ตอนที่ 7: — รอยร้าวภายใน

เมื่ออาณาจักรธุรกิจของเอคโค่ ซิสเต็มส์เติบโตอย่างรวดเร็วจนกลายเป็นบริษัทยักษ์ใหญ่ระดับโลก ที่มีพนักงานนับหมื่นคน มีสำนักงานกระจายอยู่ทั่วโลก และมีอิทธิพลในการกำหนดทิศทางของอุตสาหกรรมเทคโนโลยีและพลังงาน ความท้าทายที่แท้จริงก็ไม่ได้มาจากภายนอกอีกต่อไป หากแต่มาจาก “ภายใน”

“คุณภวินท์ครับ ‌ตอนนี้มีข่าวลือแพร่สะพัดในหมู่พนักงานเกี่ยวกับโครงการ Alpha ซึ่งเป็นความลับสูงสุดของเราครับ” เลขาของภวินท์รายงานด้วยสีหน้ากังวล “ดูเหมือนข้อมูลบางส่วนจะรั่วไหลออกไปสู่บริษัทคู่แข่ง”

ภวินท์นั่งนิ่งอยู่ในห้องทำงานส่วนตัวบนชั้นสูงสุดของตึกเอคโค่ ทาวเวอร์ สายตาจับจ้องไปยังภาพแผนผังองค์กรที่ซับซ้อนบนหน้าจอ แม้ภายนอกจะดูสงบนิ่ง ​แต่ภายในใจเขารู้สึกถึงความผิดหวัง เขาให้ความสำคัญกับความไว้ใจและความจงรักภักดีมาโดยตลอด การหักหลังเป็นสิ่งที่เขานึกถึงได้ยากที่สุด

“ใครเป็นคนรับผิดชอบโครงการ Alpha บ้าง และใครคือบุคคลที่มีสิทธิ์เข้าถึงข้อมูลระดับนั้น” ภวินท์ถามด้วยน้ำเสียงเรียบๆ แต่แฝงไว้ด้วยความเด็ดขาด

รอยร้าวแรกเริ่มปรากฏขึ้นเมื่อ ‍“อำนาจ” ในบริษัทเริ่มถูกแบ่งปันมากขึ้น หลังจากการร่วมทุนกับอินโนเวทกรุ๊ป ทำให้มีผู้บริหารระดับสูงจากอินโนเวทกรุ๊ปเข้ามานั่งในบอร์ดบริหารและมีตำแหน่งสำคัญในเอคโค่ ซิสเต็มส์หลายคน แม้ภวินท์จะยืนกรานถึงความเป็นอิสระ แต่การผสานวัฒนธรรมองค์กรและผลประโยชน์ที่แตกต่างก็ไม่ใช่เรื่องง่าย

“เราต้องตัดงบประมาณการวิจัยและพัฒนาของโครงการ GaiaNet ‌ลง 20% ครับคุณภวินท์ เพื่อเพิ่มงบประมาณการตลาดและขยายฐานลูกค้าในตลาดใหม่” คุณสมศักดิ์ ผู้บริหารที่มาจากอินโนเวทกรุ๊ปเสนอในการประชุมคณะกรรมการบริษัท “ตลาดกำลังเรียกร้องให้เราเร่งสร้างผลกำไรให้มากขึ้น”

ภวินท์ฟังด้วยความอดทน “คุณสมศักดิ์ครับ ‍GaiaNet คือหัวใจหลักของเรา มันคือวิสัยทัศน์ที่ทำให้เรามาถึงจุดนี้ การลดงบประมาณการพัฒนาลงคือการบั่นทอนรากฐานของอนาคต”

“แต่ตลาดมองเห็น ‘ปัจจุบัน’ ครับคุณภวินท์ เราต้องสร้างผลตอบแทนที่จับต้องได้ในตอนนี้ เพื่อรักษาราคาหุ้นของเรา” ​คุณสมศักดิ์โต้แย้ง เสียงของเขาแข็งกร้าวขึ้น “และผู้ถือหุ้นรายใหญ่หลายคนก็เห็นด้วยกับผม”

ความขัดแย้งเชิงวิสัยทัศน์เริ่มก่อตัวขึ้น ผู้บริหารบางคนเห็นว่าเอคโค่ ซิสเต็มส์ควรเน้นการสร้างกำไรระยะสั้นและขยายตลาดอย่างรวดเร็ว ในขณะที่ภวินท์ยังคงยืนกรานที่จะลงทุนกับการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีล้ำสมัยเพื่อสร้างนวัตกรรมที่ยั่งยืน

“คุณภวินท์ครับ ผมได้ยินมาว่าคุณอนันต์จากอินโนเวทกรุ๊ป เริ่มเสนอความคิดที่จะให้บริษัทลูกของเราบางส่วนแยกตัวออกไปตั้งบริษัทใหม่ ​เพื่อระดมทุนในตลาดหลักทรัพย์แยกต่างหาก” วินัยบอกภวินท์ด้วยความกังวล “ดูเหมือนพวกเขาอยากจะแยก ‘ไข่ทองคำ’ ออกไปทำเอง”

ภวินท์กำมือแน่นในใจ เขาเข้าใจดีว่าอินโนเวทกรุ๊ปกำลังมองหาผลประโยชน์สูงสุด และการแยกบริษัทลูกที่มีศักยภาพสูงออกไป จะทำให้พวกเขาสามารถควบคุมผลกำไรได้อย่างเต็มที่ ​และลดทอนอำนาจของภวินท์ลง

“วินัย นายตรวจสอบข้อมูลภายในทั้งหมดอย่างละเอียดนะ ฉันรู้สึกว่ามันมีอะไรมากกว่านั้น” ภวินท์สั่งวินัยด้วยแววตาจริงจัง

ภวินท์เริ่มใช้ความสามารถในการวิเคราะห์ข้อมูลของเขาอีกครั้ง ไม่ใช่เพื่อวิเคราะห์ตลาดหรือคู่แข่ง แต่เพื่อวิเคราะห์ “คนภายใน” เขาใช้โปรแกรม AI ตรวจสอบรูปแบบการสื่อสาร การเข้าถึงข้อมูล และการเคลื่อนไหวทางการเงินของผู้บริหารบางคนอย่างลับๆ

และสิ่งที่เขาค้นพบก็ทำให้หัวใจของเขาเย็นวาบลง “การหักหลัง” ที่แท้จริงได้เกิดขึ้นแล้ว

ข้อมูลรั่วไหลของโครงการ Alpha ไม่ใช่แค่ความผิดพลาด แต่เป็นการกระทำโดยเจตนา มีกลุ่มผู้บริหารระดับสูงที่มาจากอินโนเวทกรุ๊ปบางคน ร่วมมือกับบริษัทคู่แข่งลับหลัง เพื่อให้ข้อมูลสำคัญของเอคโค่ ซิสเต็มส์ และที่เลวร้ายกว่านั้น พวกเขากำลังวางแผนที่จะ “โอนถ่าย” เทคโนโลยีสำคัญบางอย่างไปให้กับบริษัทลูกที่กำลังจะแยกตัวออกไป เพื่อที่จะยึดครองเทคโนโลยีเหล่านั้นไปเป็นของตัวเอง

คนที่อยู่เบื้องหลังไม่ใช่ใครอื่นนอกจากคุณสมศักดิ์ ที่ภวินท์เคยปะทะด้วยบ่อยครั้งในการประชุม

“นี่มันคือการโจรกรรม!” วินัยอุทานด้วยความโกรธเมื่อภวินท์แสดงหลักฐานให้ดู “เราจะทำยังไงดีภวินท์? เราจะเปิดโปงพวกมันเลยไหม?”

ภวินท์นั่งนิ่ง เขาไม่ได้แสดงอารมณ์โกรธเกรี้ยวอย่างที่วินัยคาดไว้ แววตาของเขาเต็มไปด้วยความผิดหวัง แต่ก็แฝงไว้ด้วยความเด็ดขาดที่ยากจะหยั่งถึง “เราจะเปิดโปง แต่เราจะทำอย่างชาญฉลาดที่สุด”

ภวินท์รู้ดีว่าการเปิดโปงคุณสมศักดิ์โดยตรง อาจจะทำให้เกิดความวุ่นวายภายในองค์กร และอาจจะทำให้หุ้นของบริษัทตกฮวบลงมา สิ่งที่เขาต้องทำคือการ “กำจัดมะเร็ง” นี้อย่างเงียบๆ และเด็ดขาด โดยไม่ให้ส่งผลกระทบต่อภาพรวมของอาณาจักร

เขาเรียกประชุมคณะกรรมการบริษัทเป็นการเร่งด่วน โดยเชิญคุณอนันต์จากอินโนเวทกรุ๊ปเข้าร่วมด้วย ภวินท์เริ่มต้นการประชุมด้วยการนำเสนอรายงานความคืบหน้าของโครงการต่างๆ ตามปกติ แต่แล้วเขาก็เปลี่ยนไปฉายกราฟข้อมูลที่ทุกคนไม่เคยเห็นมาก่อน

“ผมได้ทำการวิเคราะห์ข้อมูลการดำเนินงานภายในของบริษัทอย่างละเอียดในช่วงหกเดือนที่ผ่านมาครับ” ภวินท์กล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แต่ความหมายนั้นเฉียบคม “และผมพบความผิดปกติบางอย่างที่ผมคิดว่าทุกคนในห้องนี้ควรรับทราบ”

เขาฉายภาพหลักฐานการรั่วไหลของข้อมูลโครงการ Alpha รูปแบบการสื่อสารลับๆ ระหว่างคุณสมศักดิ์กับบุคคลภายนอก และแผนการโอนถ่ายเทคโนโลยีที่เขาวางไว้ ทุกคนในห้องประชุมเงียบกริบ คุณสมศักดิ์หน้าซีดเผือด

“ผมเข้าใจว่าทุกคนมีผลประโยชน์และแรงจูงใจที่แตกต่างกัน” ภวินท์กล่าวต่อโดยไม่มองคุณสมศักดิ์โดยตรง “แต่สำหรับเอคโค่ ซิสเต็มส์ ความซื่อสัตย์และความจงรักภักดีคือรากฐานที่เรายึดถือ หากใครก็ตามทรยศต่อรากฐานนี้ ไม่ว่าจะมีตำแหน่งใด หรือมีสายสัมพันธ์กับใคร ผมก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องจัดการ”

คุณอนันต์นั่งนิ่ง สีหน้าเคร่งเครียด เขารู้ดีว่าเรื่องนี้กระทบต่อชื่อเสียงของอินโนเวทกรุ๊ปอย่างมาก เขาผิดหวังกับคุณสมศักดิ์ที่ทำเรื่องโง่ๆ แบบนี้ และภวินท์ก็ให้หลักฐานที่ชัดเจนเกินกว่าจะปฏิเสธได้

หลังจากการนำเสนอหลักฐาน ภวินท์มองตรงไปยังคุณสมศักดิ์ “คุณสมศักดิ์ คุณมีอะไรจะอธิบายไหมครับ?”

คุณสมศักดิ์อึกอัก พยายามจะแก้ตัว แต่หลักฐานที่ภวินท์นำเสนอมานั้นแน่นหนาและไม่สามารถโต้แย้งได้

ในที่สุด คุณอนันต์ก็เป็นคนตัดสินใจ “คุณภวินท์ ผมขอโทษแทนผู้บริหารในเครือของเราด้วยครับ ผมรับปากว่าเรื่องนี้จะไม่เกิดขึ้นอีก และผมจะจัดการกับคุณสมศักดิ์ให้ถึงที่สุด”

ในวันนั้น คุณสมศักดิ์และผู้บริหารที่เกี่ยวข้องกับการหักหลังถูกปลดออกจากตำแหน่งและถูกดำเนินคดีตามกฎหมายอย่างรวดเร็ว เพื่อเป็นการแสดงความรับผิดชอบ อินโนเวทกรุ๊ปได้ประกาศเพิ่มเงินลงทุนในเอคโค่ ซิสเต็มส์ และยืนยันในวิสัยทัศน์ของภวินท์อย่างเต็มที่

ภวินท์ได้แสดงให้เห็นถึงความเด็ดขาดในการจัดการกับปัญหาภายใน เขาสามารถรักษาความมั่นคงของอาณาจักรไว้ได้ และยังได้รับความเชื่อมั่นจากพันธมิตรและพนักงานมากขึ้นกว่าเดิม

หลังจากนั้นไม่นาน วินัยเดินเข้ามาในห้องทำงานของภวินท์ “นายจัดการเรื่องนี้ได้เด็ดขาดจริงๆ ภวินท์ ตอนนี้นายคือ ‘มหาจักรพรรดิ’ ของเอคโค่ ซิสเต็มส์อย่างแท้จริง”

ภวินท์มองออกไปนอกหน้าต่าง ดวงจันทร์ส่องแสงนวลตาบนท้องฟ้ายามค่ำคืน “การเป็นผู้นำ ไม่ใช่แค่การสร้าง แต่คือการปกป้องสิ่งที่สร้างขึ้นมาด้วยวินัย และบางครั้ง การปกป้องมันก็หมายถึงการตัดบางส่วนทิ้งไป”

รอยร้าวภายในที่เกือบจะทำลายอาณาจักร ได้กลายเป็นบทเรียนอันล้ำค่าที่ทำให้ภวินท์แข็งแกร่งและเด็ดขาดมากยิ่งขึ้น เขารู้แล้วว่าการจะนั่งอยู่บนบัลลังก์แห่งอัจฉริยะ เขาจะต้องเผชิญหน้ากับการหักหลังที่อาจจะมาจากคนใกล้ตัว และต้องใช้ทั้งความฉลาดและความกล้าหาญในการจัดการมัน