ตอนที่ 6 — เงาแห่งการทรยศ

การเดินทางสู่ส่วนลึกของฐานทัพฟีนิกซ์ยังคงดำเนินต่อไป ทีมของกวินที่เหลืออยู่เพียงสามคน คือกวิน อรุณี และลิลลี่ ส่วนไพศาลยังคงทำหน้าที่พลซุ่มยิงจากภายนอก พวกเขาต้องเผชิญหน้ากับความเงียบที่น่าขนลุกหลังจากผ่านพ้นสมรภูมิอันดุเดือดที่คร่าชีวิตแดงไป ทุกคนต่างโศกเศร้ากับการจากไปของเพื่อนร่วมทีม ‌แต่ก็ต้องเก็บความรู้สึกนั้นไว้ลึกสุดใจ เพื่อมุ่งหน้าสู่ภารกิจที่ยังไม่สำเร็จ

หลังจากผ่านห้องโถงที่เต็มไปด้วยศพของศัตรู พวกเขาก็มาถึงทางเดินแคบ ๆ ที่ทอดยาวไปยังส่วนที่เป็นห้องปฏิบัติการ อรุณีกำลังสแกนสัญญาณต่าง ๆ บนแท็บเล็ตของเธอ

"สัญญาณบางอย่างกำลังรบกวนระบบสื่อสารของเรา" ​อรุณีรายงานเสียงเครียด "เหมือนมีใครพยายามแฮกข้อมูลของเราจากภายใน"

กวินขมวดคิ้ว "ใครจะแฮกเราจากภายในได้?"

"ผมก็ไม่แน่ใจ" อรุณีตอบ "แต่มันกำลังส่งข้อมูลออกไปข้างนอกด้วย"

"ส่งข้อมูลออกไป?" กวินทวนคำ ดวงตาของเขาฉายแววไม่ไว้วางใจ "หมายความว่ายังไง?"

"เหมือนมีใครกำลังรายงานความเคลื่อนไหวของเราให้ศัตรูรู้" ‍อรุณีกล่าว "แต่ผมไม่สามารถระบุแหล่งที่มาได้ มันถูกเข้ารหัสไว้อย่างดี"

คำพูดของอรุณีทำให้กวินรู้สึกหนาวสันหลังวาบ เขาจำภาพเหตุการณ์ในอดีตได้ทันที ปฏิบัติการรุ่งอรุณทมิฬ... การทรยศหักหลัง การรั่วไหลของข้อมูล ทุกอย่างเกิดขึ้นในลักษณะคล้ายคลึงกัน ‌เขาถูกใส่ร้ายว่าเป็นผู้ขี้ขลาด แต่แท้จริงแล้ว อาจจะมีใครบางคนอยู่เบื้องหลังทั้งหมด

"ลิลลี่ เธอรู้สึกถึงอะไรแปลก ๆ บ้างไหม?" กวินหันไปถามลิลลี่ที่เดินนำหน้าอย่างเงียบเชียบ

ลิลลี่หยุดเดิน เธอเอียงคอฟังเสียงรอบตัว ‍"มีบางอย่างผิดปกติ... ทางเดินที่เราเพิ่งผ่านมา ไม่ควรมีทหารของพวกมันปรากฏตัวซ้ำอีกครั้ง"

"หมายความว่ายังไง?" อรุณีถาม

"หลังจากเราเคลียร์พื้นที่ไปแล้ว ระบบรักษาความปลอดภัยไม่ควรจะปล่อยให้ทหารเข้ามาในโซนนี้ได้ง่าย ๆ ยกเว้นแต่ว่า... มีใครบางคนเปิดทางให้พวกมัน" ​ลิลลี่ตอบเสียงเย็น

ความสงสัยเริ่มกัดกินจิตใจของกวิน เขามองไปยังอรุณีและลิลลี่ สองคนที่เหลืออยู่ในทีมของเขา เขาเคยเชื่อใจพวกเขาอย่างสุดหัวใจ แต่หลังจากคำพูดของอรุณีและลิลลี่ ความไม่ไว้วางใจก็เริ่มก่อตัวขึ้นในจิตใจ

"พวกแกสองคน... มีอะไรจะบอกฉันไหม?" กวินถามเสียงแข็ง ​ดวงตาของเขาจับจ้องไปยังอรุณีและลิลลี่สลับกันไปมา

อรุณีส่ายหน้า "ฉันกำลังพยายามหาต้นตอของสัญญาณนั้นอยู่"

ลิลลี่เงียบไป เธอจับมีดสั้นที่เอวแน่นขึ้น แววตาของเธอยังคงไร้อารมณ์ แต่กวินรู้สึกได้ถึงความตึงเครียดที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวเธอ

กวินตัดสินใจที่จะตรวจสอบเอง เขาเดินย้อนกลับไปยังทางเดินที่พวกเขาเพิ่งผ่านมา เขาพบรอยเท้าของรองเท้าบูททหารที่ยังสดใหม่อยู่บนพื้นฝุ่น แสดงว่าเพิ่งมีคนเดินผ่านไปไม่นานนี้ ​และที่สำคัญกว่านั้น เขาสังเกตเห็นร่องรอยของการเปิดประตูอัตโนมัติด้วยรหัสพิเศษที่อรุณีเพิ่งแฮกเข้าไป

"อรุณี... แกมั่นใจนะว่าไม่มีใครแฮกข้อมูลของเราได้?" กวินถามเสียงต่ำ

อรุณีดูตกใจ "ฉันมั่นใจว่าไม่มีใครสามารถเจาะระบบของฉันได้ ถ้าไม่มีรหัสผ่านที่ถูกต้อง"

"แล้วใครมีรหัสผ่านนั้น?" กวินถาม

อรุณีเงียบไป "นอกจากฉันแล้ว ก็มีแค่ผู้ประสานงานของเรา นนท์ เท่านั้นที่รู้ข้อมูลทั้งหมด"

กวินสบถในใจ "นนท์?" เขานึกถึงเจ้าหน้าที่หนุ่มที่ดูใสซื่อคนนั้น

แต่ความสงสัยยังคงเกาะกุมใจเขาต่อไป เขาไม่สามารถปักใจเชื่อใครได้อีกแล้วในสถานการณ์แบบนี้ แดงตายไปแล้ว และเขาไม่อยากให้ใครต้องตายอีก

"ไพศาล นายเห็นอะไรแปลก ๆ จากข้างนอกบ้างไหม?" กวินเรียกไพศาลผ่านวิทยุสื่อสาร

"ผมเห็นยานลำเลียงขนาดเล็กเข้ามาจอดใกล้ ๆ ฐานเมื่อประมาณสิบนาทีที่แล้ว" เสียงของไพศาลตอบ "มันไม่ใช่ยานของเรา"

คำพูดของไพศาลยิ่งเพิ่มความสงสัยให้กวิน ยานลำเลียง? ทำไมถึงมีเข้ามาตอนนี้?

"อรุณี พยายามหาต้นตอของสัญญาณนั้นให้ได้ ไม่ว่ายังไงก็ตาม" กวินสั่ง "ลิลลี่ อยู่กับฉัน อย่าให้คลาดสายตา"

ทีมเดินหน้าต่อไป แต่คราวนี้ความตึงเครียดภายในกลุ่มสูงขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า พวกเขาระแวงซึ่งกันและกัน ไม่มีใครรู้ว่าใครคือมิตรแท้ ใครคือศัตรูที่ซ่อนอยู่ในเงา

พวกเขามาถึงห้องควบคุมขนาดเล็ก กวินสั่งให้ลิลลี่คอยเฝ้าระวัง ในขณะที่อรุณีกำลังพยายามเจาะระบบคอมพิวเตอร์หลักของห้องควบคุม

"ฉันเจอแล้ว!" อรุณีตะโกนด้วยความตื่นเต้น "นี่คือข้อมูลแผนผังทั้งหมดของฐานทัพ! และ... และฉันเจอสัญญาณที่พยายามแฮกข้อมูลของเราแล้ว! มันมาจากภายในห้องนี้!"

กวินและลิลลี่หันไปมองอรุณีด้วยความตกใจ

"เธอ... ไม่ใช่คนแฮกฉัน!" อรุณีพึมพำ ใบหน้าซีดเผือด "มีคนอื่น! อีกหนึ่งคน!"

ในวินาทีนั้นเอง ประตูเหล็กบานหนึ่งที่อยู่ด้านหลังอรุณีก็เปิดออกอย่างรวดเร็ว ชายในชุดสีดำสนิทพุ่งเข้ามาจากด้านหลัง พร้อมกับปืนพกเก็บเสียงในมือ เขาจ่อปลายกระบอกปืนไปที่ศีรษะของอรุณี

"อย่าขยับ!" ชายคนนั้นกล่าวเสียงต่ำ

กวินและลิลลี่ตกใจ พวกเขาไม่เคยเห็นชายคนนี้มาก่อน

"แกเป็นใคร?" กวินถามเสียงแข็ง

ชายคนนั้นหัวเราะเยาะ "ฉันคือ 'เงา' ของฟีนิกซ์ และฉันคือคนที่อยู่เบื้องหลังปฏิบัติการรุ่งอรุณทมิฬทั้งหมด"

กวินรู้สึกเหมือนถูกสายฟ้าฟาด ความจริงที่ถูกปกปิดมานานหลายปี บัดนี้กำลังจะถูกเปิดเผยตรงหน้าเขา

"แกอยู่ฝ่ายไหน?" กวินถามลิลลี่และอรุณีด้วยความสงสัย

อรุณีกำลังสั่น เธอพยายามจะทำอะไรบางอย่างกับแท็บเล็ตของเธอ แต่ชายคนนั้นก็เอาปืนจ่อหัวเธอไว้แน่น

"อย่าคิดจะทำอะไรโง่ ๆ อรุณี" ชายคนนั้นกล่าว "หรือเพื่อนของเธอจะต้องตาย"

กวินรู้สึกว่าถูกทรยศหักหลังอีกครั้ง แต่คราวนี้มันเจ็บปวดกว่าครั้งไหน ๆ เขาไม่รู้ว่าใครคือศัตรูที่แท้จริง ใครคือผู้ทรยศที่แทรกซึมเข้ามาในทีมของเขา แต่เขารู้ว่าเขาจะต้องทำอะไรบางอย่าง ไม่ว่าจะต้องแลกมาด้วยอะไรก็ตาม

เงาของการทรยศได้เผยโฉมออกมาแล้ว และมันกำลังจะนำพาพวกเขาไปสู่ความจริงอันน่าสะพรึงกลัวที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังภารกิจนี้