ตอนที่ 75 — สัญญาณจากความว่างเปล่าและบททดสอบของศรัทธา

เมื่ออคิราห์ เมฆินทร์ และพิกซี่กลับมาถึงห้องควบคุมหลัก ดร.ลินดาและอควากำลังจ้องมองภาพจำลองของดาวเคราะห์สีน้ำเงินอมเขียวด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียด คลื่นพลังงานที่อควาตรวจจับได้จาก "เงามรณะ" นั้นทวีความรุนแรงขึ้นอย่างน่าตกใจ จนมองเห็นเป็นริ้วแสงสีม่วงดำที่เต้นระริกอยู่บนจอ

"เกิดอะไรขึ้น ‌ดร.ลินดา?" อคิราห์ถามทันที น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความเร่งรีบ

"มันกำลังมา กัปตัน" ดร.ลินดาตอบ โดยไม่ละสายตาจากจอภาพ "คลื่นพลังงานของมันเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดดในช่วงที่เราไม่อยู่ อควาบอกว่ามันกำลัง ​'เคลื่อนที่' ด้วยความเร็วที่ระบบไม่สามารถประมวลผลได้อย่างสมบูรณ์"

"มันไม่ได้เคลื่อนที่ในรูปแบบที่เราเข้าใจ" อควาเสริม แสงสีครามในร่างโฮโลแกรมของมันดูมืดลงกว่าเดิมเล็กน้อย "มันเหมือนกับการพับมิติ...หรือการข้ามผ่าน...และมันกำลังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ"

อคิราห์ส่งการ์ดข้อมูลที่ได้มาจากห้องพักของดร.เอเลียสให้กับดร.ลินดา "เราพบสิ่งนี้ ดร.ลินดา มันคือการ์ดข้อมูลจากหัวหน้าโครงการ ‍ดร.เอเลียส เวนท์ เขาเรียกภัยคุกคามนี้ว่า 'เงามรณะ' และเขาบอกว่าการ์ดนี้มีข้อมูลเกี่ยวกับจุดอ่อนของมัน และวิธีที่จะปลุกอควาให้ตื่นขึ้นมาอย่างสมบูรณ์"

ดร.ลินดารับการ์ดมาด้วยมือที่สั่นเทา เธอตรวจสอบมันอย่างละเอียด "รหัสพันธุกรรม...ใช่ ‌มันคือรหัสพันธุกรรมของดร.เอเลียสจริงๆ เราสามารถใช้มันปลดล็อคศูนย์ข้อมูลหลักได้"

"แต่ดร.เอเลียสเตือนว่า การปลดล็อคศูนย์ข้อมูลหลักอาจเป็นเหมือนการส่งสัญญาณให้เงามรณะรู้ว่าอควากำลังตื่นขึ้นมาอย่างสมบูรณ์" อคิราห์กล่าวเสริม

ทุกคนในห้องเงียบไปชั่วขณะ ความจริงอันโหดร้ายเข้าปกคลุมบรรยากาศ หากพวกเขาไม่ปลดล็อคศูนย์ข้อมูล ก็อาจไม่รู้วิธีรับมือกับเงามรณะ แต่หากปลดล็อค ‍ก็อาจเป็นการเชิญชวนหายนะให้มาถึงเร็วขึ้น

"เราไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว กัปตัน" เมฆินทร์กล่าวด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น "เราต้องรู้จุดอ่อนของมัน ถ้าเราไม่รู้ เราก็เหมือนคนตาบอดที่กำลังเดินเข้าสู่ความมืดมิด"

"ผมเห็นด้วย" ดร.ลินดาพยักหน้า "อควา ​เธอสามารถเชื่อมต่อกับการ์ดข้อมูลนี้ได้ไหม?"

อควาเรืองแสงสว่างวาบขึ้นเล็กน้อย "ข้าจะลองดู...แต่การ์ดนี้มีระบบป้องกันที่ซับซ้อน...มันถูกออกแบบมาให้เชื่อมต่อกับศูนย์ข้อมูลหลักโดยตรงเท่านั้น"

"นั่นหมายความว่าเราต้องไปที่ศูนย์ข้อมูลหลักจริงๆ สินะ" พิกซี่พึมพำ

"ใช่...และเราต้องใช้พลังงานจากเตาปฏิกรณ์ฉุกเฉินในการปลดล็อค" อคิราห์ย้ำ "พิกซี่ เธอสามารถเตรียมระบบสำหรับถ่ายโอนพลังงานได้ไหม?"

"ได้ค่ะกัปตัน แต่เตาปฏิกรณ์ฉุกเฉินไม่ได้ถูกใช้งานมานานมากแล้ว ​การเปิดใช้งานอาจมีความเสี่ยงสูง" พิกซี่เตือน

"ความเสี่ยงสูงก็ต้องเสี่ยง" อคิราห์ตอบ "เมฆินทร์ คุณเตรียมทีมรักษาความปลอดภัยให้พร้อม หากมีอะไรเกิดขึ้น เราต้องพร้อมรับมือ"

"รับทราบครับกัปตัน" เมฆินทร์ตอบรับอย่างรวดเร็ว

ขณะที่ทุกคนกำลังเตรียมการ ​จู่ๆ สัญญาณเตือนภัยก็ดังขึ้นกึกก้องไปทั่วสถานี แสงไฟสีแดงกะพริบวูบวาบ สร้างบรรยากาศที่น่าตื่นตระหนก

"เกิดอะไรขึ้น!" อคิราห์ตะโกน

"ตรวจพบสัญญาณแปลกประหลาดที่ภายนอกสถานี!" ดร.ลินดาอุทาน "มันไม่ใช่คลื่นพลังงานของเงามรณะ แต่เป็นบางสิ่งบางอย่างที่ดูเหมือน...คลื่นเสียง...แต่เป็นคลื่นเสียงที่รุนแรงมาก!"

อควาปรากฏภาพจากกล้องวงจรปิดภายนอกสถานีขึ้นบนจอหลัก ภาพที่ปรากฏทำให้ทุกคนต้องอ้าปากค้าง

เบื้องหน้านอกสถานีวิจัยอวกาศ ปรากฏกลุ่มก้อนเงาดำมืดไร้รูปทรงขนาดมหึมากำลังก่อตัวขึ้นอย่างช้าๆ มันไม่ได้เคลื่อนที่ด้วยความเร็ว แต่กลับปรากฏตัวขึ้นมาอย่างช้าๆ ราวกับกำลังคลานออกมาจากมิติอื่น และจากกลุ่มก้อนเงาดำนั้น มีคลื่นกระแทกที่มองไม่เห็นพุ่งเข้าชนสถานีเป็นระยะๆ ทำให้สถานีสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

"มันมาแล้ว!" พิกซี่กรีดร้องด้วยความตกใจ

"มันยังไม่ได้มาถึงอย่างสมบูรณ์" อควาแก้ไข "นี่เป็นเพียงคลื่นพลังงานนำร่อง...แต่มันมีผลกระทบต่อโครงสร้างของสถานีอย่างมาก"

เสียงเตือนภัยดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับเสียงระบบที่กำลังเสียหาย

"ระบบป้องกันพลังงานลดลง 20%!" ดร.ลินดารายงาน

"เมฆินทร์! เตรียมทีม! เราต้องเตรียมพร้อมสำหรับการปะทะ!" อคิราห์สั่งการอย่างรวดเร็ว

"กัปตัน เราต้องไปที่ศูนย์ข้อมูลหลักเดี๋ยวนี้" ดร.ลินดากล่าว "เราไม่มีเวลาแล้ว!"

อคิราห์ลังเลเพียงเสี้ยววินาที สัญญาณเตือนภัยที่ดังสนั่นและเสียงสั่นสะเทือนของสถานีทำให้เขาต้องตัดสินใจอย่างเด็ดขาด

"พิกซี่! ตามฉันมา! ดร.ลินดา คุณอยู่ที่นี่กับอควา คอยเฝ้าระวังและให้ข้อมูล!" อคิราห์สั่ง "เมฆินทร์! คุณนำลูกทีมไปเสริมกำลังที่ทางเข้าหลัก เตรียมพร้อมรับมือกับทุกสถานการณ์!"

"ครับกัปตัน!" เมฆินทร์และลูกทีมออกไปอย่างรวดเร็ว

อคิราห์และพิกซี่วิ่งไปตามทางเดินที่ยังคงสั่นสะเทือน แสงไฟฉุกเฉินสีแดงสาดส่องไปทั่ว บรรยากาศเต็มไปด้วยความอลหม่านและอันตราย

"ศูนย์ข้อมูลหลักอยู่ที่ระดับ 5 ใช่ไหมพิกซี่?" อคิราห์ถามขณะที่พวกเขาวิ่งผ่านประตูนิรภัยหลายชั้น

"ค่ะกัปตัน! และเตาปฏิกรณ์ฉุกเฉินอยู่ที่ระดับ 6 เหนือขึ้นไปอีกชั้นหนึ่ง" พิกซี่ตอบขณะตรวจสอบแผนผัง "เราต้องไปเปิดใช้งานเตาปฏิกรณ์ก่อน แล้วค่อยมาที่ศูนย์ข้อมูลหลัก"

การเดินทางไปยังเตาปฏิกรณ์ฉุกเฉินเต็มไปด้วยอุปสรรค ระบบบางส่วนของสถานีเริ่มทำงานผิดปกติ ประตูบางบานเปิดไม่ได้ บางบานปิดเอง อคิราห์ต้องใช้ปืนเลเซอร์ยิงเปิดประตูที่ติดขัดหลายครั้ง พวกเขารู้สึกได้ถึงแรงกระแทกที่รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จากภายนอกสถานี

ในที่สุด พวกเขาก็มาถึงห้องควบคุมเตาปฏิกรณ์ฉุกเฉิน มันเป็นห้องขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยแผงควบคุมและท่อโลหะขนาดมหึมา เตาปฏิกรณ์ฉุกเฉินตั้งอยู่ตรงกลางห้อง แสงสีแดงกะพริบเตือนว่ามันยังไม่ทำงาน

"พิกซี่! เริ่มขั้นตอนการเปิดใช้งาน!" อคิราห์สั่ง

พิกซี่รีบตรงไปยังแผงควบคุมหลัก เธอเริ่มกดปุ่มและป้อนรหัสต่างๆ อย่างรวดเร็ว

"ต้องใช้เวลาราวๆ ห้านาทีค่ะกัปตันกว่ามันจะทำงานได้อย่างสมบูรณ์" พิกซี่กล่าวด้วยน้ำเสียงที่เคร่งเครียด "และมันจะดึงพลังงานมหาศาลจากระบบสำรอง ซึ่งอาจจะทำให้ระบบอื่นๆ บางส่วนต้องหยุดชะงัก"

"ไม่มีทางเลือก" อคิราห์ตอบ เขาหันไปมองรอบๆ ห้อง เตรียมพร้อมรับมือกับทุกสิ่งที่จะเกิดขึ้น

ทันใดนั้น เสียงเตือนภัยก็ดังขึ้นอีกครั้ง แต่คราวนี้มันเป็นเสียงเตือนภัยจากระบบรักษาความปลอดภัยภายในสถานี

"กัปตัน! มีสัญญาณการบุกรุก!" เสียงของดร.ลินดาแว่วมาตามเครื่องสื่อสาร "มีบางสิ่งบางอย่างกำลังแทรกซึมเข้ามาในสถานี! มันไม่ใช่สิ่งมีชีวิตทางกายภาพ! มันกำลังผ่านผนังเข้ามา!"

"อะไรนะ!?" อคิราห์อุทานด้วยความตกใจ

"อควาบอกว่ามันเป็น 'เงามรณะ' บางส่วนที่ถูกส่งเข้ามาเพื่อหยุดยั้งเรา!" ดร.ลินดาตะโกน "มันกำลังมุ่งหน้าไปยังห้องควบคุมเตาปฏิกรณ์ฉุกเฉิน!"

"พิกซี่! เร็วเข้า!" อคิราห์หันไปมองพิกซี่ที่กำลังทำงานอย่างเร่งรีบ

"หนูกำลังพยายามอยู่ค่ะกัปตัน! อีกสองนาที!" พิกซี่ตอบด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ

ขณะที่พิกซี่กำลังทำงานอยู่นั้น เงาดำมืดไร้รูปทรงก็เริ่มปรากฏขึ้นจากผนังห้อง มันค่อยๆ ก่อตัวขึ้นช้าๆ ราวกับหมอกควันสีดำที่กำลังขยายตัวออกไป มันไม่ได้มีรูปร่างที่ชัดเจน แต่สัมผัสได้ถึงความเย็นยะเยือกและความว่างเปล่าที่แผ่ออกมาจากมัน

"มันมาแล้ว!" อคิราห์ยกปืนเลเซอร์ขึ้นเล็งไปที่เงาดำนั้น

เขาเหนี่ยวไก เสียงปืนเลเซอร์ดังขึ้น แสงสีแดงพุ่งเข้าใส่เงาดำ แต่แสงนั้นกลับทะลุผ่านไปโดยไม่มีผลกระทบใดๆ เลย

"มันไม่มีกายภาพ! อาวุธของเราทำอะไรมันไม่ได้!" อคิราห์ตะโกนด้วยความสิ้นหวัง

เงาดำนั้นเริ่มเคลื่อนที่เข้าหาพิกซี่อย่างช้าๆ ราวกับมันรู้ว่าเป้าหมายคืออะไร

"อีกหนึ่งนาทีค่ะกัปตัน!" พิกซี่กรีดร้อง

อคิราห์ตัดสินใจในเสี้ยววินาที เขาไม่มีทางเลือกอื่น เขาตัดสินใจที่จะขวางทางเงาดำนั้นด้วยร่างกายของเขาเอง

"ถอยไปพิกซี่!" อคิราห์ตะโกน เขาพุ่งเข้าใส่เงาดำนั้นโดยไม่คิดชีวิต

เงาดำนั้นโอบล้อมรอบตัวอคิราห์ ความรู้สึกเย็นยะเยือกและความว่างเปล่าเข้าครอบงำจิตใจของเขา เขาได้ยินเสียงกระซิบแผ่วเบาที่พยายามจะแทรกซึมเข้ามาในความคิดของเขา พยายามจะบิดเบือนความจริง พยายามจะทำให้เขาสิ้นหวัง

"แกจะไม่มีวันหยุดยั้งมันได้...ทุกสิ่งจะถูกกลืนกิน...ความหวังของแกเป็นแค่ภาพลวงตา..."

อคิราห์กัดฟันแน่น เขายังคงยืนหยัด ไม่ยอมแพ้ แม้ว่าร่างกายจะเริ่มอ่อนแรงลง ความคิดเริ่มพร่าเลือน แต่เขาก็ยังคงยึดมั่นในภารกิจ

"ไม่! ฉันจะไม่ยอมให้แกทำลายทุกสิ่ง!" อคิราห์คำราม

"เสร็จแล้วค่ะกัปตัน! เตาปฏิกรณ์ทำงานแล้ว!" พิกซี่ตะโกน เสียงของเธอเต็มไปด้วยความโล่งใจปนความหวาดกลัว

ทันใดนั้น เตาปฏิกรณ์ฉุกเฉินก็เริ่มทำงานอย่างเต็มกำลัง แสงสีฟ้าอ่อนๆ ส่องสว่างไปทั่วห้อง พลังงานมหาศาลเริ่มไหลเวียนเข้าสู่ระบบหลักของสถานี

เงาดำมืดที่โอบล้อมอคิราห์อยู่ดูเหมือนจะหดตัวลงเล็กน้อย ราวกับมันไม่ชอบพลังงานที่เพิ่งตื่นขึ้นมา

"ไปที่ศูนย์ข้อมูลหลักเดี๋ยวนี้พิกซี่!" อคิราห์สั่ง เสียงของเขาแหบพร่า แต่ยังคงเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น

พิกซี่พยักหน้า เธอวิ่งนำหน้าไป อคิราห์เดินตามไปอย่างทุลักทุเล ร่างกายของเขารู้สึกราวกับถูกดูดพลังงานออกไปจนหมดสิ้น แต่เขาก็ยังคงก้าวเดินต่อไป มุ่งหน้าสู่ความหวังสุดท้ายของมนุษยชาติ