ตอนที่ 28 — บีบหัวใจเจ้าสัวธนากร

วิกฤตของ "กลุ่มทุนธนากร" รุนแรงกว่าที่คาดการณ์ไว้มาก ราคาหุ้นของบริษัทในเครือดิ่งเหวอย่างต่อเนื่อง สถาบันการเงินเริ่มถอนตัว และความเชื่อมั่นของนักลงทุนสั่นคลอนอย่างรุนแรง พงศธร ธนากร ‌ผู้เป็นเจ้าสัวใหญ่แห่งกลุ่มทุนธนากร ต้องเผชิญหน้ากับความจริงอันโหดร้ายว่าอาณาจักรที่เขาสร้างมาทั้งชีวิตกำลังจะพังทลายลง

ในขณะที่ทุกคนกำลังตื่นตระหนก ภวัตกลับมองเห็น "โอกาสทอง" ที่กำลังรออยู่ เขาสั่งให้บริษัทในเครือของเขาที่กระจายตัวอยู่ทั่วโลก เข้าซื้อหุ้นของกลุ่มทุนธนากรอย่างเงียบเชียบและเป็นระบบ โดยใช้กลยุทธ์การกระจายคำสั่งซื้อ ​เพื่อไม่ให้ใครจับได้ว่าเขาคือผู้ที่กำลังรวบรวมอำนาจ

"คุณภวัตครับ ตอนนี้เราได้หุ้นของกลุ่มทุนธนากรมาแล้วกว่า 20% ของจำนวนหุ้นทั้งหมดในตลาดนะครับ" คุณวุฒิรายงานด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

"ดีมากคุณวุฒิ" ภวัตตอบ "เรายังต้องการมากกว่านั้น เพื่อให้เราสามารถควบคุมทิศทางของบริษัทได้อย่างเบ็ดเสร็จ"

ภวัตรู้ดีว่าการบีบหัวใจเจ้าสัวพงศธรนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย ‍เพราะเขาคือชายชราผู้ทรงอำนาจและมีประสบการณ์ในการทำธุรกิจมานานหลายสิบปี แต่ภวัตก็มั่นใจว่าเขาจะสามารถทำได้

ในวันรุ่งขึ้น ภวัตได้ส่งข้อความเชิญพงศธร ธนากร เข้ามาพบเป็นการส่วนตัวที่สำนักงานใหญ่ของเมฆาสตีล

พงศธรลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่ด้วยสถานการณ์ที่บีบคั้น เขาจึงตัดสินใจเดินทางไปตามนัด

การเผชิญหน้าระหว่างสองอัจฉริยะต่างวัยเกิดขึ้นในห้องทำงานส่วนตัวของภวัต บรรยากาศในห้องเงียบสงบ ‌แต่เต็มไปด้วยพลังอำนาจที่มองไม่เห็น

"ยินดีต้อนรับท่านประธานพงศธร" ภวัตเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสุภาพ "เชิญนั่งครับ"

พงศธรทรุดตัวลงนั่งตรงข้ามกับภวัต ใบหน้าของเขามีร่องรอยของความเหนื่อยล้า แต่แววตาของเขายังคงคมกริบและเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจในตัวเอง

"ผมต้องยอมรับว่าคุณเป็นคนหนุ่มที่น่ากลัวอย่างแท้จริงคุณภวัต" พงศธรเริ่มต้น "คุณสามารถสร้างวิกฤตให้กับกลุ่มทุนธนากรได้ถึงเพียงนี้ โดยที่เราแทบจะมองไม่เห็นทางป้องกันเลย"

"ผมไม่ได้ต้องการสร้างวิกฤตให้ใครครับท่านประธาน" ‍ภวัตตอบ "ผมแค่ต้องการแสดงให้เห็นว่าโลกกำลังเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว และใครที่ไม่ยอมปรับตัว ก็จะต้องเผชิญกับผลลัพธ์เช่นนี้"

"คุณรู้ใช่ไหมว่าผมมาที่นี่ทำไม?" พงศธรถาม

"ผมคิดว่าผมพอจะเดาได้ครับ" ภวัตตอบ "ท่านประธานคงอยากจะทราบว่าผมต้องการอะไรจากกลุ่มทุนธนากร"

"คุณต้องการอะไร เงินทอง? ​อำนาจ? หรือแค่ต้องการทำลายอาณาจักรเก่าอย่างเรา?" พงศธรถามด้วยน้ำเสียงดุดัน

"ผมไม่ได้ต้องการทำลายใครครับท่านประธาน" ภวัตตอบอย่างใจเย็น "ผมแค่ต้องการสร้างโลกใบใหม่ที่ดีกว่าเดิม โลกที่ธุรกิจไม่ได้ถูกผูกขาดโดยกลุ่มคนเพียงไม่กี่กลุ่ม โลกที่การแข่งขันเป็นไปอย่างยุติธรรม และโลกที่เทคโนโลยีและนวัตกรรมสามารถเติบโตได้อย่างไร้ขีดจำกัด"

"และคุณคิดว่าการเข้าครอบงำกลุ่มทุนธนากรคือหนทางสู่โลกใบใหม่ของคุณงั้นหรือ?" ​พงศธรประชดประชัน

"ถ้าการเข้าครอบงำกิจการเป็นหนทางเดียวที่จะทำให้กลุ่มทุนธนากรสามารถก้าวไปข้างหน้าและเป็นส่วนหนึ่งของโลกใบใหม่ที่ผมกำลังสร้างขึ้น ผมก็จำเป็นต้องทำเช่นนั้นครับ" ภวัตตอบอย่างตรงไปตรงมา

ภวัตหยิบแท็บเล็ตขึ้นมาและแสดงกราฟและตัวเลขที่ซับซ้อนให้พงศธรดู

"ท่านประธานเห็นกราฟนี้ไหมครับ" ภวัตชี้ไปที่กราฟเส้นหนึ่ง "นี่คือ 'รหัส' ที่ผมเห็นมานานแล้ว มันบ่งบอกถึงการเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรงของพฤติกรรมผู้บริโภค ​การก้าวเข้ามาของเทคโนโลยีใหม่ๆ และการเรียกร้องความรับผิดชอบต่อสังคมและสิ่งแวดล้อมที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง"

"กลุ่มทุนธนากรก็เช่นเดียวกับตระกูลพิชิตไพรี มัวแต่ยึดติดกับวิธีการทำธุรกิจแบบเก่า มองไม่เห็นสัญญาณเหล่านี้ และยังคงต่อต้านการเปลี่ยนแปลง ทำให้พวกท่านอ่อนแอลงไปเรื่อยๆ จนกระทั่งผมเห็นช่องว่างที่จะก้าวเข้ามา"

พงศธรมองกราฟเหล่านั้นด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เขายอมรับในใจว่าสิ่งที่ภวัตพูดนั้นเป็นความจริง

"คุณคิดว่าคุณจะทำอะไรกับกลุ่มทุนธนากรได้บ้าง?" พงศธรถามเสียงดุ

"ผมจะเปลี่ยนกลุ่มทุนธนากรให้เป็นผู้นำด้านเทคโนโลยีทางการเงิน พลังงานสะอาด และอสังหาริมทรัพย์อัจฉริยะ" ภวัตตอบอย่างมั่นใจ "ผมจะใช้เครือข่ายและนวัตกรรมของเมฆาสตีลผนวกเข้ากับศักยภาพของกลุ่มทุนธนากร เพื่อสร้างอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิมหลายเท่าตัว"

"ผมจะนำเทคโนโลยีและแนวคิดใหม่ๆ เข้ามาปรับปรุงกระบวนการทำงาน ลดต้นทุน เพิ่มประสิทธิภาพ และสร้างผลิตภัณฑ์และบริการที่มีมูลค่าเพิ่มสูงขึ้น" ภวัตกล่าวต่อ "และที่สำคัญที่สุด ผมจะทำให้กลุ่มทุนธนากรกลับมาเป็นที่ยอมรับและเป็นที่รักของสังคมอีกครั้ง ไม่ใช่บริษัทที่ถูกมองว่าผูกขาดและแสวงหาแต่ผลกำไร"

พงศธรเงียบไปครู่หนึ่ง เขามองภวัตด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความซับซ้อน ทั้งความชื่นชม ความโกรธ และความสิ้นหวัง

"แล้วคุณต้องการอะไรจากผม?" พงศธรถามในที่สุด

"ผมต้องการให้ท่านถอนตัวออกจากการบริหารงานของกลุ่มทุนธนากรอย่างสมบูรณ์" ภวัตตอบอย่างตรงไปตรงมา "และมอบอำนาจในการบริหารงานให้กับผมและทีมงานของผม"

พงศธรกำมือแน่น "คุณคิดว่าผมจะยอมมอบอาณาจักรที่ผมสร้างมาทั้งชีวิตให้กับเด็กหนุ่มอย่างคุณง่ายๆ งั้นหรือ?"

"ผมไม่ได้ขอให้ท่านมอบให้ครับท่านประธาน" ภวัตตอบ "ผมแค่กำลังชี้ให้เห็นถึง 'ทางเลือก' ที่ดีที่สุดสำหรับท่านและสำหรับอนาคตของกลุ่มทุนธนากร"

"ท่านประธานลองคิดดูสิครับ หากท่านยังคงต่อต้านต่อไป กลุ่มทุนธนากรจะยิ่งดำดิ่งลงไปเรื่อยๆ หุ้นจะตกต่ำลงเรื่อยๆ และชื่อเสียงของตระกูลธนากรก็จะมัวหมองลงไปอีก" ภวัตกล่าว "แต่หากท่านยอมรับการเปลี่ยนแปลง ท่านยังคงสามารถรักษาเกียรติยศและทรัพย์สินบางส่วนไว้ได้ และยังคงได้เห็นอาณาจักรที่ท่านสร้างขึ้นมาเติบโตภายใต้การบริหารจัดการที่ดีขึ้น"

"นี่คือการข่มขู่ใช่ไหมคุณภวัต?" พงศธรถามเสียงสั่น

"นี่คือความเป็นจริงครับท่านประธาน" ภวัตตอบ "ผมมองเห็น 'รหัส' ของอนาคต และผมกำลังเสนอทางเลือกที่ดีที่สุดให้กับท่าน"

พงศธรลุกขึ้นยืน เดินไปที่หน้าต่างและมองออกไปเบื้องนอก เขามองเห็นเมฆหมอกที่ปกคลุมตึกสูงระฟ้าบางส่วน ราวกับเป็นเงาของอาณาจักรที่กำลังจะล่มสลาย

"ผมให้เวลาท่านประธานคิดหนึ่งวัน" ภวัตกล่าว "พรุ่งนี้เช้า ผมจะรอคำตอบจากท่าน"

ภวัตลุกขึ้นยืนและเดินออกจากห้องทำงานไป ทิ้งให้พงศธรยืนอยู่เพียงลำพังในความเงียบงัน

พงศธร ธนากร ผู้ซึ่งเคยเป็นเจ้าสัวใหญ่ผู้ยิ่งใหญ่ บัดนี้ต้องเผชิญหน้ากับความจริงอันโหดร้ายว่าอำนาจของเขาได้ถูกสั่นคลอนอย่างรุนแรงจากเด็กหนุ่มอัจฉริยะคนหนึ่งที่มองเห็น "รหัส" แห่งอนาคต

เขารู้ดีว่าเขากำลังถูกบีบหัวใจ และทางเลือกเดียวที่เขาเหลืออยู่คือการยอมจำนน หรือไม่ก็ต้องเห็นอาณาจักรที่เขาสร้างมาทั้งชีวิตพังทลายลงไปต่อหน้าต่อตา

ค่ำคืนนั้นผ่านไปอย่างเชื่องช้าสำหรับพงศธร เขาใช้เวลาทั้งคืนในการพิจารณาทางเลือกต่างๆ และในที่สุด เขาก็ตัดสินใจ

เช้าวันรุ่งขึ้น พงศธรเดินทางไปยังสำนักงานของภวัตอีกครั้ง ใบหน้าของเขามีร่องรอยของความเสียใจ แต่แววตาของเขากลับดูสงบลง

"ผมตัดสินใจแล้วคุณภวัต" พงศธรกล่าวด้วยน้ำเสียงที่อ่อนล้า "ผมยอมรับข้อเสนอของคุณ"

ภวัตพยักหน้าเล็กน้อย "ผมดีใจที่ท่านประธานตัดสินใจเช่นนั้นครับ ผมรับรองว่ากลุ่มทุนธนากรจะก้าวหน้าไปอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนภายใต้การบริหารงานของผม"

"แต่ผมมีข้อแม้" พงศธรกล่าว "ผมจะยอมถอนตัวจากการบริหารงาน แต่ผมต้องการให้คุณรับปากว่าจะดูแลพนักงานและผู้บริหารเก่าแก่ของเราเป็นอย่างดี และจะยังคงรักษาเกียรติยศของตระกูลธนากรไว้"

"ผมรับปากครับท่านประธาน" ภวัตตอบ "ผมจะดูแลพนักงานและผู้บริหารทุกคนอย่างเป็นธรรม และผมจะทำให้ชื่อเสียงของกลุ่มทุนธนากรกลับมาเป็นที่ยอมรับและภาคภูมิใจอีกครั้ง"

พงศธรถอนหายใจยาว เขารู้ดีว่านี่คือจุดสิ้นสุดของยุคสมัยของเขา แต่ก็เป็นจุดเริ่มต้นของยุคสมัยใหม่ที่กำลังจะมาถึง

ภวัตมองออกไปนอกหน้าต่าง ดวงตาของเขาสะท้อนภาพของมหานครที่กำลังตื่นขึ้น เขามองเห็น "รหัส" แห่งการเปลี่ยนแปลงที่กำลังจะเกิดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ และเขาก็พร้อมแล้วที่จะสร้างโลกใบใหม่ที่อยู่ภายใต้การกุมบังเหียนของตนเอง

การบีบหัวใจเจ้าสัวธนากรในครั้งนี้ ถือเป็นชัยชนะที่ยิ่งใหญ่ของภวัต และเป็นก้าวสำคัญที่ทำให้เขากลายเป็นผู้กำหนดทิศทางเศรษฐกิจอย่างแท้จริง