียงของมาลากอร์ดังก้อง “เจ้าเป็นเพียงเด็กสาวกำพร้าที่ไร้พลัง เจ้าจะทำอะไรได้” “โลกทั้งใบจะต้องตกอยู่ในความมืดมิด” เสียงกระซิบเหล่านั้นแทรกซึมเข้ามาในห้วงความคิดของเธอ “เจ้าจะปกป้องใครไม่ได้”
เอลาริสพยายามต่อสู้กับเสียงเหล่านั้น เธอพยายามยึดมั่นในความหวัง แต่เสียงเหล่านั้นก็ยังคงดังขึ้นเรื่อยๆ ราวกับจะกลืนกินจิตใจของเธอ
“เจ้าจะล้มเหลว” เสียงหนึ่งกระซิบ “เหมือนที่บรรพบุรุษของเจ้าเคยล้มเหลว” ภาพของวิหารแห่งแสงที่ถูกทำลาย ผุดขึ้นมาในห้วงความคิดของเธอ เธอเห็นราชินีที่พ่ายแพ้ และคทาที่แตกสลาย
“ไม่!” เอลาริสตะโกน “ฉันจะไม่ยอมแพ้!” เธอพยายามเรียกพลังสุริยันจันทราขึ้นมา แต่พลังนั้นกลับดูเหมือนจะอ่อนแรงลงไปมาก ราวกับว่าความมืดมิดกำลังดูดกลืนมันไป
“พลังของเจ้าไร้ประโยชน์” เสียงของมาลากอร์ดังขึ้นอีกครั้ง “จงยอมรับชะตากรรมของเจ้าซะ”
เอลาริสรู้สึกถึงความสิ้นหวังที่คืบคลานเข้ามา เธอรู้สึกเหมือนกำลังจมดิ่งลงไปในห้วงอเวจีที่มืดมิด เธอรู้สึกถึงความหนาวเย็นที่กัดกินจิตใจของเธอ
แต่ในขณะที่เธอกำลังจะยอมแพ้ จู่ๆ ก็มีแสงสว่างจ้าพุ่งออกมาจากส่วนลึกของจิตใจเธอ แสงนั้นอบอุ่นและบริสุทธิ์ ราวกับแสงของดวงอาทิตย์ที่ส่องสว่างในยามเช้า
“จงอย่ากลัว” เสียงกระซิบแผ่วเบาที่คุ้นเคยดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เป็นเสียงของอาจารย์เซทู “จงเชื่อมั่นในตัวเอง” “เจ้ามิได้อยู่เพียงลำพัง” เสียงของเคลดังขึ้น “เราจะอยู่เคียงข้างเจ้าเสมอ” “เธอคือความหวังของเรา” เสียงของไลราเสริม “อย่าได้ยอมแพ้”
เสียงของสหายและอาจารย์ทำให้เอลาริสรู้สึกถึงพลังที่กลับคืนมา เธอรู้ดีว่าเธอไม่ได้อยู่เพียงลำพัง เธอมีคนที่รักและคนที่เชื่อมั่นในตัวเธอ
เธอรวบรวมพลังทั้งหมดที่มีเข้าไว้ด้วยกัน แสงสีเงินเรืองรองเจิดจ้าขึ้นรอบตัวเธอ มันไม่ใช่แค่แสงสุริยันหรือแสงจันทรา แต่เป็นแสงแห่งความหวัง แสงแห่งมิตรภาพ และแสงแห่งความมุ่งมั่นที่ไม่ยอมแพ้
“ข้าจะไม่ยอมแพ้!” เอลาริสประกาศเสียงดัง “ข้าจะหยุดยั้งเจ้า มาลากอร์!”
แสงสีเงินของเอลาริสพุ่งทะลวงผ่านความมืดมิด ทำลายภาพหลอนและเสียงกระซิบเหล่านั้นจนสิ้นซาก เธอรู้สึกถึงพลังที่ไหลเวียนอยู่ในกาย มันเป็นพลังที่สมบูรณ์แบบและแข็งแกร่งกว่าครั้งไหนๆ
เมื่อแสงสว่างจางหายไป เอลาริสก็พบว่าตัวเองยังคงยืนอยู่เบื้องหน้าเฟลิน เธอลืมตาขึ้น มองไปยังเฟลินด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น
เฟลินยิ้มอย่างอบอุ่น “เจ้าทำได้แล้ว เอลาริส เจ้าผ่านบททดสอบแห่งแสงและเงาแล้ว” เอลาริสรู้สึกถึงความปิติยินดีอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน เธอรู้สึกเหมือนตัวเองได้ก้าวผ่านขีดจำกัดบางอย่างไปแล้ว
“ข้าเห็นแล้วว่าเจ้าคือผู้ที่ถูกเลือกอย่างแท้จริง” เฟลินกล่าวต่อ “เจ้ามีจิตใจที่บริสุทธิ์และแข็งแกร่ง และเจ้าคู่ควรที่จะได้รับพลังแห่งชีวิต”
เฟลินเดินเข้าไปใกล้ต้นไม้โบราณขนาดมหึมา เขาใช้มือสัมผัสกับลำต้นของมัน ก่อนที่แสงสีเขียวมรกตจะเรืองรองขึ้นจากต้นไม้ แสงนั้นอบอุ่นและเต็มไปด้วยพลังชีวิต
“พลังแห่งชีวิต” เฟลินกล่าว “คือส่วนสุดท้ายของคทาสุริยันจันทรา มันคือหัวใจของธรรมชาติ เป็นพลังที่สามารถฟื้นฟูทุกสิ่ง และขับไล่ความมืดมิดได้”
เฟลินหันมาทางเอลาริส “จงยื่นมือออกไป และรับพลังแห่งชีวิตนี้ไว้”
เอลาริสทำตาม เธอรู้สึกถึงความตื่นเต้นที่แล่นเข้ามาในใจ เธอวางมือลงบนลำต้นของต้นไม้ แสงสีเขียวมรกตก็พุ่งเข้าสู่ร่างกายของเธอ เธอรู้สึกถึงพลังที่ไหลเวียนอยู่ในกาย มันเป็นพลังที่บริสุทธิ์และแข็งแกร่งอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน
ในขณะที่พลังแห่งชีวิตกำลังหลั่งไหลเข้ามาในตัวเธอ เอลาริสก็รู้สึกถึงภาพบางอย่างผุดขึ้นมาในห้วงความคิด มันเป็นภาพของคทาสุริยันจันทราที่สมบูรณ์ โลหะสีทองอร่ามที่โอบล้อมอัญมณีสีน้ำเงินเข้ม และมีแกนกลางเป็นอัญมณีสีเขียวมรกตที่เปล่งประกายเจิดจ้า
“เจ้าได้รับพลังแห่งชีวิตแล้ว” เฟลินกล่าว “บัดนี้ คทาสุริยันจันทรากำลังรอให้เจ้าไปรวมมันให้สมบูรณ์”
เอลาริสรู้สึกถึงความมุ่งมั่นที่เพิ่มขึ้น เธอรู้ดีว่าเธอจะต้องทำตามพันธสัญญาให้สำเร็จ
“ขอบคุณท่านผู้พิทักษ์” เอลาริสกล่าวด้วยความจริงใจ “ขอบคุณที่ชี้ทางให้ข้า” เฟลินยิ้ม “หน้าที่ของข้าคือการปกป้องพลังแห่งชีวิต และส่งมอบมันให้แก่ผู้ที่คู่ควร”
เคลและไลราเดินเข้ามาหาเอลาริสด้วยสีหน้าตื่นเต้น “เธอทำได้แล้ว เอลาริส!” ไลรากล่าว “ตอนนี้เรามีชิ้นส่วนครบแล้ว” เคลเสริม “เราจะไปรวมคทาได้ที่ไหน?”
เอลาริสหลับตาลง พยายามสัมผัสถึงคำทำนายที่เธอเคยได้ยินมาจากไลรา “แท่นบูชาแห่งบรรพกาล” เอลาริสพึมพำ “เราต้องไปที่นั่น”
เฟลินพยักหน้า “แท่นบูชาแห่งบรรพกาลคือสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่ถูกสร้างขึ้นโดยราชวงศ์โบราณ มันคือที่ที่พลังแห่งสุริยันจันทราจะถูกรวมเข้าด้วยกันอย่างสมบูรณ์”
“แต่แท่นบูชาแห่งบรรพกาลอยู่ที่ไหนคะ?” เอลาริสถาม เฟลินชี้ไปยังทิศตะวันออก “มันซ่อนเร้นอยู่ในดินแดนแห่งแสง ที่ซึ่งดวงอาทิตย์แรกขึ้น”
เอลาริสและสหายมองหน้ากันด้วยความมุ่งมั่น พวกเขามาถึงจุดนี้แล้ว จุดที่ชิ้นส่วนสุดท้ายของคทาถูกค้นพบ และจุดที่พวกเขาต้องมุ่งหน้าสู่การรวมคทาให้สมบูรณ์
“เราจะไปที่นั่นเดี๋ยวนี้เลยค่ะ” เอลาริสประกาศ “ก่อนที่สุริยคราสแห่งจันทร์คู่จะมาถึงอย่างสมบูรณ์”
เฟลินยิ้ม “ขอให้แสงสว่างแห่งสุริยันจันทราคุ้มครองพวกเจ้า”
เอลาริสและสหายกล่าวลาเฟลิน ก่อนจะออกเดินทางจากใจกลางป่าอาถรรพ์ มุ่งหน้าสู่ดินแดนแห่งแสง ที่ซึ่งแท่นบูชาแห่งบรรพกาลตั้งอยู่
พวกเขาไม่รู้ว่าหนทางข้างหน้ายังคงเต็มไปด้วยอันตราย แต่ในใจของพวกเขากลับเต็มไปด้วยความหวังและความมุ่งมั่นที่แข็งแกร่งกว่าครั้งไหนๆ เพราะพวกเขาคือผู้พิทักษ์แห่งแสง และคทาสุริยันจันทรากำลังจะถูกรวมเข้าด้วยกันอย่างสมบูรณ์ในไม่ช้า
คทาสุริยัน
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก