ตอนที่ 214 — ป้อมปราการลอยฟ้า: การเผชิญหน้ากับอดีตที่หวนคืน

หลังจากเดินทางข้ามที่ราบสูงแห่งดวงดาวอันกว้างใหญ่ เอลาริสและสหายก็มาถึงขอบหน้าผาที่สูงเสียดฟ้า เบื้องล่างคือหุบเหวที่มืดมิดไร้ก้นบึ้ง และเบื้องบนคือ "ป้อมปราการลอยฟ้าแห่งแอเรียส" ป้อมปราการที่ถูกสร้างขึ้นจากศิลาโบราณสีเทาหม่น ลอยอยู่เหนือเมฆหมอก ราวกับเป็นส่วนหนึ่งของท้องฟ้า ‌มันคือป้อมปราการที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นศูนย์กลางของราชวงศ์สุริยันจันทรา แต่บัดนี้ถูกทิ้งร้างมานานนับพันปี บรรยากาศรอบข้างเงียบสงัด มีเพียงเสียงลมพัดหวีดหวิวที่พัดพาความหนาวเย็นจับใจมาให้สัมผัส

"ป้อมปราการลอยฟ้า!" ลูคัสอุทานด้วยความทึ่ง "ไม่น่าเชื่อว่ามันยังคงอยู่"

"มันถูกสร้างขึ้นด้วยเวทมนตร์โบราณที่ซับซ้อนมาก" เซเรน่ากล่าว "มันไม่สามารถถูกทำลายได้ด้วยวิธีการธรรมดา"

ไครอนพยักหน้าเห็นด้วย ​"ป้อมปราการแห่งนี้เป็นสถานที่ที่ราชวงศ์สุริยันจันทราใช้ในการฝึกฝนพลัง และเป็นที่เก็บซ่อนอาวุธและสิ่งประดิษฐ์เวทมนตร์มากมาย"

เอลาริสชูคทาสุริยันจันทราขึ้น แสงสีทองและสีเงินจากคทาส่องประกายระยิบระยับ พุ่งตรงเข้าสู่ป้อมปราการลอยฟ้า "ข้าสัมผัสได้ถึงพลังงานของบรรพบุรุษข้าที่แผ่ซ่านอยู่ในป้อมปราการแห่งนี้"

เสียงกระซิบโบราณดังก้องอยู่ในหัวของเอลาริสอีกครั้ง "จงค้นหา 'ห้องโถงแห่งราชินี' ที่นั่นเจ้าจะพบกับคำตอบ"

พวกเขาต้องหาวิธีที่จะขึ้นไปยังป้อมปราการลอยฟ้า ‍ซึ่งไม่ใช่เรื่องง่าย พวกเขาต้องใช้เวทมนตร์สายลมของเซเรน่า และความสามารถในการปีนป่ายของไครอน ในที่สุด พวกเขาก็สามารถขึ้นไปถึงป้อมปราการลอยฟ้าได้

ภายในป้อมปราการลอยฟ้า บรรยากาศเงียบสงัดราวกับกาลเวลาหยุดนิ่ง ผนังหินแกะสลักเป็นภาพเรื่องราวโบราณที่เลือนลางจากกาลเวลา เล่าขานถึงตำนานของราชวงศ์สุริยันจันทรา ‌ผู้พิทักษ์แห่งแสงสว่างที่ต่อสู้กับความมืดมิด

พวกเขาเดินผ่านโถงทางเดินที่กว้างใหญ่ ผ่านห้องสมุดที่เต็มไปด้วยม้วนคัมภีร์โบราณที่ผุพัง ผ่านห้องโถงฝึกฝนที่เต็มไปด้วยร่องรอยของการต่อสู้ในอดีต จนกระทั่งมาถึงใจกลางของป้อมปราการ ที่ซึ่งมีห้องโถงขนาดใหญ่ตั้งอยู่ เบื้องบนของห้องโถงนั้นมีบัลลังก์ที่สร้างจากทองคำบริสุทธิ์ ประดับประดาด้วยอัญมณีสีฟ้าครามและสีแดงเพลิง

"นี่คือห้องโถงแห่งราชินี!" เซเรน่าอุทานอย่างตื่นเต้น ‍"เป็นสถานที่ที่ราชินีแห่งสุริยันจันทราใช้ในการปกครองอาณาจักร"

เอลาริสเดินเข้าไปใกล้บัลลังก์ เธอสัมผัสได้ถึงพลังงานอันบริสุทธิ์ที่แผ่ออกมาจากมัน มันเป็นพลังงานของบรรพบุรุษของเธอ

เธอวางมือลงบนบัลลังก์ คทาสุริยันจันทราในมือของเธอส่องประกายสว่างจ้า พลังงานจากบัลลังก์ไหลเข้าสู่ร่างกายของเธออย่างรวดเร็ว เธอรู้สึกราวกับว่าเธอได้รับความทรงจำใหม่เข้ามาอย่างเต็มเปี่ยม

"ข้าสัมผัสได้ถึงมัน" เอลาริสกล่าวเสียงมั่นคง "ข้าเห็นบรรพบุรุษของข้า ​ข้าเห็นราชินีเอลาน่า... ท่านคือผู้ที่ผนึกมาลากอร์ในอดีต"

แต่แล้ว สิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น กลุ่มปีศาจแห่งความมืดที่นำโดย 'อาซาเซล' อดีตองครักษ์ผู้ภักดีของราชวงศ์สุริยันจันทรา แต่บัดนี้ถูกมาลากอร์ชักนำเข้าสู่ด้านมืด ปรากฏตัวขึ้นจากเงามืด

"ในที่สุดก็มาถึง... ​ทายาทแห่งสุริยันจันทรา" อาซาเซลกล่าวเสียงแผ่วเย็นเยือก ดวงตาของเขาว่างเปล่าไร้ซึ่งชีวิต "เจ้าคิดหรือว่าเจ้าจะสามารถทำสิ่งที่ราชินีเอลาน่าเคยทำได้?"

อาซาเซลพุ่งเข้าใส่เอลาริสอย่างรวดเร็ว ดาบใหญ่สีดำมืดที่เคลือบด้วยพลังงานแห่งความสิ้นหวังฟาดฟันเข้าใส่ ลูคัสเข้าขวางทางอย่างรวดเร็ว ดาบศักดิ์สิทธิ์ของเขาส่องประกายสีทองอร่าม ปะทะกับดาบใหญ่สีดำของอาซาเซลอย่างรุนแรง

"อาซาเซล! ​เจ้าจำไม่ได้แล้วหรือว่าเจ้าเคยเป็นใคร!" ลูคัสคำรามด้วยความโกรธ "เจ้าเคยเป็นผู้พิทักษ์ของราชวงศ์นี้!"

"ข้าคือผู้พิทักษ์ของมาลากอร์ในตอนนี้!" อาซาเซลสวนกลับ "มาลากอร์คือผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด เขาจะนำความสงบสุขมาสู่โลกใบนี้"

การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือด อาซาเซลแข็งแกร่งและรวดเร็ว แต่ลูคัสก็ไม่ยอมแพ้ เขายืนหยัดอย่างมั่นคง ปกป้องเอลาริสด้วยชีวิต

เอลาริสเห็นดังนั้นก็รู้ว่าเธอต้องทำอะไรบางอย่าง เธอชูคทาสุริยันจันทราขึ้น แสงสีทองและสีเงินจากคทาส่องประกายสว่างจ้า พลังงานจากคทาพุ่งตรงเข้าสู่ร่างของอาซาเซล

อาซาเซลผงะถอยหลัง แสงสว่างจากคทาทำให้เขารู้สึกเจ็บปวด

"เจ้า... เจ้าเด็กน้อย... เจ้าไม่มีทางทำลายข้าได้!" อาซาเซลคำราม

"ข้าจะหยุดเจ้าอาซาเซล" เอลาริสกล่าวเสียงมั่นคง "และข้าจะช่วยเจ้าให้พ้นจากเงื้อมมือของมาลากอร์!"

เอลาริสรวบรวมพลังทั้งหมดที่มี สร้างลูกบอลพลังงานแสงสีทองและสีเงินขนาดใหญ่ พุ่งเข้าใส่ร่างของอาซาเซลอย่างรวดเร็ว ลูกบอลพลังงานปะทะเข้ากับร่างของอาซาเซลอย่างจัง ก่อให้เกิดเสียงระเบิดดังกึกก้อง ร่างของอาซาเซลกระเด็นไปไกล ชนเข้ากับผนังห้องโถงอย่างแรง เขากระอักเลือดออกมา คำรามด้วยความเจ็บปวด

"เจ้า... เจ้าแข็งแกร่งขึ้นมาก..." อาซาเซลกล่าวเสียงพร่า "แต่เจ้าก็ยังคงอ่อนแอเกินไปที่จะหยุดมาลากอร์ได้"

อาซาเซลพยายามลุกขึ้นยืนอีกครั้ง แต่ร่างกายของเขาก็อ่อนแรงเกินไป เขาค่อยๆ ทรุดตัวลงกับพื้น ร่างของเขาสลายไปในเงามืด ทิ้งไว้เพียงกลิ่นอายของความเศร้า

ลูคัสเดินเข้ามาหาเอลาริสด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเสียใจ "ขอบคุณมากเอลาริส เจ้าช่วยข้าไว้"

เอลาริสพยักหน้า เธอรู้ว่าการต่อสู้กับอดีตเป็นเรื่องที่ยากลำบาก แต่เธอก็รู้ว่านี่คือสิ่งที่ต้องทำ

"เราต้องไปต่อ" เอลาริสกล่าวเสียงมั่นคง "เราต้องหาทางผนึกมาลากอร์ให้ได้ก่อนที่สุริยคราสแห่งจันทร์คู่จะมาถึง"

หลังจากนั้น พวกเขาก็สำรวจป้อมปราการลอยฟ้าอย่างละเอียด พวกเขาพบกับห้องลับที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังบัลลังก์ ภายในห้องลับนั้นมี 'แผนที่แห่งชะตากรรม' วางอยู่ แผนที่แห่งชะตากรรมเป็นแผนที่โบราณที่ทำจากผ้าไหมสีทอง ประดับประดาด้วยอักษรเวทโบราณที่เปล่งแสงเรืองรอง มันแสดงให้เห็นถึงสถานที่ที่ราชินีเอลาน่าใช้ในการผนึกมาลากอร์ในอดีต

"นี่คือแผนที่แห่งชะตากรรม!" เซเรน่าอุทานอย่างตื่นเต้น "มันจะนำทางเราไปสู่สถานที่ผนึกมาลากอร์"

เอลาริสหยิบแผนที่แห่งชะตากรรมขึ้นมา เธอสัมผัสได้ถึงพลังงานอันบริสุทธิ์ที่แผ่ออกมาจากมัน มันเป็นพลังงานแห่งความหวัง พลังงานแห่งอนาคต

"เราจะไปที่นั่น" เอลาริสกล่าวเสียงมั่นคง "เราจะผนึกมาลากอร์ และนำแสงสว่างกลับคืนสู่โลกใบนี้ให้จงได้"

สหายทั้งสามมองหน้ากัน ก่อนจะพยักหน้าเห็นด้วย พวกเขาเชื่อมั่นในเอลาริส และพร้อมที่จะติดตามเธอไปทุกที่ ไม่ว่าเส้นทางข้างหน้าจะอันตรายเพียงใดก็ตาม

พวกเขาออกจากป้อมปราการลอยฟ้าแห่งแอเรียสที่บัดนี้เต็มไปด้วยความหวังอีกครั้ง แสงสีทองและสีเงินจากคทาสุริยันจันทราส่องนำทางให้พวกเขาเดินทางเข้าสู่ความมืดมิดที่รอคอยอยู่เบื้องหน้า บททดสอบแรกผ่านพ้นไปแล้ว แต่บททดสอบที่แท้จริงกำลังจะเริ่มต้นขึ้น เอลาริสพร้อมแล้วที่จะเผชิญหน้ากับมัน ด้วยพลังแห่งสุริยันจันทราที่สมดุล และสหายผู้กล้าที่ยืนเคียงข้าง เธอจะไม่ยอมแพ้ เธอจะทำตามพันธสัญญาแห่งผู้พิทักษ์ และนำแสงสว่างกลับคืนสู่โลกใบนี้ให้จงได้.

ป้อมปราการลอยฟ้าได้สอนบทเรียนอันล้ำค่าให้กับเอลาริสและสหายของเธอ บทเรียนเกี่ยวกับอดีต บทเรียนเกี่ยวกับความเสียสละ และเหนือสิ่งอื่นใด บทเรียนเกี่ยวกับความหวังที่สามารถเปลี่ยนแปลงอนาคตได้.