ตอนที่ 270 — บทเพลงแห่งศิลาจันทรา

วิญญาณผู้พิทักษ์แห่งแสงจันทร์หลายสิบตนยืนรายล้อมเอลาริสและเพื่อนร่วมทาง แสงสีเงินอ่อนๆ จากร่างของพวกมันทำให้บรรยากาศภายในวิหารแห่งแสงจันทร์ดูศักดิ์สิทธิ์และน่าเกรงขามยิ่งขึ้น

"บททดสอบแรก: ความบริสุทธิ์แห่งจิตใจ" วิญญาณผู้พิทักษ์ตนหนึ่งกล่าว เสียงของมันก้องกังวานไปทั่ววิหาร "จงเปิดเผยจิตใจที่แท้จริงของเจ้า เพื่อพิสูจน์ว่าเจ้าปราศจากความมืดมิด"

ทันใดนั้นเอง ‌แสงสีเงินเข้มก็พุ่งออกมาจากศิลาจันทรา และพุ่งตรงเข้าสู่ร่างของเอลาริส เอลาริสรู้สึกราวกับจิตวิญญาณของเธอถูกดึงออกไป เธอพบว่าตัวเองกำลังลอยอยู่ในห้วงอวกาศที่เต็มไปด้วยดวงดาว และภาพต่างๆ ก็เริ่มปรากฏขึ้นรอบตัวเธอ

ภาพเหล่านั้นคือความทรงจำในอดีตของเอลาริส ตั้งแต่ช่วงเวลาที่เธอเป็นเด็กกำพร้า ความเจ็บปวดจากการถูกทอดทิ้ง ​ความโดดเดี่ยวที่เธอต้องเผชิญ ภาพของความหวาดกลัว ความโกรธ และความสิ้นหวังที่เธอเคยมีในใจ

แต่ในภาพเหล่านั้น ก็ยังมีภาพของความเมตตาที่เธอได้รับจากผู้ดูแลในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ภาพของมิตรภาพที่เธอได้รับจากเพื่อนร่วมทาง ภาพของความหวังที่จุดประกายขึ้นเมื่อเธอได้พบกับอาจารย์ และภาพของความมุ่งมั่นที่จะปกป้องโลกใบนี้

เอลาริสไม่ได้พยายามซ่อนเร้นความรู้สึกใดๆ ‍เธอปล่อยให้จิตใจของเธอเปิดเผยอย่างเต็มที่ เธอรู้ดีว่ามนุษย์ทุกคนย่อมมีความมืดมิดในใจ แต่สิ่งที่สำคัญคือการเผชิญหน้ากับมันและก้าวข้ามมันไปให้ได้

เมื่อภาพเหล่านั้นจางหายไป เอลาริสก็พบว่าตัวเองยังคงยืนอยู่กลางวิหาร วิญญาณผู้พิทักษ์จ้องมองมาที่เธอด้วยสายตาที่อ่อนโยนขึ้น

"เจ้าได้ผ่านบททดสอบแรกแล้ว...ทายาทแห่งสุริยันจันทรา" วิญญาณผู้พิทักษ์กล่าว "จิตใจของเจ้าบริสุทธิ์และเข้มแข็ง"

"บททดสอบที่สอง: ความเมตตาแห่งจิตวิญญาณ" ‌วิญญาณผู้พิทักษ์อีกตนกล่าว "จงมอบการเยียวยาให้แก่ผู้ที่ต้องการมัน เพื่อพิสูจน์ว่าเจ้ามีหัวใจที่เปี่ยมด้วยความเมตตา"

ทันใดนั้นเอง ภาพของสิ่งมีชีวิตที่บาดเจ็บและกำลังจะตายก็ปรากฏขึ้นรอบตัวเอลาริส มันมีทั้งนกที่ปีกหัก กวางที่ขาหัก และต้นไม้ที่กำลังเหี่ยวเฉา สิ่งมีชีวิตเหล่านั้นร้องขอความช่วยเหลือจากเธอ

เอลาริสหลับตาลง ‍เธอรู้สึกถึงพลังแห่งจันทราที่ไหลเวียนอยู่ในกาย เธอหยิบแกนกลางคทาขึ้นมา มันเปล่งแสงสีเงินอ่อนๆ และออร่าสีเงินก็แผ่ออกมาจากร่างของเธอ เธอร่ายเวทมนตร์แห่งการเยียวยา แสงสีเงินพุ่งออกมาจากแกนกลางคทา และพุ่งตรงไปยังสิ่งมีชีวิตที่บาดเจ็บเหล่านั้น

บาดแผลของนกและกวางเริ่มสมานตัวลง ปีกของนกเริ่มกลับมาแข็งแรงอีกครั้ง ​ขาของกวางเริ่มกลับมาเดินได้อีกครั้ง ต้นไม้ที่เหี่ยวเฉาเริ่มกลับมาเขียวขจีอีกครั้ง สิ่งมีชีวิตเหล่านั้นส่งเสียงร้องด้วยความดีใจ และโค้งคำนับให้แก่เอลาริส

เมื่อสิ่งมีชีวิตเหล่านั้นหายไป เอลาริสก็พบว่าตัวเองยังคงยืนอยู่กลางวิหาร วิญญาณผู้พิทักษ์จ้องมองมาที่เธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความชื่นชม

"เจ้าได้ผ่านบททดสอบที่สองแล้ว...ทายาทแห่งสุริยันจันทรา" วิญญาณผู้พิทักษ์กล่าว "หัวใจของเจ้าเปี่ยมด้วยความเมตตาและพร้อมที่จะเยียวยาทุกชีวิต"

"บททดสอบสุดท้าย: ​บทเพลงแห่งศิลาจันทรา" วิญญาณผู้พิทักษ์ตนสุดท้ายกล่าว "จงบรรเลงบทเพลงแห่งจิตวิญญาณของเจ้า เพื่อเชื่อมโยงกับศิลาจันทราอย่างสมบูรณ์"

ทันใดนั้นเอง วิญญาณผู้พิทักษ์ก็เริ่มเคลื่อนไหว พวกมันลอยขึ้นไปบนอากาศ และหมุนวนรอบศิลาจันทราอย่างช้าๆ แสงสีเงินเข้มพุ่งออกมาจากศิลาจันทรา ​และสร้างภาพฉายโฮโลแกรมของหญิงสาวผู้หนึ่งขึ้นมา

หญิงสาวผู้นั้นสวมอาภรณ์สีขาวบริสุทธิ์ ใบหน้าของเธอสงบและอ่อนโยน เธอคือเทพีแห่งดวงจันทร์ ผู้สร้างศิลาจันทรา

เทพีแห่งดวงจันทร์เริ่มบรรเลงบทเพลง เสียงเพลงนั้นไพเราะและอ่อนโยน ราวกับเสียงกระซิบของสายลมในยามค่ำคืน เสียงเพลงนั้นทำให้เอลาริสรู้สึกสงบและผ่อนคลาย เธอหลับตาลง และปล่อยให้จิตวิญญาณของเธอเชื่อมโยงกับบทเพลงนั้น

เอลาริสรู้สึกว่าตัวเองกำลังลอยอยู่ในห้วงอวกาศอีกครั้ง แต่คราวนี้เธอไม่ได้โดดเดี่ยว เธอรู้สึกถึงการเชื่อมโยงกับทุกสิ่งรอบตัว เธอรู้สึกถึงพลังแห่งจันทราที่ไหลเวียนอยู่ในทุกอณูของจักรวาล เธอรู้สึกถึงความสงบ ความเยือกเย็น และความบริสุทธิ์

เธอเริ่มบรรเลงบทเพลงแห่งจิตวิญญาณของเธอ บทเพลงที่เกิดจากความรัก ความหวัง และความปรารถนาที่จะปกป้องโลกใบนี้ เสียงเพลงของเธอผสานเข้ากับบทเพลงของเทพีแห่งดวงจันทร์ สร้างท่วงทำนองที่ไพเราะและทรงพลังยิ่งกว่าเดิม

เมื่อบทเพลงจบลง เอลาริสก็ลืมตาขึ้น เธอพบว่าตัวเองยังคงยืนอยู่กลางวิหาร แต่คราวนี้ศิลาจันทราบนแท่นบูชาเปล่งแสงสีเงินเข้มเจิดจ้ากว่าที่เคย และแสงนั้นก็พุ่งตรงเข้าสู่ร่างของเธอ

เอลาริสรู้สึกถึงพลังงานมหาศาลที่ไหลผ่านเข้ามาในร่างของเธอ มันเป็นพลังแห่งจันทราที่บริสุทธิ์และทรงพลังยิ่งกว่าที่เธอเคยสัมผัส เธอรู้สึกราวกับว่าเธอได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของดวงจันทร์ไปแล้ว

ที่หลังมือของเธอ ปรากฏรอยจารึกเล็กๆ คล้ายรูปดวงจันทร์เสี้ยว มันคือ 'รอยจารึกแห่งจันทรา' สัญลักษณ์ของพลังแห่งจันทราที่สมบูรณ์

วิญญาณผู้พิทักษ์โค้งคำนับให้แก่เอลาริส "เจ้าได้ผ่านบททดสอบทั้งหมดแล้ว...ทายาทแห่งสุริยันจันทรา" วิญญาณผู้พิทักษ์กล่าว "เจ้ามีคุณสมบัติที่จะครอบครองศิลาจันทรา"

แสงสีเงินเข้มจากศิลาจันทราอ่อนลง และศิลาก็ลอยขึ้นมาในอากาศ ลอยมาอยู่ตรงหน้าเอลาริสอย่างช้าๆ เอลาริสเอื้อมมือไปหยิบศิลาจันทราขึ้นมา มันมีน้ำหนักเบา แต่เต็มไปด้วยพลังงานที่ไม่อาจประมาณได้ เธอรู้สึกถึงความอบอุ่นที่แผ่ออกมาจากศิลา ราวกับมันกำลังตอบรับการมาของเธอ

เมื่อศิลาจันทราอยู่ในมือของเอลาริส แกนกลางคทาในมืออีกข้างหนึ่งของเธอก็เปล่งแสงสีเงินออกมา และศิลาจันทราก็เริ่มหมุนวนรอบแกนกลางคทาอย่างช้าๆ ราวกับจะผสานรวมกัน แต่ก็ยังไม่สมบูรณ์

"เจ้าได้ครอบครองศิลาจันทราแล้วเอลาริส!" ไอรินาอุทานด้วยความดีใจ

ซีรัสและลีโอก็ยิ้มด้วยความโล่งใจ การค้นพบศิลาจันทราเป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ และเป็นก้าวสำคัญในการตามหาคทาสุริยันจันทราที่สมบูรณ์

แต่ในขณะที่พวกเธอกำลังยินดีกับความสำเร็จนั้น ทันใดนั้นเอง พื้นวิหารก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง แสงสีแดงฉานเริ่มสาดส่องเข้ามาจากภายนอกวิหาร

"มาลากอร์!" ซีรัสตะโกน "มันต้องรับรู้ถึงพลังของศิลาจันทราแล้ว!"

วิญญาณผู้พิทักษ์จ้องมองไปที่แสงสีแดงฉานด้วยความกังวล "ภัยคุกคามกำลังมาถึง...พวกเจ้าต้องรีบไปจากที่นี่"

เอลาริสกำศิลาจันทราในมือแน่น เธอรู้ดีว่าการต่อสู้ครั้งใหม่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น แต่คราวนี้เธอไม่ได้โดดเดี่ยว เธอมีพลังแห่งจันทราที่สมบูรณ์ และมีเพื่อนร่วมทางที่พร้อมจะเคียงข้างเธอเสมอ เธอจะต้องนำศิลาจันทรากลับไป และตามหาส่วนที่เหลือของคทาให้พบ เพื่อปกป้องโลกใบนี้จากเงาแห่งความมืดมิดที่กำลังคืบคลานเข้ามา