ตอนที่ 3 — รวมพลคนเถื่อน

เช้าวันรุ่งขึ้น กวินไปตามนัดที่ "รังลับ" ของหน่วยงานพิเศษที่ตั้งอยู่ใต้ตึกเก่า ๆ ใจกลางเมือง มันเป็นที่ที่ถูกซ่อนไว้อย่างแนบเนียน ไม่มีป้ายบอกทาง ‌ไม่มีสิ่งบ่งชี้ใด ๆ ว่าที่นี่คือศูนย์บัญชาการลับ เขาพบกับเจ้าหน้าที่ประสานงานหนุ่มที่ชื่อ "นนท์" เขายื่นแท็บเล็ตที่บรรจุข้อมูลของบุคคลหลายสิบคนให้กวิน

"นี่คือผู้สมัครทั้งหมดครับคุณกวิน คุณมีอิสระที่จะเลือกใครก็ได้ที่คุณคิดว่าเหมาะสม" นนท์กล่าวด้วยน้ำเสียงนอบน้อม

กวินเลื่อนดูโปรไฟล์ของแต่ละคนอย่างละเอียด ​แต่ละคนล้วนมีประวัติที่น่าสนใจ บางคนเป็นอดีตหน่วยรบพิเศษที่ถูกปลดด้วยเหตุผลคลุมเครือ บางคนเป็นแฮกเกอร์ฝีมือฉกาจที่เคยถูกตามล่า บางคนเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านระเบิดที่เคยทำงานใต้ดิน ทุกคนล้วนมีบาดแผลทางใจและถูกสังคมทอดทิ้ง ไม่ต่างจากเขา

"ฉันต้องการสี่คน" กวินกล่าวพลางจิ้มเลือกชื่อสี่ชื่อบนแท็บเล็ต "ไปตามตัวพวกเขามาให้ฉัน"

คนแรกที่กวินเลือกคือ ‍อรุณี หรือ 'จิ้งจอก' อดีตแฮกเกอร์อัจฉริยะที่เคยถูกกล่าวหาว่าเจาะระบบความมั่นคงของรัฐบาล ประวัติของเธอเต็มไปด้วยความสามารถที่เหนือชั้นในการเจาะข้อมูล การถอดรหัส และการบิดเบือนระบบดิจิทัล แต่ก็เต็มไปด้วยความขัดแย้งที่ทำให้เธอต้องหลบหนี ‌เธอมีดวงตาที่คมกริบและดูเหมือนจะเห็นทะลุปรุโปร่งทุกสิ่ง

กวินพบอรุณีในร้านกาแฟเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง อรุณีมองเขาด้วยแววตาระแวง "ฉันไม่ชอบคนของรัฐบาล" เธอพูดโดยไม่รอให้เขาเปิดประเด็น

"ฉันก็ไม่ใช่คนของรัฐบาล" กวินตอบ "ฉันเป็นแค่อดีตทหารที่ถูกตราหน้าว่าเป็นผู้ขี้ขลาด ‍ไม่ต่างจากแกที่ถูกตราหน้าว่าเป็นอาชญากร"

อรุณีหัวเราะเยาะ "พูดให้ตัวเองดูน่าสงสารงั้นสิ?"

"ไม่" กวินตอบอย่างราบเรียบ "ฉันแค่บอกความจริง ฉันต้องการความสามารถของแก เพื่อหยุดยั้งไวรัสที่กำลังจะทำลายโลก"

อรุณีเงียบไป เธอไม่ใช่คนที่จะเชื่ออะไรง่าย ๆ ​แต่ดวงตาของกวินมีความจริงจังที่ยากจะปฏิเสธ "แล้วทำไมฉันต้องช่วยโลกใบนี้ที่มันก็เคยหักหลังฉัน?"

"แกไม่ต้องช่วยโลก" กวินตอบ "แกแค่ช่วยฉันให้ได้คำตอบ และพิสูจน์ให้คนที่เคยดูถูกแกเห็นว่าพวกเขาคิดผิด"

ในที่สุด อรุณีก็ยอมเข้าร่วม เธอมีข้อแม้ว่าเธอจะต้องได้ข้อมูลทุกอย่างที่เธอต้องการ และกวินต้องให้คำมั่นว่าจะไม่หักหลังเธอ

คนที่สองคือ ​แดง หรือ 'หมาป่า' อดีตนายทหารช่างผู้เชี่ยวชาญด้านวัตถุระเบิดและการรื้อถอน เขามีประวัติเกเร ถูกปลดจากราชการเพราะขัดคำสั่งผู้บังคับบัญชาและไปช่วยเพื่อนที่ถูกทิ้งไว้ในแดนศัตรู แดงเป็นคนตัวใหญ่ ร่างกายกำยำ ​เต็มไปด้วยรอยสัก และมีรอยยิ้มที่ดุดันแต่แฝงด้วยความซื่อสัตย์

กวินพบแดงในบาร์ใต้ดินแห่งหนึ่ง แดงกำลังนั่งดื่มเบียร์อยู่คนเดียว สายตาเหม่อลอย เขาดูเหมือนคนสิ้นหวัง

"ฉันได้ยินมาว่าแกยังคงมีความผูกพันกับเพื่อนเก่า" กวินเริ่มบทสนทนา

แดงหันมามองเขาด้วยแววตาไม่เป็นมิตร "แกเป็นใครวะ?"

"กวิน" เขาตอบสั้น ๆ "ฉันกำลังจะไปทำภารกิจที่ไม่ใช่เพื่อชาติ แต่เพื่อล้างแค้นให้เพื่อนร่วมทีมที่ถูกทอดทิ้ง"

ดวงตาของแดงเป็นประกายทันที เขารู้ดีถึงความรู้สึกนั้น "ฉันถูกปลดเพราะเรื่องนี้แหละ ไอ้พวกที่นั่งอยู่แต่ในห้องแอร์มันไม่รู้หรอกว่าความเป็นลูกผู้ชายมันสำคัญแค่ไหน"

"ฉันก็เหมือนแก" กวินกล่าว "เรากำลังจะไปหยุดยั้งอาวุธชีวภาพที่อาจจะฆ่าคนบริสุทธิ์นับล้าน"

แดงหัวเราะเยาะ "จะให้ฉันช่วยระเบิดอะไรวะ?"

"ทุกอย่างที่ขวางทางเรา" กวินตอบ "และช่วยปกป้องคนที่อยู่ข้างหลัง"

แดงยื่นมือมาจับมือกับกวินอย่างแน่นแฟ้น "ฉันชอบว่ะ! ฉันจะไปกับแก!"

คนที่สามคือ ลิลลี่ หรือ 'งูเห่า' อดีตสายลับหน่วยปฏิบัติการพิเศษที่เชี่ยวชาญด้านการต่อสู้ระยะประชิด การแทรกซึม และการลอบสังหาร เธอมีรูปร่างเล็ก แต่มีความคล่องตัวและว่องไวอย่างเหลือเชื่อ ใบหน้าของเธอสวยงามราวกับนางฟ้า แต่แววตาของเธอกลับเย็นชาและว่างเปล่า ราวกับผ่านเรื่องราวร้าย ๆ มามากมาย

กวินพบลิลลี่ที่สนามประลองศิลปะการต่อสู้ใต้ดิน เธอกำลังเอาชนะคู่ต่อสู้ตัวใหญ่ได้อย่างง่ายดายด้วยท่าไม้ตายที่รวดเร็วและแม่นยำ

"ทักษะของเธอเหนือกว่าทุกคนที่ฉันเคยเห็นมา" กวินกล่าวเมื่อเธอลงจากเวที

ลิลลี่ปรายตามองเขา "นายอยากได้อะไร?"

"ฉันอยากให้เธอมาช่วยฉันในภารกิจ" กวินตอบ "มันเป็นภารกิจที่อันตรายมาก แต่ถ้าสำเร็จ มันอาจจะช่วยโลกได้"

ลิลลี่หัวเราะเบา ๆ "โลก? โลกที่มันเคยทอดทิ้งฉันและทำให้ฉันต้องเป็นแบบนี้งั้นเหรอ?"

"โลกไม่ได้ทอดทิ้งเธอ ลิลลี่" กวินกล่าว "แต่เป็นคนบางกลุ่มที่ทำ เธอมีโอกาสที่จะล้างแค้นให้ตัวเอง และแสดงให้พวกเขาเห็นว่าเธอไม่ได้อ่อนแออย่างที่พวกเขาคิด"

แววตาของลิลลี่ฉายแววความเจ็บปวดชั่วขณะ เธอเคยมีครอบครัว เคยมีชีวิตที่สดใส แต่ทุกอย่างก็พังทลายลงเพราะการหักหลังของหน่วยงานที่เธอสังกัด ทำให้เธอต้องกลายเป็นนักฆ่าที่ทำงานในเงามืด

"ฉันจะไป" ลิลลี่ตอบสั้น ๆ "แต่ถ้าฉันรู้สึกว่านายกำลังหลอกใช้ฉัน ฉันจะฆ่านายคนแรก"

"แฟร์ดี" กวินตอบ พลางยื่นมือไปให้เธอจับ ลิลลี่จับมือเขาอย่างมั่นคง แต่แววตายังคงเย็นชา

คนสุดท้ายคือ ไพศาล หรือ 'พยัคฆ์' อดีตพลซุ่มยิงมือฉมังที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีเยี่ยม ประวัติของเขาคลุมเครือยิ่งกว่าใคร เขาหายตัวไปจากระบบราชการอย่างกะทันหันหลังภารกิจลับครั้งหนึ่ง ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา แต่ทุกคนรู้ว่าเขาคือหนึ่งในพลซุ่มยิงที่ดีที่สุดเท่าที่เคยมีมา

กวินตามรอยไพศาลไปยังกระท่อมไม้เก่า ๆ กลางป่าลึก ไพศาลนั่งอยู่บนระเบียงกระท่อม กำลังลับมีดพกด้วยความใจเย็น

"ฉันได้ยินมาว่านายไม่เคยพลาดเป้า" กวินกล่าว

ไพศาลเงยหน้าขึ้นมองเขา ดวงตาของเขาดูเหนื่อยล้าและเต็มไปด้วยความเจ็บปวด "แต่ฉันก็พลาดเป้าสำคัญที่สุดไปแล้ว"

กวินรู้ว่าไพศาลกำลังพูดถึงอะไร เขารู้ถึงภารกิจที่ทำให้ไพศาลหายไปจากโลก มันเป็นภารกิจที่เขาถูกสั่งให้สังหารเป้าหมายที่เป็นผู้บริสุทธิ์ และเขาลังเลที่จะยิง สุดท้ายเป้าหมายก็ตายด้วยน้ำมือของอีกคน และเขาก็ถูกหลอกหลอนด้วยความรู้สึกผิด

"ฉันจะพาแกไปพิสูจน์ว่าแกยังไม่พลาด" กวินกล่าว "เรากำลังจะไปหยุดยั้งคนที่กำลังจะฆ่าคนบริสุทธิ์นับล้าน ถ้าแกยังมีความเป็นมนุษย์อยู่ แกจะไปกับฉัน"

ไพศาลเงียบไป เขามองเข้าไปในดวงตาของกวิน และเห็นความมุ่งมั่นที่ไม่เคยเห็นมาก่อนในตัวใคร "ฉันจะไป" เขากล่าวในที่สุด "แต่ฉันไม่ได้ไปเพื่อช่วยโลก ฉันไปเพื่อหาจุดจบให้ตัวเอง"

เมื่อทีมรวบรวมได้ครบ กวินพาพวกเขาไปยังสถานที่ฝึกซ้อมลับ อรุณีจ้องมองทุกคนด้วยความไม่ไว้ใจ แดงหัวเราะเสียงดังและดื่มเบียร์ ลิลลี่นั่งเงียบ ๆ ลับมีดของเธอ ไพศาลยืนเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง

"ฉันรู้ว่าพวกแกอาจจะไม่ไว้ใจฉัน" กวินกล่าวเสียงดังฟังชัด "ฉันไม่สนว่าพวกแกจะเป็นใคร หรือเคยทำอะไรมา แต่ในภารกิจนี้ พวกเราคือทีมเดียวกัน ชีวิตของพวกแกขึ้นอยู่กับฉัน และชีวิตของฉันก็ขึ้นอยู่กับพวกแก"

"ถ้าใครคิดจะหักหลัง ฉันจะไม่มีความปรานี" ลิลลี่กล่าวเสียงเย็น

"ฉันจะคอยเฝ้าระวังหลังให้พวกแกเอง" แดงพูดพลางตบไหล่ไพศาลเบา ๆ

อรุณีมองกวินด้วยสายตาที่คลางแคลงใจ แต่ก็พยักหน้าเล็กน้อย ไพศาลยังคงเงียบ แต่ความมุ่งมั่นในดวงตาของเขาบ่งบอกถึงการตัดสินใจ

นี่คือทีมของกวิน ทีมของคนนอกคอก คนเถื่อน ที่ถูกสังคมทอดทิ้ง แต่ละคนมีบาดแผลในใจ แต่ทุกคนก็มีความสามารถที่เหนือมนุษย์ และทุกคนต่างก็ต้องการสิ่งเดียวกัน นั่นคือ โอกาสที่จะได้ไถ่บาป โอกาสที่จะได้ล้างแค้น และโอกาสที่จะได้พิสูจน์ตัวเองอีกครั้ง

พวกเขากำลังจะออกเดินทางสู่ภารกิจที่ดูเหมือนเป็นไปไม่ได้ ภารกิจที่จะตัดสินชะตากรรมของโลก และชะตากรรมของตัวเอง