ตอนที่ 297 — ปริศนาแห่งเงามืด

พลังงานจากผลึกสีดำที่อยู่ใจกลางภูเขาไฟแห่งความมืดมิดถาโถมเข้าใส่เอลาริสอย่างรุนแรง มันเป็นพลังที่เก่าแก่กว่ามาลากอร์ เป็นความมืดมิดที่ดำมิดสนิทและไร้ซึ่งแสงสว่างใดๆ พลังนั้นพยายามจะกลืนกินจิตใจของเธอ ทำให้เธอรู้สึกเจ็บปวดราวกับถูกฉีกกระชาก

"เอลาริส! อดทนไว้!" เฟรย่าตะโกน พลางร่ายคาถาป้องกันเข้าใส่เอลาริส ‌แต่พลังของเฟรย่ากลับถูกความมืดมิดนั้นกลืนหายไปอย่างรวดเร็ว

เครอสตันและลิริอัสพยายามเข้าช่วย แต่ก็ถูกพลังงานมืดมิดผลักกระเด็นออกไป พวกเขารู้สึกได้ถึงความหวาดกลัวที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน ความมืดมิดนี้แตกต่างจากมาลากอร์อย่างสิ้นเชิง

เอลาริสกำคทาสุริยันจันทราแน่น เธอใช้พลังทั้งหมดในตัวเธอเพื่อต่อต้านความมืดมิดนั้น แสงสีทองและสีเงินจากคทาปะทะกับพลังงานสีดำอย่างรุนแรง ก่อให้เกิดประกายแสงวูบวาบไปทั่วถ้ำ

เสียงกระซิบจากผลึกสีดำยังคงดังก้องอยู่ในจิตใจของเอลาริส "เจ้าไม่มีทางเอาชนะข้าได้หรอก ​ราชินีแห่งสุริยันจันทรา! ข้าคือความมืดมิดที่แท้จริง ข้าคือจุดเริ่มต้นและจุดจบของทุกสิ่งทุกอย่าง! มาลากอร์เป็นเพียงแค่หุ่นเชิดของข้าเท่านั้น!"

คำพูดนั้นทำให้เอลาริสตกใจ มาลากอร์เป็นเพียงแค่หุ่นเชิดงั้นหรือ? นั่นหมายความว่ายังมีบางสิ่งบางอย่างที่ยิ่งใหญ่กว่าและชั่วร้ายกว่ามาลากอร์ซ่อนเร้นอยู่เบื้องหลังทั้งหมดนี้

"เจ้าคือใคร?" เอลาริสถาม เสียงของเธอก้องกังวานด้วยความเจ็บปวด

"ข้าคือ...เงามืดที่ไร้ชื่อ" ‍เสียงนั้นตอบ "ข้าคือพลังที่อยู่เบื้องหลังทุกสิ่งทุกอย่าง ข้าคือผู้ที่สร้างมาลากอร์ขึ้นมาเพื่อทำลายโลกใบนี้ และข้าจะทำลายเจ้าให้สิ้นซาก!"

เงามืดที่ไร้ชื่อ! เอลาริสรู้สึกถึงความหวาดกลัวที่ถาโถมเข้ามา เธอมองไปยังผลึกสีดำ ผลึกนั้นกำลังส่องแสงสีดำมืดมิดออกมาอย่างไม่หยุดยั้ง ราวกับว่ามันคือหัวใจของความมืดมิดทั้งหมด

เธอรู้ว่าเธอต้องทำอะไร ‌เธอรวบรวมพลังเวททั้งหมดในตัวเธอ คทาสุริยันจันทราในมือของเธอส่องแสงสว่างจ้ายิ่งกว่าเดิม แสงสีทองและสีเงินพุ่งออกมาจากคทา ผสมผสานกับแสงสีรุ้งจากหัวใจแห่งพิภพ ก่อเกิดเป็นแสงที่เจิดจ้ายิ่งกว่าแสงใดๆ ในโลก

"ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าทำลายโลกใบนี้!" เอลาริสประกาศกร้าว "ข้าจะปกป้องทุกสิ่งที่ข้ารักด้วยพลังแห่งสุริยันจันทรา!"

เอลาริสพุ่งเข้าใส่ผลึกสีดำ ‍แสงสีทองและสีเงินจากคทาสุริยันจันทราปะทะกับพลังงานสีดำมืดมิดอย่างรุนแรง เกิดการปะทะกันของพลังงานมหาศาลที่สั่นสะเทือนไปทั่วถ้ำ

"พลังแห่งสุริยันจันทรา! จงทำลายล้างความมืดมิด!" เอลาริสร่ายคาถา

ลำแสงที่พุ่งออกมาจากคทาปะทะเข้ากับผลึกสีดำอย่างจัง ผลึกสีดำสั่นสะเท้านอย่างรุนแรง แสงสีดำที่เปล่งออกมาจากมันเริ่มจางหายไป เสียงกระซิบของเงามืดที่ไร้ชื่อเริ่มแผ่วลง

แต่เงามืดที่ไร้ชื่อก็ไม่ได้ยอมแพ้ มันปล่อยพลังงานสีดำออกมาจากผลึกสีดำอย่างไม่หยุดยั้ง ​พลังงานนั้นพุ่งเข้าใส่เอลาริส พยายามที่จะกลืนกินเธอทั้งหมด

เอลาริสรู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรง เธอรู้ว่าเธอต้องใช้พลังทั้งหมดในตัวเธอ เธอหลับตาลง เธอคิดถึงผู้คนที่เธอรัก คิดถึงโลกใบนี้ที่เธอต้องการจะปกป้อง เธอคิดถึงสหายที่ยืนเคียงข้างเธอ

เธอเปิดตาขึ้น ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและพลัง ​คทาสุริยันจันทราในมือของเธอส่องแสงสว่างจ้ายิ่งกว่าเดิม เธอรวบรวมพลังเวททั้งหมดในตัวเธอ ปล่อยให้มันไหลผ่านคทาสุริยันจันทรา แสงสีทองและสีเงินพุ่งออกมาจากคทาอย่างไม่หยุดยั้ง เข้าปะทะกับผลึกสีดำอย่างรุนแรง

ผลึกสีดำเริ่มแตกร้าว แสงสีดำที่เปล่งออกมาจากมันเริ่มจางหายไป เสียงกระซิบของเงามืดที่ไร้ชื่อเริ่มแผ่วลงและหายไปในที่สุด

ผลึกสีดำระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ พร้อมกับเสียงดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ ​พลังงานสีดำมืดมิดที่แผ่ออกมาจากมันก็สลายหายไปในอากาศ เหลือทิ้งไว้เพียงความเงียบงัน

เอลาริสทรุดตัวลงอีกครั้ง ความเหนื่อยล้าเข้าครอบงำ คทาสุริยันจันทราในมือของเธอเปล่งแสงสว่างจ้า แสงนั้นสว่างไสวยิ่งกว่าดวงอาทิตย์และดวงจันทร์รวมกัน แสงนั้นเป็นสัญลักษณ์ของความหวัง สัญลักษณ์ของชัยชนะของแสงสว่างเหนือความมืดมิด

ภูเขาไฟที่เคยคุกรุ่นก็เริ่มสงบลง ควันสีดำที่พวยพุ่งออกมาจากปากปล่องภูเขาไฟเริ่มจางหายไป อากาศที่ร้อนระอุเริ่มเย็นลง

"เธอทำได้แล้วเอลาริส!" เฟรย่าอุทานด้วยความยินดี เธอวิ่งเข้ามากอดเอลาริสด้วยความดีใจ

เครอสตันและลิริอัสก็เดินเข้ามาหาเอลาริสด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความโล่งใจและภาคภูมิใจ

"เธอช่วยโลกใบนี้ไว้ได้แล้วเอลาริส" เครอสตันกล่าว

เอลาริสมองไปที่คทาสุริยันจันทราในมือของเธอ เธอรู้สึกถึงความสงบสุขที่เปี่ยมล้นในจิตใจ เธอรู้ว่าเธอได้ทำตามชะตากรรมของเธอแล้ว เธอได้ปกป้องโลกใบนี้จากภัยคุกคามของเงามืดที่ไร้ชื่อ

แต่เธอก็รู้ว่าหน้าที่ของเธอยังไม่จบสิ้น ความชั่วร้ายอาจจะถูกขับไล่ออกไปได้ชั่วคราว แต่ความมืดมิดก็ยังคงมีอยู่บนโลกใบนี้ และเธอในฐานะราชินีแห่งสุริยันจันทรา ผู้ถือครองคทาสุริยันจันทรา ก็จะต้องเป็นผู้พิทักษ์แห่งแสงสว่างตลอดไป

เธอเงยหน้ามองท้องฟ้า แสงสว่างจากดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ส่องสว่างลงมาอย่างอบอุ่น ราวกับกำลังอวยพรให้ราชินีผู้กล้าหาญ