ตอนที่ 30 — เดิมพันชีวิตและอนาคตที่แขวนอยู่บนเส้นด้าย

แผนการ “หมากกระดานคู่ขนาน” ของเมฆาถูกนำไปปฏิบัติอย่างเงียบเชียบและรวดเร็ว ทีม R&D เร่งพัฒนาวัสดุทางเลือกอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ทีมจัดซื้อติดต่อซัพพลายเออร์ใหม่จากต่างประเทศอย่างไม่หยุดหย่อน ในขณะเดียวกัน ‌ทีมประชาสัมพันธ์ก็เร่งขยายโครงการ Solaris for Community และสร้างความเชื่อมั่นให้กับประชาชน

แต่การตอบโต้ของเมฆาก็ไม่ได้ทำให้การโจมตีจากมหาพลังกรุ๊ปและเครือข่ายอำนาจเก่าลดลงเลย ตรงกันข้าม กลับยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น

“คุณเมฆาครับ มีกระแสข่าวในสื่อสิ่งพิมพ์บางฉบับที่เชื่อมโยงเมฆาโฮลดิ้งเข้ากับการฟอกเงินครับ” ​อรัญญารายงานด้วยสีหน้าซีดเผือด “พวกเขาเขียนข่าวลือว่าบริษัทของเราได้รับเงินทุนจากแหล่งที่มาที่ไม่โปร่งใส และใช้ Solaris Project เป็นฉากบังหน้า”

เมฆากำหมัดแน่น นี่คือการโจมตีที่เลวร้ายที่สุดเท่าที่พวกเขาเคยเจอมา การกล่าวหาเรื่องการฟอกเงินนั้นร้ายแรงกว่าการกล่าวหาเรื่องความไม่ปลอดภัยของผลิตภัณฑ์หลายเท่า ‍เพราะมันสามารถทำลายความน่าเชื่อถือของบริษัทและตัวเขาเองได้ในพริบตา และอาจนำไปสู่การถูกตรวจสอบจากหน่วยงานปราบปรามการฟอกเงิน ซึ่งจะทำให้ธุรกิจทั้งหมดหยุดชะงัก

“พวกเขาเล่นสกปรกถึงที่สุด” เมฆากล่าวด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น “ทีมกฎหมายต้องออกแถลงการณ์ปฏิเสธข่าวทันที และดำเนินคดีกับสื่อที่เผยแพร่ข่าวเท็จอย่างถึงที่สุด”

ยังไม่ทันที่เรื่องการฟอกเงินจะคลี่คลาย ปัญหาใหม่ก็ถาโถมเข้ามาอีก

“คุณเมฆาครับ! ระบบควบคุมการผลิตในโรงงานของเราถูกโจมตีทางไซเบอร์ครับ!” ‌หัวหน้าฝ่ายไอทีโทรศัพท์มารายงานด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก “คนร้ายพยายามแทรกแซงการทำงานของเครื่องจักร ทำให้การผลิตต้องหยุดชะงักไปหลายชั่วโมงครับ โชคดีที่เรามีระบบป้องกันที่แข็งแกร่ง จึงไม่เกิดความเสียหายร้ายแรง แต่ถ้าพวกเขาทำสำเร็จ...”

เมฆารับรู้ถึงความรุนแรงของสถานการณ์ เขาได้สั่งให้ทีมไอทีเพิ่มมาตรการรักษาความปลอดภัยทางไซเบอร์ขึ้นอีกหลายเท่าตัว แต่เขาก็รู้ดีว่าการโจมตีจากผู้เชี่ยวชาญระดับสูงนั้นยากที่จะป้องกันได้ ‍100%

แต่จุดที่ทำให้เมฆาต้องยืนอยู่บนปากเหวแห่งความสับสนและเจ็บปวด คือข่าวที่ตามมาหลังจากนั้นไม่นาน

“คุณเมฆาครับ! คุณแม่ของคุณเมฆาประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ครับ!” เสียงของปรัชญาดังขึ้นในสายโทรศัพท์ด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “รถของคุณแม่เสียหลักพุ่งชนต้นไม้ ตอนนี้อยู่ที่โรงพยาบาล อาการสาหัสมากครับ”

หัวใจของเมฆาชาวาบ ความรู้สึกทั้งหมดจุกอยู่ที่ลำคอ ​ภาพของมารดาผู้เลี้ยงดูเขามาด้วยความยากลำบาก ผุดขึ้นมาในห้วงความคิด ความเจ็บปวดแสนสาหัสกัดกินในอก เขารู้ดีว่านี่ไม่ใช่แค่อุบัติเหตุ มันคือการคุกคามที่มุ่งเป้าไปที่จุดอ่อนที่สุดของเขา

เมฆารีบเดินทางไปโรงพยาบาลทันที ระหว่างทาง เขารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังพังทลายลงรอบตัว ความอัจฉริยะที่เคยเป็นเกราะป้องกัน ​บัดนี้กลับดูไร้ความหมายต่อหน้าความเจ็บปวดส่วนตัวที่ถาโถมเข้ามา

เมื่อไปถึงโรงพยาบาล คุณแม่ของเมฆากำลังอยู่ในห้องผ่าตัด ใบหน้าของปรัชญาและอรัญญาเต็มไปด้วยความกังวล พวกเขารู้ดีว่าเหตุการณ์นี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ

“คุณเมฆาครับ จากการตรวจสอบเบื้องต้น เราพบว่ายางรถยนต์ของคุณแม่ถูกกรีดอย่างจงใจครับ” หัวหน้าฝ่ายรักษาความปลอดภัยรายงานด้วยน้ำเสียงหนักอึ้ง “และมีพยานเห็นรถยนต์คันหนึ่งขับตามรถของคุณแม่มาตลอดทาง ​ก่อนที่จะเร่งเครื่องแซงขึ้นไปหลังเกิดอุบัติเหตุ”

คำพูดเหล่านั้นยิ่งตอกย้ำความเจ็บปวดในใจของเมฆา ความโกรธแค้นพุ่งพล่านราวกับลาวาที่พร้อมจะปะทุออกมา พวกเขาไม่เพียงแค่โจมตีเขา แต่ยังทำร้ายคนที่เขารักที่สุด

เมฆาปิดเปลือกตาลง ภาพของท่านรัฐมนตรีศักดิ์สิทธิ์และวิวัฒน์ ธนากร ผุดขึ้นมาในความคิดของเขา ความรู้สึกอยากจะทำลายล้างทุกสิ่งทุกอย่างเข้าครอบงำจิตใจ

“พวกเขาข้ามเส้นไปแล้ว” เมฆาพึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงเย็นชาจนน่ากลัว

ในช่วงเวลาวิกฤตเช่นนี้ เมฆาต้องเผชิญหน้ากับการตัดสินใจที่ยากลำบากที่สุดในชีวิต เขาจะยอมแพ้เพื่อปกป้องคนที่เขารัก หรือจะเดินหน้าต่อไปในสงครามที่เดิมพันด้วยชีวิตและอนาคตทั้งหมด

ปรัชญามองเห็นความเจ็บปวดและความสับสนในดวงตาของเมฆา เขาไม่เคยเห็นเจ้านายผู้เข้มแข็งและเด็ดเดี่ยวคนนี้อยู่ในสภาพเช่นนี้มาก่อน

“คุณเมฆาครับ... ถ้ามันยากเกินไป เราอาจจะต้องพิจารณาเรื่องการถอย...” ปรัชญาเอ่ยขึ้นอย่างระมัดระวัง

เมฆาเงยหน้าขึ้น ดวงตาของเขาแดงก่ำแต่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นที่แข็งแกร่งกว่าเดิม “ถอย? แล้วปล่อยให้พวกเขาทำร้ายคนอื่นอีกหรือไงปรัชญา?”

เขาหายใจเข้าลึกๆ พยายามควบคุมอารมณ์ที่พลุกพล่าน “ถ้าผมถอย เท่ากับผมยอมรับว่าพวกเขามีอำนาจเหนือกว่า และนั่นจะเป็นการเปิดทางให้พวกเขาทำร้ายใครก็ได้ที่ขวางทางพวกเขา”

เมฆาเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปเห็นแสงไฟของเมืองที่ระยิบระยับ ความสับสนในใจเริ่มคลี่คลายลง กลายเป็นความเด็ดเดี่ยวที่ชัดเจน

“ผมไม่ได้สู้เพื่อตัวเองอีกต่อไปแล้ว” เมฆากล่าวด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือเล็กน้อยแต่เต็มไปด้วยพลัง “ผมสู้เพื่อคุณแม่ ผมสู้เพื่อทุกคนในทีมงานของเรา ผมสู้เพื่อสังคมที่ดีกว่านี้ สังคมที่คนดีไม่ต้องถูกรังแก สังคมที่เทคโนโลยีและนวัตกรรมสามารถสร้างประโยชน์ได้อย่างแท้จริง โดยไม่ต้องหวาดกลัวอำนาจมืด”

เมฆาหันกลับมามองปรัชญาและอรัญญา แววตาของเขาฉายประกายความมุ่งมั่นที่ไม่มีวันยอมแพ้ “เราจะสู้ ปรัชญา เราจะสู้จนถึงที่สุด”

ในช่วงเวลาที่มารดากำลังผ่าตัด เมฆานั่งนิ่งอยู่หน้าห้องผ่าตัด เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามรวบรวมสติทั้งหมดที่เขามี เขาเริ่มประมวลผลข้อมูลเกี่ยวกับเหตุการณ์ทั้งหมดอีกครั้งอย่างละเอียดถี่ถ้วน

การโจมตีทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นการกล่าวหาเรื่องฟอกเงิน การโจมตีทางไซเบอร์ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งอุบัติเหตุของคุณแม่ ล้วนเป็นหมากที่ถูกเดินอย่างเป็นระบบ เพื่อบีบให้เมฆาต้องยอมแพ้

แต่ยิ่งพวกเขาโจมตีรุนแรงเท่าไหร่ เมฆาก็ยิ่งมองเห็นจุดเปราะบางของพวกเขาชัดเจนขึ้นเท่านั้น ความโกรธแค้นที่อัดแน่นอยู่ในใจ กลับถูกเปลี่ยนให้เป็นพลังในการวิเคราะห์ที่แม่นยำและเยือกเย็น

“ถ้าพวกเขาคิดว่าการทำร้ายคนที่ผมรักจะทำให้ผมอ่อนแอลง พวกเขาคิดผิดแล้ว” เมฆาพึมพำกับตัวเอง “มันกลับทำให้ผมแข็งแกร่งขึ้น และเด็ดขาดมากขึ้นกว่าเดิม”

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดโทรออกหาหัวหน้าฝ่ายรักษาความปลอดภัย

“ผมต้องการข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับผู้ที่เกี่ยวข้องกับอุบัติเหตุของคุณแม่ผม ไม่ว่าจะเป็นคนขับรถที่ตามมา หรือผู้บงการที่อยู่เบื้องหลัง ผมต้องการทุกรายละเอียด ทุกชิ้นส่วนของข้อมูล และผมต้องการให้คุณตรวจสอบย้อนหลังไปถึงการคุกคามครั้งก่อนๆ ทั้งหมด เพื่อหาความเชื่อมโยง” เมฆาสั่งด้วยน้ำเสียงที่เด็ดขาด

“และอีกเรื่อง” เมฆากล่าวต่อ “ผมต้องการให้ทีมไอทีของเราตรวจสอบระบบเครือข่ายของมหาพลังกรุ๊ปอย่างละเอียด ผมต้องการหาช่องโหว่ หรือข้อมูลอะไรก็ตามที่สามารถใช้เป็นหลักฐานในการเปิดโปงความไม่ชอบมาพากลของพวกเขา”

คำสั่งของเมฆาไม่ได้มาจากอารมณ์ชั่ววูบ แต่มันคือการตัดสินใจที่ผ่านการประมวลผลอย่างรอบคอบภายใต้ความกดดันสูงสุด เขาได้เลือกแล้วที่จะไม่ยอมแพ้ และพร้อมที่จะเดิมพันชีวิตและอนาคตทั้งหมดในการต่อสู้ครั้งนี้

เขาเชื่อมั่นว่าความจริงและความถูกต้องจะสามารถเอาชนะอำนาจมืดได้ในที่สุด แม้จะต้องแลกมาด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัสก็ตาม

เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า แสงไฟที่หน้าห้องผ่าตัดยังคงสว่างอยู่ เมฆานั่งนิ่งดุจหินผา เขากำลังรวบรวมพลังทั้งหมดที่มี เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการเผชิญหน้าครั้งสำคัญที่สุดในชีวิต

เขาได้เลือกแล้วที่จะไม่ยอมเป็นเหยื่อ แต่จะลุกขึ้นสู้ในฐานะผู้กำหนดชะตาของตัวเอง และพิสูจน์ให้โลกเห็นว่าความอัจฉริยะที่แท้จริงสามารถเปลี่ยนวิกฤตให้เป็นโอกาส และนำพาแสงสว่างมาสู่โลกธุรกิจที่เคยถูกครอบงำด้วยความมืดมิด