การเดินทางฝ่าฟันช่องเขาแคบๆ ที่นำไปสู่ทางเข้าลับของวิหารแห่งสุริยันจันทรานั้นเต็มไปด้วยความระทึกขวัญและอันตรายยิ่งกว่าที่พวกเขาคาดคิด ช่องเขานั้นมืดมิดจนแสงสว่างไม่อาจส่องถึง ผนังหินสูงชันทั้งสองข้างดูราวกับจะถล่มลงมาได้ทุกเมื่อ และพื้นผิวก็เต็มไปด้วยหินแหลมคมที่ยากจะเดินผ่าน
‘ประตูหินออบซิเดียน’ ซึ่งเป็นทางเข้าลับที่แผนที่บ่งชี้ไว้ ซ่อนตัวอยู่ด้านหลังน้ำตกที่ถูกพลังมืดมิดทำให้แปดเปื้อน น้ำตกนั้นไหลลงมาจากเบื้องบนด้วยเสียงอันกึกก้อง คล้ายเสียงร่ำไห้ของโลกที่กำลังจะแตกดับ และน้ำในน้ำตกก็มีสีดำสนิทราวกับหมึก
“นี่คือทางเข้าลับที่แผนที่บอกไว้” เฟย์ริสกล่าวพลางชี้ไปที่ประตูหินขนาดมหึมาที่ถูกแกะสลักจากหินออบซิเดียนสีดำสนิท ประตูนั้นดูเก่าแก่และศักดิ์สิทธิ์ แต่บัดนี้ถูกปกคลุมด้วยเถาวัลย์มรณะและพลังงานมืดมิด
“พวกมันมีกับดักเวทมนตร์ซ่อนอยู่มากมาย” มาสเตอร์เอลโดรันกล่าว “และข้าสัมผัสได้ถึงสมุนของมาลากอร์ที่ซุ่มโจมตีอยู่รอบๆ”
ลูเซียสชักดาบออก “เราต้องระวังตัวให้มากที่สุด”
เอลาริสสัมผัสได้ถึงกระแสพลังงานที่ชั่วร้ายที่แผ่ซ่านออกมาจากประตูหินออบซิเดียน มันเป็นพลังที่เข้มข้นและมุ่งร้าย ราวกับว่ามาลากอร์กำลังรอคอยพวกเขาอยู่หลังประตูบานนั้น
“เราจะเปิดประตูนี้ได้อย่างไรคะท่านมาสเตอร์?” เอลาริสถาม
มาสเตอร์เอลโดรันพิจารณาประตูหินอย่างละเอียด “ประตูนี้ถูกปิดผนึกด้วยเวทมนมนตร์โบราณที่ซับซ้อน มันต้องการพลังแห่งสุริยันและจันทราที่จะปลดล็อก”
เอลาริสพยักหน้า เธอเดินเข้าไปใกล้ประตูหินออบซิเดียน เธอหลับตาลงชั่วครู่ รวบรวมพลังแห่งสุริยันและจันทราทั้งหมดที่มีในตัว เธอจำคำพูดของมาสเตอร์เอลโดรันที่ว่า “คทาต้องการหัวใจของผู้ถือครอง” เธอสัมผัสถึงหัวใจแห่งผู้พิทักษ์ที่เต้นระรัวในมือของเธอ
เมื่อลืมตาขึ้น ดวงตาของเธอเปล่งประกายสีทองและสีม่วงน้ำเงิน เธอวางมือทั้งสองข้างลงบนประตูหินออบซิเดียน กระแสพลังงานสีทองและสีม่วงน้ำเงินพุ่งออกจากฝ่ามือของเธอ ซึมซาบเข้าสู่ประตูหินออบซิเดียน
ประตูหินออบซิเดียนเริ่มเปล่งแสงเรืองรอง แสงสีทองและสีม่วงน้ำเงินเต้นระยิบระยับไปตามลวดลายที่สลักอยู่บนประตูหิน เสียงดังครืนครางดังขึ้นจากภายในประตู ราวกับว่ากลไกโบราณกำลังเริ่มทำงาน
ทันใดนั้น แสงสีแดงก่ำก็พุ่งออกมาจากเถาวัลย์มรณะที่ปกคลุมรอบประตู เถาวัลย์เหล่านั้นเริ่มเคลื่อนไหวราวกับมีชีวิต พวกมันพุ่งเข้ามารัดตัวเอลาริสอย่างรวดเร็ว
“กับดัก!” เฟย์ริสตะโกน เธอและลูเซียสพุ่งเข้าช่วยเอลาริสทันที
ลูเซียสฟาดฟันดาบใส่เถาวัลย์มรณะอย่างไม่ลดละ เฟย์ริสยิงลูกศรเวทมนตร์ใส่จุดอ่อนของพวกมัน แต่เถาวัลย์เหล่านั้นกลับมีจำนวนมากเกินไป และพวกมันก็แข็งแกร่งกว่าที่พวกเขาคิด
เอลาริสพยายามที่จะปลดปล่อยตัวเองจากเถาวัลย์มรณะ แต่พวกมันรัดตัวเธอไว้แน่นจนเธอแทบจะขยับไม่ได้
“เอลาริส! จงใช้พลังของเจ้า!” มาสเตอร์เอลโดรันตะโกน
เอลาริสกัดฟันแน่น เธอรวบรวมพลังแห่งสุริยันและจันทราทั้งหมดที่มีในตัว สร้างคลื่นพลังงานขนาดใหญ่พัดพาเถาวัลย์มรณะกระเด็นไปไกล เธอรู้สึกถึงความเจ็บปวดที่แล่นแปลบไปทั่วทั้งร่าง แต่เธอก็ไม่ยอมแพ้
เมื่อเถาวัลย์มรณะถูกขับไล่ออกไป ประตูหินออบซิเดียนก็เปิดออกช้าๆ เสียงดังครืนครางดังก้องไปทั่วทั้งช่องเขา
เบื้องหลังประตูหินออบซิเดียน คือทางเดินที่มืดมิดและยาวไกล สองข้างทางเต็มไปด้วยรูปปั้นของสัตว์ประหลาดที่น่ากลัว และมีกระแสพลังงานมืดมิดแผ่ซ่านออกมาจากข้างใน
“เราต้องเข้าไปข้างใน” มาสเตอร์เอลโดรันกล่าว “แต่จงระวังตัวให้ดี ที่นี่เต็มไปด้วยกับดักและสมุนของมาลากอร์”
พวกเขาเดินเข้าไปในทางเดินที่มืดมิดอย่างระมัดระวัง เอลาริสใช้พลังแห่งสุริยันและจันทราสร้างแสงสว่างนำทาง แสงนั้นส่องให้เห็นทางเดินที่คดเคี้ยวและสลับซับซ้อน
ทันใดนั้น เสียงดังครืนครางก็ดังขึ้นจากด้านบน รูปปั้นสัตว์ประหลาดที่อยู่สองข้างทางเริ่มมีชีวิต พวกมันกระโดดลงมาจากแท่นของพวกมัน และพุ่งเข้าใส่พวกเขาอย่างบ้าคลั่ง
“ชาโดว์การ์เดี้ยน!” ลูเซียสคำราม เขาพุ่งเข้าสกัดพวกมันอย่างกล้าหาญ ฟาดฟันดาบใส่ร่างของชาโดว์การ์เดี้ยนอย่างไม่ลดละ
เฟย์ริสยิงลูกศรเวทมนตร์ใส่จุดอ่อนของพวกมันอย่างแม่นยำ มาสเตอร์เอลโดรันร่ายเวทมนตร์ป้องกัน และโจมตีด้วยเวทมนตร์แห่งแสงสว่าง
เอลาริสร่ายเวทมนตร์ เธอสร้างคลื่นพลังงานแห่งสุริยันจันทรา พัดพาชาโดว์การ์เดี้ยนกระเด็นไปไกล และในขณะเดียวกัน เธอก็ใช้พลังแห่งจันทรา สร้างกำแพงพลังงานสีม่วงน้ำเงินขึ้นมา เพื่อป้องกันการโจมตีจากพวกมัน
การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือด พวกเขาต้องเผชิญหน้ากับชาโดว์การ์เดี้ยนจำนวนมาก และกับดักเวทมนตร์ที่ปรากฏขึ้นมาอย่างไม่คาดคิด
เอลาริสรู้สึกถึงความเหนื่อยล้าที่เริ่มก่อตัวขึ้นในร่างกาย แต่เธอก็ไม่ยอมแพ้ เธอรู้ดีว่าเธอจะต้องแข็งแกร่งกว่านี้ เพื่อที่จะไปให้ถึงวิหารแห่งสุริยันจันทรา และเอาคทากลับคืนมา
“เราต้องไปให้ถึงใจกลางวิหาร!” มาสเตอร์เอลโดรันตะโกน “ที่นั่นคือที่เดียวที่จะปลอดภัยจากพลังมืดมิดของมาลากอร์!”
เอลาริสพยักหน้า เธอรู้ดีว่าพวกเขาไม่มีเวลาที่จะมาเสียเวลาอยู่ที่นี่ เธอรวบรวมพลังทั้งหมดที่มี สร้างคลื่นพลังงานขนาดใหญ่พัดพาวชาโดว์การ์เดี้ยนทั้งหมดกระเด็นไปไกล และใช้โอกาสนั้นนำพาสหายของเธอวิ่งลึกเข้าไปในวิหาร
สุริยคราสแห่งจันทร์คู่ใกล้เข้ามาทุกขณะ และการต่อสู้ครั้งสุดท้ายกำลังจะเริ่มต้นขึ้น พวกเขาจะต้องเผชิญหน้ากับมาลากอร์ และจะต้องหยุดยั้งแผนการชั่วร้ายของมันให้ได้
ประตูหินออบซิเดียนได้เปิดออกแล้ว และพวกเขาก็ได้ก้าวเข้าสู่ใจกลางของอาณาจักรแห่งความมืดมิด บัดนี้ไม่มีทางถอยกลับแล้ว มีแต่ต้องเดินหน้าต่อไป เพื่อความอยู่รอดของโลกทั้งใบ

คทาสุริยัน
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก