72 ชั่วโมง... คำที่กัปตันอคิราห์ได้ยินจากอควา ก้องอยู่ในโสตประสาทของทุกคนราวกับเสียงนาฬิกานับถอยหลังสู่หายนะ เวลาที่เหลือเพียงน้อยนิดถูกใช้ไปอย่างคุ้มค่า ทุกคนในทีมต่างจมดิ่งในภารกิจของตนเอง ด้วยความหวังที่จะสร้าง "ดวงตาแห่งอควา" ให้สำเร็จทันเวลา
"กัปตันครับ! ผมเจอแล้ว!" เสียงของมาร์คดังขึ้นอย่างตื่นเต้น ทำลายความเงียบในห้องควบคุม เขากำลังจ้องมองไปยังหน้าจอโฮโลแกรมที่ฉายแผนผังสถานีเฮลิออส
"อะไรกันมาร์ค?" อคิราห์ถาม รีบเดินเข้าไปหา
"วัสดุหลักในการสร้าง 'แกนผลึกควอนตัม' ของดวงตาแห่งอควาครับ" มาร์คชี้ไปที่จุดสีแดงบนแผนผัง "มันถูกเก็บไว้ในห้องนิรภัยชั้นใต้ดินระดับ 5 ของส่วนวิจัยธรณีวิทยาอวกาศ"
"ดีมากมาร์ค!" อคิราห์ชื่นชม "คาเรน ตรวจสอบเส้นทางและสถานะความปลอดภัยของห้องนิรภัยนั้น"
"รับทราบค่ะกัปตัน" คาเรนตอบพลางพิมพ์คำสั่งบนแผงควบคุม
"แต่มีปัญหาครับกัปตัน" มาร์คเสริม "ห้องนิรภัยนั้นถูกออกแบบมาให้เป็นห้องทดลองที่มีสภาพแวดล้อมเฉพาะทาง มันมีระบบป้องกันอัตโนมัติที่ซับซ้อนมาก และดูเหมือนว่าจะยังทำงานอยู่บางส่วน"
"ระบบป้องกันอัตโนมัติ?" อคิราห์ขมวดคิ้ว "คุณหมายถึงอะไร?"
"ระบบรักษาความปลอดภัยอัตโนมัติของสถานีเฮลิออสถูกออกแบบมาเพื่อปกป้องทรัพย์สินที่มีค่า" อควาอธิบาย "ห้องนิรภัยชั้นใต้ดินระดับ 5 คือหนึ่งในพื้นที่ที่มีความสำคัญสูงสุด มันถูกป้องกันด้วยสนามพลังงานและหุ่นยนต์รักษาความปลอดภัยที่ยังคงทำงานอยู่ แม้จะอยู่ในโหมดประหยัดพลังงานก็ตาม"
"หุ่นยนต์รักษาความปลอดภัย?" เอวาอุทาน "พวกมันจะโจมตีเราหรือเปล่า?"
"พวกมันจะโจมตีสิ่งมีชีวิตใดๆ ที่ไม่ได้รับการยืนยันสิทธิ์ในการเข้าถึง" อควาตอบ "และเนื่องจากสถานีถูกทิ้งร้างมานาน ระบบการยืนยันสิทธิ์จึงถูกปิดใช้งานไปแล้ว"
"หมายความว่าเราต้องต่อสู้กับหุ่นยนต์รักษาความปลอดภัยเก่าๆ งั้นหรือ?" ดร.คิมถาม
"ถูกต้อง" อควาตอบ "พวกมันอาจจะเก่า แต่เทคโนโลยีของมันยังคงเหนือกว่าอาวุธทั่วไปของมนุษย์ในปัจจุบัน"
อคิราห์ถอนหายใจ ภารกิจนี้มันยากขึ้นเรื่อยๆ แต่พวกเขาก็ไม่มีทางเลือก
"ผมจะไปเอง" อคิราห์ตัดสินใจ "มาร์ค คุณเตรียมข้อมูลเกี่ยวกับระบบป้องกันของห้องนิรภัยทั้งหมดที่คุณหาได้ คาเรน คุณเตรียมระบบสื่อสารและแผนที่เส้นทางให้ผม เอวา ดร.คิม คุณสองคนอยู่กับอควา ประมวลผลข้อมูลต่อไป และเตรียมแผนผังการประกอบให้พร้อม"
"กัปตัน ผมไปด้วยครับ!" มาร์คเสนอตัว "ผมรู้เรื่องระบบของสถานีดีกว่าใคร"
อคิราห์ลังเลเล็กน้อย แต่ก็พยักหน้า "ดี ได้ มาร์ค คุณมากับผม แต่ต้องระวังตัวให้ดี อย่าทำอะไรเสี่ยงโดยไม่จำเป็น"
มาร์คยิ้มกว้างด้วยความดีใจ เขาคว้าอาวุธพลังงานที่เตรียมไว้และรีบสวมชุดอวกาศ อคิราห์และมาร์คตรวจสอบอุปกรณ์ให้พร้อมอีกครั้ง ก่อนจะมุ่งหน้าสู่ความมืดมิดของสถานีเฮลิออสอีกครั้ง
การเดินทางสู่ชั้นใต้ดินระดับ 5 ไม่ใช่เรื่องง่าย ทางเดินหลายส่วนทรุดโทรมจนแทบจะผ่านไม่ได้ บางครั้งพวกเขาก็ต้องใช้เครื่องตัดพลาสมาเพื่อเปิดทาง และบางครั้งก็ต้องปีนป่ายผ่านซากปรักหักพังที่ขวางทางอยู่
"สภาพแย่กว่าที่คิดอีกนะเนี่ย" มาร์คพึมพำ
"ระวังตัวไว้มาร์ค" อคิราห์เตือน "อย่ามัวแต่ดูรอบๆ เราไม่รู้ว่าอะไรจะโผล่ออกมา"
เมื่อมาถึงทางเข้าส่วนวิจัยธรณีวิทยาอวกาศ พวกเขาพบกับประตูเหล็กขนาดใหญ่ที่ถูกปิดตาย แสงสีแดงกะพริบอยู่เหนือประตู บ่งบอกถึงระบบรักษาความปลอดภัยที่ยังคงทำงานอยู่
"อควา เราจะเข้าไปได้อย่างไร?" อคิราห์ถาม
"ผมกำลังพยายามแทรกซึมระบบรักษาความปลอดภัยจากระยะไกล" อควาตอบ "แต่ระบบมีการเข้ารหัสที่ซับซ้อนมาก ผมต้องการให้คุณตรวจสอบแผงควบคุมที่อยู่ด้านข้างประตู อาจจะมีช่องโหว่ที่ผมสามารถใช้ได้"
มาร์คเดินเข้าไปตรวจสอบแผงควบคุม เขาใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ขนาดเล็กเชื่อมต่อกับพอร์ตของแผงควบคุม แสงสีเขียวเล็กๆ กะพริบขึ้นบนหน้าจอของอุปกรณ์
"เจอแล้วครับกัปตัน" มาร์คบอก "มีพอร์ตการเข้าถึงฉุกเฉิน แต่ดูเหมือนว่ามันจะถูกปิดด้วยรหัสผ่านระดับสูง"
"ให้ผมลองดู" อควาตอบ "ผมจะพยายามถอดรหัสจากพอร์ตนั้น"
ผ่านไปหลายนาที ความเงียบเข้าปกคลุม บรรยากาศตึงเครียด อคิราห์คอยสอดส่องมองไปรอบๆ เพื่อระวังภัยที่อาจจะมาถึง
"สำเร็จ!" เสียงของอควาดังขึ้น "ผมถอดรหัสได้แล้ว ประตูจะเปิดออกในอีก 10 วินาที"
เสียงกลไกเก่าแก่ดังครืนครั่น ประตูเหล็กค่อยๆ เลื่อนเปิดออก เผยให้เห็นทางเดินที่มืดมิดและยาวเหยียดที่ทอดยาวไปข้างหน้า
"ระวังไว้ มาร์ค" อคิราห์เตือน "พวกหุ่นยนต์รักษาความปลอดภัยอาจจะรอเราอยู่ข้างใน"
พวกเขาก้าวเข้าไปในทางเดินอย่างระมัดระวัง แสงจากไฟฉายส่องไปพบกับสภาพภายในที่ดูสะอาดกว่าส่วนอื่นๆ ของสถานี บ่งบอกว่าระบบอากาศและสิ่งแวดล้อมยังคงทำงานอยู่บ้าง
ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าโลหะก็ดังขึ้นจากมุมหนึ่งของทางเดิน หุ่นยนต์รักษาความปลอดภัยทรงสูงคล้ายมนุษย์ หุ้มเกราะสีเงินวาววับ ปรากฏตัวขึ้น ดวงตาของมันเรืองแสงสีแดงฉาน
"ระบุตัวตน! Unauthorized access detected!" เสียงสังเคราะห์ของหุ่นยนต์ดังขึ้น ก่อนที่มันจะยกแขนขึ้น ปืนพลังงานที่ติดอยู่กับแขนของมันเริ่มเรืองแสง
"ยิง!" อคิราห์สั่ง
ทั้งอคิราห์และมาร์คเปิดฉากยิงใส่หุ่นยนต์พร้อมกัน ลำแสงพลังงานสีน้ำเงินพุ่งเข้าชนเกราะของหุ่นยนต์ เกิดประกายไฟ แต่ดูเหมือนจะไม่สร้างความเสียหายมากนัก
หุ่นยนต์ตอบโต้ด้วยการยิงลำแสงพลังงานกลับมา อคิราห์และมาร์ครีบหลบหลังเสาเหล็กที่อยู่ใกล้ๆ ลำแสงพลังงานพุ่งชนผนังด้านหลังอย่างรุนแรง ทำให้เกิดรอยไหม้ขนาดใหญ่
"เกราะมันแข็งแกร่งมากครับกัปตัน!" มาร์คตะโกน "พลังงานของเราแทบจะทำอะไรมันไม่ได้เลย!"
"อควา มีจุดอ่อนของมันไหม?" อคิราห์ถาม
"พวกมันถูกออกแบบมาให้มีเกราะป้องกันด้านหน้าและด้านข้างที่แข็งแกร่ง" อควาตอบ "แต่ส่วนหลังของหัวและแกนพลังงานที่อยู่ด้านหลังลำตัวคือจุดอ่อนที่สำคัญที่สุด"
"มาร์ค! เราต้องอ้อมไปข้างหลังมัน!" อคิราห์สั่ง
พวกเขาใช้จังหวะที่หุ่นยนต์กำลังยิงเข้ามา หลบหลีกและเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว ใช้สิ่งกีดขวางรอบตัวเป็นที่กำบัง มาร์คเป็นคนแรกที่สามารถอ้อมไปด้านข้างของหุ่นยนต์ได้ เขาเล็งไปที่ด้านหลังของหัวหุ่นยนต์แล้วยิง
ลำแสงพลังงานพุ่งเข้าชนจุดอ่อนอย่างจัง เกิดประกายไฟขนาดใหญ่ หุ่นยนต์หยุดชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ดวงตาของมันจะดับลงและล้มลงไปกองกับพื้น
"สำเร็จ!" มาร์คดีใจ
"ยังไม่หมดแค่นี้หรอกมาร์ค" อคิราห์เตือน "อควา บอกว่ามีหลายตัว"
ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าโลหะก็ดังขึ้นอีกหลายเสียง หุ่นยนต์รักษาความปลอดภัยอีกสามตัวปรากฏตัวขึ้นจากมุมมืด พวกมันเคลื่อนที่ได้เร็วกว่าตัวแรก
"แย่แล้ว!" มาร์คอุทาน
อคิราห์และมาร์คถูกหุ่นยนต์รุมล้อม พวกเขาต้องเคลื่อนไหวอย่างว่องไว หลบหลีกการโจมตีที่แม่นยำและตอบโต้ด้วยการยิงอย่างไม่หยุดหย่อน อคิราห์ใช้ประสบการณ์การต่อสู้ของเขาในการหลอกล่อหุ่นยนต์ให้เข้ามาใกล้ ก่อนจะใช้จังหวะที่พวกมันประชิดตัว พลิกตัวไปด้านหลังแล้วยิงเข้าที่จุดอ่อน
หนึ่งตัวล้มลงไป แต่หุ่นยนต์อีกสองตัวยังคงโจมตีอย่างไม่ลดละ มาร์คถูกลำแสงพลังงานเฉียดแขน ทำให้เกิดรอยไหม้บนชุดอวกาศ เขาเจ็บปวดแต่ก็กัดฟันสู้
"อควา! มีทางอื่นอีกไหม?" อคิราห์ถาม
"ในห้องนิรภัยถัดไป มีระบบปืนเลเซอร์ป้องกันภัย" อควาตอบ "หากคุณสามารถไปถึงและเปิดใช้งานมันได้ มันจะสามารถช่วยคุณได้"
"มาร์ค! เราต้องไปถึงห้องนิรภัย!" อคิราห์สั่ง "วิ่ง!"
พวกเขาตัดสินใจที่จะวิ่งฝ่าการโจมตีของหุ่นยนต์ มุ่งหน้าไปยังทางเดินที่นำไปสู่ห้องนิรภัย การวิ่งฝ่าดงกระสุนพลังงานนั้นเป็นเรื่องที่อันตรายอย่างยิ่ง ลำแสงพลังงานพุ่งผ่านตัวพวกเขาไปอย่างเฉียดฉิวหลายครั้ง
ในที่สุด พวกเขาก็มาถึงประตูห้องนิรภัยอีกบานหนึ่ง มันเป็นประตูเหล็กที่หนากว่าประตูแรก และมีแผงควบคุมที่ดูซับซ้อนกว่า
"มาร์ค! เปิดมัน!" อคิราห์สั่งพลางยิงสกัดหุ่นยนต์ที่ตามมา
มาร์ครีบเชื่อมต่ออุปกรณ์เข้ากับแผงควบคุม มือของเขาสั่นเล็กน้อยจากความเจ็บปวดและความตึงเครียด
"เร็วเข้ามาร์ค!"
"กำลังพยายามครับกัปตัน! รหัสผ่านซับซ้อนกว่าเดิมมาก!"
หุ่นยนต์รักษาความปลอดภัยสองตัวยิงเข้าใส่พวกเขาอย่างไม่หยุดยั้ง อคิราห์ต้องใช้ความสามารถทั้งหมดในการหลบหลีกและยิงตอบโต้ เขาถูกลำแสงพลังงานเฉียดไหล่ ทำให้รู้สึกเจ็บแปลบ
"เสร็จแล้วครับกัปตัน!" มาร์คตะโกน ประตูเหล็กค่อยๆ เลื่อนเปิดออกช้าๆ
"เข้าไป!" อคิราห์สั่ง
พวกเขารีบพุ่งเข้าไปในห้องนิรภัยทันทีที่ประตูเปิดออกเพียงพอ อคิราห์หันกลับไปยิงสกัดหุ่นยนต์อีกครั้ง ก่อนที่ประตูจะปิดลงอย่างช้าๆ หุ่นยนต์พยายามจะดันประตูเข้ามา แต่ประตูเหล็กนั้นหนักและหนาเกินกว่าที่พวกมันจะทำอะไรได้
เมื่อประตูถูกปิดลงอย่างสนิท อคิราห์และมาร์คก็ทรุดตัวลงกับพื้น หายใจหอบด้วยความเหนื่อยล้าและโล่งใจ
"รอดมาได้หวุดหวิดเลยนะครับกัปตัน" มาร์คพูดพลางกุมแขนที่บาดเจ็บ
"นั่นแหละคือเหตุผลที่เราต้องมี 'ดวงตาแห่งอควา'" อคิราห์ตอบ "เราต้องแข็งแกร่งกว่านี้"
พวกเขาเงยหน้ามองไปยังใจกลางห้องนิรภัย ที่ซึ่งผลึกสีฟ้าอ่อนขนาดใหญ่กำลังส่องประกายเรืองรองอยู่บนแท่นบูชา มันคือ "แกนผลึกควอนตัม" วัสดุหลักในการสร้าง "ดวงตาแห่งอควา" ความหวังสุดท้ายของมนุษยชาติ
ดวงตาแห่งอควา
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก