ตอนที่ 137 — คทาสุริยันจันทราคืนชีพ

แสงสีทองและสีเงินที่พุ่งออกมาจากชิ้นส่วนสุริยันและจันทราหลอมรวมกันอย่างสมบูรณ์ ก่อเกิดเป็นคทาอันงดงามที่ประดับด้วยอัญมณีล้ำค่าระยิบระยับ ลำตัวคทาทำจากโลหะผสมผสานระหว่างสีทองอร่ามและสีเงินนวล ปลายคทาด้านหนึ่งเป็นรูปดวงอาทิตย์ที่เปล่งรัศมี อีกด้านหนึ่งเป็นรูปดวงจันทร์เสี้ยวที่ส่องประกายอ่อนโยน นี่คือ "คทาสุริยันจันทรา" อาวุธแห่งตำนานที่ถูกกล่าวขานมานับพันปี ‌บัดนี้ได้กลับมามีชีวิตอีกครั้งในมือของเอลาริส

ทันทีที่คทาสมบูรณ์ พลังเวทมหาศาลก็แผ่ซ่านออกมาจากมัน สั่นสะเทือนไปทั่ววิหารที่จมอยู่ใต้ผืนทราย พื้นดินสั่นสะเทือนเบาๆ ฝุ่นละอองฟุ้งกระจาย แสงสว่างจ้าจากคทาทำให้ทุกคนต้องหรี่ตาลง เอลาริสรู้สึกถึงกระแสพลังงานที่ไหลเวียนเข้าสู่ร่างของเธออย่างไม่หยุดยั้ง มันเป็นพลังที่ร้อนแรงราวกับเปลวสุริยะ ​แต่ก็สงบเย็นราวกับแสงจันทรา เป็นการผสมผสานที่ลงตัวและทรงพลังอย่างเหลือเชื่อ

"มัน...มันงดงามมาก" เฟรย่ารำพึงด้วยเสียงแผ่วเบา ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความอัศจรรย์ใจ "และพลังของมัน...มันมหาศาลเกินกว่าที่ฉันจะจินตนาการได้"

เครอสตันมองเอลาริสด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความหวังและความกังวล "เธอกลายเป็นผู้ถือครองคทาสุริยันจันทราอย่างสมบูรณ์แล้วเอลาริส แต่พลังที่ยิ่งใหญ่ก็มาพร้อมกับความรับผิดชอบที่ยิ่งใหญ่เช่นกัน"

เอลาริสพยักหน้า เธอสัมผัสได้ถึงความรับผิดชอบนั้น ‍แรงกดดันจากชะตากรรมที่เธอต้องแบกรับ แต่ในขณะเดียวกันเธอก็รู้สึกถึงความมุ่งมั่นที่แข็งแกร่งขึ้น เธอรู้ว่าเธอต้องใช้พลังนี้เพื่อปกป้องโลกใบนี้

"ฉันรู้สึกว่าฉันสามารถทำอะไรได้มากมายด้วยคทาเล่มนี้" เอลาริสกล่าว "แต่ฉันก็รู้สึกว่ามันยังมีความลับบางอย่างที่ซ่อนอยู่"

ขณะที่เอลาริสกำลังพินิจคทา พลันก็มีเสียงกระซิบดังขึ้นในโสตประสาทของเธอ เสียงนั้นไม่ได้มาจากบรรพบุรุษของเธอ แต่เป็นเสียงที่มาจากคทาเอง ‌เสียงนั้นเต็มไปด้วยภูมิปัญญาและความรู้โบราณ

"ผู้เป็นทายาทแห่งสุริยันจันทรา จงเปิดใจรับรู้ถึงความจริงที่ซ่อนเร้น จงใช้พลังแห่งแสงเพื่อต่อสู้กับความมืดมิดที่กำลังจะกลืนกินโลกใบนี้"

เสียงนั้นนำพาภาพหลอนต่างๆ เข้าสู่จิตใจของเอลาริส ภาพของอาณาจักรที่รุ่งเรืองในอดีต ภาพของสงครามครั้งใหญ่ที่มาลากอร์นำทัพปีศาจบุกทำลายทุกสิ่งทุกอย่าง ภาพของบรรพบุรุษของเธอที่ต้องต่อสู้อย่างดุเดือดเพื่อปกป้องโลก และภาพสุดท้ายคือสุริยคราสแห่งจันทร์คู่ที่กำลังจะเกิดขึ้นในอีกไม่กี่วันข้างหน้า

เอลาริสรู้สึกถึงความเร่งด่วนที่ถาโถมเข้ามา ‍เธอรู้ว่าเธอไม่มีเวลาจะมาเฉื่อยชาอีกต่อไป

"เราต้องรีบแล้ว" เอลาริสกล่าว "สุริยคราสแห่งจันทร์คู่ใกล้เข้ามาแล้ว และมาลากอร์ก็กำลังจะตื่นขึ้นมาอย่างเต็มตัว"

พวกเขารีบออกจากวิหารที่จมอยู่ใต้ผืนทราย และมุ่งหน้ากลับไปยังที่ราบสูงที่พวกเขาได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับสถานที่ศักดิ์สิทธิ์โบราณที่เชื่อกันว่าเป็นประตูสู่โลกปีศาจ ซึ่งเป็นที่ที่มาลากอร์ถูกผนึกไว้

ระหว่างการเดินทาง เอลาริสใช้เวลาในการฝึกฝนการใช้คทาสุริยันจันทรา เธอพบว่าคทาเล่มนี้ไม่ได้เป็นเพียงแค่อาวุธ ​แต่เป็นเครื่องมือเวทมนตร์ที่สามารถทำอะไรได้มากมาย เธอสามารถเรียกใช้พลังแห่งสุริยันเพื่อสร้างลำแสงแห่งการทำลายล้างที่ร้อนแรง หรือเรียกใช้พลังแห่งจันทราเพื่อสร้างโล่พลังงานอันแข็งแกร่งและรักษาบาดแผลได้

พลังของคทานั้นมหาศาลเกินกว่าที่เธอจะจินตนาการได้ แต่เธอก็ยังไม่สามารถควบคุมมันได้อย่างสมบูรณ์ บางครั้งพลังก็พุ่งออกมาอย่างควบคุมไม่ได้ ทำให้เกิดความเสียหายโดยไม่ตั้งใจ

"เธอต้องใช้สมาธิและควบคุมอารมณ์ของเธอให้ดี" เฟรย่าแนะนำ "คทาเล่มนี้เชื่อมโยงกับจิตวิญญาณของเธอ ​ถ้าจิตใจของเธอยังไม่มั่นคง พลังของมันก็จะไม่มั่นคงตามไปด้วย"

เอลาริสพยักหน้า เธอพยายามทำตามคำแนะนำของเฟรย่า เธอใช้เวลาในการทำสมาธิ และพยายามเชื่อมโยงจิตใจของเธอกับคทา เธอเริ่มเข้าใจถึงการทำงานของมันมากขึ้นเรื่อยๆ

เมื่อพวกเขาเดินทางมาถึงที่ราบสูงที่ว่ากันว่าเป็นประตูสู่โลกปีศาจ บรรยากาศที่นี่ก็แตกต่างจากที่อื่นอย่างเห็นได้ชัด อากาศเย็นยะเยือกจับใจ ​ท้องฟ้ามืดครึ้มตลอดเวลา แม้จะเป็นช่วงกลางวัน พื้นดินแห้งแล้งแตกระแหง ต้นไม้รอบๆ มีรูปร่างบิดเบี้ยวผิดธรรมชาติ ราวกับถูกพลังงานมืดบิดเบือน

ตรงกลางที่ราบสูงมีแท่นหินขนาดใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่บนพื้นดิน แท่นหินนั้นถูกแกะสลักเป็นรูปอสูรกายที่น่าสะพรึงกลัว ด้านบนมีผลึกสีดำขนาดมหึมาปักอยู่ ผลึกนั้นเปล่งแสงสีแดงฉานออกมาอย่างต่อเนื่อง ราวกับดวงตาของปีศาจ

"นี่คือประตูสู่โลกปีศาจ" เฟรย่ากล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด "พลังงานมืดมิดที่แผ่ออกมาจากมันรุนแรงมาก"

เอลาริสรู้สึกถึงพลังงานมืดมิดที่รุนแรงแผ่ออกมาจากผลึกสีดำ พลังงานนั้นพยายามจะแทรกซึมเข้าสู่จิตใจของเธอ พยายามที่จะทำให้เธอหวาดกลัวและสิ้นหวัง แต่เธอไม่ยอมแพ้ เธอใช้พลังของคทาสุริยันจันทราเพื่อสร้างโล่พลังงานป้องกันตัวเองจากพลังงานมืดมิดนั้น

"เราต้องทำลายผลึกนี้ เพื่อที่จะผนึกมาลากอร์อีกครั้ง" เอลาริสกล่าวด้วยความมุ่งมั่น

แต่ก่อนที่พวกเขาจะทำอะไรได้ ร่างของสิ่งมีชีวิตประหลาดก็พุ่งทะยานขึ้นมาจากใต้พื้นดิน มันมีรูปร่างคล้ายอสูรขนาดใหญ่ ผิวหนังเป็นเกล็ดสีดำสนิท ดวงตาสีแดงฉานราวกับถ่านไฟ ลำตัวของมันมีอักษรรูนสีดำสลักอยู่ มันคือ "ผู้พิทักษ์ประตู" สิ่งมีชีวิตที่ถูกสร้างขึ้นจากเวทมนตร์แห่งความมืดเพื่อปกป้องประตูสู่โลกปีศาจ

"ผู้พิทักษ์ประตู!" เฟรย่าอุทานด้วยความตกใจ "มันแข็งแกร่งกว่าผู้พิทักษ์เงาที่เราเคยเจอมามาก!"

ผู้พิทักษ์ประตูคำรามลั่น พุ่งเข้าใส่กลุ่มของเอลาริสด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ ปากของมันอ้ากว้าง เผยให้เห็นฟันแหลมคมนับร้อยซี่

เครอสตันตั้งโล่รับการโจมตีของมันอย่างรวดเร็ว เสียงปะทะกันดังก้องไปทั่วบริเวณ แต่คราวนี้โล่ของเขาสั่นสะท้านอย่างรุนแรง

"มันแข็งแกร่งเกินไป!" เครอสตันตะโกน

ลิริอัสระดมยิงลูกศรเข้าใส่ดวงตาของมัน แต่ลูกศรเหล่านั้นกลับกระดอนออกจากเกล็ดที่แข็งแกร่งของมันราวกับยิงใส่หินผา

เอลาริสรู้ว่าเธอต้องทำอะไร เธอรวบรวมพลังเวททั้งหมดในตัวเธอ คทาสุริยันจันทราในมือของเธอส่องแสงสว่างจ้ายิ่งกว่าเดิม แสงสีทองและสีเงินพุ่งออกมาจากคทา ก่อตัวเป็นลำแสงที่พุ่งเข้าใส่ผู้พิทักษ์ประตู

"พลังแห่งสุริยันจันทรา! จงทำลายล้าง!" เอลาริสร่ายคาถา

ลำแสงที่พุ่งออกมาจากคทาปะทะเข้ากับร่างของผู้พิทักษ์ประตูอย่างจัง ผู้พิทักษ์ประตูกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด เกล็ดสีดำสนิทของมันเริ่มแตกเป็นเสี่ยงๆ ควันสีดำพวยพุ่งออกมาจากบาดแผลของมัน ร่างกายของมันสั่นสะท้านอย่างรุนแรง พยายามดิ้นรนเพื่อหลบหนี แต่ลำแสงของเอลาริสกลับรัดตรึงมันไว้แน่น

เครอสตันเห็นโอกาส เขาพุ่งเข้าใส่ผู้พิทักษ์ประตูด้วยดาบที่อาบไปด้วยพลังเวทที่เฟรย่าร่ายใส่ให้ ดาบของเขากรีดลงบนเกล็ดที่แตกหักของมันอย่างรุนแรง ทำให้เกิดรอยแยกขนาดใหญ่ ลิริอัสไม่รอช้า ยิงลูกศรแห่งแสงที่เฟรย่าร่ายคาถาใส่เข้าสู่รอยแยกนั้นอย่างแม่นยำ

ผู้พิทักษ์ประตูคำรามเป็นครั้งสุดท้าย ร่างของมันระเบิดออกเป็นกลุ่มควันสีดำสนิท ก่อนจะสลายหายไปในอากาศ เหลือทิ้งไว้เพียงกลิ่นกำมะถันฉุนกึก

เอลาริสทรุดตัวลงอีกครั้ง ความเหนื่อยล้าเข้าครอบงำ แต่รอยยิ้มบางๆ ก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ เธอทำได้อีกครั้ง เธอเอาชนะผู้พิทักษ์ที่แข็งแกร่งที่สุดของมาลากอร์ได้ด้วยพลังของคทาสุริยันจันทรา

"เราทำได้!" เฟรย่าอุทานด้วยความยินดี

"ยังไม่จบ" เอลาริสกล่าว "เราต้องทำลายผลึกนี้เพื่อที่จะผนึกมาลากอร์"

เอลาริสเดินตรงไปยังผลึกสีดำขนาดมหึมา เธอรวบรวมพลังเวททั้งหมดในตัวเธอ คทาสุริยันจันทราในมือของเธอส่องแสงสว่างจ้ายิ่งกว่าเดิม แสงสีทองและสีเงินพุ่งออกมาจากคทา ก่อตัวเป็นลำแสงที่พุ่งเข้าใส่ผลึกสีดำ

"พลังแห่งสุริยันจันทรา! จงผนึกความมืดมิด!" เอลาริสร่ายคาถา

ลำแสงที่พุ่งออกมาจากคทาปะทะเข้ากับผลึกสีดำอย่างจัง ผลึกสีดำสั่นสะเท้านอย่างรุนแรง แสงสีแดงฉานที่เปล่งออกมาจากมันเริ่มจางหายไป เสียงคำรามที่ดังมาจากเบื้องล่างของพื้นดินเริ่มแผ่วลง

แต่ในขณะเดียวกัน แสงสีแดงฉานจากผลึกสีดำก็พุ่งเข้าใส่เอลาริส พลังงานมืดมิดพยายามจะแทรกซึมเข้าสู่ร่างของเธอ พยายามที่จะทำลายเธอจากภายใน

"เอลาริส! อดทนไว้!" เฟรย่าตะโกน

เอลาริสรู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรง แต่เธอก็ไม่ยอมแพ้ เธอใช้พลังของคทาสุริยันจันทราเพื่อต่อต้านพลังงานมืดมิดนั้น เธอรู้ว่าเธอต้องทำลายผลึกนี้ให้ได้ ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม

เมื่อสุริยคราสแห่งจันทร์คู่ใกล้เข้ามา พลังของมาลากอร์ก็แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ แสงสีแดงฉานจากผลึกสีดำส่องสว่างจ้ายิ่งกว่าเดิม พยายามที่จะต้านทานพลังของคทาสุริยันจันทรา

แต่เอลาริสก็ไม่ยอมแพ้ เธอรวบรวมพลังเวททั้งหมดในตัวเธอ ปล่อยให้มันไหลผ่านคทาสุริยันจันทรา แสงสีทองและสีเงินพุ่งออกมาจากคทาอย่างไม่หยุดยั้ง เข้าปะทะกับผลึกสีดำอย่างรุนแรง

ผลึกสีดำเริ่มแตกร้าว แสงสีแดงฉานที่เปล่งออกมาจากมันเริ่มจางหายไป เสียงคำรามของมาลากอร์เริ่มแผ่วลงและหายไปในที่สุด

ผลึกสีดำระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ พร้อมกับเสียงดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ พลังงานมืดมิดที่แผ่ออกมาจากมันก็สลายหายไปในอากาศ เหลือทิ้งไว้เพียงความเงียบงัน

เอลาริสทรุดตัวลงอีกครั้ง ความเหนื่อยล้าเข้าครอบงำ แต่รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความโล่งใจก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ เธอทำได้ เธอผนึกมาลากอร์ได้สำเร็จ

แต่ในขณะเดียวกัน ท้องฟ้าที่มืดครึ้มตลอดเวลาก็เริ่มสว่างขึ้น แสงแดดส่องลอดก้อนเมฆออกมา แสงนั้นอบอุ่นและสดชื่น ราวกับว่าโลกใบนี้ได้กลับคืนสู่ความสงบสุขอีกครั้ง

"เราทำได้แล้วเอลาริส" เฟรย่ากล่าวด้วยความยินดี "เธอช่วยโลกใบนี้ไว้ได้แล้ว"

เอลาริสมองไปที่คทาสุริยันจันทราในมือของเธอ คทาส่องประกายเจิดจ้า แสงนั้นสว่างไสวยิ่งกว่าดวงอาทิตย์และดวงจันทร์รวมกัน แสงนั้นเป็นสัญลักษณ์ของความหวัง สัญลักษณ์ของชัยชนะของแสงสว่างเหนือความมืดมิด

แต่เธอก็รู้ว่าการต่อสู้ยังไม่จบสิ้น มาลากอร์อาจจะถูกผนึกไว้ได้ชั่วคราว แต่ความมืดมิดก็ยังคงมีอยู่บนโลกใบนี้ และเธอในฐานะทายาทแห่งสุริยันจันทรา ผู้ถือครองคทาสุริยันจันทรา ก็จะต้องเป็นผู้พิทักษ์แห่งแสงสว่างตลอดไป