ตอนที่ 15 — ทศวรรษแห่งอำนาจ มหาจักรพรรดิผู้ครองโลก

บัลลังก์แห่งอัจฉริยะ

สิบปีแห่งการก่อร่างสร้างอาณาจักรได้ผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็วราวกับความฝัน ภวินท์ไม่ได้เป็นเพียงแค่เด็กหนุ่มผู้มีวิสัยทัศน์อีกต่อไป แต่เป็นเสาหลักแห่งโลกใบใหม่ เป็นมหาจักรพรรดิแห่งธุรกิจผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในประวัติศาสตร์ ด้วยวัยเพียงสามสิบกลางๆ เขาสามารถรวบรวมอำนาจและเทคโนโลยีไว้ในมือจนไม่มีใครเทียบเคียงได้

บนยอดตึกระฟ้าของ Echo Tower ‌ที่สูงเสียดฟ้าจนปลายยอดจรดก้อนเมฆ ภวินท์ยืนมองมหานครเบื้องล่างที่สว่างไสวไปด้วยแสงไฟระยิบระยับ ภาพของเมืองที่ปรับเปลี่ยนไปตามทิศทางที่เขาวางไว้เมื่อสิบปีก่อนมันชัดเจนราวกับภาพฉายในดวงตา ตึกสูงระฟ้าที่เคยเป็นเพียงแบบร่างในกระดาษ บัดนี้ผงาดขึ้นท้าทายแรงโน้มถ่วง ถนนหนทางที่เคยแออัดไปด้วยรถยนต์เชื้อเพลิง บัดนี้มีรถยนต์พลังงานสะอาดไร้คนขับเคลื่อนที่อย่างเป็นระเบียบและเงียบกริบ เครือข่ายการสื่อสารที่ครอบคลุมทุกตารางนิ้วของโลก ​เทคโนโลยีทางการแพทย์ที่ยืดอายุขัยมนุษย์ให้ยืนยาวขึ้น และระบบพลังงานสะอาดที่ขับเคลื่อนโลกใบนี้ให้ก้าวไปข้างหน้าได้อย่างยั่งยืน ทั้งหมดล้วนเป็นผลผลิตจากมันสมองและวิสัยทัศน์ของชายที่ยืนอยู่ตรงนี้เพียงลำพัง

ลมหนาวพัดโชยมาปะทะร่างที่สวมเพียงเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีเข้ม มันไม่ได้ทำให้เขารู้สึกหนาวเย็น แต่กลับเป็นความรู้สึกสดชื่นที่ช่วยปลุกเร้าสติสัมปชัญญะให้ตื่นตัว เขาหลับตาลงช้าๆ หวนรำลึกถึงช่วงเวลาที่เคยต้องต่อสู้ดิ้นรน ช่วงเวลาที่ทุกก้าวเดินเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน ‍และทุกการตัดสินใจคือการเดิมพันด้วยอนาคตทั้งหมดของชีวิต ความเหนื่อยล้า ความผิดหวัง และการหักหลังที่เคยต้องเผชิญหน้า บัดนี้ได้กลายเป็นเพียงบทเรียนอันล้ำค่าที่หล่อหลอมให้เขากลายเป็นบุคคลที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของห่วงโซ่อำนาจในปัจจุบัน

“คุณภวินท์คะ”

เสียงนุ่มนวลทว่าหนักแน่นของธารา เลขานุการส่วนตัวผู้มากความสามารถดังขึ้นจากด้านหลัง ภวินท์ลืมตาขึ้นช้าๆ และหันกลับไปเผชิญหน้ากับเธอ ‌ธาราอยู่ในชุดสูทสีเทาเข้มเข้ากับบุคลิกที่เฉียบคมและใบหน้าที่ไร้รอยยิ้ม เธอเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่สามารถเข้าถึงตัวภวินท์ได้ตลอดเวลา และเป็นผู้ที่ภวินท์ไว้วางใจอย่างที่สุดในการจัดการกับข้อมูลสำคัญและสถานการณ์เร่งด่วน

“มีอะไรหรือธารา” ภวินท์ถามด้วยน้ำเสียงเรียบๆ แม้จะรู้ดีว่าเธอคงไม่ขึ้นมาขัดจังหวะการใคร่ครวญของเขาหากไม่มีเรื่องสำคัญจริงๆ

“มีรายงานด่วนจากหน่วยข่าวกรองของเราค่ะ” ธาราพูดพลางยื่นแท็บเล็ตบางเฉียบให้ ภวินท์รับมาถือไว้ เขาเลื่อนนิ้วบนหน้าจอ ‍ทันใดนั้นภาพกราฟิกสามมิติก็ปรากฏขึ้นฉายให้เห็นแผนที่โลกที่สว่างไสวด้วยจุดสีแดงกระพริบหลายจุด

“นี่คืออะไร” ภวินท์ถาม ดวงตาจับจ้องไปที่จุดสีแดงเหล่านั้น

“ในช่วง 24 ชั่วโมงที่ผ่านมา มีการโจมตีทางไซเบอร์แบบพร้อมกันหลายจุดทั่วโลก โดยมุ่งเป้าไปที่โครงสร้างพื้นฐานของ Echo ​Corp ค่ะ” ธาราอธิบายด้วยน้ำเสียงที่บ่งบอกถึงความกังวลเล็กน้อย “ระบบป้องกันของเราสามารถรับมือได้ แต่ความถี่และความซับซ้อนของการโจมตีบ่งชี้ว่านี่ไม่ใช่แค่กลุ่มแฮกเกอร์ทั่วไป”

ภวินท์กวาดสายตาไปทั่วหน้าจออย่างรวดเร็ว สมองประมวลผลข้อมูลมหาศาล เขาเห็นว่าจุดสีแดงส่วนใหญ่กระจุกตัวอยู่ในภูมิภาคที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจและเทคโนโลยีของ Echo ​Corp ไม่ว่าจะเป็นศูนย์ข้อมูลหลักในยุโรป เครือข่ายพลังงานในอเมริกาเหนือ หรือแม้แต่ระบบโลจิสติกส์อัตโนมัติในเอเชียตะวันออก

“ใครอยู่เบื้องหลัง” ภวินท์ถามเสียงเข้มขึ้นเล็กน้อย

“นั่นคือสิ่งที่เรายังไม่สามารถระบุได้แน่ชัดค่ะ แต่จากรูปแบบการโจมตีและการใช้รหัสเฉพาะบางอย่าง หน่วยวิเคราะห์ของเราเชื่อว่าอาจจะเป็นฝีมือขององค์กร ‘เงา’ ​ที่เราเคยได้รับรายงานเมื่อหลายปีก่อน” ธาราตอบ

ภวินท์ขมวดคิ้ว องค์กร ‘เงา’ หรือ Shadow Collective เป็นชื่อที่เขาเคยได้ยินมาบ้างในแวดวงข่าวกรองธุรกิจ แต่ไม่เคยปรากฏตัวตนอย่างชัดเจน เป็นกลุ่มลึกลับที่เชื่อกันว่ามีเทคโนโลยีล้ำสมัยและเครือข่ายใต้ดินที่แข็งแกร่ง ไม่มีใครรู้ว่าเป้าหมายที่แท้จริงของพวกเขาคืออะไร นอกจากความสามารถในการสร้างความวุ่นวายและแสวงหาผลประโยชน์จากความปั่นป่วนเหล่านั้น

“ความเสียหายเท่าไหร่”

“เบื้องต้น ระบบหลักยังคงทำงานได้ตามปกติ แต่มีข้อมูลบางส่วนที่ถูกพยายามเจาะ และระบบย่อยบางส่วนต้องถูกตัดขาดเพื่อป้องกันการแพร่กระจายของการโจมตีค่ะ คาดการณ์ว่าการประเมินความเสียหายทั้งหมดจะต้องใช้เวลาอีกระยะหนึ่ง” ธาราตอบ

ภวินท์เงียบไปครู่หนึ่ง เขายืนนิ่งมองออกไปนอกหน้าต่างอีกครั้ง ดวงตาฉายแววครุ่นคิดลึกซึ้ง ไม่ใช่ความกังวล แต่เป็นความท้าทายที่จุดประกายในดวงตา ปกติแล้วการโจมตีทางไซเบอร์เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นเป็นประจำ แต่ครั้งนี้มีความแตกต่างออกไป ความพร้อมเพรียง ความซับซ้อน และการมุ่งเป้ามาที่หลายจุดสำคัญพร้อมกัน บ่งบอกถึงการวางแผนอย่างรัดกุมและทรัพยากรที่มหาศาล

“ธารา คุณคิดว่าอะไรคือเป้าหมายที่แท้จริงของการโจมตีครั้งนี้” ภวินท์ถามโดยไม่หันกลับไปมอง

ธาราใช้เวลาคิดชั่วครู่ “จากข้อมูลที่เรามี เป้าหมายอาจไม่ใช่แค่การสร้างความเสียหายทางเทคนิค หรือขโมยข้อมูล แต่เป็นการทดสอบระบบป้องกันของเรา การสร้างความไม่มั่นคงในตลาด หรืออาจจะ...เป็นการประกาศสงครามกับเราโดยอ้อมค่ะ”

“ประกาศสงครามงั้นเหรอ” ภวินท์ยิ้มมุมปากเล็กน้อย รอยยิ้มที่ไม่ได้สื่อถึงความขบขัน แต่เป็นความรู้สึกท้าทายและพร้อมรับมือ “ในเมื่อพวกเขาต้องการสงคราม เราก็จะจัดให้”

เขาหันกลับมาเผชิญหน้ากับธาราอีกครั้ง ใบหน้าของเขาเปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่นและอำนาจที่แผ่ออกมาอย่างชัดเจน

“เรียกประชุมทีมบริหารฉุกเฉินทั้งหมด จัดการให้ผู้บริหารที่เกี่ยวข้องกับหน่วยงานที่ถูกโจมตีเตรียมรายงานสถานการณ์โดยละเอียด และให้ทีมความมั่นคงไซเบอร์ของเราวิเคราะห์รูปแบบการโจมตีให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น ผมต้องการทราบว่า ‘เงา’ นี้มีขีดความสามารถแค่ไหน และใครคือผู้ที่ชักใยอยู่เบื้องหลัง”

“รับทราบค่ะ คุณภวินท์” ธารารับคำอย่างหนักแน่น ก่อนจะเสริมว่า “แต่มีอีกเรื่องค่ะ คุณภวินท์... รายงานล่าสุดจากตลาดหลักทรัพย์บ่งชี้ถึงการเทขายหุ้น Echo Corp ครั้งใหญ่ โดยมีกระแสข่าวลือแพร่สะพัดไปในวงกว้างเกี่ยวกับการพยายามยึดอำนาจภายใน”

ภวินท์นิ่งไปทันที ดวงตาของเขาฉายแววคมกริบกว่าที่เคย การโจมตีทางไซเบอร์ยังพอจะเข้าใจได้ในโลกธุรกิจยุคใหม่ แต่การเทขายหุ้นครั้งใหญ่ควบคู่ไปกับข่าวลือเรื่องการยึดอำนาจภายใน? นี่เป็นสัญญาณที่น่ากังวลอย่างยิ่ง เพราะมันหมายถึงการโจมตีที่มาพร้อมกันทั้งจากภายนอกและภายในอาณาจักรของเขาเอง

“ใครเป็นผู้ปล่อยข่าวลือ และใครคือผู้ที่กำลังเทขายหุ้นเหล่านั้น” ภวินท์ถามเสียงเรียบ แต่แฝงไปด้วยความเย็นเยือกจนธาราเองยังสัมผัสได้

“กำลังตรวจสอบอยู่ค่ะ แต่เบื้องต้น... พบร่องรอยการเชื่อมโยงกับกลุ่มทุนที่นำโดยคุณอนันต์ แสงไพศาล” ธารากล่าวชื่อที่ไม่ใช่คนแปลกหน้าสำหรับภวินท์ อนันต์คืออดีตคู่แข่งคนสำคัญที่เคยพ่ายแพ้ให้กับภวินท์เมื่อหลายปีก่อน และตั้งแต่บัดนั้นก็หายหน้าไปจากวงการธุรกิจขนาดใหญ่ แต่ดูเหมือนว่าเขาจะยังไม่ยอมแพ้

ภวินท์หลับตาลงช้าๆ พยายามรวบรวมความคิด ความจริงที่ว่าอนันต์กลับมาพร้อมกับการโจมตีในรูปแบบนี้ทำให้สถานการณ์ซับซ้อนยิ่งขึ้น อนันต์เป็นนักธุรกิจที่มีความแค้นฝังลึกและมีเครือข่ายในตลาดมืดพอสมควร หากเขาร่วมมือกับองค์กร ‘เงา’ นั่นจะเป็นภัยคุกคามที่ไม่เคยมีมาก่อนสำหรับ Echo Corp

“และยังมีอีกเรื่องค่ะคุณภวินท์” ธาราพูดด้วยน้ำเสียงที่แผ่วลงเล็กน้อย คล้ายจะลังเลที่จะพูดต่อ “เมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อน มีการแจ้งเตือนจากระบบรักษาความปลอดภัยส่วนตัวของคุณเกี่ยวกับความพยายามเข้าถึงฐานข้อมูลลับ ‘โปรเจกต์ฟีนิกซ์’ โดยไม่ได้รับอนุญาตค่ะ”

คำพูดของธาราทำให้ภวินท์ต้องเบิกตากว้าง โปรเจกต์ฟีนิกซ์คือโครงการลับสุดยอดที่เขาทุ่มเทเวลาและทรัพยากรทั้งหมดเพื่อพัฒนามานานกว่าห้าปี เป็นหัวใจสำคัญของอนาคตของ Echo Corp และเป็นความลับที่รู้กันเฉพาะคนไม่กี่คนในวงในที่สุดของเขา และการเข้าถึงฐานข้อมูลนั้นจำเป็นต้องมีรหัสผ่านและระบบยืนยันตัวตนหลายชั้นที่ซับซ้อนเกินกว่าที่แฮกเกอร์ภายนอกจะสามารถเจาะเข้ามาได้ง่ายๆ

“ใคร... ใครพยายามเข้าถึง” ภวินท์ถามเสียงเบาหวิว ราวกับกำลังเผชิญหน้ากับความจริงที่ไม่อยากจะเชื่อ

ธารายื่นแท็บเล็ตให้เขาอีกครั้ง หน้าจอแสดงข้อมูลล็อกอินที่ถูกบันทึกไว้ในระบบรักษาความปลอดภัย ภวินท์มองเห็นรหัสผู้ใช้งานและวันเวลาที่พยายามเข้าถึง ใบหน้าของเขาซีดเผือดลงทันทีเมื่อเห็นชื่อผู้ใช้งานที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอ ชื่อนั้น... เป็นของหนึ่งในบุคคลที่เขาไว้วางใจมากที่สุด และเป็นหนึ่งในผู้ที่ได้รับอนุญาตให้เข้าถึงโปรเจกต์ฟีนิกซ์ได้

ดวงตาของภวินท์ฉายแววสับสน เจ็บปวด และเต็มไปด้วยความผิดหวังอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เขาไม่สามารถเชื่อสิ่งที่เห็นอยู่ตรงหน้าได้เลย บุคคลที่อยู่เคียงข้างเขามาตลอดตั้งแต่เริ่มต้น บุคคลที่เขาถือว่าเป็นเหมือนครอบครัว บัดนี้กลับกลายเป็นผู้ที่พยายามหักหลังเขาจากภายใน

“ไม่จริง...” ภวินท์พึมพำกับตัวเอง

ในขณะที่อาณาจักรของเขากำลังถูกโจมตีจากภายน่า และกำลังถูกสั่นคลอนจากภายในด้วยเกมการเงินและการปล่อยข่าวลือ การเปิดเผยเรื่องนี้กลับเป็นคมดาบที่แทงทะลุหัวใจของเขาอย่างจัง ความเจ็บปวดจากการถูกหักหลังนั้นรุนแรงยิ่งกว่าการแพ้ในสงครามธุรกิจใดๆ ที่เขาเคยเผชิญมา

ภวินท์เงยหน้าขึ้นมองธารา ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยคำถามที่ไม่ต้องการคำตอบ แต่ต้องการความจริงที่โหดร้าย

“จัดการเรื่องนี้ให้เงียบที่สุด ผมจะรับมือด้วยตัวเอง” ภวินท์พูดเสียงเรียบเย็นชา หากแต่แฝงไว้ด้วยความเด็ดขาดที่พร้อมจะเผาผลาญทุกสิ่ง

ธาราพยักหน้ารับคำ แต่ในใจเธอก็รู้ดีว่านี่ไม่ใช่แค่การรับมือกับภัยคุกคามทางธุรกิจธรรมดาอีกต่อไป นี่คือการเผชิญหน้ากับการหักหลังที่อาจทำลายทุกสิ่งที่ภวินท์สร้างมา และบางที... อาจทำลายจิตวิญญาณของมหาจักรพรรดิผู้นี้ด้วย

ภวินท์หันกลับไปมองมหานครเบื้องล่างอีกครั้ง แสงไฟที่เคยดูสวยงามระยิบระยับ บัดนี้กลับดูเหมือนเปลวไฟที่กำลังลุกโชนเผาผลาญ ความรู้สึกโดดเดี่ยวที่เคยเป็นเพียงความคิด บัดนี้กลับกลายเป็นความจริงที่หนักอึ้ง เส้นทางสู่บัลลังก์แห่งอัจฉริยะที่เขาสร้างมาด้วยมันสมองและหยาดเหงื่อ บัดนี้กำลังจะถูกทดสอบด้วยคมมีดของความไว้ใจ และเขาไม่รู้เลยว่ามีดเล่มนั้นจะเฉือนลึกไปถึงหัวใจได้มากแค่ไหน... และเขาจะเหลืออะไรอยู่บ้างเมื่อฝุ่นควันสงบลง