แสงเงินยวงของดวงจันทร์ทั้งสองดวงที่กำลังเคลื่อนเข้าใกล้กันบนฟากฟ้า สาดส่องลงมายังเมืองหลวงแห่งอาณาจักรอิลาเรีย ยามราตรีนี้ไม่เหมือนกับทุกค่ำคืนที่ผ่านมา อากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียดและความหวาดกลัว ผู้คนในเมืองต่างพากันหลบซ่อนอยู่ภายในบ้านเรือนที่ปิดประตูหน้าต่างอย่างแน่นหนา มีเพียงเสียงลมพัดหวิวหวีดหวิวและเสียงหอบหายใจของเอลาริสและสหายเท่านั้นที่ดังอยู่ในความเงียบงัน
พวกเขามาถึงเมืองหลวงได้ทันเวลา แต่ภาพเบื้องหน้าคือความโกลาหล กำแพงเมืองถูกโจมตีอย่างหนักจากกองทัพปีศาจจำนวนมหาศาล เสียงอาวุธกระทบกันและเสียงคำรามของปีศาจดังสนั่นไปทั่วบริเวณ ควันไฟลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าบดบังแสงจันทร์บางส่วน
"พวกมันมาถึงแล้ว!" ลีโอคำรามขณะชักดาบของเขาออกมา "เราต้องช่วยปกป้องเมือง!"
"แต่เราต้องไปหยุดยั้งมาลากอร์ก่อน!" เอลาริสกล่าว ดวงตาของเธอจับจ้องไปยังหอคอยทมิฬที่ผุดขึ้นกลางเมืองราวกับเงาของความชั่วร้าย "สุริยคราสแห่งจันทร์คู่กำลังจะสมบูรณ์แล้ว!"
เซร่ามองไปยังท้องฟ้าด้วยสีหน้ากังวล "เวลาของเราเหลือน้อยมาก เอลาริส!"
ควิลล์มองไปยังกำแพงเมืองที่กำลังถูกปีศาจทะลวงเข้ามา "เราไม่สามารถปล่อยให้เมืองนี้ล่มสลายได้ เราต้องแบ่งกำลัง!"
เอลาริสรู้สึกถึงความกดดันที่ถาโถมเข้ามา เธอรู้ดีว่าเธอต้องตัดสินใจอีกครั้ง การแบ่งกำลังออกไปปกป้องเมืองอาจทำให้พวกเขาเสียโอกาสในการหยุดยั้งมาลากอร์ แต่การปล่อยให้เมืองถูกทำลายก็เป็นสิ่งที่เธอรับไม่ได้
"ลีโอ ควิลล์!" เอลาริสกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "พวกเจ้าไปช่วยปกป้องกำแพงเมือง ข้ากับเซร่าจะไปหยุดยั้งมาลากอร์!"
"แต่เจ้ายังอ่อนแรงอยู่นะ เอลาริส!" ลีโอค้าน
"ข้าไม่เป็นไร" เอลาริสกล่าว "นี่คือหน้าที่ของข้า จงเชื่อมั่นในตัวข้า!"
ลีโอและควิลล์มองหน้ากัน ก่อนจะพยักหน้าด้วยความเข้าใจ พวกเขารู้ดีว่าไม่มีเวลาที่จะโต้แย้งอีกต่อไป
"ระวังตัวด้วย เอลาริส!" ลีโอกล่าว "เราจะรีบตามไปสมทบให้เร็วที่สุด!"
"โชคดีนะเพื่อน" ควิลล์เสริม
ลีโอและควิลล์พุ่งตัวเข้าไปในการต่อสู้ที่กำแพงเมืองอย่างกล้าหาญ เอลาริสและเซร่าวิ่งฝ่าความโกลาหลของเมือง มุ่งหน้าไปยังหอคอยทมิฬที่มาลากอร์ปรากฏตัวขึ้น
ระหว่างทาง พวกเขาต้องเผชิญหน้ากับปีศาจจำนวนมากที่กำลังอาละวาดทำร้ายผู้คน เอลาริสใช้คทาสุริยันจันทราในการสร้างแสงสว่างเพื่อขับไล่ปีศาจ และใช้พลังที่เหลืออยู่ในการสร้างเกราะป้องกันเพื่อปกป้องเซร่า เซร่าร่ายมนตร์ไฟและน้ำแข็งเพื่อเปิดทางให้พวกเขา
เมื่อพวกเขามาถึงเชิงหอคอยทมิฬ พวกเขาก็ต้องพบกับภาพที่น่าสะพรึงกลัว มาลากอร์ยืนอยู่บนยอดหอคอย ร่างของเขาสูงใหญ่และเต็มไปด้วยพลังที่มืดมิด ดวงจันทร์ทั้งสองดวงบนท้องฟ้าได้เคลื่อนมาบรรจบกันอย่างสมบูรณ์ สร้างปรากฏการณ์สุริยคราสแห่งจันทร์คู่ แสงของดวงจันทร์ถูกบดบังด้วยเงาดำสนิท ราวกับว่าโลกกำลังจะถูกกลืนกินด้วยความมืดมิด
พลังเวทที่มืดมิดแผ่ออกมาจากมาลากอร์อย่างรุนแรง ทำให้แผ่นดินสั่นสะเทือน และท้องฟ้าก็เริ่มมืดมิดลงเรื่อยๆ
"ในที่สุดสุริยคราสแห่งจันทร์คู่ก็สมบูรณ์แล้ว!" มาลากอร์คำราม เสียงของเขาเต็มไปด้วยชัยชนะ "บัดนี้โลกใบนี้จะตกเป็นของข้าอย่างสมบูรณ์ และจะไม่มีใครสามารถหยุดยั้งข้าได้อีกต่อไป!"
"ไม่!" เอลาริสตะโกน เธอชูคทาสุริยันจันทราขึ้นเหนือศีรษะ แม้พลังของคทาจะอ่อนแรงลง แต่เธอก็ยังคงมีความมุ่งมั่นที่จะสู้
"โง่เขลา!" มาลากอร์หัวเราะเยาะ "เจ้าคิดว่าพลังอันน้อยนิดของเจ้าจะสามารถทำอะไรข้าได้หรือ? เจ้ายังอ่อนแอเกินไป เอลาริส!"
มาลากอร์ฟาดดาบแห่งความมืดมิดของเขาลงมาอย่างรุนแรง พลังงานสีดำสนิทพุ่งเข้าใส่เอลาริสและเซร่าราวกับคลื่นยักษ์ เซร่าร่ายมนตร์ป้องกันขนาดใหญ่เพื่อสกัดกั้นการโจมตี แต่พลังของมาลากอร์นั้นแข็งแกร่งเกินกว่าที่เธอจะรับมือได้
เกราะป้องกันของเซร่าเริ่มแตกสลายออกไป
คทาสุริยัน
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก