ตอนที่ 309 — การตัดสินใจที่ยากลำบาก

การเดินทางสู่เมืองหลวงแห่งอาณาจักรอิลาเรียนั้นเต็มไปด้วยความเงียบงันและอึมครึม หลังจากเหตุการณ์ที่เทือกเขาอัศนีบาต เอลาริสยังคงอ่อนแรงจากการใช้พลังเวทอันมหาศาลในการผนึกมาลากอร์ชั่วคราว คทาสุริยันจันทราในมือของเธอก็ดูเหมือนจะหลับใหลไปชั่วขณะ เปล่งประกายเพียงแสงเรืองรองจางๆ เท่านั้น

"เราต้องไปถึงเมืองหลวงให้เร็วที่สุด" เซร่ากล่าวขณะเปิดแผนที่เก่าแก่ "หอสมุดหลวงแห่งอิลาเรียอาจมีข้อมูลที่เราต้องการเกี่ยวกับสุริยคราสแห่งจันทร์คู่ ‌และวิธีที่จะทำลายมาลากอร์อย่างถาวร"

"แต่เราต้องระมัดระวัง" ลีโอเสริม "หลังจากที่เราผนึกมาลากอร์ได้ชั่วคราว พวกสมุนของเขาก็คงจะออกตามล่าเราอย่างบ้าคลั่ง"

ควิลล์พยักหน้า "ข้ารู้สึกได้ถึงเงาที่ตามติดเรามาตลอดทาง พวกมันเคลื่อนที่อย่างเงียบเชียบและพยายามซ่อนตัวจากสายตาของเรา"

เอลาริสเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า ดวงจันทร์ทั้งสองดวงที่เคยอยู่ห่างไกลกัน บัดนี้กลับเคลื่อนเข้าใกล้กันมากขึ้นเรื่อยๆ ​ราวกับจะบรรจบกันในไม่ช้า เธอรู้สึกถึงความกดดันของเวลาที่กำลังบีบคั้น

"สุริยคราสแห่งจันทร์คู่... มันกำลังจะมาถึงแล้ว" เอลาริสพึมพำ "เรามีเวลาน้อยลงทุกที"

ในช่วงบ่ายของการเดินทาง พวกเขาได้เดินทางมาถึงหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำ หมู่บ้านนั้นดูสงบและเงียบสงบ ‍แต่เมื่อพวกเขาเข้าไปใกล้ พวกเขาก็ต้องพบกับภาพที่น่าสะพรึงกลัว หมู่บ้านนั้นถูกโจมตี ผู้คนวิ่งหนีตายกันอย่างอลหม่าน และมีปีศาจแห่งน้ำแข็งจำนวนหนึ่งกำลังไล่ล่าและทำร้ายผู้คน

"ปีศาจ!" ลีโออุทาน เขาชักดาบของเขาออกมาอย่างรวดเร็ว

"คาร์นัสจะต้องอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้!" เอลาริสกล่าว ‌เธอรู้สึกถึงความโกรธที่พุ่งพล่านขึ้นมา เธอไม่สามารถทนเห็นผู้บริสุทธิ์ถูกทำร้ายได้

"เราต้องช่วยพวกเขา!" เซร่ากล่าว เธอร่ายมนตร์ไฟเตรียมพร้อม

"แต่เราต้องระวัง" ควิลล์เตือน "เราไม่รู้ว่ามีปีศาจซ่อนอยู่มากแค่ไหน"

เอลาริสชูคทาสุริยันจันทราขึ้นเหนือศีรษะ แม้พลังของคทาจะอ่อนแรงลง แต่เธอก็ยังคงรู้สึกถึงความมุ่งมั่นที่จะปกป้องผู้คน ‍เธอพุ่งตัวเข้าไปในหมู่บ้านอย่างไม่ลังเล เพื่อนร่วมทางของเธอตามเธอไปติดๆ

การต่อสู้เริ่มขึ้นอีกครั้ง ลีโอฟันฝ่าเข้าใส่ปีศาจแห่งน้ำแข็งอย่างดุดัน เซร่าร่ายมนตร์ไฟและน้ำแข็งเพื่อสกัดกั้นการโจมตีของพวกมัน ส่วนควิลล์ยิงธนูได้อย่างแม่นยำ สังหารปีศาจทีละตัว

เอลาริสพยายามที่จะใช้คทาสุริยันจันทราในการสร้างแสงสว่างเพื่อขับไล่ปีศาจ แต่พลังของคทานั้นอ่อนแอเกินกว่าที่จะทำได้มากนัก เธอรู้สึกถึงความเจ็บปวดที่แล่นผ่านไปทั่วร่างกาย

ในระหว่างการต่อสู้ ​เอลาริสได้เห็นเด็กสาวตัวเล็กๆ คนหนึ่งกำลังวิ่งหนีปีศาจแห่งน้ำแข็ง เด็กสาวนั้นสะดุดล้ม และปีศาจแห่งน้ำแข็งก็กำลังจะพุ่งเข้าโจมตีเธอ

"ไม่นะ!" เอลาริสตะโกน เธอพุ่งตัวเข้าไปขวางหน้าเด็กสาว เธอใช้ร่างกายของเธอปกป้องเด็กสาวจากการโจมตีของปีศาจแห่งน้ำแข็ง

ปีศาจแห่งน้ำแข็งฟาดกรงเล็บของมันเข้าใส่เอลาริสอย่างรุนแรง เธอรู้สึกถึงความเจ็บปวดที่แสนสาหัส ​ร่างกายของเธอถูกกระแทกจนล้มลง คทาสุริยันจันทราหลุดจากมือของเธอ และตกลงไปในโคลน

"เอลาริส!" ลีโอตะโกนด้วยความเป็นห่วง

ปีศาจแห่งน้ำแข็งกำลังจะโจมตีเอลาริสอีกครั้ง แต่ในขณะนั้นเอง ลีโอได้พุ่งตัวเข้ามาขวางหน้า เขาใช้ดาบของเขาฟันปีศาจแห่งน้ำแข็งตัวนั้นจนขาดเป็นสองท่อน

"เจ้าไม่เป็นอะไรนะ เอลาริส?" ​ลีโอถาม

เอลาริสพยายามที่จะลุกขึ้นยืน ร่างกายของเธอเจ็บปวดไปหมด เธอรู้สึกถึงความผิดหวังในตัวเอง เธอไม่สามารถปกป้องผู้คนได้อย่างที่เธอต้องการ

"ข้าขอโทษ" เอลาริสกล่าวเสียงแผ่ว "ข้าอ่อนแอเกินไป"

"อย่าพูดอย่างนั้น เอลาริส!" เซร่ากล่าว "เจ้าช่วยชีวิตเด็กสาวคนนั้นไว้ได้"

ควิลล์มองไปยังเส้นทางที่ทอดยาวไปสู่เมืองหลวง "ดูเหมือนว่าพวกปีศาจกำลังจะล่าถอยไปแล้ว"

เมื่อปีศาจล่าถอยไป ผู้คนในหมู่บ้านก็เริ่มออกมาจากที่ซ่อน พวกเขารู้สึกโล่งใจที่ภัยอันตรายผ่านพ้นไป แต่หมู่บ้านของพวกเขาก็เสียหายอย่างหนัก

"เราต้องช่วยพวกเขา" เอลาริสกล่าว เธอพยายามที่จะลุกขึ้นยืน แม้ร่างกายของเธอจะเจ็บปวดไปหมด

"เจ้าพักผ่อนเถอะ เอลาริส" ลีโอกล่าว "เราจะช่วยพวกเขาเอง"

พวกเขาตัดสินใจที่จะพักค้างคืนในหมู่บ้าน เพื่อช่วยผู้คนที่ได้รับบาดเจ็บและซ่อมแซมหมู่บ้านที่เสียหาย เอลาริสรู้สึกถึงความขอบคุณที่เพื่อนร่วมทางของเธอคอยอยู่เคียงข้างเธอเสมอมา

ในคืนนั้น เอลาริสนั่งอยู่ริมกองไฟ เธอจ้องมองคทาสุริยันจันทราในมือของเธอ คทานั้นเปล่งประกายจางๆ บ่งบอกถึงพลังที่ยังคงหลงเหลืออยู่

"ข้าจะทำอย่างไรดี?" เอลาริสพึมพำ "พลังของข้าอ่อนแอเกินไป ข้าจะสามารถหยุดยั้งมาลากอร์ได้อย่างไร?"

เซร่าเดินเข้ามานั่งข้างๆ เธอ "เจ้าไม่ต้องแบกรับภาระทั้งหมดคนเดียว เอลาริส เราจะช่วยเจ้า"

"แต่สุริยคราสแห่งจันทร์คู่กำลังจะมาถึง" เอลาริสกล่าว "เรามีเวลาน้อยลงทุกที"

"เราต้องหาทางที่จะเพิ่มพลังของคทา" เซร่ากล่าว "ตำนานกล่าวว่าคทาสุริยันจันทรานั้นสามารถดูดซับพลังจากแหล่งพลังงานธรรมชาติที่บริสุทธิ์ได้"

"แหล่งพลังงานธรรมชาติที่บริสุทธิ์?" เอลาริสถาม

"ใช่" เซร่าตอบ "เช่น บ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ที่ถูกเก็บซ่อนไว้ในป่าลึก หรือต้นไม้แห่งชีวิตที่อยู่บนยอดเขาที่ไม่มีใครเคยไปถึง"

เอลาริสหลับตาลง เธอพยายามที่จะนึกถึงสิ่งที่เธอเคยเห็นในนิมิต ภาพของสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่เต็มไปด้วยพลังเวทที่บริสุทธิ์

"ข้ารู้จักสถานที่แห่งหนึ่ง" เอลาริสกล่าว "มันเป็นบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ที่อิลาเนียเคยพาข้าไปใน Sanctuary แห่งเอเทเรียส"

"นั่นแหละคือสิ่งที่เราต้องการ!" เซร่ากล่าวด้วยความตื่นเต้น "เราต้องกลับไปที่ Sanctuary แห่งเอเทเรียสเพื่อเพิ่มพลังของคทา!"

แต่ในขณะเดียวกัน ลีโอและควิลล์ก็เดินเข้ามาหาพวกเขา สีหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความกังวลใจ

"เรามีปัญหา" ลีโอกล่าว "พวกชาวบ้านบอกว่ากองทัพปีศาจกำลังเคลื่อนที่ไปทางเมืองหลวง พวกมันวางแผนที่จะโจมตีเมืองหลวงก่อนที่สุริยคราสแห่งจันทร์คู่จะมาถึง"

"อะไรกัน!" เอลาริสอุทานด้วยความตกใจ "แล้วเราจะทำอย่างไรดี?"

นี่คือการตัดสินใจที่ยากลำบากที่สุดที่เอลาริสต้องเผชิญหน้า เธอมีสองทางเลือก:

1. กลับไปที่ Sanctuary แห่งเอเทเรียส: เพื่อเพิ่มพลังของคทาสุริยันจันทราให้กลับมาสมบูรณ์ ซึ่งจะทำให้เธอมีพลังมากพอที่จะต่อกรกับมาลากอร์ แต่การทำเช่นนั้นจะทำให้พวกเขาเสียเวลา และเมืองหลวงอาจจะถูกโจมตีและทำลายโดยกองทัพปีศาจ

2. มุ่งหน้าสู่เมืองหลวง: เพื่อปกป้องเมืองหลวงจากการโจมตีของปีศาจ แต่การทำเช่นนั้นจะทำให้เธอต้องเผชิญหน้ากับมาลากอร์ด้วยพลังที่อ่อนแอของคทา และอาจจะไม่สามารถทำลายเขาได้อย่างสมบูรณ์

เอลาริสรู้สึกถึงความกดดันที่ถาโถมเข้ามา เธอรู้ดีว่าการตัดสินใจของเธอจะส่งผลต่อชะตากรรมของโลกใบนี้

"เราต้องเลือก" เอลาริสกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "เราจะไปที่ไหน?"

ลีโอ เซร่า และควิลล์ ต่างก็มองมาที่เธอ พวกเขารู้ดีว่าการตัดสินใจครั้งนี้เป็นของเอลาริสเพียงผู้เดียว

เอลาริสหลับตาลง เธอพยายามที่จะนึกถึงสิ่งที่อิลาเนียเคยสอนเธอ "จงเชื่อมั่นในสัญชาตญาณของเจ้า เอลาริส จงเลือกเส้นทางที่ถูกต้อง"

เธอเปิดตาขึ้นอีกครั้ง ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและเด็ดเดี่ยว

"เราจะไปเมืองหลวง!" เอลาริสกล่าว "เราไม่สามารถปล่อยให้เมืองหลวงถูกทำลายได้ เราต้องปกป้องผู้คน"

ลีโอ เซร่า และควิลล์ ต่างก็มองมาที่เธอด้วยความเคารพและภูมิใจ

"เราจะสู้เคียงข้างเจ้า เอลาริส!" ลีโอกล่าว

"ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เราจะอยู่กับเจ้าเสมอ" เซร่าเสริม

"เพื่อโลกใบนี้!" ควิลล์กล่าว

เอลาริสยิ้มอย่างอ่อนโยน เธอรู้ดีว่าเธอไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว เธอมีเพื่อนร่วมทางที่พร้อมจะเคียงข้างเธอเสมอมา

รุ่งเช้าของวันถัดมา พวกเขาเก็บสัมภาระและออกเดินทางอีกครั้ง จุดหมายปลายทางของพวกเขาคือเมืองหลวงแห่งอาณาจักรอิลาเรีย พวกเขารู้ดีว่าการเดินทางครั้งนี้จะเต็มไปด้วยอันตราย และการต่อสู้ที่รอคอยพวกเขาอยู่ที่นั่นจะเป็นการต่อสู้ครั้งสำคัญที่สุดในชีวิตของพวกเขา

ในขณะที่พวกเขากำลังมุ่งหน้าสู่เมืองหลวง ดวงจันทร์ทั้งสองดวงบนท้องฟ้าก็เคลื่อนเข้าใกล้กันมากขึ้นเรื่อยๆ ราวกับจะบรรจบกันในไม่ช้า สุริยคราสแห่งจันทร์คู่กำลังจะมาถึง และการต่อสู้ครั้งสุดท้ายกำลังจะเริ่มต้นขึ้น

เอลาริสกำคทาสุริยันจันทราในมือแน่น แม้พลังของคทาจะอ่อนแรงลง แต่เธอก็ยังคงมีความหวัง เธอรู้ดีว่าเธอจะต้องใช้พลังทั้งหมดที่มีในการปกป้องโลกใบนี้จากความมืดมิดของมาลากอร์