แสงสีม่วงเรืองรองจากศิลาแห่งจันทราที่ท่านประธานศิลาถืออยู่ พุ่งตรงเข้าสู่รอยสักบนข้อมือของธีร์อย่างต่อเนื่อง พลังงานมหาศาลไหลบ่าเข้าสู่ร่างกายของเขา ทำให้รอยสักเปล่งแสงสีแดงเข้มขึ้นอย่างรุนแรง และเส้นสายของมันก็เริ่มแผ่ขยายออกไปทั่วทั้งแขน ลามไปถึงลำตัวและใบหน้าของธีร์อย่างรวดเร็วราวกับเถาวัลย์พิษ
เมษาถูกชายชุดดำจับตัวไว้แน่น เธอเห็นภาพธีร์ที่กำลังดิ้นทุรนทุรายบนพื้นหิน ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด ดวงตาของเขาเบิกกว้างราวกับกำลังเห็นบางสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดในชีวิต
“ธีร์!” เมษาตะโกนด้วยความสิ้นหวัง น้ำตาไหลอาบแก้ม เธอพยายามดิ้นรนให้หลุดจากการจับกุม แต่ก็ไม่เป็นผล
ท่านประธานศิลาหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง “ในที่สุดพลังแห่งเงาก็สมบูรณ์แบบ! รอยสักแห่งเงาได้ดูดซับพลังงานจากศิลาแห่งจันทราจนเต็มเปี่ยมแล้ว! และผู้แบกรับรอยสักนี้ก็จะกลายเป็น ‘ประตู’ สู่โลกแห่งเงา!”
เมษาถึงกับตัวสั่น “ประตูสู่โลกแห่งเงา?” เธอถามเสียงสั่น
“ใช่!” ท่านประธานศิลาตอบด้วยแววตาที่บ้าคลั่ง “พลังแห่งเงาจะทำให้ข้าเป็นผู้ที่อยู่เหนือทุกสิ่ง! ข้าจะสามารถควบคุมโลกนี้ได้อย่างเบ็ดเสร็จ!”
เมษาเหลือบไปมองธีร์อีกครั้ง ร่างกายของเขายังคงดิ้นทุรนทุราย และเส้นสายสีแดงเข้มจากรอยสักก็แผ่ขยายออกไปทั่วทั้งร่างของเขาแล้ว ตอนนี้เขาดูเหมือนไม่ใช่ธีร์คนเดิมอีกต่อไป แต่เป็นร่างที่ถูกปกคลุมด้วยรอยสักสีแดงเข้มที่กำลังเปล่งแสงออกมา
“ไม่นะ…ธีร์!” เมษาพึมพำ เธอรู้สึกราวกับหัวใจกำลังจะแตกสลาย
ทันใดนั้น ร่างกายของธีร์ก็กระตุกอย่างรุนแรง แล้วเขาก็เงียบเสียงไป ดวงตาของเขาปิดสนิท ร่างกายของเขานอนแน่นิ่งอยู่บนพื้นหิน รอยสักสีแดงเข้มยังคงเปล่งแสงอยู่ แต่ก็เริ่มจางลงเรื่อยๆ
“ธีร์!” เมษาตะโกน เธอรู้ดีว่าสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นกับธีร์นั้นคือ ‘ความตาย’
ท่านประธานศิลาเดินเข้าไปใกล้ธีร์ แล้วใช้คทาลูกแก้วสีดำสแกนไปที่รอยสักบนข้อมือของเขา
“ดูเหมือนว่าเขาจะทนรับพลังงานไม่ไหว” ท่านประธานศิลาพูดขึ้น “แต่ไม่เป็นไร…รอยสักแห่งเงาได้ดูดซับพลังงานจนเต็มเปี่ยมแล้ว หน้าที่ของเขาสิ้นสุดลงแล้ว”
“แกฆ่าเขา!” เมษาตะโกนด้วยความโกรธแค้น เธอพยายามดิ้นรนให้หลุดจากการจับกุมอีกครั้ง
“เขาแค่ทำหน้าที่ของเขา” ท่านประธานศิลาตอบอย่างเย็นชา “และตอนนี้ ข้าก็จะได้พลังอำนาจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกนี้!”
ท่านประธานศิลายกศิลาแห่งจันทราขึ้นเหนือศีรษะอีกครั้ง แสงสีม่วงเรืองรองสว่างจ้าขึ้นมา แสงนั้นพุ่งตรงไปยังเพดานของวิหารแห่งเงา แล้วเพดานก็เริ่มสั่นสะเทือนเบาๆ
“ในอีกไม่ช้า โลกนี้ก็จะตกอยู่ภายใต้การควบคุมของข้า!” ท่านประธานศิลาหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง
เมษาถึงกับสิ้นหวัง เธอไม่รู้ว่าจะทำอะไรได้อีกแล้ว ธีร์ตายแล้ว และเธอก็ไม่สามารถหยุดยั้งแผนการชั่วร้ายของท่านประธานศิลาได้
แต่ในขณะที่เมษากำลังสิ้นหวังอยู่นั้น เธอก็ได้ยินเสียงกระซิบแผ่วเบาจากรอยสักบนข้อมือของธีร์ เสียงนั้นดังขึ้นในโสตประสาทของเธอ ราวกับมีใครบางคนกำลังพูดกับเธอโดยตรง
“เมษา…อย่าเพิ่งยอมแพ้…” เสียงนั้นกระซิบ
เมษาถึงกับสะดุ้ง เธอหันไปมองธีร์อีกครั้ง รอยสักบนข้อมือของเขายังคงเปล่งแสงจางๆ และดูเหมือนว่ามันกำลังตอบสนองต่อเสียงกระซิบนั้น
“ธีร์…คุณยังไม่ตายเหรอ?” เมษาถามเสียงสั่น
“ฉันยังอยู่ที่นี่…ในรอยสัก…” เสียงกระซิบตอบ “พลังแห่งเงาได้ดูดซับชีวิตของฉันไปแล้ว…แต่ฉันก็ยังคงอยู่”
เมษาถึงกับน้ำตาคลอ เธอไม่รู้ว่าสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นกับธีร์นั้นคืออะไร แต่เธอก็รู้สึกโล่งใจที่เขายังไม่ตาย
“คุณต้องช่วยฉันเมษา” เสียงกระซิบของธีร์ดังขึ้น “พลังแห่งเงาได้ดูดซับพลังชีวิตของฉันไปแล้ว…แต่มันก็ยังควบคุมไม่ได้สมบูรณ์ ฉันกำลังต่อสู้กับมันอยู่ข้างใน”
“ฉันจะช่วยคุณได้ยังไงธีร์?” เมษาถาม
“ในคัมภีร์แห่งเงา…มีวิธีควบคุมพลังนี้อยู่” เสียงกระซิบตอบ “มันเป็นบทสุดท้าย…บทที่พูดถึงการรวมพลังของแสงและเงา”
เมษานึกย้อนไปถึงคัมภีร์ที่เธออ่าน เธอจำได้ว่ามีบทหนึ่งที่พูดถึงการรวมพลังของแสงและเงา แต่เธอก็ไม่ได้ให้ความสนใจมากนัก เพราะคิดว่ามันเป็นแค่เรื่องปรัชญา
“ฉันจะหาคัมภีร์บทนั้น” เมษาพูด “แต่ฉันจะทำยังไง? ฉันถูกจับตัวไว้”
“คุณต้องเชื่อในตัวเองเมษา” เสียงกระซิบตอบ “คุณมีพลังที่จะทำได้”
ทันใดนั้น ร่างกายของธีร์ก็กระตุกอีกครั้ง รอยสักบนข้อมือของเขาเปล่งแสงสว่างจ้าขึ้นมาอีกครั้ง แสงนั้นพุ่งตรงไปยังเมษา ทำให้ชายชุดดำที่จับเธออยู่ถึงกับชะงัก
เมษาใช้จังหวะนี้ดิ้นรนให้หลุดจากการจับกุม แล้วพุ่งตัวเข้าไปหาธีร์ทันที
“ธีร์! คุณต้องอดทนไว้!” เมษาพูด เธอกุมมือธีร์ไว้แน่น
“ฉันจะพยายาม…” เสียงกระซิบตอบ “แต่ฉันไม่รู้ว่าจะทนได้นานแค่ไหน”
เมษาเหลือบไปมองท่านประธานศิลาที่กำลังยืนอยู่ตรงกลางโถง เขายังคงยกศิลาแห่งจันทราขึ้นเหนือศีรษะ และพลังแห่งเงาก็ยังคงไหลบ่าออกมาจากศิลาอย่างต่อเนื่อง
เมษารู้ดีว่าเธอต้องทำอะไรบางอย่างก่อนที่ท่านประธานศิลาจะควบคุมพลังแห่งเงาได้อย่างสมบูรณ์
เมษานึกย้อนไปถึงคัมภีร์แห่งเงาอีกครั้ง เธอจำได้ว่าบทสุดท้ายของคัมภีร์พูดถึงการรวมพลังของแสงและเงา และมันจะต้องใช้ ‘ศิลาแห่งจันทรา’ เป็นสื่อกลาง
“ศิลาแห่งจันทรา…” เมษาพึมพำ “มันคือสิ่งที่สามารถควบคุมพลังแห่งเงาได้!”
เมษาตัดสินใจแล้ว เธอต้องแย่งชิงศิลาแห่งจันทรามาจากท่านประธานศิลาให้ได้
เมษาหยิบปืนพกขึ้นมาถือไว้แน่น เธอพุ่งตัวเข้าไปหาท่านประธานศิลาทันที โดยไม่สนใจชายชุดดำที่พยายามเข้าขัดขวาง
“แกจะไม่มีวันได้มันไป!” เมษาตะโกนบอก
ท่านประธานศิลาหันมามองเมษาด้วยสายตาที่ดุดัน “แกกล้าดียังไงมาขัดขวางข้า?”
เมษายิงปืนไปที่ท่านประธานศิลา แต่เขาก็ใช้ศิลาแห่งจันทราสร้างโล่พลังงานสีม่วงขึ้นมาป้องกันกระสุนไว้
“แกไม่มีทางสู้ข้าได้หรอก!” ท่านประธานศิลาหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง
แต่เมษาก็ไม่ยอมแพ้ เธอพยายามยิงปืนไปที่ท่านประธานศิลาอย่างต่อเนื่อง เพื่อถ่วงเวลาไว้
ในขณะที่เมษากำลังยิงต่อสู้อยู่นั้น เสียงกระซิบของธีร์ก็ดังขึ้นในโสตประสาทของเธออีกครั้ง
“เมษา…ใช้พลังของรอยสัก…” เสียงกระซิบตอบ “รอยสักของฉัน…มันสามารถสร้างคลื่นพลังงานได้”
เมษาถึงกับสะดุ้ง เธอหันไปมองรอยสักบนข้อมือของธีร์อีกครั้ง รอยสักยังคงเปล่งแสงจางๆ และดูเหมือนว่ามันกำลังส่งพลังงานบางอย่างออกมา
“ฉันจะทำได้ยังไง?” เมษาถาม
“แค่สัมผัสรอยสักของฉัน…แล้วคิดถึงสิ่งที่ต้องการ…” เสียงกระซิบตอบ
เมษาตัดสินใจแล้ว เธอวางปืนลง แล้วกุมมือธีร์ไว้แน่น สัมผัสรอยสักบนข้อมือของเขา
ทันใดนั้น รอยสักก็เปล่งแสงสีเขียวอมฟ้าสว่างจ้าขึ้นมาอีกครั้ง แสงนั้นพุ่งตรงไปยังศิลาแห่งจันทราที่ท่านประธานศิลาถืออยู่
“อะไรกันน่ะ?!” ท่านประธานศิลาตะโกนด้วยความตกใจ
แสงสีเขียวอมฟ้าจากรอยสักปะทะกับแสงสีม่วงจากศิลาแห่งจันทรา เกิดเป็นคลื่นพลังงานขนาดใหญ่ที่พุ่งเข้าใส่ท่านประธานศิลา ทำให้เขาถึงกับกระเด็นออกไป ศิลาแห่งจันทราหลุดจากมือของเขาแล้วลอยไปกลางอากาศ
เมษาไม่รอช้า เธอพุ่งตัวเข้าไปรับศิลาแห่งจันทราไว้ในมือทันที
“ฉันทำได้แล้วธีร์!” เมษาพูดด้วยความดีใจ
“เก่งมากเมษา…” เสียงกระซิบของธีร์ตอบ “ตอนนี้…เราต้องทำพิธีกรรม…”
เมษาถือศิลาแห่งจันทราไว้แน่น เธอรู้สึกถึงพลังงานมหาศาลที่ไหลผ่านเข้ามาในร่างกายของเธอ
ท่านประธานศิลาลุกขึ้นยืนด้วยความโกรธแค้น “แกจะไม่มีวันได้ใช้พลังนั้นหรอก!” เขากระโดดเข้าใส่เมษาทันที
แต่เมษาไม่สนใจ เธอหลับตาลง แล้วนึกถึงบทสุดท้ายของคัมภีร์แห่งเงา บทที่พูดถึงการรวมพลังของแสงและเงา
แสงสีเขียวอมฟ้าจากรอยสักของธีร์ และแสงสีม่วงจากศิลาแห่งจันทรา เริ่มรวมตัวกันเป็นแสงสีขาวนวลที่สว่างจ้า แสงนั้นพุ่งตรงไปยังท่านประธานศิลา ทำให้เขาสะดุ้ง
“ไม่นะ!” ท่านประธานศิลาตะโกนด้วยความหวาดกลัว
แสงสีขาวนวลพุ่งเข้าใส่ท่านประธานศิลา ทำให้เขากรีดร้องด้วยความเจ็บปวด ร่างกายของเขาสลายหายไปในอากาศ เหลือไว้เพียงชุดคลุมสีดำที่ร่วงหล่นลงสู่พื้น
เมษาลืมตาขึ้นมามอง ภาพตรงหน้าทำให้เธอถึงกับตกตะลึง ท่านประธานศิลาหายไปแล้ว และชายชุดดำคนอื่นๆ ก็พากันวิ่งหนีไปหมด
“เราทำได้แล้วธีร์…” เมษาพูดด้วยความดีใจ เธอกอดศิลาแห่งจันทราไว้แน่น
“ยังไม่หมดเมษา…” เสียงกระซิบของธีร์ตอบ “พลังแห่งเงา…ยังคงอยู่ในตัวฉัน…เราต้องทำพิธีกรรมแห่งแสงจันทร์…”
เมษาพยักหน้า เธอรู้ดีว่าเธอต้องทำอะไรต่อไป เธอต้องช่วยธีร์ให้รอดพ้นจากคำสาปนี้ให้ได้
เสียงกระซิบจากความตายได้นำพาพวกเขาไปสู่ปลายทางแห่งปริศนา และตอนนี้พวกเขาก็กำลังจะเริ่มบทใหม่ของการต่อสู้ เพื่ออิสรภาพและชีวิตของธีร์
รอยสักต้องสาป
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 iDea Memory Group Co.,Ltd — ลิขสิทธิ์ทั้งหมดภายใต้ iDea Memory Group Co.,Ltd เท่านั้น
ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ จัดจำหน่าย จัดพิมพ์ หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรเป็นอันขาด ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก