ตอนที่ 202 — ปฏิญญาแห่งผู้พิทักษ์

สุริยคราสแห่งจันทร์คู่กำลังคืบคลานเข้ามาอย่างรวดเร็ว ท้องฟ้าเริ่มมืดมิดลงแม้ในยามกลางวัน แสงอาทิตย์ที่เคยเจิดจ้าถูกบดบังด้วยเงาของดวงจันทร์ทั้งสองดวงที่โคจรมาบรรจบกัน แสงสลัวสีม่วงอมดำปกคลุมทั่วทุกอาณาจักร สร้างความหวาดกลัวและสิ้นหวังให้กับผู้คน

ภายในวิหารแห่งแสง เอลาริสและสหายกำลังเตรียมพร้อมสำหรับศึกสุดท้าย แท่นบูชาขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่กลางวิหารเปล่งแสงสว่างอย่างแผ่วเบา อักขระโบราณบนแท่นบูชาเรืองแสงขึ้นทีละตัว ‌ราวกับกำลังรอคอยการปลุกให้ตื่นขึ้น

เอลาริสยืนอยู่หน้าแท่นบูชา คทาสุริยันจันทราในมือของเธอส่องประกายเจิดจ้า พลังแห่งสุริยันและจันทราหลอมรวมกันอยู่ในคทาอย่างสมบูรณ์ เธอรู้สึกได้ถึงจิตวิญญาณของควีนเอลารีนที่ไหลเวียนอยู่ในคทา คอยนำทางและปกป้องเธอ

“เจ้าพร้อมแล้วหรือ เอลาริส” คาเอเลนถาม เสียงของเขาเต็มไปด้วยความกังวลและความหวัง

เอลาริสพยักหน้า ​ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและเด็ดเดี่ยว “ฉันพร้อมแล้วค่ะ”

โรริกและลีร่ายืนอยู่ข้างกายเอลาริส ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความกล้าหาญและความตั้งใจ พวกเขารู้ว่าการต่อสู้ครั้งนี้จะเป็นการต่อสู้ที่รุนแรงที่สุดในชีวิตของพวกเขา

ทันใดนั้น เสียงคำรามอันน่าสะพรึงกลัวก็ดังก้องไปทั่วทั้งวิหาร ผนังวิหารสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ราวกับว่าโลกกำลังจะถล่มลงมา แสงสีดำทะมึนเริ่มเล็ดลอดเข้ามาในวิหารจากทุกทิศทุกทาง

“มันมาแล้ว!” ‍ลีร่าอุทาน

มาลากอร์ปรากฏตัวขึ้นกลางวิหาร ร่างของมันมืดมิดและน่าสะพรึงกลัวกว่าที่เคยเป็นมา ดวงตาของมันเปล่งประกายสีแดงก่ำราวกับถ่านไฟ พร้อมที่จะเผาผลาญทุกสิ่งให้มอดไหม้

“เจ้าคิดว่าจะหยุดข้าได้งั้นรึ เจ้าหญิงน้อย” มาลากอร์กล่าวด้วยเสียงที่ดังก้องไปทั่วทั้งวิหาร “พลังของเจ้ายังอ่อนแอเกินไปที่จะต่อกรกับข้าในยามสุริยคราสแห่งจันทร์คู่!”

เอลาริสไม่ตอบ เธอชี้คทาสุริยันจันทราไปที่มาลากอร์ ‌แสงสีทองและสีเงินพุ่งออกจากคทาเข้าสู่แท่นบูชาทันทีที่เธอเข้าใกล้ แท่นบูชาเปล่งแสงสว่างจ้ายิ่งขึ้น อักขระโบราณบนแท่นบูชาเรืองแสงขึ้นพร้อมกัน เกิดเป็นวงกลมเวทมนตร์ขนาดใหญ่ที่โอบล้อมมาลากอร์ไว้

มาลากอร์หัวเราะเยาะเย้ย “เจ้าคิดจะผนึกข้าด้วยเวทมนตร์อันอ่อนแอเช่นนี้งั้นรึ!” มันปลดปล่อยพลังแห่งความมืดมิดออกมาอย่างมหาศาล พลังนั้นปะทะเข้ากับวงกลมเวทมนตร์อย่างจัง เกิดเสียงปะทะที่รุนแรงจนวิหารสั่นสะเทือน ‍วงกลมเวทมนตร์เริ่มแตกร้าว

“ไม่!” คาเอเลนอุทาน สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตกใจ “พลังของมันแข็งแกร่งเกินไป!”

เอลาริสรู้ว่าเธอจะต้องทำอะไรบางอย่าง เธอหลับตาลง รวบรวมพลังเวททั้งหมดที่ไหลเวียนอยู่ในกาย คทาสุริยันจันทราในมือของเธอเปล่งประกายเจิดจ้ายิ่งกว่าเดิม แสงสีทองและสีเงินพวยพุ่งออกมาจากคทาเข้าสู่แท่นบูชาอย่างต่อเนื่อง ​เพื่อเสริมพลังให้กับวงกลมเวทมนตร์

“สุริยันจันทราเอย จงมอบพลังให้แก่ข้า!” เอลาริสเปล่งเสียงก้อง พลังเวทพุ่งออกจากคทาเข้าสู่ร่างกายของเธอ เธอรู้สึกถึงพลังของควีนเอลารีนที่ไหลเวียนอยู่ในกายเธอ เธอสัมผัสได้ถึงความมุ่งมั่นและเด็ดเดี่ยวของบรรพบุรุษของเธอ

เอลาริสเปิดดวงตาขึ้น ดวงตาของเธอเปล่งประกายด้วยพลังอำนาจแห่งสุริยันจันทรา เธอก้าวเท้าเข้าไปในวงกลมเวทมนตร์ ​โอบอุ้มมาลากอร์ไว้ด้วยพลังของเธอ

“เจ้าคิดจะทำอะไร!” มาลากอร์คำรามด้วยความตกใจ “เจ้าคิดจะสละชีวิตเพื่อผนึกข้าหรือ! มันไม่มีประโยชน์หรอก เจ้าหญิงน้อย! ข้าจะทำลายเจ้าให้สิ้นซาก!”

เอลาริสไม่ตอบ เธอวางคทาสุริยันจันทราลงบนแท่นบูชา คทาเปล่งแสงสว่างจ้ายิ่งขึ้น ​และแสงนั้นเข้าห่อหุ้มเอลาริสไว้ ร่างกายของเธอเปล่งประกายเจิดจ้า ราวกับเธอได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของแสงนั้น

“คาเอเลน! ลีร่า! โรริก!” เอลาริสเปล่งเสียงก้อง “จงร่ายเวทมนตร์ผนึกพร้อมกับฉัน!”

สหายทั้งสามไม่รอช้า พวกเขาร่ายเวทมนตร์ผนึกพร้อมกัน แสงสว่างจากเวทมนตร์ของพวกเขารวมตัวกันเป็นลำแสงขนาดใหญ่ พุ่งเข้าสู่แท่นบูชา และเสริมพลังให้กับวงกลมเวทมนตร์

วงกลมเวทมนตร์ที่เคยแตกร้าว บัดนี้กลับแข็งแกร่งขึ้นอีกครั้ง แสงสว่างจากวงกลมเวทมนตร์บีบอัดมาลากอร์ไว้แน่น ราชาปีศาจส่งเสียงคำรามด้วยความเจ็บปวด มันพยายามที่จะดิ้นรนให้หลุดพ้นจากพันธนาการ ทว่าพลังของสุริยันจันทราและเวทมนตร์ของสหายกลับแข็งแกร่งเกินกว่าที่มันจะต้านทานได้

“ไม่! ข้าไม่ยอมแพ้! ข้าจะไม่ยอมให้พวกเจ้าผนึกข้าได้!” มาลากอร์คำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวและสิ้นหวัง มันปลดปล่อยพลังแห่งความมืดมิดออกมาอย่างสุดกำลัง พลังนั้นพุ่งเข้าใส่เอลาริสอย่างไม่ลดละ

เอลาริสยืนหยัดอย่างมั่นคง ร่างกายของเธอเปล่งประกายแสงสว่างจ้า แสงนั้นปะทะกับพลังแห่งความมืดมิดของมาลากอร์ เกิดการต่อสู้กันระหว่างแสงสว่างและความมืดมิด

“สุริยันจันทราเอย จงผนึกราชาปีศาจ!” เอลาริสเปล่งเสียงก้อง พลังเวททั้งหมดในกายของเธอพุ่งออกจากร่างเข้าสู่คทาสุริยันจันทรา คทาเปล่งแสงสว่างจ้ายิ่งกว่าที่เคยเป็นมา และแสงนั้นพุ่งเข้าสู่มาลากอร์อย่างรวดเร็ว

แสงสว่างจากคทาสุริยันจันทราเข้าห่อหุ้มมาลากอร์ไว้ ร่างของมาลากอร์เริ่มโปร่งแสงขึ้นเรื่อยๆ แสงสีแดงก่ำจากดวงตาของมันค่อยๆ ดับวูบลง ก่อนที่มันจะถูกแสงสว่างจากคทากลืนกินหายไปจนหมดสิ้น เหลือไว้เพียงความเงียบสงบที่กลับคืนมาสู่วิหารอีกครั้ง

สุริยคราสแห่งจันทร์คู่เริ่มจางหายไป แสงอาทิตย์เริ่มส่องสว่างเข้ามาในวิหารอีกครั้ง แสงสว่างนั้นสาดส่องลงมาที่เอลาริส ร่างของเธอเปล่งประกายเจิดจ้า ราวกับว่าเธอได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของแสงนั้น

คาเอเลน โรริก และลีร่า เดินเข้ามาหาเอลาริสด้วยสีหน้าโล่งใจและชื่นชม พวกเขารับรู้ได้ถึงชัยชนะที่ยิ่งใหญ่ที่เธอเพิ่งได้รับ

“เจ้าทำสำเร็จแล้ว เอลาริส” คาเอเลนกล่าวด้วยรอยยิ้ม “เจ้าได้ผนึกมาลากอร์อย่างสมบูรณ์แล้ว”

เอลาริสยิ้ม เธอรู้สึกถึงความเหนื่อยล้าที่กัดกินร่างกาย แต่จิตใจของเธอเต็มเปี่ยมไปด้วยความสุขและความสงบ เธอรู้ว่าเธอได้ทำตามพันธสัญญาแห่งผู้พิทักษ์แล้ว เธอได้ปกป้องโลกจากความมืดมิดของมาลากอร์

“แล้วควีนเอลารีนล่ะคะ” เอลาริสถาม “เธอจะกลับมาไหม”

คาเอเลนส่ายหน้าอย่างช้าๆ “จิตวิญญาณของควีนเอลารีนได้หลอมรวมเข้ากับคทาสุริยันจันทราอย่างสมบูรณ์แล้ว เอลาริส เธอจะอยู่เคียงข้างเจ้าเสมอ คอยนำทางและปกป้องเจ้า”

เอลาริสมองไปที่คทาสุริยันจันทราในมือของเธอ คทาเปล่งแสงสว่างอย่างแผ่วเบา ราวกับว่ามันกำลังส่งสัญญาณบางอย่างถึงเธอ เธอรู้สึกถึงความรักและความผูกพันที่ควีนเอลารีนมีให้เธอ เธอรู้ว่าเธอไม่ได้อยู่คนเดียว เธอมีบรรพบุรุษของเธอคอยนำทางอยู่เสมอ

“ภารกิจของเราสำเร็จแล้ว” โรริกกล่าว “โลกจะกลับมาสงบสุขอีกครั้ง”

ลีร่ายิ้มให้กับเอลาริส “เจ้าคือวีรสตรี เอลาริส เจ้าคือความหวังของโลกใบนี้”

เอลาริสพยักหน้า เธอรู้สึกถึงความรับผิดชอบอันยิ่งใหญ่ที่เธอต้องแบกรับไว้ เธอรู้ว่าเธอจะต้องปกครองอาณาจักรแห่งราชวงศ์โบราณ และปกป้องโลกใบนี้จากภัยคุกคามในอนาคต

พวกเขาเดินออกจากวิหารแห่งแสง สู่แสงสว่างของโลกภายนอก ท้องฟ้ากลับมาสดใสอีกครั้ง แสงอาทิตย์ส่องแสงเจิดจ้า ต้นไม้กลับมาเขียวขจี ผู้คนกลับมาใช้ชีวิตอย่างมีความสุข เวทมนตร์เริ่มกลับคืนสู่โลกอีกครั้ง

เอลาริสมองไปที่ทิวทัศน์เบื้องหน้า เธอรู้ว่านี่คือจุดเริ่มต้นของบทบาทใหม่ของเธอ บทบาทของราชินีผู้ปกครองอาณาจักรแห่งราชวงศ์โบราณ และผู้พิทักษ์โลกใบนี้ เธอจะใช้พลังของสุริยันจันทราเพื่อนำทางผู้คนไปสู่ยุคแห่งความรุ่งเรือง และปกป้องโลกจากภัยคุกคามทุกรูปแบบ