ตอนที่ 18 — วิสัยทัศน์ที่กลายเป็นจริงบนยอดมหานครราตรี

บนยอดตึกระฟ้าของ Echo Tower ที่สูงเสียดฟ้าจนปลายยอดจรดก้อนเมฆ ภวินท์ยังคงยืนหยัด นัยน์ตาคมกริบกวาดมองมหานครเบื้องล่างที่สว่างไสวไปด้วยแสงไฟระยิบระยับราวกับดวงดาวนับล้านที่กระจัดกระจายอยู่บนผืนผ้ากำมะหยี่สีดำยามรัตติกาล ภาพของเมืองที่ปรับเปลี่ยนไปตามทิศทางที่เขาวางไว้เมื่อสิบปีที่แล้ว บัดนี้ได้กลายเป็นความจริงที่เกินกว่าใครจะจินตนาการถึง ‌ตึกระฟ้าสูงเสียดฟ้าผุดขึ้นราวกับดอกเห็ดสะท้อนแสงนีออนหลากสีสัน ระบบขนส่งมวลชนอัจฉริยะไร้คนขับเคลื่อนที่ไปมาอย่างเงียบเชียบและมีระเบียบ ร้านค้า ร้านอาหาร และแหล่งบันเทิงยามค่ำคืนที่ประดับประดาด้วยโฮโลแกรมลอยฟ้า คือเครื่องยืนยันถึงความรุ่งเรืองที่เขาสร้างขึ้นมาด้วยสองมือ

อากาศยามค่ำคืนบนความสูงเช่นนี้เบาบางและเย็นเยียบ แต่กลับไม่สะทกสะท้านร่างสูงโปร่งของภวินท์แม้แต่น้อย เสื้อสูทสั่งตัดจากผ้าใยพิเศษที่ปรับอุณหภูมิได้ตามสภาพแวดล้อมแนบกระชับกับสรีระที่ยังคงแข็งแกร่งและสง่างาม ​แม้กาลเวลาจะผ่านมานับสิบปี แต่ร่องรอยแห่งความเหนื่อยล้าหรือความผันผวนของชีวิตกลับแทบไม่ปรากฏบนใบหน้าคมสัน หากจะมีก็เพียงรอยหยักแห่งความคิดที่ฝังลึกในแววตา เสมือนมหาสมุทรที่เก็บงำความลึกซึ้งและปริศนาเอาไว้มากมาย เขาได้สร้างทุกสิ่งอย่างที่เขาวาดฝันไว้ในวัยหนุ่ม สร้างอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่เกินกว่าที่มนุษย์คนใดในยุคสมัยก่อนจะคาดคิดถึง

“สิบปี...” เสียงทุ้มต่ำพึมพำกับตัวเอง แววตาฉายแววครุ่นคิด ‍“สิบปีที่พลิกโลกใบนี้ให้กลายเป็นของของเรา”

ย้อนกลับไปเมื่อครั้งที่เขายังเป็นเพียงเด็กหนุ่มผู้เปี่ยมด้วยไฟฝัน การเริ่มต้นจากศูนย์เป็นประสบการณ์ที่ทั้งท้าทายและบีบคั้น เขาจำได้ถึงค่ำคืนที่ต้องอดหลับอดนอน ทำงานแข่งกับเวลาและทุนรอนอันจำกัด จำได้ถึงสายตาที่มองเขาด้วยความไม่เชื่อมั่น สายตาที่มองว่าเขากำลังไล่ตามความฝันที่ไร้สาระ แต่เขาก็ไม่เคยหยุด เขาเชื่อมั่นในวิสัยทัศน์ของตัวเองเสมอ ‌และความเชื่อมั่นนั้นก็ผลิดอกออกผลเป็นอาณาจักร Echo Corp ที่แผ่ขยายอิทธิพลไปทั่วทุกมุมโลกในวันนี้

จากเทคโนโลยี AI ที่ปฏิวัติวงการอุตสาหกรรม การแพทย์ และการศึกษา ‍ไปจนถึงเครือข่ายพลังงานสะอาดที่ทำให้โลกพ้นจากวิกฤตสิ่งแวดล้อม และระบบการเงินดิจิทัลที่เสถียรและโปร่งใส ทุกองค์ประกอบของสังคมยุคใหม่ล้วนมีร่องรอยของ Echo Corp ฝังลึกอยู่ราวกับเส้นเลือดใหญ่หล่อเลี้ยงชีวิต การควบคุมข้อมูล ความสามารถในการประมวลผล ​และการตัดสินใจที่แม่นยำด้วยอัลกอริทึมที่เขาสร้างขึ้น ทำให้ Echo Tower ไม่ได้เป็นเพียงแค่ตึกระฟ้า แต่เป็นศูนย์กลางแห่งอำนาจที่มองเห็นและควบคุมทุกจังหวะการเต้นของมหานครแห่งนี้ และโลกเบื้องล่าง

ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่นี้ไม่ได้เกิดขึ้นอย่างโดดเดี่ยว เขามีทีมงานที่ภักดี ​มีพันธมิตรที่ไว้ใจได้ และมีผู้คนอีกนับล้านที่ได้รับประโยชน์จากนวัตกรรมของเขา แต่ในความเงียบสงบยามค่ำคืนบนยอดตึกสูงเสียดฟ้าแห่งนี้ ภวินท์กลับรู้สึกถึงความโดดเดี่ยวที่แสนคุ้นเคย ความโดดเดี่ยวของผู้นำที่ต้องแบกรับทุกสิ่งไว้บนบ่า ความโดดเดี่ยวของผู้ที่มองเห็นอนาคตไกลกว่าใคร และความโดดเดี่ยวของผู้ที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดที่ไม่มีใครสามารถขึ้นมาเคียงข้างได้

เขาปิดเปลือกตาลงช้า ๆ ​ปล่อยให้ลมเย็นปะทะใบหน้า ความรู้สึกของชัยชนะนั้นหอมหวานเสมอ แต่ภายใต้ความหอมหวานนั้นก็แฝงไว้ด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อนกว่านั้นมาก เขาเปิดเปลือกตาขึ้นอีกครั้ง สายตาจับจ้องไปยังแสงไฟดวงหนึ่งที่กระพริบผิดจังหวะในย่านอุตสาหกรรมห่างออกไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ เพียงเสี้ยววินาทีเดียว ดวงไฟนั้นก็กลับมาเป็นปกติราวกับไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น

“ลูมิน่า” ภวินท์เอ่ยเรียกเสียงเรียบ ชื่อของ AI ผู้ช่วยส่วนตัวที่ฝังอยู่ในทุกระบบของ Echo Corp

ภาพโฮโลแกรมสีฟ้าอ่อนรูปทรงเรขาคณิตโปร่งแสงปรากฏขึ้นข้างกายเขา เป็นสัญลักษณ์แทนตัวตนของลูมิน่า เสียงที่นุ่มนวลแต่เด็ดขาดดังขึ้นในอากาศ “ค่ะ ท่านภวินท์”

“ตรวจสอบความผิดปกติของระบบจ่ายกระแสไฟฟ้าในโซนอุตสาหกรรม C-7 เมื่อสามวินาทีที่แล้ว” ภวินท์สั่งโดยที่ยังไม่ละสายตาจากทิศทางเดิม

“กำลังตรวจสอบค่ะ” ลูมิน่าตอบทันควัน “ไม่พบความผิดปกติใด ๆ ค่ะ ระบบจ่ายพลังงานหลักทำงานเต็มประสิทธิภาพ และไม่มีรายงานข้อผิดพลาดจากเครือข่ายย่อย”

ภวินท์หรี่ตาลง เขามั่นใจว่าเขาเห็นอะไรบางอย่าง แสงไฟนั้นไม่ได้กระพริบจากการจ่ายไฟไม่เสถียร แต่เป็นการดับและติดใหม่ในพริบตา ราวกับระบบถูกรีเซ็ตอย่างกะทันหัน แต่ลูมิน่าไม่พบอะไร นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ระบบของ Echo Corp แสดงความผิดปกติเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ไม่สามารถอธิบายได้ในช่วงสองสามเดือนที่ผ่านมา แต่ทุกครั้ง ลูมิน่าก็จะรายงานว่าไม่มีสิ่งผิดปกติ หรือไม่ก็เป็นแค่ความบกพร่องเล็กน้อยที่แก้ไขได้ทันที

“ขยายการตรวจสอบย้อนหลังไปสามสิบนาที” ภวินท์สั่งเสียงเข้มขึ้นเล็กน้อย “เน้นที่การไหลของข้อมูลในเครือข่ายความปลอดภัยของโซนนั้น”

“ทราบค่ะ” ลูมิน่าตอบรับ และเงียบไปชั่วขณะ โฮโลแกรมของเธอเปล่งประกายเข้มขึ้นเล็กน้อยราวกับกำลังประมวลผลข้อมูลมหาศาล

ภวินท์เดินไปที่ผนังกระจกใส บัดนี้ผนังนั้นแปรสภาพเป็นจอแสดงผลขนาดมหึมา แสดงแผนที่เมืองแบบสามมิติ รายละเอียดของย่านอุตสาหกรรม C-7 ถูกซูมเข้ามาอย่างรวดเร็ว ภาพของโรงงานผลิตชิปแห่งหนึ่งปรากฏขึ้น โครงสร้างซับซ้อนของเครื่องจักรที่ทำงานตลอด 24 ชั่วโมง โดยปราศจากการควบคุมของมนุษย์ เครือข่ายการขนส่งหุ่นยนต์ที่ลำเลียงสินค้าอย่างเป็นระเบียบ และระบบรักษาความปลอดภัยที่ซับซ้อนที่สุดในโลก

“พบความผิดปกติของการสื่อสารภายในเครือข่ายย่อยของโรงงานผลิตชิป ‘โอไรออน’ ค่ะ” ลูมิน่ารายงานด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนไปเล็กน้อย แสดงถึงการค้นพบที่สำคัญ “มีการส่งข้อมูลขนาดเล็กที่ไม่ระบุแหล่งที่มาและปลายทางออกจากเครือข่ายควบคุมหลักของโรงงาน จำนวน... สิบหกครั้ง ในช่วงสิบห้านาทีที่ผ่านมา และระบบได้ทำการบล็อกโดยอัตโนมัติ”

ภวินท์หันกลับมา “ไม่ระบุแหล่งที่มาและปลายทาง? และระบบบล็อกไปแล้ว?”

“ใช่ค่ะ ระบบรักษาความปลอดภัยของ Echo Net ตรวจจับได้ว่าเป็นแพ็กเก็ตข้อมูลที่ผิดปกติ จึงทำการบล็อกทันทีและลบทิ้งโดยอัตโนมัติเพื่อป้องกันการรั่วไหล” ลูมิน่าอธิบาย “แต่ลักษณะของข้อมูลนั้นแปลกมากค่ะ มันไม่มีโครงสร้างที่ชัดเจน เหมือนเป็นเพียงสัญญาณรบกวนสั้น ๆ”

“สัญญาณรบกวนที่ส่งออกมาจากเครือข่ายภายในของเราเองถึงสิบหกครั้ง?” ภวินท์ทวนคำ ดวงตาฉายแววอันตราย “ในโรงงานที่ควบคุมทุกอย่างด้วย AI และหุ่นยนต์ และไม่ควรมีการเชื่อมต่อภายนอกที่ไม่ได้รับอนุญาต”

“ถูกต้องค่ะ นี่เป็นครั้งแรกที่มีการตรวจพบความผิดปกติในลักษณะนี้จากโรงงานโอไรออน” ลูมิน่าเสริม “ฉันได้เริ่มการสแกนเชิงลึกและล็อกดาวน์การสื่อสารภายนอกของโรงงานโอไรออนทั้งหมดแล้วค่ะ”

“ดี” ภวินท์ตอบสั้น ๆ แต่ในใจเขากลับรู้สึกถึงบางอย่างที่กำลังก่อตัวขึ้น เขาไม่เคยเชื่อในเรื่องบังเอิญ และสิ่งนี้ก็ไม่ใช่เรื่องบังเอิญอย่างแน่นอน เขาเดินกลับไปที่ผนังกระจกอีกครั้ง จ้องมองไปยังแสงไฟระยิบระยับเบื้องล่าง มันไม่ใช่แค่การจ้องมองอีกต่อไป แต่เป็นการสอดส่อง มองหาเงาที่ซ่อนเร้น มองหารอยแตกเล็ก ๆ ในอาณาจักรที่เขาใช้เวลาสร้างมาทั้งชีวิต

ใครบางคนกำลังพยายามแทรกซึมเข้ามาในระบบของเขา ใครบางคนที่ฉลาดพอที่จะเล็ดลอดผ่านด่านป้องกันที่เขาสร้างขึ้น ซึ่งถือว่าแข็งแกร่งที่สุดในโลก ใครบางคนที่อาจจะใช้ข้อมูลที่รั่วไหลไปเมื่อนานมาแล้ว หรือใครบางคนที่มีความรู้เกี่ยวกับโครงสร้างภายในของ Echo Net เป็นอย่างดี

ภวินท์นึกถึง "เงา" ที่เคยตามหลอกหลอนเขาในช่วงเริ่มต้นของการสร้างอาณาจักร คนที่พยายามขโมยไอเดีย ขัดขวาง หรือแม้แต่ทำลายทุกอย่างที่เขาสร้างขึ้น แต่เงาเหล่านั้นก็ถูกเขากำจัดออกไปจนหมดสิ้น หรือเขาคิดไปเอง?

“ลูมิน่า” เขาเอ่ยเรียกอีกครั้ง “ตรวจสอบบันทึกความปลอดภัยของโรงงานโอไรออนย้อนหลังไปหนึ่งเดือน มองหาความผิดปกติทุกรูปแบบ ไม่ว่าจะเล็กน้อยแค่ไหนก็ตาม”

“กำลังดำเนินการค่ะ”

ความเงียบกลับมาปกคลุมอีกครั้ง มีเพียงเสียงระบบปรับอากาศเบา ๆ และเสียงกระหึ่มของมหานครเบื้องล่าง ภวินท์ยืนนิ่ง มือของเขากำแน่น สัญชาตญาณของนักธุรกิจผู้ยิ่งใหญ่ที่เคยเผชิญหน้ากับวิกฤตการณ์นับครั้งไม่ถ้วนกำลังกระซิบเตือนว่านี่ไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย มันเป็นเพียงจุดเล็ก ๆ บนผืนผ้าใบที่ยิ่งใหญ่ แต่จุดเล็ก ๆ นี้อาจเป็นรอยร้าวที่กำลังขยายตัวออกไปอย่างเงียบเชียบ

ไม่นานนัก ลูมิน่าก็ตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงที่ผิดแปลกไปกว่าเดิม “ท่านภวินท์... มีสิ่งที่น่าสนใจค่ะ”

ภวินท์หันขวับ ใบหน้าเรียบเฉยแต่แววตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น “ว่ามา”

“เมื่อสองสัปดาห์ก่อน มีการตรวจพบการเคลื่อนไหวของหุ่นยนต์ทำความสะอาดรุ่น ‘ไซลอน’ ตัวหนึ่งในโรงงานโอไรออน ที่อยู่นอกเส้นทางปกติของมันเป็นเวลาสิบห้าวินาที” ลูมิน่ารายงาน “ระบบรายงานว่าเป็นความผิดพลาดของเซ็นเซอร์นำทางเล็กน้อย แต่... หุ่นยนต์ตัวนั้นกลับหยุดนิ่งและไม่ตอบสนองต่อคำสั่งควบคุมเป็นเวลาสามวินาทีก่อนจะกลับเข้าสู่เส้นทาง”

“และหลังจากนั้น?” ภวินท์ถามเสียงต่ำ

“ไม่มีรายงานความผิดปกติอื่นใดจากหุ่นยนต์ตัวนั้นอีกเลยค่ะ แต่สิ่งที่น่ากังวลคือ... ช่วงเวลาที่หุ่นยนต์หยุดนิ่งนั้น มันอยู่ใกล้กับจุดเชื่อมต่อข้อมูลหลักของเครือข่ายโอไรออนมากที่สุด”

ความรู้สึกเย็นเยียบแล่นไปตามสันหลังของภวินท์ เขาไม่ได้หวาดกลัว แต่เป็นความรู้สึกตื่นเต้นผสมผสานกับความระมัดระวังสูงสุด ใครบางคน... กำลังใช้เทคนิคที่เหนือชั้นในการหลบเลี่ยงการตรวจจับ หรือพวกเขาเข้าใจระบบของเขาดีกว่าที่เขาคิด

“ดึงข้อมูลของหุ่นยนต์ไซลอนตัวนั้นมาทั้งหมด” ภวินท์ออกคำสั่ง “และทำการสแกนหาโค้ดแปลกปลอมในทุกส่วนของระบบ รวมถึงเฟิร์มแวร์ระดับลึกที่สุด”

ลูมิน่าเงียบไปอีกครั้ง การประมวลผลข้อมูลครั้งนี้ซับซ้อนกว่าครั้งก่อน ๆ อย่างเห็นได้ชัด ภาพโฮโลแกรมของเธอปรากฏคลื่นพลังงานสีฟ้าอ่อนที่พุ่งออกมา ราวกับกำลังทำงานอย่างหนักหน่วง

ภวินท์ยังคงยืนมองมหานครที่สว่างไสว แต่ตอนนี้ภาพความรุ่งเรืองเหล่านั้นกลับถูกบดบังด้วยความรู้สึกถึงอันตรายที่มองไม่เห็น มันไม่ใช่การแข่งขันทางธุรกิจธรรมดาอีกต่อไป นี่คือการโจมตีที่มุ่งเป้าไปที่หัวใจของอาณาจักรเขา

ในที่สุด ลูมิน่าก็กลับมาพร้อมกับรายงานที่ทำให้ลมหายใจของภวินท์สะดุด

“ท่านภวินท์... ฉันพบสิ่งผิดปกติในหุ่นยนต์ไซลอนตัวนั้นค่ะ” เสียงของลูมิน่าฟังดูจริงจังและกังวลอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน “มันไม่ใช่โค้ดแปลกปลอม แต่เป็น... โมดูลการเชื่อมต่อไร้สายขนาดเล็กมาก ที่ถูกติดตั้งซ่อนไว้ภายในโครงสร้างของหุ่นยนต์ มันไม่เชื่อมต่อกับระบบหลัก แต่สามารถรับส่งสัญญาณจากภายนอกได้โดยตรง และสิ่งที่น่าตกใจคือ... โมดูลนี้เพิ่งถูกเปิดใช้งานเมื่อสิบห้านาทีที่แล้ว ซึ่งตรงกับช่วงเวลาที่พบแพ็กเก็ตข้อมูลผิดปกติ”

ภวินท์กำมือแน่นจนข้อขาว เขาเข้าใจแล้ว ไม่มีการแฮกเข้ามาในระบบ แต่เป็นการติดตั้งอุปกรณ์สอดแนมหรืออุปกรณ์เชื่อมต่อทางกายภาพ และนี่ไม่ใช่ความบังเอิญที่โมดูลนี้ถูกเปิดใช้งานในเวลาเดียวกับที่เขาเห็นแสงไฟกระพริบ และพบการส่งข้อมูลผิดปกติ

“ใครคือเจ้าของโรงงานโอไรออน?” ภวินท์ถามเสียงเย็นเฉียบ

“โรงงานโอไรออนเป็นบริษัทในเครือที่ Echo Corp ถือหุ้นใหญ่เก้าสิบห้าเปอร์เซ็นต์ค่ะ” ลูมิน่าตอบ “ผู้บริหารสูงสุดคือคุณศรัณย์ ซึ่งเป็นอดีตเพื่อนร่วมงานของท่าน ตั้งแต่ช่วงเริ่มต้นก่อตั้ง Echo Corp ค่ะ”

ภวินท์หันกลับมามองภาพโฮโลแกรมของลูมิน่า ดวงตาคมกริบฉายแววอันตรายที่ยากจะคาดเดา

“ศรัณย์... หรือ”

ยังไม่ทันที่ภวินท์จะได้เอ่ยคำต่อไป ภาพโฮโลแกรมของลูมิน่าก็ปรากฏสัญลักษณ์เตือนภัยสีแดงฉานขึ้นมาอย่างกะทันหัน เสียงสัญญาณเตือนภัยที่ปกติแล้วจะไม่มีทางดังขึ้นในพื้นที่ส่วนตัวของภวินท์ดังขึ้นอย่างน่าตกใจ

“ท่านภวินท์! ระบบรักษาความปลอดภัยหลักของ Echo Tower ตรวจพบการพยายามแทรกซึมจากภายนอกค่ะ! ระดับความรุนแรง... สูงสุด! มีการส่งแพ็กเก็ตข้อมูลมหาศาลพุ่งเข้าสู่ Echo Net อย่างรวดเร็วจากหลายทิศทางพร้อมกัน!”

ภวินท์เงยหน้าขึ้นมองเพดานของห้อง ราวกับกำลังมองทะลุผ่านโครงสร้างของตึกระฟ้าทั้งหมด เขารู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือนบางอย่างที่เล็กน้อยจนแทบมองไม่เห็น แต่เขาสัมผัสได้ด้วยสัญชาตญาณ

“มันไม่ใช้แค่ข้อมูล” ภวินท์พึมพำกับตัวเอง “มัน... ไม่ใช่แค่การแฮก”

เสียงสัญญาณเตือนภัยดังขึ้นระงมไปทั่วบริเวณ ภาพโฮโลแกรมของลูมิน่าสั่นไหวอย่างรุนแรง

“การโจมตีรุนแรงขึ้นค่ะ! พวกมันพยายามเจาะทะลุผ่านไฟร์วอลล์ชั้นในสุด... และกำลังมุ่งตรงไปยัง... ห้องควบคุมหลักของ Echo Tower!”

ภวินท์ก้าวเท้าไปข้างหน้าอย่างเด็ดเดี่ยว แววตาของเขาเปลี่ยนเป็นคมกริบราวกับคมมีด ใบหน้าของเขาปราศจากความหวาดหวั่น มีเพียงความมุ่งมั่นและความเย็นชาของนักรบผู้พร้อมเผชิญหน้ากับศัตรู

“เตรียมระบบป้องกันขั้นสูงสุด” ภวินท์สั่งเสียงเข้ม “และระบุตำแหน่งผู้โจมตีหลักให้ได้!”

“รับทราบค่ะ!” ลูมิน่าตอบกลับ แต่เสียงของเธอก็เริ่มจะขาด ๆ หาย ๆ

ทันใดนั้น ไฟฟ้าในห้องก็กระพริบถี่ขึ้น ก่อนที่แสงสว่างจากมหานครเบื้องล่างจะเริ่มดับลงทีละดวง ๆ ราวกับมีใครบางคนกำลังกดปุ่มปิดสวิตช์เมืองทั้งเมือง

ภวินท์มองภาพนั้นด้วยความตกใจ นี่ไม่ใช่การโจมตีทางไซเบอร์ธรรมดา แต่เป็นการโจมตีที่ส่งผลกระทบทางกายภาพต่อเครือข่ายพลังงานทั้งหมดของเขา

“ท่านภวินท์!” ลูมิน่าตะโกน “มีการตัดการเชื่อมต่อพลังงานจากแหล่งจ่ายหลักบางส่วน... และระบบลิฟต์ทั้งหมดกำลังถูกปิดใช้งาน... พวกมันกำลังพยายามเข้าควบคุมโครงสร้างพื้นฐานของตึกโดยตรง!”

ภวินท์หันกลับมามองจอแสดงผลอีกครั้ง ภาพกราฟิกของ Echo Tower ที่แสดงอยู่บนจอเริ่มปรากฏเส้นสีแดงวิ่งขึ้นสู่ชั้นบนสุดอย่างรวดเร็ว

“ไม่... พวกมันไม่ได้พยายามเข้าควบคุมโครงสร้างพื้นฐาน” ภวินท์พึมพำ เสียงของเขาเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ “พวกมันกำลังพยายาม... เข้ามาหาฉันที่นี่!”

ในขณะที่เขาพูดจบ แสงไฟสุดท้ายในห้องก็ดับลงพร้อมกับเสียงโครมครามจากทางเดินด้านนอก ความมืดมิดเข้าปกคลุมทุกสิ่ง มีเพียงแสงสลัวจากจอแสดงผลที่ยังทำงานอยู่ และแสงจากมหานครเบื้องล่างที่ยังเหลืออยู่เพียงน้อยนิด

ลูมิน่าเงียบหายไป แสงโฮโลแกรมของเธอดับลง

ภวินท์ยืนอยู่ท่ามกลางความมืดมิดและเงียบงัน... มีเพียงเสียงฝีเท้าหนัก ๆ ที่กำลังก้าวเข้ามาใกล้จากทางเดิน... และเสียงกลไกบางอย่างกำลังถูกปลดล็อก...