ตอนที่ 240 — มาลากอร์กระซิบและนิมิตแห่งความจริง

ภายในหอคอยแห่งปราชญ์ บรรยากาศเงียบสงบและเปี่ยมไปด้วยพลังงานเวทมนตร์โบราณที่หนาแน่น ทุกย่างก้าวที่เอลาริสและคณะเดินเข้าไปในโถงทางเข้าอันโอ่อ่า พวกเขาต่างสัมผัสได้ถึงความศักดิ์สิทธิ์ของสถานที่แห่งนี้ ผนังทำจากหินอ่อนสีขาวนวล ประดับด้วยรูปปั้นของปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ในอดีต และอักษรรูนที่เรืองแสงอ่อนๆ พรมสีน้ำเงินเข้มปูลาดไปตามพื้น ‌ดูดซับเสียงฝีเท้าของพวกเขาจนเงียบสงัด

เบื้องหน้าของพวกเขาคือชายชราผู้หนึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้สูง ทำจากไม้แกะสลักอย่างวิจิตรบรรจง ใบหน้าของเขามีรอยเหี่ยวย่นตามกาลเวลา ผมและเคราสีขาวโพลนยาวสลวยราวกับน้ำตก ดวงตาของเขาสีฟ้าสดใสราวท้องฟ้าในฤดูร้อน และเต็มไปด้วยประกายแห่งปัญญา เขาสวมชุดคลุมสีน้ำเงินเข้มที่ปักด้วยลวดลายดวงดาวและดวงจันทร์ นี่คือ ​'อาจารย์ธอร์น' ผู้พิทักษ์แห่งหอคอยแห่งปราชญ์

"ข้ารู้สึกได้ถึงการมาของพวกเจ้า" อาจารย์ธอร์นกล่าว เสียงของท่านนุ่มนวลแต่เต็มไปด้วยพลัง "ยินดีต้อนรับสู่หอคอยแห่งปราชญ์ เหล่าผู้ที่แบกรับชะตากรรมของโลก"

อาจารย์เอลดรินโค้งคำนับด้วยความเคารพ "ท่านอาจารย์ธอร์น ข้าได้นำทายาทแห่งราชวงศ์เอลดอเรีย ‍มาตามหาท่านแล้ว"

อาจารย์ธอร์นพยักหน้า เขามองมาที่เอลาริส ดวงตาของเขาทอประกายวิบวับ "ในที่สุด...เจ้าก็มาถึงเสียที เอลาริส ทายาทแห่งสุริยันและจันทรา"

เอลาริสรู้สึกเหมือนถูกมองทะลุปรุโปร่ง เธอรู้สึกถึงความอบอุ่นและพลังงานที่แผ่ออกมาจากอาจารย์ธอร์น ทำให้เธอรู้สึกสงบอย่างประหลาด

"ข้า ‌อาจารย์ธอร์น ได้เฝ้ารอเจ้ามานานแสนนาน" อาจารย์ธอร์นกล่าว "ข้ารู้ถึงภารกิจของเจ้า ข้ารู้ถึงพลังที่ตื่นขึ้นในคทาสุริยันจันทรา และข้ารู้ถึงภัยคุกคามที่มาลากอร์กำลังจะนำมาสู่โลก"

เขาเชื้อเชิญให้พวกเขานั่งลงรอบโต๊ะกลมขนาดใหญ่ที่ทำจากหินอ่อนสีขาว ซึ่งตั้งอยู่กลางห้องโถง ระหว่างที่ทุกคนกำลังนั่งพัก ‍อาจารย์ธอร์นก็มองมาที่เอลาริสอีกครั้ง "เจ้าได้ผ่านบททดสอบมากมายเพื่อมาถึงที่นี่ แต่บททดสอบที่แท้จริงกำลังจะเริ่มต้นขึ้น"

"ข้าพร้อมแล้วค่ะท่านอาจารย์" เอลาริสกล่าวด้วยความมุ่งมั่น "ข้าพร้อมที่จะเรียนรู้ทุกอย่างเพื่อหยุดยั้งมาลากอร์"

อาจารย์ธอร์นยิ้มบางๆ "ดีมาก เจ้ามีจิตใจที่เข้มแข็ง แต่จิตใจของเจ้ายังคงเป็นสนามรบที่มาลากอร์จะพยายามโจมตี"

ทันใดนั้น ​เอลาริสก็รู้สึกถึงความปวดร้าวในศีรษะ ภาพลวงตาของมาลากอร์ก็ปรากฏขึ้นในห้วงความคิดของเธอ เสียงกระซิบที่เย็นยะเยือกของมันก้องอยู่ในโสตประสาท "เจ้าคิดว่าจะหยุดข้าได้งั้นรึ เด็กน้อย? พลังของเจ้ายังอ่อนแอเกินไป โลกนี้จะตกเป็นของข้าในไม่ช้า และเจ้าก็จะต้องเป็นพยานในการล่มสลายของมัน"

มาลากอร์พยายามบงการความคิดของเธอ ​แสดงภาพของเพื่อนพ้องที่ล้มตาย โลกที่ถูกกลืนกินด้วยความมืดมิด และภาพของเธอเองที่ยืนโดดเดี่ยวไร้พลังท่ามกลางความสิ้นหวัง

เอลาริสตัวสั่นสะท้าน เธอพยายามจะสลัดภาพเหล่านั้นทิ้งไป แต่เสียงกระซิบของมาลากอร์กลับยิ่งชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ มันพยายามที่จะปลูกฝังความสิ้นหวังและความไม่มั่นใจลงในจิตใจของเธอ

"นี่คือการโจมตีทางจิตวิญญาณจากมาลากอร์" อาจารย์ธอร์นกล่าว "มันกำลังพยายามทำลายความมุ่งมั่นของเจ้า ​เอลาริส เจ้าจะต้องต้านทานมันให้ได้"

"แต่...แต่ข้า...ข้าไม่ไหวแล้วค่ะ" เอลาริสพึมพำ น้ำตาเริ่มไหลรินจากดวงตาของเธอ ภาพของความพ่ายแพ้เริ่มกัดกินจิตใจของเธอ

"ไม่! เจ้าต้องทำได้เอลาริส!" อาจารย์เอลดรินตะโกน "จงเชื่อมั่นในตัวเอง จงเชื่อมั่นในพลังของคทา!"

เคเลน ไลร่า และเซราฟิน่าต่างก็ส่งกำลังใจให้เธอ เอลาริสรู้สึกถึงความรักและความห่วงใยจากเพื่อนพ้อง มันเป็นพลังที่ช่วยยึดเหนี่ยวจิตใจของเธอไว้

เธอหลับตาลงอีกครั้ง เธอจดจ่ออยู่กับคทาสุริยันจันทราที่วางอยู่บนตักของเธอ เธอรู้สึกถึงพลังที่ไหลเวียนอยู่ในคทา พลังที่ได้จากหัวใจศิลาสุริยัน พลังแห่งสุริยันและจันทราที่สมดุลและบริสุทธิ์

"ข้าจะไม่ยอมแพ้!" เอลาริสตวาดเสียงดัง พลังเวทแสงสีทองพุ่งออกจากคทา แผ่กระจายเป็นวงกว้าง มันไม่ใช่แค่แสงสว่างธรรมดา แต่มันคือแสงแห่งความหวัง แสงแห่งความมุ่งมั่น และแสงแห่งการปฏิเสธความมืดมิด

ภาพลวงตาของมาลากอร์สลายหายไป เสียงกระซิบของมันจางหายไปในพริบตา เอลาริสรู้สึกเหมือนถูกปลดปล่อยจากพันธนาการ เธอหายใจเข้าลึกๆ แล้วลืมตาขึ้น ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว

"เจ้าทำได้แล้วเอลาริส" อาจารย์ธอร์นกล่าวด้วยรอยยิ้ม "เจ้าได้พิสูจน์แล้วว่าจิตใจของเจ้าแข็งแกร่งพอที่จะต้านทานมาลากอร์"

"ตอนนี้ถึงเวลาที่เจ้าจะต้องเรียนรู้ความลับที่แท้จริงของคทาสุริยันจันทรา" อาจารย์ธอร์นกล่าวต่อ "คทาของเจ้านั้นไม่ใช่แค่เพียงอาวุธ แต่มันคือกุญแจสู่ 'นิมิตแห่งความจริง' "

เขาขอให้เอลาริสวางคทาลงบนแท่นหินอ่อนกลางโต๊ะ อาจารย์ธอร์นวางมือลงบนคทา แล้วร่ายมนตร์โบราณที่ซับซ้อน ทันใดนั้น คทาก็เปล่งประกายเจิดจ้ายิ่งกว่าเดิม แสงสีทองและสีเงินหมุนวนรอบคทา แล้วพุ่งขึ้นไปบนอากาศ ก่อตัวเป็นภาพโฮโลแกรมขนาดใหญ่เบื้องหน้าของพวกเขา

ภาพนั้นไม่ใช่ภาพลวงตา แต่เป็นภาพที่ชัดเจนและสมจริง มันแสดงให้เห็นถึงเหตุการณ์ในอดีตที่ไม่มีใครเคยรู้

พวกเขาเห็นมาลากอร์ในอดีต ก่อนที่มันจะกลายเป็นราชาปีศาจผู้ชั่วร้าย มันเคยเป็นสิ่งมีชีวิตที่งดงามและทรงพลัง แต่ถูกความอิจฉาริษยาและความปรารถนาในอำนาจครอบงำ จนกระทั่งมันทำลายสมดุลของจักรวาลและกลายเป็นปีศาจ

พวกเขาเห็นราชินีเอลดอเรียและกลุ่มปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่รวมพลังกันสร้างคทาสุริยันจันทราและหัวใจศิลาสุริยัน เพื่อใช้ในการผนึกมาลากอร์ แต่การผนึกนั้นไม่สมบูรณ์ มาลากอร์ถูกผนึกไว้ได้เพียงชั่วคราวเท่านั้น และมันก็รอคอยโอกาสที่จะกลับมาอีกครั้ง

ที่สำคัญที่สุดคือ พวกเขาเห็น "จุดอ่อน" ของมาลากอร์ นิมิตแห่งความจริงแสดงให้เห็นว่ามาลากอร์ไม่ได้ไร้เทียมทาน มันมีจุดอ่อนที่ซ่อนเร้นอยู่ภายในจิตวิญญาณของมัน เป็นจุดอ่อนที่เกิดจากความปรารถนาอันแรงกล้าที่จะเป็นอมตะ และความกลัวที่จะถูกลืมเลือนไป

"จุดอ่อนของมาลากอร์คือความเย่อหยิ่งและความทะเยอทะยานที่ไร้ขีดจำกัด" อาจารย์ธอร์นอธิบาย "มันคิดว่าตัวเองเป็นอมตะและไม่มีใครหยุดยั้งได้ แต่หากเจ้าสามารถทำให้มันเผชิญหน้ากับความจริงที่ว่ามันเป็นเพียงสิ่งมีชีวิตที่ถูกสร้างขึ้นมา และจะต้องกลับคืนสู่ความว่างเปล่าได้ พลังของมันก็จะอ่อนแอลง"

นิมิตแห่งความจริงยังแสดงให้เห็นถึง "สถานที่" ที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการผนึกมาลากอร์ นั่นคือ "วิหารแห่งแสงนิรันดร์" ซึ่งตั้งอยู่บนยอดเขาสูงที่สุดของเทือกเขาอาร์คาเดีย เป็นสถานที่ที่พลังเวทมนตร์บริสุทธิ์ที่สุดในโลกนี้รวมตัวกันอยู่

"วิหารแห่งแสงนิรันดร์..." เอลาริสพึมพำ "ข้าเคยได้ยินชื่อมันจากตำนานเก่าๆ"

"ใช่ มันคือสถานที่ที่ราชินีเอลดอเรียเคยใช้ผนึกมาลากอร์ครั้งแรก" อาจารย์ธอร์นกล่าว "และมันคือสถานที่เดียวที่เจ้าจะสามารถผนึกมันได้อย่างสมบูรณ์"

นิมิตแห่งความจริงค่อยๆ จางหายไป คทาสุริยันจันทรากลับมาเปล่งประกายอ่อนๆ เหมือนเดิม แต่ตอนนี้เอลาริสรู้สึกว่าเธอเข้าใจคทามากกว่าเดิมหลายเท่า เธอไม่ได้เป็นเพียงแค่ผู้ถือครองอีกต่อไป แต่มันคือส่วนหนึ่งของเธอ เป็นส่วนขยายของจิตวิญญาณของเธอ

"ตอนนี้เจ้าได้รู้ความจริงแล้วเอลาริส" อาจารย์ธอร์นกล่าว "เจ้าได้เห็นจุดอ่อนของมาลากอร์ และเจ้าได้รู้ถึงสถานที่ที่จะผนึกมัน"

"แต่ข้าจะใช้พลังของคทาเพื่อทำให้มาลากอร์เผชิญหน้ากับความจริงนั้นได้อย่างไรคะ?" เอลาริสถาม

"นั่นคือสิ่งที่เจ้าจะต้องฝึกฝนที่นี่" อาจารย์ธอร์นตอบ "ข้าจะสอนเจ้าให้ปลดปล่อยพลังที่แท้จริงของคทาสุริยันจันทรา ให้มันสามารถสร้าง 'ผนึกแห่งความจริง' ที่จะทำลายจิตวิญญาณของมาลากอร์ และผนึกมันไว้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ"

เอลาริสรู้สึกถึงความหวังที่เต็มเปี่ยมในหัวใจ เธอรู้แล้วว่าเธอมีโอกาสที่จะหยุดยั้งมาลากอร์ได้จริงๆ เธอมีเพื่อนพ้องที่อยู่เคียงข้าง มีอาจารย์ผู้ทรงปัญญา และมีคทาสุริยันจันทราที่พร้อมจะปลดปล่อยพลังที่แท้จริง

การฝึกฝนที่หอคอยแห่งปราชญ์กำลังจะเริ่มต้นขึ้น และมันจะเป็นบทเรียนที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเธอ บทเรียนที่จะตัดสินชะตากรรมของโลกทั้งใบ