ตอนที่ 174 — รอยจารึกแห่งสายเลือด

รุ่งอรุณมาเยือนพร้อมกับแสงสีทองอ่อนๆ ที่สาดส่องเข้ามาในหอคอยแห่งปัญญา เอลาริสตื่นขึ้นด้วยความกระตือรือร้นและตื่นเต้น วันนี้คือวันที่เธอจะได้เรียนรู้เกี่ยวกับพลังที่แท้จริงของเธอ และเชื่อมโยงกับบรรพบุรุษผู้ยิ่งใหญ่

เอลเดรินรอคอยอยู่ที่โถงกลางของหอคอย เขานำทางเอลาริสและเพื่อนร่วมทางขึ้นบันไดวนที่ทอดยาวขึ้นไปสู่ชั้นบนสุดของหอคอย บันไดนั้นทำจากหินอ่อนสีขาวบริสุทธิ์ มีลวดลายแกะสลักรูปดวงดาวและกลุ่มกาแล็กซีที่สวยงามน่าทึ่ง

เมื่อมาถึงชั้นบนสุด ‌พวกเธอก็พบกับห้องโถงขนาดใหญ่ที่ไร้ซึ่งผนัง มีเพียงเสาหินขนาดมหึมาค้ำยันเพดานไว้ เบื้องบนคือท้องฟ้าที่เปิดกว้าง เผยให้เห็นหมู่ดาวที่ส่องประกายระยิบระยับ แม้จะเป็นช่วงกลางวันก็ตาม ทันใดนั้น แสงดาวเหล่านั้นก็เริ่มสาดส่องลงมารวมกันที่กึ่งกลางห้องโถง ก่อตัวเป็นแท่นหินกลมขนาดใหญ่ ​ที่มีอักษรโบราณสลักอยู่รอบๆ

"นี่คือห้องแห่งการเชื่อมโยง" เอลเดรินกล่าว "สถานที่ที่จิตวิญญาณของบรรพบุรุษของเจ้ายังคงหลับใหลอยู่"

"เจ้าต้องวางแกนกลางคทาลงบนแท่นหินนั้น และนั่งลงตรงกลาง" เอลเดรินแนะนำ "จิตวิญญาณของเจ้าจะถูกนำพากลับไปในอดีต เพื่อสัมผัสกับความทรงจำและพลังของราชวงศ์แห่งสุริยันจันทรา"

เอลาริสพยักหน้า เธอเดินเข้าไปใกล้แท่นหิน ‍วางแกนกลางคทาลงบนร่องที่ถูกออกแบบมาพอดี ทันใดนั้น แกนกลางคทาก็เปล่งแสงสีทองและสีเงินเจิดจ้า และแสงจากดวงดาวก็พุ่งลงมารวมกันที่คทา ทำให้มันส่องประกายระยิบระยับยิ่งขึ้น

เอลาริสทรุดตัวลงนั่งตรงกลางแท่นหิน หลับตาลงอย่างสงบ เธอรู้สึกถึงพลังงานมหาศาลที่ไหลผ่านเข้ามาในร่างของเธอ มันไม่ใช่พลังที่รุนแรง ‌หากแต่เป็นพลังที่อบอุ่นและอ่อนโยน ราวกับอ้อมกอดของมารดา

ทันใดนั้น ภาพตรงหน้าของเธอก็เปลี่ยนไป เธอพบว่าตัวเองกำลังยืนอยู่ในสวนแห่งหนึ่งที่งดงามราวกับความฝัน ต้นไม้และดอกไม้นานาพันธุ์เบ่งบานสะพรั่ง แสงแดดอบอุ่นสาดส่องลงมา และมีเสียงเพลงอันไพเราะแว่วมาตามสายลม

เบื้องหน้าของเธอคือสตรีผู้หนึ่ง สวมอาภรณ์สีขาวบริสุทธิ์ ‍ใบหน้าของเธอคล้ายกับเอลาริสอย่างน่าประหลาด เธอคือราชินีเอไลซา บรรพบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ของเธอ

"ในที่สุดเจ้าก็มาถึง...ลูกหลานของข้า" ราชินีเอไลซาเอ่ยขึ้น เสียงของเธอนุ่มนวลและอ่อนโยน "ข้ารอคอยเจ้ามานานแสนนาน"

"ท่านแม่...ราชินีเอไลซา?" เอลาริสพึมพำด้วยความตกตะลึง

"ใช่...ข้าคือผู้ที่มอบพลังแห่งสุริยันจันทราให้แก่เจ้า" ราชินีเอไลซากล่าว ​"เจ้าคือความหวังสุดท้ายของราชวงศ์ของเรา"

ราชินีเอไลซาเดินเข้ามาใกล้เธอ วางมือลงบนไหล่ของเอลาริส "เจ้าต้องไม่กลัวพลังที่เจ้ามี ลูกเอ๋ย" เธอกล่าว "พลังแห่งสุริยันจันทรามิใช่เพียงดาบ แต่เป็นโล่ เป็นแสงสว่างที่นำทาง ​และเป็นหัวใจที่แข็งแกร่ง"

ภาพรอบตัวของเอลาริสเริ่มเปลี่ยนไป เธอเห็นภาพของราชินีเอไลซาฝึกฝนเวทมนตร์ เธอเห็นภาพการสร้างคทาสุริยันจันทรา เธอเห็นภาพการต่อสู้ครั้งยิ่งใหญ่กับมาลากอร์ และการผนึกมาลากอร์ไว้ในมิติแห่งความมืด

เอลาริสรู้สึกราวกับได้ย้อนเวลากลับไปอยู่ในเหตุการณ์เหล่านั้น เธอรู้สึกถึงความเจ็บปวด ความกลัว และความมุ่งมั่นของราชินีเอไลซา ​เธอเห็นว่าแม้ราชินีเอไลซาจะต้องเผชิญหน้ากับความมืดมิดที่ยิ่งใหญ่เพียงใด เธอก็ไม่เคยยอมแพ้ และไม่เคยปล่อยให้ความมืดมิดเข้าครอบงำจิตใจของเธอ

"คำสาปแห่งความมืดมิได้อยู่ที่คทา...หากแต่อยู่ในจิตใจของผู้ใช้" ราชินีเอไลซากล่าว "หากเจ้ามีจิตใจที่บริสุทธิ์ มีความมุ่งมั่นที่จะปกป้องผู้อื่น และไม่ยอมให้ความสิ้นหวังเข้าครอบงำ พลังแห่งความมืดก็จะไม่มีทางกล้ำกรายเจ้าได้"

"พลังที่แท้จริงของคทาคือความสมดุล" ราชินีเอไลซาอธิบาย "สุริยันคือความร้อนแรง ความแข็งแกร่ง และการทำลายล้าง จันทราคือความเยือกเย็น ความสงบ และการสร้างสรรค์ เจ้าต้องเรียนรู้ที่จะใช้พลังทั้งสองอย่างสมดุลกัน เพื่อสร้างสรรค์และปกป้อง ไม่ใช่เพื่อทำลายล้าง"

ทันใดนั้น ราชินีเอไลซาก็ยื่นมือออกมา แตะลงบนหน้าผากของเอลาริส แสงสีทองและสีเงินพุ่งออกมาจากมือของเธอ และไหลเข้าสู่ร่างของเอลาริสอย่างรวดเร็ว เอลาริสรู้สึกถึงพลังงานมหาศาลที่ไหลเวียนอยู่ในกายของเธอ มันเป็นพลังที่บริสุทธิ์และทรงพลังยิ่งกว่าที่เธอเคยสัมผัส

"จงจดจำไว้...ลูกหลานของข้า" ราชินีเอไลซากล่าว "เลือดของเจ้าคือรอยจารึกแห่งสายเลือด ที่เชื่อมโยงเจ้าเข้ากับพลังแห่งสุริยันจันทรา เจ้าคือผู้ถูกเลือก ผู้ที่ต้องนำแสงสว่างกลับคืนสู่โลก"

เมื่อแสงสว่างจางหายไป ราชินีเอไลซาก็เริ่มเลือนหายไปเช่นกัน แต่ก่อนที่เธอจะหายไป เธอก็ยิ้มให้กับเอลาริสอย่างอบอุ่น ราวกับจะส่งกำลังใจให้เธอ

เอลาริสลืมตาขึ้น เธอพบว่าตัวเองยังคงนั่งอยู่บนแท่นหินในห้องแห่งการเชื่อมโยง แต่ความรู้สึกภายในของเธอนั้นแตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง เธอรู้สึกถึงพลังงานมหาศาลที่ไหลเวียนอยู่ในทุกอณูของร่างกาย มันไม่ใช่พลังที่เธอต้องพยายามดึงออกมา หากแต่เป็นพลังที่เป็นส่วนหนึ่งของเธออยู่แล้ว

ที่หน้าผากของเธอ ปรากฏรอยจารึกเล็กๆ คล้ายสัญลักษณ์ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ที่เกี่ยวพันกัน มันคือ 'รอยจารึกแห่งสายเลือด' สัญลักษณ์ของทายาทราชวงศ์แห่งสุริยันจันทรา

ซีรัส ไอรินา และลีโอ มองมาที่เอลาริสด้วยความทึ่ง พวกเขาสัมผัสได้ถึงออร่าพลังงานที่แผ่ออกมาจากร่างของเธอ มันแข็งแกร่งและบริสุทธิ์ยิ่งกว่าที่เคย

"เจ้า...เจ้าทำได้แล้วเอลาริส!" ไอรินาอุทานด้วยความดีใจ

เอลาริสลุกขึ้นยืน เธอรู้สึกถึงความมั่นใจที่ไม่เคยมีมาก่อน เธอหยิบแกนกลางคทาขึ้นมา มันเรืองแสงเจิดจ้ากว่าเดิมราวกับตอบรับการตื่นขึ้นของพลังที่แท้จริงในตัวเธอ

"ข้ารู้สึกได้..." เอลาริสกล่าว "ข้ารู้สึกถึงพลังที่แท้จริงของข้า และข้ารู้ว่าข้าจะต้องทำอะไร"

เอลเดรินมองมาที่เอลาริสด้วยรอยยิ้ม "เจ้าได้เรียนรู้บทเรียนที่สำคัญแล้วเอลาริส" เขากล่าว "บัดนี้เจ้าพร้อมแล้วที่จะออกเดินทางตามหาส่วนที่เหลือของคทาสุริยันจันทรา"

"สุริยคราสแห่งจันทร์คู่กำลังจะมาถึงในอีกไม่นานนัก" เอลเดรินกล่าวเตือน "เจ้าต้องรีบเร่ง แต่จงระมัดระวังให้มาก มาลากอร์จะส่งสมุนของมันมาขัดขวางเจ้าอย่างแน่นอน"

เอลาริสพยักหน้า เธอรู้ดีว่าภารกิจของเธอยังอีกยาวไกลและเต็มไปด้วยอันตราย แต่ตอนนี้เธอไม่ได้รู้สึกกลัวอีกต่อไปแล้ว เธอมีความมุ่งมั่นและพลังที่พร้อมจะเผชิญหน้ากับทุกสิ่ง

"ข้าจะไปที่ทะเลทรายเรืองรอง เพื่อตามหาศิลาจันทรา" เอลาริสประกาศเสียงหนักแน่น "และข้าจะนำแสงสว่างกลับคืนสู่โลกใบนี้ให้ได้"

เธอเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว รอยจารึกแห่งสายเลือดบนหน้าผากของเธอเปล่งประกายระยิบระยับ ราวกับจะประกาศถึงการตื่นขึ้นของทายาทผู้ยิ่งใหญ่ และการเริ่มต้นของบทบาทแห่งผู้พิทักษ์ที่แท้จริง การผจญภัยครั้งใหม่กำลังรอคอยอยู่เบื้องหน้า และเอลาริสก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมันด้วยหัวใจที่เข้มแข็งและพลังที่เพิ่งค้นพบ