เอลาริสก้าวเข้าไปใกล้เตาหลอมแห่งเอเธลอย่างช้าๆ ความร้อนระอุจากเปลวเพลิงสีน้ำเงินอมม่วงแผ่ซ่านเข้ามาปะทะกาย ราวกับจะเผาผลาญทุกสรรพสิ่งให้มอดไหม้ ทว่าเธอกลับรู้สึกถึงความอบอุ่นอันประหลาดที่แฝงอยู่ในความร้อนนั้น ราวกับเป็นการโอบกอดจากพลังงานโบราณ คทาสุริยันจันทราในมือของเธอสั่นสะเทือนถี่ขึ้นเรื่อยๆ แสงสีทองและสีเงินที่เคยเรืองรองอยู่ตลอดเวลา บัดนี้กลับส่องประกายเจิดจ้ายิ่งกว่าที่เคย
คาเอเลน โรริก และลีร่า ยืนอยู่ห่างออกไปเล็กน้อย สีหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความกังวลและความคาดหวัง พวกเขารู้ว่านี่คือช่วงเวลาสำคัญที่จะตัดสินชะตาของเอลาริสและคทาแห่งราชวงศ์โบราณ
“เจ้าจะต้องมีสมาธิให้มั่นคง เอลาริส” คาเอเลนเตือนเสียงหนักแน่น “ปล่อยให้พลังของเจ้าหลอมรวมกับคทา และให้คทาเป็นหนึ่งเดียวกับเตาหลอม จงอย่าได้ลังเล”
เอลาริสพยักหน้า เธอกำคทาแน่น หลับตาลง หายใจเข้าลึกๆ เพื่อรวบรวมสมาธิ จิตใจของเธอนิ่งสงบลงราวกับผิวน้ำในยามราตรี เธอรู้สึกถึงพลังเวทที่ไหลเวียนอยู่ในกายตนเอง มันมิได้เป็นเพียงพลังของเธอ หากแต่เป็นพลังของบรรพบุรุษที่ส่งผ่านสายเลือด พลังของสุริยันและจันทราที่รอคอยการปลุกให้ตื่นขึ้นอย่างสมบูรณ์
เธอค่อยๆ ยกคทาสุริยันจันทราขึ้นอย่างช้าๆ ปลายคทาค่อยๆ เคลื่อนเข้าใกล้เปลวเพลิงสีน้ำเงินอมม่วงที่ลุกโชนอย่างไม่รู้จบสิ้น ทันทีที่ปลายคทาสัมผัสกับเปลวเพลิง สิ่งมหัศจรรย์ก็บังเกิด
เปลวเพลิงสีน้ำเงินอมม่วงพลันเปลี่ยนเป็นสีทองอร่ามและสีเงินเรืองรอง หมุนวนเข้าโอบล้อมคทาไว้ราวกับสายใยแห่งแสง คทาสุริยันจันทราที่เคยเป็นเพียงวัตถุเวทมนตร์ บัดนี้กลับดูราวกับมีชีวิต มันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง แสงสว่างที่พวยพุ่งออกมาจากคทาสาดส่องไปทั่วทั้งห้องโถง จนทุกคนต้องหรี่ตาลง
เอลาริสรู้สึกราวกับว่ามีกระแสไฟฟ้าไหลผ่านร่างกายของเธอ พลังเวทอันมหาศาลจากเตาหลอมแห่งเอเธลและจากคทาไหลหลั่งเข้าสู่จิตวิญญาณของเธออย่างไม่หยุดยั้ง มันเจ็บปวดราวกับถูกฉีกกระชาก ทว่าในขณะเดียวกันก็รู้สึกถึงความสมบูรณ์แบบที่กำลังก่อตัวขึ้นในจิตใจ เธอเห็นภาพนิมิตอีกครั้ง คราวนี้ภาพเหล่านั้นชัดเจนยิ่งกว่าเดิม
เธอเห็นจักรวาลที่กว้างใหญ่ไพศาล ดวงดาวนับล้านดวงส่องประกายระยิบระยับ สุริยันดวงโตแผ่รังสีแห่งชีวิต จันทราคู่ส่องแสงนวลตา เธอมองเห็นความเชื่อมโยงระหว่างทุกสรรพสิ่ง พลังงานที่ไหลเวียนอยู่ในทุกอณูของจักรวาล พลังงานที่กำลังจะเลือนหายไปจากโลกของเธอ
แล้วภาพก็เปลี่ยนเป็นภาพของเธอเองในวัยเด็ก เด็กสาวกำพร้าผู้โดดเดี่ยวที่ไม่มีใครรู้จัก ไม่มีใครใส่ใจ เธอรู้สึกถึงความเจ็บปวดและความโดดเดี่ยวที่เคยกัดกินหัวใจ แต่แล้วภาพก็เปลี่ยนอีกครั้ง เป็นภาพของสหายผู้กล้าหาญที่ยืนเคียงข้างเธอ คาเอเลน ลีร่า โรริก พวกเขายืนหยัดอยู่ข้างเธอเสมอ ไม่ว่าจะต้องเผชิญหน้ากับอุปสรรคใด
ความทรงจำทั้งหมดไหลผ่านเข้ามาในจิตใจของเอลาริส ราวกับสายน้ำที่หลั่งไหลไม่หยุดยั้ง เธอรู้สึกถึงความรัก ความผูกพัน ความเจ็บปวด ความหวัง และความมุ่งมั่น ทุกอารมณ์หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวภายในจิตใจของเธอ
“โฮกกกกก!” เสียงคำรามจากเบื้องล่างของเตาหลอมดังขึ้นอย่างกึกก้อง ราวกับเสียงของสัตว์ร้ายที่กำลังถูกปลุกให้ตื่นขึ้น แสงสีดำทะมึนเริ่มเล็ดลอดออกมาจากรอยแยกใต้เตาหลอม พยายามที่จะพุ่งเข้าห่อหุ้มคทาไว้
“มาลากอร์!” คาเอเลนอุทานด้วยความตกใจ “มันพยายามที่จะเข้าแทรกแซง!”
ลีร่าไม่รอช้า เธอชักธนูขึ้นคันชัก เล็งไปที่แสงสีดำที่กำลังพวยพุ่งขึ้นมา “อย่าให้มันแตะต้องคทาได้!” ลูกธนูเวทมนตร์ที่เปล่งประกายสีเขียวพุ่งออกไปปะทะกับแสงสีดำ เกิดเสียงปะทะที่รุนแรง แสงสีดำนั้นหดตัวลงเล็กน้อย ทว่าก็ยังคงพยายามที่จะรุกคืบเข้ามา
โรริกชักดาบใหญ่ ดาบของเขาเปล่งประกายแสงสีเงิน เขาพุ่งเข้าใส่แสงสีดำอย่างไม่เกรงกลัว ตวัดดาบฟันเข้าใส่แสงสีดำอย่างสุดแรงเกิด “ถอยไป! เจ้าปีศาจร้าย!”
ดาบของโรริกปะทะกับแสงสีดำ เกิดประกายไฟสีดำสนิทกระจายไปทั่ว แสงสีดำนั้นดูเหมือนจะได้รับบาดเจ็บ มันส่งเสียงคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว และเริ่มพุ่งเป้าไปที่โรริกแทน
เอลาริสรับรู้ถึงภัยคุกคาม เธอพยายามที่จะดึงสมาธิกลับคืนมา ทว่าพลังงานที่ไหลเวียนอยู่ในกายเธอรุนแรงเกินกว่าจะควบคุมได้ในตอนนี้ เธอรู้สึกราวกับว่ากำลังจะระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ
“เอลาริส! เจ้าต้องรวมพลัง!” เสียงของคาเอเลนดังก้องขึ้นในจิตใจของเธอ “จงเป็นหนึ่งเดียวกับคทา! จงเป็นหนึ่งเดียวกับสุริยันและจันทรา!”
คำพูดของคาเอเลนเป็นดั่งแสงสว่างนำทาง เอลาริสพยายามอย่างสุดกำลังที่จะควบคุมพลังงานที่บ้าคลั่งในกายของเธอ เธอหลับตาลงอีกครั้ง และจินตนาการถึงสุริยันที่เปล่งประกายเจิดจ้า และจันทราคู่ที่ส่องแสงนวลตา เธอจินตนาการถึงแสงสว่างที่ขับไล่ความมืดมิด
ทันใดนั้น คทาสุริยันจันทราในเปลวเพลิงก็เปล่งประกายสว่างจ้ายิ่งกว่าเดิม แสงสีทองและสีเงินพวยพุ่งออกมาจากคทาเข้าห่อหุ้มเอลาริสไว้ ร่างกายของเธอเปล่งประกายเจิดจ้า ราวกับเธอได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของแสงนั้น
“โฮกกกกก!” เสียงคำรามของมาลากอร์ดังขึ้นอีกครั้ง แสงสีดำที่กำลังต่อสู้กับโรริกและลีร่าดูเหมือนจะถูกบีบอัดด้วยพลังงานอันมหาศาลจากเอลาริสและคทา มันเริ่มอ่อนแรงลง และค่อยๆ ถูกผลักถอยกลับไปสู่รอยแยกใต้เตาหลอม
ในขณะเดียวกัน พลังงานจากคทาสุริยันจันทราก็เริ่มไหลย้อนกลับเข้าสู่เอลาริส มันมิได้เป็นพลังงานที่เจ็บปวดอีกต่อไป หากแต่เป็นพลังงานที่บริสุทธิ์และสงบสุข มันเติมเต็มทุกส่วนในร่างกายของเธอ ทำให้เธอรู้สึกถึงความแข็งแกร่งที่แท้จริง
เมื่อแสงสว่างจางลง เอลาริสก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง คทาสุริยันจันทราในมือของเธอเปลี่ยนไป คริสตัลที่ประดับอยู่บนคทาเปล่งประกายเจิดจ้ากว่าเดิม มีสัญลักษณ์ของสุริยันและจันทราปรากฏขึ้นบนคริสตัลอย่างชัดเจน ด้ามคทาที่เคยดูธรรมดา บัดนี้กลับมีลวดลายแกะสลักที่งดงามราวกับงานศิลปะ และพลังเวทที่ไหลเวียนออกมาจากคทาก็เข้มข้นขึ้นอย่างมหาศาล
เอลาริสรู้สึกว่าเธอสามารถควบคุมพลังเวทได้ดั่งใจนึก เธอสัมผัสได้ถึงพลังงานของสุริยันที่ร้อนแรงและพลังงานของจันทราที่เยือกเย็น ทั้งสองพลังหลอมรวมกันอยู่ในกายเธออย่างสมดุล เธอเปิดดวงตาขึ้น ดวงตาของเธอมิได้เป็นเพียงดวงตาของเด็กสาวธรรมดาอีกต่อไป หากแต่เป็นดวงตาที่เปล่งประกายด้วยพลังอำนาจแห่งราชวงศ์โบราณ
คาเอเลน โรริก และลีร่า มองเอลาริสด้วยความทึ่งและชื่นชม พวกเขารับรู้ได้ถึงความเปลี่ยนแปลงอันยิ่งใหญ่ที่เกิดขึ้นกับเธอ
“เจ้า... เจ้าทำสำเร็จแล้ว เอลาริส” คาเอเลนกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “คทาสุริยันจันทรา... มันได้ตื่นขึ้นอย่างสมบูรณ์แล้ว”
เอลาริสยิ้ม เธอรู้สึกถึงความมั่นใจที่เต็มเปี่ยมในจิตใจ เธอรู้ว่าการต่อสู้ที่แท้จริงยังรออยู่ข้างหน้า แต่ตอนนี้เธอไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวอีกต่อไป เธอพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมาลากอร์ พร้อมที่จะทำตามพันธสัญญาแห่งผู้พิทักษ์
“พลังของมาลากอร์กำลังอ่อนแอลง” ลีร่ากล่าวขึ้น เธอกวาดสายตามองไปที่รอยแยกใต้เตาหลอม “มันถูกขับไล่ออกไปจากที่นี่แล้ว”
โรริกเก็บดาบเข้าฝัก เขายิ้มให้กับเอลาริส “ต่อไปนี้คงไม่มีปีศาจตนใดกล้าเข้ามาใกล้เจ้าอีกแล้ว”
เอลาริสเดินเข้าไปใกล้เตาหลอมแห่งเอเธลอีกครั้ง เปลวเพลิงสีน้ำเงินอมม่วงกลับมาลุกโชนเช่นเดิม แต่เธอกลับรู้สึกถึงความสงบที่แผ่ซ่านออกมาจากมัน เตาหลอมแห่งนี้มิได้เป็นเพียงสถานที่สำหรับหลอมโลหะ หากแต่เป็นสถานที่แห่งการกำเนิดใหม่ สถานที่ที่พลังของเธอได้ตื่นขึ้นอย่างแท้จริง
“เราต้องไปต่อ” เอลาริสกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “สุริยคราสแห่งจันทร์คู่กำลังใกล้เข้ามาแล้ว เราต้องหาทางผนึกมาลากอร์ให้ได้ ก่อนที่ความมืดมิดจะกลืนกินทุกอาณาจักร”
คาเอเลนพยักหน้า “ถูกต้อง เจ้าจะต้องฝึกฝนพลังของเจ้าให้เชี่ยวชาญยิ่งขึ้น และเราจะต้องค้นหาความจริงเกี่ยวกับสุริยคราสแห่งจันทร์คู่ให้ได้”
พวกเขาหันหลังให้กับเตาหลอมแห่งเอเธล ทิ้งไว้เบื้องหลังคือเปลวเพลิงที่ลุกโชนและพลังงานโบราณที่ยังคงหลับใหลอยู่เบื้องล่าง พวกเขาก้าวออกจากถ้ำ สู่แสงสว่างของผืนป่าดิบชื้นที่โอบล้อมหุบเขาอัสดง
ท้องฟ้าเริ่มมืดครึ้ม เมฆดำทะมึนก่อตัวขึ้นอย่างช้าๆ ราวกับลางบอกเหตุถึงภัยพิบัติที่กำลังจะมาถึง แสงสว่างสุดท้ายของสุริยันลาลับขอบฟ้าไปอย่างรวดเร็ว เหลือเพียงแสงจันทร์คู่ที่เริ่มปรากฏขึ้นบนฟากฟ้า ส่องแสงนวลตาลงมาบนผืนป่า แต่ในแสงนวลนั้นกลับแฝงไว้ด้วยความลึกลับและความน่าสะพรึงกลัว
เอลาริสมองไปที่จันทร์คู่บนฟากฟ้า คทาสุริยันจันทราในมือของเธอเปล่งประกายตอบรับกับแสงจันทร์ ราวกับว่ามันกำลังส่งสัญญาณบางอย่างถึงเธอ เธอรู้ว่าเวลาของเธอกำลังจะหมดลง การผจญภัยที่แท้จริงกำลังจะเริ่มต้นขึ้น และเธอจะต้องเตรียมพร้อมสำหรับทุกสิ่งที่จะเกิดขึ้น
“ต่อไปเราจะไปที่ไหนกันคะ” ลีร่าถาม
คาเอเลนหลับตาลงเล็กน้อยเพื่อระลึกถึงแผนที่และตำนานโบราณที่อยู่ในความทรงจำของเขา “ตามตำนานเล่าว่า พลังที่แท้จริงของสุริยันจันทราจะสมบูรณ์ได้ก็ต่อเมื่อมันได้สัมผัสกับ ‘หัวใจแห่งผลึกจันทรา’ ซึ่งซ่อนอยู่ในดินแดนแห่งน้ำแข็งนิรันดร์ มันคือสถานที่ที่เวทมนตร์แห่งจันทราเข้มข้นที่สุด”
เอลาริสพยักหน้า ดินแดนแห่งน้ำแข็งนิรันดร์... มันฟังดูอันตรายและไกลโพ้น แต่เธอกลับไม่รู้สึกหวาดกลัวอีกต่อไป พลังที่เพิ่งตื่นขึ้นในกายของเธอทำให้เธอรู้สึกพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่ง
“ถ้าอย่างนั้นก็ไม่มีเวลาให้เสียแล้ว” เอลาริสกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “เราต้องออกเดินทางสู่ดินแดนแห่งน้ำแข็งนิรันดร์”
สหายทั้งสามมองหน้ากัน ก่อนจะพยักหน้าพร้อมกัน พวกเขารู้ว่าการเดินทางครั้งนี้จะเต็มไปด้วยอุปสรรคและความท้าทาย แต่พวกเขาก็พร้อมที่จะยืนหยัดเคียงข้างเอลาริส จนกว่าภารกิจอันยิ่งใหญ่ของเธอจะสำเร็จลุล่วง
คทาสุริยัน
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก