ตอนที่ 8 — นาทีชี้เป็นชี้ตาย

เสียงสัญญาณเตือนภัยดังสนั่นไปทั่วทั้งฐานทัพ ห้องควบคุมสว่างวาบด้วยแสงสีแดงฉานจากจอภาพที่แสดงแผนที่โลกซึ่งมีจุดสีแดงของไวรัสเงาแพร่กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว ความตื่นตระหนกเข้าครอบงำกวิน เขาเหลือบมองธามที่กำลังยืนยิ้มเยาะอย่างบ้าคลั่ง ธามที่เคยเป็นผู้บังคับบัญชาที่เขาเคารพ บัดนี้กลายเป็นปีศาจผู้พร้อมจะทำลายล้างโลก

"มันสายเกินไปแล้ว กวิน! ไวรัสเงาถูกปล่อยออกไปแล้ว!" ‌ธามตะโกนด้วยน้ำเสียงแห่งชัยชนะ "โลกใหม่กำลังจะมาถึง!"

"ไม่! ฉันไม่มีวันยอมให้แกทำลายโลกใบนี้!" กวินคำราม เขาต้องตัดสินใจแล้ว การแก้แค้นส่วนตัวต้องถูกพักไว้ชั่วคราว สิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้คือการหยุดยั้งหายนะที่จะเกิดขึ้น

"ลิลลี่! ไปปลุกอรุณี! ​ให้เธอหาทางหยุดยั้งไวรัสเดี๋ยวนี้!" กวินตะโกนสั่ง

ลิลลี่ที่เพิ่งฟื้นจากอาการบาดเจ็บพยักหน้า เธอวิ่งไปหาอรุณีที่ยังคงหมดสติอยู่ ส่วนกวินหันกลับไปเผชิญหน้ากับธามอีกครั้ง เขาชักปืนพกออกมาจ่อไปที่ธาม

"แกจะต้องหยุดมันเดี๋ยวนี้ ธาม!" กวินสั่งเสียงแข็ง

ธามหัวเราะ "แกคิดว่าแกจะทำอะไรฉันได้? ‍ฉันเตรียมการมาเป็นสิบปีแล้ว!"

กวินรู้ว่าเขาต้องใช้ทุกสิ่งทุกอย่างที่เขามี เขาไม่สามารถปล่อยให้ธามหนีไปได้อีกแล้ว เขาพุ่งเข้าใส่ธามอีกครั้ง คราวนี้เขาไม่ได้คิดถึงการต่อสู้แบบเป็นทางการ แต่เป็นการต่อสู้เพื่อความอยู่รอด เพื่อหยุดยั้งหายนะ

การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือดในห้องควบคุมที่เต็มไปด้วยจอภาพและแผงควบคุม กวินและธามแลกหมัดกันอย่างบ้าคลั่ง เสียงปืนของไพศาลยังคงดังสนั่นจากภายนอกห้อง ‌พยายามยิงสกัดทหารของฟีนิกซ์ที่กำลังกรูกันเข้ามา

ลิลลี่พยายามปลุกอรุณี "อรุณี! ตื่นเดี๋ยวนี้! โลกกำลังจะถูกทำลาย!"

อรุณีค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมา เธอเห็นภาพที่พร่ามัวของกวินที่กำลังต่อสู้กับธาม และจอภาพที่แสดงการแพร่กระจายของไวรัส

"ไวรัส... ‍มันถูกปล่อยแล้ว..." อรุณีพึมพำ

"เธอต้องหยุดมันให้ได้! ไม่มีใครทำได้นอกจากเธอ!" ลิลลี่ตะโกน

อรุณีพยุงตัวขึ้นมาอย่างทุลักทุเล เธอคลานไปที่แท็บเล็ตของเธอ มือของเธอสั่นเทา แต่เธอก็รวบรวมสติทั้งหมดเพื่อพยายามเจาะเข้าระบบควบคุมหลักของไวรัส

"ระบบป้องกันแน่นหนามาก! มันพยายามเข้ารหัสตัวเองตลอดเวลา!" ​อรุณีตะโกนบอกกวิน

กวินถูกธามผลักกระเด็นไปชนแผงควบคุม ทำให้เกิดประกายไฟและเสียงเตือนดังขึ้น ธามคว้าปืนพกของตัวเองออกมายิงใส่กวิน แต่กวินหลบได้หวุดหวิด

"แกจะหยุดมันไม่ได้หรอก กวิน! แกมันไร้ประโยชน์!" ธามเย้ยหยัน

"ไม่! ฉันจะไม่ยอมแพ้!" ​กวินตะโกน เขาลุกขึ้นมาอีกครั้ง เลือดไหลซึมจากมุมปาก เขาพุ่งเข้าใส่ธามอีกครั้งด้วยความเด็ดเดี่ยว

ในขณะที่กวินกำลังต่อสู้กับธาม ลิลลี่ก็วิ่งไปช่วยอรุณี เธอคอยคุ้มกันอรุณีจากทหารของฟีนิกซ์ที่พยายามจะบุกเข้ามาในห้องควบคุม

"ไพศาล! ช่วยสกัดพวกมันไว้!" ลิลลี่ตะโกนผ่านวิทยุสื่อสาร

"กำลังไป!" ​เสียงของไพศาลตอบ เขายิงสกัดทหารที่กำลังจะเข้ามาในห้องควบคุมได้สำเร็จ แต่ก็มีทหารอีกกลุ่มหนึ่งที่เข้ามาทางช่องระบายอากาศ

ลิลลี่ต้องตัดสินใจ เธอคว้ามีดสั้นสองเล่มในมือ แล้วพุ่งเข้าใส่ทหารที่เข้ามาทางช่องระบายอากาศ เธอต่อสู้ด้วยความดุเดือด สังหารศัตรูอย่างรวดเร็ว แต่เธอก็ได้รับบาดเจ็บจากการปะทะ

"อรุณี! เธอพร้อมหรือยัง?" กวินตะโกนถามขณะที่เขากำลังต่อสู้กับธาม

"ฉัน... กำลังพยายาม! ฉันต้องเข้าไปในแกนกลางของระบบให้ได้!" อรุณีตอบ เหงื่อกาฬไหลโซมหน้า

ธามใช้จังหวะที่กวินเผลอ เขาแทงมีดสั้นที่ซ่อนไว้เข้าที่สีข้างของกวินอย่างจัง กวินร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด เขาเซถอยหลังไป แต่เขาก็กัดฟันสู้ เขาต้องไม่ล้มลงตรงนี้

"แกจะตายตรงนี้ กวิน!" ธามหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง

"ไม่... ฉันจะไม่ตาย!" กวินคำราม เขาคว้าแขนของธาม แล้วใช้แรงทั้งหมดเหวี่ยงธามไปชนจอภาพขนาดใหญ่ จอภาพแตกกระจายพร้อมกับประกายไฟที่ลุกท่วม

อรุณีกำลังกดคีย์บอร์ดอย่างบ้าคลั่ง เธอค้นพบวิธีเดียวที่จะหยุดยั้งไวรัสเงาได้ นั่นคือการโอเวอร์โหลดระบบทั้งหมดของฐานทัพ ทำให้มันระเบิดตัวเอง แต่ถ้าทำเช่นนั้น พวกเขาทั้งหมดก็จะติดอยู่ในฐานแห่งนี้ และต้องตายไปพร้อมกับมัน

"กวิน! ฉันเจอทางแล้ว!" อรุณีตะโกน "แต่... เราจะต้องโอเวอร์โหลดระบบทั้งหมดของฐานทัพ! มันจะทำให้ทุกอย่างระเบิด!"

กวินได้ยินคำพูดของอรุณี เขาเหลือบมองไปที่ธามที่กำลังพยายามลุกขึ้นมา เขาเหลือบมองไปที่ลิลลี่ที่กำลังบาดเจ็บ และอรุณีที่กำลังสิ้นหวัง

นี่คือการตัดสินใจที่ยากที่สุดในชีวิตของเขา เขากำลังจะตายไปพร้อมกับเพื่อนร่วมทีม แต่ถ้าเขาไม่ทำ โลกทั้งใบก็จะถูกทำลาย

"ทำเลย อรุณี!" กวินตะโกนเสียงดัง "ทำลายมันให้สิ้นซาก!"

อรุณีเบิกตากว้าง เธอไม่แน่ใจว่ากวินจริงจังแค่ไหน แต่แววตาของกวินบอกเธอว่านี่คือความเด็ดเดี่ยวที่แท้จริง

"ทำเลย!" ลิลลี่ตะโกนจากมุมห้อง เธอเชื่อใจกวิน

อรุณีกดปุ่มสุดท้าย การนับถอยหลังเริ่มขึ้นบนหน้าจอ

"ห้า... สี่... สาม... สอง... หนึ่ง!" เสียงเตือนดังขึ้นพร้อมกับสัญญาณสีแดงที่กะพริบถี่ ๆ

ธามตกใจ เขาพุ่งเข้าใส่กวินอีกครั้ง แต่กวินรู้ว่าเขาไม่มีเวลาที่จะต่อสู้แล้ว เขาต้องทำอะไรบางอย่างเพื่อถ่วงเวลาให้อรุณีและลิลลี่ได้หนี

"ไพศาล! นำทีมออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้!" กวินตะโกนสั่ง

"ไม่! ผมจะอยู่กับคุณ!" เสียงของไพศาลดังขึ้นในหูฟัง แต่กวินก็ปิดระบบสื่อสารของเขาไปแล้ว

กวินหันไปยิ้มให้อรุณีและลิลลี่ "ไปซะ!"

เขาพุ่งเข้าใส่ธามอีกครั้ง การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือดท่ามกลางเสียงระเบิดที่เริ่มดังขึ้นจากส่วนต่าง ๆ ของฐานทัพ

ในที่สุด อรุณีและลิลลี่ก็วิ่งหนีออกจากห้องควบคุมไป ทิ้งให้กวินอยู่เพียงลำพังกับธามและฐานทัพที่กำลังจะระเบิด

นาทีชี้เป็นชี้ตายได้มาถึงแล้ว กวินต้องเดิมพันด้วยชีวิตของเขา เพื่อหยุดยั้งหายนะ และเพื่อไถ่ถอนความผิดพลาดในอดีตของเขา