ตอนที่ 231 — ปริศนาแห่งจันทร์คู่

หลังจากที่ได้แผนที่จากนครใต้พิภพแห่งเงาจันทร์ เอลาริสและสหายผู้กล้าก็ใช้เวลาหลายวันในการศึกษาเส้นทางและเตรียมความพร้อมสำหรับการเดินทางอันยาวนานและเต็มไปด้วยอันตราย แผนที่ที่เอลาริสเปิดเผยด้วยพลังเวทมนตร์นั้นไม่ได้เป็นเพียงแผนที่นำทาง แต่ยังเป็นดั่งตำราโบราณที่จารึกเรื่องราวและคำเตือนต่างๆ ไว้มากมาย

ในค่ำคืนหนึ่ง ขณะที่พวกเขากำลังพักแรมอยู่ริมธารน้ำตกที่ไหลรินลงมาจากหน้าผาสูง เอลาริสกำลังนั่งจ้องมองแผนที่ด้วยความครุ่นคิด แสงจันทร์ส่องต้องแผนที่ ‌ทำให้สัญลักษณ์และตัวอักษรโบราณบนนั้นเปล่งประกายเรืองรอง

"อาจารย์คะ" เอลาริสเอ่ยขึ้น "ในแผนที่นี้มีสัญลักษณ์ของดวงจันทร์สองดวงที่โคจรมาบดบังดวงอาทิตย์อยู่หลายแห่ง และมีคำเตือนเกี่ยวกับ 'สุริยคราสแห่งจันทร์คู่' ซ้ำๆ กัน ข้ารู้สึกว่ามันมีความหมายสำคัญมากกว่าที่เราคิด"

อาจารย์เอเธนเข้ามานั่งข้างๆ ​เอลาริส เขามองไปยังแผนที่ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

"เจ้าพูดถูก เอลาริส สุริยคราสแห่งจันทร์คู่เป็นเหตุการณ์ที่สำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์ของโลกใบนี้" อาจารย์เอเธนกล่าว "มันคือช่วงเวลาที่พลังของมาลากอร์จะแข็งแกร่งถึงขีดสุด และเป็นโอกาสเดียวที่มันจะสามารถปลดปล่อยตัวเองจากการผนึก และแผ่ขยายความมืดมิดสู่ทุกอาณาจักรได้"

"แล้วมันจะเกิดขึ้นเมื่อไหร่คะ?" ‍เอลาริสถามด้วยน้ำเสียงที่ร้อนรน

อาจารย์เอเธนชี้ไปยังสัญลักษณ์รูปดวงดาวที่ปรากฏอยู่มุมหนึ่งของแผนที่

"นี่คือปฏิทินแห่งดวงดาว" อาจารย์เอเธนอธิบาย "มันระบุว่าสุริยคราสแห่งจันทร์คู่จะเกิดขึ้นในอีก... ไม่ถึงสามเดือนข้างหน้า"

คำพูดของอาจารย์เอเธนทำให้ทุกคนตกใจ เวลากระชั้นชิดกว่าที่พวกเขาคิดไว้มาก

"สามเดือน!" ไกรธรตะโกน "เส้นทางไปยังวิหารแห่งสุริยันจันทรานั้นยาวไกลและเต็มไปด้วยอันตราย เราจะไปถึงที่นั่นทันได้อย่างไร?"

"นั่นคือความท้าทายที่เราต้องเผชิญหน้า" ‌ลิลลี่กล่าว สีหน้าของเธอเคร่งเครียด "เราต้องเร่งความเร็วในการเดินทางให้มากกว่าเดิม"

เอลาริสรู้สึกถึงแรงกดดันที่เพิ่มขึ้น เธอรู้ว่าเวลาของเธอกำลังจะหมดลง หากเธอไม่สามารถไปถึงวิหารแห่งสุริยันจันทราและใช้คทาผนึกมาลากอร์ได้ทัน โลกก็จะตกอยู่ในความมืดมิดตลอดกาล

"ในแผนที่นี้ยังมีคำจารึกโบราณบางอย่างที่ข้ายังไม่เข้าใจค่ะ" เอลาริสกล่าว เธอชี้ไปยังข้อความที่สลักอยู่รอบสัญลักษณ์ของสุริยคราสแห่งจันทร์คู่ ‍"มันพูดถึง 'การร่วงหล่นของแสงแรก' และ 'การกำเนิดของเงาที่สมบูรณ์' "

อาจารย์เอเธนหลับตาลงเล็กน้อย ราวกับกำลังรวบรวมความทรงจำ เขาถอนหายใจออกมาอย่างช้าๆ

"การร่วงหล่นของแสงแรก... หมายถึงการที่ดวงอาทิตย์จะถูกบดบังอย่างสมบูรณ์โดยดวงจันทร์ทั้งสองดวง" ​อาจารย์เอเธนอธิบาย "และในห้วงเวลานั้นเอง 'เงาที่สมบูรณ์' ก็จะถือกำเนิดขึ้น"

"เงาที่สมบูรณ์คืออะไรคะ?" เอลาริสถาม

"มันคือร่างที่แท้จริงของมาลากอร์" อาจารย์เอเธนตอบด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความหวาดหวั่น "ในตอนนี้ มาลากอร์ยังคงถูกผนึกไว้ในมิติที่ซ้อนทับกัน ​ร่างกายของมันยังไม่สมบูรณ์ และพลังของมันก็ยังไม่สามารถแผ่ขยายออกมาได้อย่างเต็มที่ แต่เมื่อสุริยคราสแห่งจันทร์คู่มาถึง มิติที่ผนึกมันไว้ก็จะอ่อนแอลง และมันจะสามารถดึงพลังจากความมืดมิดทั้งหมดในจักรวาล มาสร้างร่างที่สมบูรณ์แบบได้"

"นั่นหมายความว่า ถ้าเราไปไม่ทัน มาลากอร์ก็จะแข็งแกร่งจนไม่มีใครต้านทานได้เลยใช่ไหมคะ?" ​เอลาริสถาม

อาจารย์เอเธนพยักหน้าอย่างช้าๆ "ใช่แล้ว เอลาริส และเมื่อมันสร้างร่างที่สมบูรณ์ได้แล้ว ไม่มีสิ่งใดในโลกนี้ที่จะสามารถหยุดยั้งมันได้อีกต่อไป"

ความจริงอันน่าสะพรึงกลัวนี้ทำให้เอลาริสรู้สึกหวาดกลัวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เธอรู้สึกถึงภาระอันหนักอึ้งที่อยู่บนบ่าของเธอ เธอคือความหวังเดียวของโลกใบนี้ และเธอจะต้องทำมันให้สำเร็จ

"แล้วเราจะทำอย่างไรคะอาจารย์?" เอลาริสถามด้วยเสียงสั่นเครือ "เราจะไปถึงวิหารแห่งสุริยันจันทราให้ทันได้อย่างไร?"

"เราจะต้องใช้ทุกวิธีทางที่เรามี เอลาริส" อาจารย์เอเธนกล่าว "แผนที่นี้ไม่ได้มีแค่เส้นทาง แต่ยังมี 'เส้นทางลัด' ที่ถูกซ่อนไว้สำหรับผู้ที่มีพลังเวทมนตร์แห่งสุริยันจันทราเท่านั้น"

อาจารย์เอเธนชี้ไปยังจุดเล็กๆ บนแผนที่ที่เปล่งประกายสีทองอ่อนๆ มันเป็นสัญลักษณ์ที่ไม่เหมือนใคร และถูกซ่อนเร้นไว้ภายใต้ลวดลายที่ซับซ้อน

"นี่คือทางเข้าสู่ 'อุโมงค์แห่งแสงดาว'" อาจารย์เอเธนอธิบาย "มันเป็นเส้นทางเวทมนตร์ที่สร้างขึ้นโดยบรรพชนของเจ้า เพื่อให้ผู้พิทักษ์สามารถเดินทางไปยังวิหารแห่งสุริยันจันทราได้อย่างรวดเร็ว"

"อุโมงค์แห่งแสงดาว!" ลิลลี่อุทานด้วยความตื่นเต้น "ถ้าเราสามารถหาทางเข้าอุโมงค์นั้นได้ เราก็จะประหยัดเวลาไปได้มากเลย!"

"แต่การเข้าไปในอุโมงค์แห่งแสงดาวไม่ใช่เรื่องง่าย" อาจารย์เอเธนเตือน "มันถูกปกป้องด้วยบททดสอบและผู้พิทักษ์ที่แข็งแกร่ง และมีเพียงผู้ที่มีพลังเวทมนตร์แห่งสุริยันจันทราที่สมบูรณ์เท่านั้นที่จะสามารถผ่านเข้าไปได้"

เอลาริสรู้สึกถึงความมุ่งมั่นที่กลับมาเต็มเปี่ยมอีกครั้ง นี่คือโอกาสเดียวของเธอ เธอจะต้องฝึกฝนพลังของเธอให้แข็งแกร่งขึ้น และปลุกพลังแห่งสุริยันจันทราที่หลับใหลอยู่ในตัวเธอให้ตื่นขึ้นมาอย่างสมบูรณ์

"ข้าจะฝึกฝนให้หนักขึ้นค่ะอาจารย์" เอลาริสกล่าว "ข้าจะทำให้พลังของข้าแข็งแกร่งขึ้น และข้าจะผ่านบททดสอบทั้งหมดให้ได้"

ไกรธรเดินเข้ามาใกล้ เขาบีบไหล่ของเอลาริสเบาๆ เพื่อให้กำลังใจ

"เราจะอยู่เคียงข้างเจ้าเสมอ เอลาริส" ไกรธรกล่าว "ไม่ว่าเส้นทางข้างหน้าจะยากลำบากแค่ไหนก็ตาม"

ลิลลี่พยักหน้าเห็นด้วย "ข้าจะคอยเป็นดวงตาและหูให้เจ้าเอง เราจะร่วมผจญภัยไปด้วยกันจนถึงที่สุด"

คำพูดของสหายทำให้เอลาริสรู้สึกอบอุ่นในหัวใจ เธอรู้ว่าเธอไม่ได้อยู่คนเดียวในการต่อสู้ครั้งนี้ เธอมีเพื่อน มีอาจารย์ และมีพันธสัญญาที่ยิ่งใหญ่ที่ต้องแบกรับ

ในค่ำคืนนั้น ขณะที่ดวงจันทร์ทั้งสองดวงส่องแสงนวลผ่องลงมายังผืนโลก เอลาริสยังคงนั่งจ้องมองแผนที่ เธอจดจำทุกรายละเอียดของเส้นทาง และทุกคำเตือนที่จารึกอยู่บนนั้น เธอจินตนาการถึงวิหารแห่งสุริยันจันทรา และคทาสุริยันจันทราที่รอคอยเธออยู่

เธอรู้ว่าหนทางข้างหน้ายังอีกยาวไกลและเต็มไปด้วยอันตราย แต่เธอก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมัน เธอคือทายาทแห่งราชวงศ์สุริยันจันทรา ผู้ถูกลิขิตให้ถือครองคทาสุริยันจันทรา และเธอจะไม่มีวันยอมให้ราชาปีศาจมาลากอร์ปลดปล่อยความมืดมิดสู่โลกใบนี้ได้เด็ดขาด

รุ่งเช้า พวกเขาออกเดินทางอีกครั้ง มุ่งหน้าสู่จุดเริ่มต้นของอุโมงค์แห่งแสงดาวที่ระบุไว้ในแผนที่ การเดินทางครั้งนี้มีความเร่งรีบและเต็มไปด้วยความระมัดระวังมากขึ้น ทุกย่างก้าวของพวกเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นที่จะไปให้ถึงเป้าหมายให้ทันเวลาที่กำหนดไว้

เอลาริสรู้สึกถึงพลังที่กำลังตื่นขึ้นในตัวเธอทีละน้อย มันเป็นพลังที่เชื่อมโยงเธอกับดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ พลังที่จะช่วยให้เธอสามารถผ่านบททดสอบทั้งหมด และปลุกพลังแห่งสุริยันจันทราให้ตื่นขึ้นมาอย่างสมบูรณ์ เพื่อกอบกู้โลกจากเงื้อมมือของราชาปีศาจมาลากอร์ และนำความสงบสุขกลับคืนมาสู่ทุกอาณาจักรให้จงได้

---