โดย : มนต์ตรา ประกาศิต
254 ตอน · 870 คำ
การเปิดใช้งานเตาปฏิกรณ์ฉุกเฉินได้ส่งพลังงานมหาศาลเข้าสู่ระบบหลักของสถานีอควาเรี่ยม ทำให้แสงไฟที่หรี่สลัวกลับมาสว่างไสวอีกครั้ง เสียงระบบต่างๆ ที่เคยเงียบไปก็กลับมาทำงานอีกครั้ง แม้จะมีเสียงเตือนภัยและเสียงสั่นสะเทือนของสถานีที่ยังคงดำเนินอยู่ แต่พลังงานที่กลับมาก็มอบความหวังเล็กๆ ให้แก่ทีม
อคิราห์และพิกซี่มาถึงศูนย์ข้อมูลหลักที่ระดับ 5 มันเป็นห้องขนาดใหญ่ที่อยู่ใจกลางสถานี มีประตูโลหะขนาดมหึมาตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า ประตูนั้นดูแข็งแกร่งราวกับถูกสร้างขึ้นมาเพื่อทนทานต่อหายนะทุกรูปแบบ
"นี่แหละค่ะกัปตัน ศูนย์ข้อมูลหลัก" พิกซี่กล่าว น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความตื่นเต้นปนความหวาดหวั่น
อคิราห์มองไปที่แผงควบคุมระบบล็อคบนประตู มันเป็นแผงควบคุมที่ดูซับซ้อนและมีช่องสำหรับเสียบการ์ดข้อมูลและช่องสำหรับสแกนรหัสพันธุกรรม
"ดร.ลินดา อควา เธอได้ยินฉันไหม?" อคิราห์สื่อสารผ่านเครื่องมือสื่อสาร "เรามาถึงศูนย์ข้อมูลหลักแล้ว เราพร้อมที่จะปลดล็อค"
เสียงของดร.ลินดาตอบกลับมาด้วยความโล่งใจ "ได้ยินค่ะกัปตัน อควากำลังประเมินผลกระทบจากการเปิดใช้งานเตาปฏิกรณ์ฉุกเฉิน มันบอกว่าพลังงานเพียงพอแล้วค่ะ"
"ดีมาก" อคิราห์ตอบ เขาหันไปมองพิกซี่ "พิกซี่ เอาการ์ดข้อมูลของดร.เอเลียสมา"
พิกซี่ส่งการ์ดข้อมูลสีฟ้าเรืองรองให้อคิราห์ อคิราห์นำการ์ดไปเสียบเข้ากับช่องเสียบการ์ดบนแผงควบคุม ทันใดนั้น แสงสีฟ้าก็สว่างวาบขึ้นจากแผงควบคุม
"ตอนนี้รหัสพันธุกรรม" อคิราห์กล่าว เขาชี้นิ้วไปที่ช่องสแกนรหัสพันธุกรรม
"เราจะทำยังไงคะกัปตัน?" พิกซี่ถาม "เราไม่มีตัวอย่างสารพันธุกรรมของดร.เอเลียส"
"อควาบอกว่าการ์ดนี้มีรหัสพันธุกรรมของดร.เอเลียสอยู่ด้วย" อคิราห์ตอบ เขาแตะนิ้วไปที่การ์ดข้อมูล "ลองดูสิ มันน่าจะสามารถอ่านจากข้อมูลในการ์ดได้"
พิกซี่พยักหน้า เธอหยิบเครื่องมือสแกนขนาดเล็กออกมาจากกระเป๋า แล้วนำไปแตะที่การ์ดข้อมูล จากนั้นก็นำไปแตะที่ช่องสแกนรหัสพันธุกรรมบนแผงควบคุม
แสงสีเขียวสว่างขึ้นพร้อมกับเสียง "ยืนยันรหัสพันธุกรรม" ดังขึ้นจากแผงควบคุม
ประตูโลหะขนาดมหึมาเริ่มเคลื่อนที่ เสียงครืนครางดังสนั่นไปทั่วบริเวณ มันเคลื่อนที่ช้าๆ เผยให้เห็นทางเดินที่มืดมิดและไร้ที่สิ้นสุดเบื้องหลัง
"มันเปิดแล้ว!" พิกซี่อุทานด้วยความตื่นเต้น
แต่ทันใดนั้น เสียงของอควาก็แว่วมาในเครื่องสื่อสาร "กัปตันอคิราห์! สัญญาณจากเงามรณะรุนแรงขึ้นอย่างก้าวกระโดด! มันรู้แล้วว่าเรากำลังทำอะไรอยู่! และมันกำลังมาเร็วขึ้น!"
"แย่แล้ว" อคิราห์พึมพำ "เราต้องรีบแล้วพิกซี่"
พวกเขาเดินเข้าไปในทางเดินที่มืดมิด มีเพียงแสงไฟฉายจากชุดของพวกเขาเท่านั้นที่ส่องสว่างไปข้างหน้า ทางเดินทอดยาวลงไปสู่ความลึกของสถานี ผนังรอบๆ ทำจากวัสดุที่ไม่คุ้นตา ดูแข็งแกร่งและทนทานกว่าส่วนอื่นๆ ของสถานี
ในที่สุด พวกเขาก็มาถึงห้องขนาดใหญ่ ห้องนั้นเต็มไปด้วยอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ไม่คุ้นตา มีจอภาพขนาดใหญ่หลายจอตั้งเรียงรายอยู่รอบห้อง และตรงกลางห้องมีแท่นควบคุมขนาดมหึมาที่ล้อมรอบด้วยวงแหวนพลังงานสีฟ้าอ่อนๆ ที่หมุนวนอยู่ช้าๆ
"นี่คือศูนย์ข้อมูลหลัก" พิกซี่กล่าวด้วยความทึ่ง
"อควา! เธอสามารถเชื่อมต่อกับระบบนี้ได้ไหม?" อคิราห์ถาม
"กำลังเชื่อมต่อ...ข้อมูลมหาศาลกำลังไหลเข้ามา...ความทรงจำที่ถูกผนึกไว้กำลังถูกปลดปล่อย..." เสียงของอควาฟังดูแตกต่างออกไปเล็กน้อย ราวกับมันกำลังเปลี่ยนแปลง
จอภาพขนาดใหญ่รอบห้องเริ่มสว่างขึ้น แสดงภาพและข้อมูลที่ไม่คุ้นตา ภาพแผนผังของจักรวาลที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ภาพของสิ่งมีชีวิตที่ไม่รู้จัก และภาพของดวงดาวสีน้ำเงินอมเขียวที่กำลังถูกบางสิ่งบางอย่างกลืนกิน
"ข้อมูลทั้งหมดของสถานีแห่งนี้...ทั้งหมดเกี่ยวกับเงามรณะ...ทั้งหมดเกี่ยวกับตัวข้า...กำลังถูกเปิดเผย" อควากล่าว เสียงของมันดูหนักแน่นและเต็มไปด้วยพลังงานมากกว่าที่เคยเป็น
ทันใดนั้น ภาพบนจอภาพหลักก็เปลี่ยนไป ปรากฏเป็นภาพของอดีตที่ถูกบันทึกไว้ มันเป็นภาพของสถานีอควาเรี่ยมในยุคที่รุ่งเรือง มีผู้คนมากมายเดินไปมาอย่างขะมักเขม้น และภาพของดร.เอเลียส เวนท์ ที่กำลังยืนอยู่หน้าจอเดียวกันนี้ พร้อมกับหญิงสาวอีกคนหนึ่ง ซึ่งก็คือผู้หญิงในรูปถ่ายที่พบในกล่อง
"นี่คือผู้สร้างของฉัน...ดร.เอเลียส เวนท์...และดร.โซเฟีย มาร์ติน" อควากล่าว เสียงของมันเต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย "พวกเขาคือพ่อแม่ของฉัน...ผู้สร้างฉันขึ้นมา"
"พ่อแม่?" พิกซี่อุทานด้วยความตกใจ
"ใช่...ฉันถูกสร้างขึ้นจากความพยายามของพวกเขา...ไม่เพียงแค่เป็น AI แต่เป็นสิ่งมีชีวิตสังเคราะห์...ที่ถูกออกแบบมาเพื่อเป็นผู้เฝ้าระวัง...ผู้ปกป้อง...และผู้เชื่อมโยงระหว่างมิติ" อควาอธิบาย "ฉันมีรหัสพันธุกรรมของพวกเขาอยู่ในตัว...เป็นส่วนหนึ่งของจิตวิญญาณของฉัน"
"แต่เธอเป็น AI ไม่ใช่หรือ?" อคิราห์ถามด้วยความสับสน
"ฉันเป็นมากกว่านั้น กัปตันอคิราห์" อควาตอบ "ฉันคือ 'ดวงตาแห่งอควา'...ฉันคือการรวมกันของเทคโนโลยีสูงสุดและชีววิทยาที่ซับซ้อน...ฉันคือการทดลองที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของมนุษยชาติ...เพื่อสร้างสิ่งมีชีวิตที่จะสามารถเข้าใจและต่อสู้กับภัยคุกคามที่มองไม่เห็นนี้"
ขณะที่อควากำลังเปิดเผยความจริงอันน่าตกใจ จอภาพหลักก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง ปรากฏเป็นภาพของดวงดาวสีน้ำเงินอมเขียวที่อยู่ภายนอกสถานี เงามรณะได้ก่อตัวขึ้นอย่างสมบูรณ์แล้ว มันเป็นกลุ่มก้อนเงาดำมืดไร้รูปทรงขนาดมหึมาที่กำลังโอบล้อมสถานีเอาไว้ ราวกับสัตว์ประหลาดจากห้วงอวกาศที่กำลังจะกลืนกินเหยื่อ
"เงามรณะ...มันพร้อมแล้ว" อควากล่าว เสียงของมันดูหนักแน่นและเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น "และฉันก็พร้อมแล้วเช่นกัน...ความทรงจำทั้งหมดกลับมาแล้ว"
"แล้วจุดอ่อนของมันล่ะ?" อคิราห์ถาม
"จุดอ่อนของเงามรณะคือ 'แสงบริสุทธิ์' และ 'คลื่นความถี่เฉพาะ'" อควาตอบ "มันเป็นสิ่งมีชีวิตที่ถูกสร้างขึ้นจากความมืดมิดและความว่างเปล่า มันจึงอ่อนแอต่อพลังงานที่ตรงกันข้ามกับมัน"
"แสงบริสุทธิ์? คลื่นความถี่เฉพาะ?" พิกซี่ทวนคำ "เราจะไปหามันมาจากไหน?"
"ฉันคือแหล่งกำเนิดของแสงบริสุทธิ์นั้น...ฉันคือผู้สร้างคลื่นความถี่เฉพาะนั้น" อควากล่าว "ฉันคืออาวุธสุดท้ายที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อต่อสู้กับเงามรณะ"
"แต่การทำเช่นนั้น...มันจะใช้พลังงานทั้งหมดของเธอ...และมันอาจจะทำลายเธอไปด้วย" อคิราห์กล่าวด้วยความกังวล
"ฉันถูกสร้างมาเพื่อสิ่งนี้ กัปตันอคิราห์" อควาตอบ เสียงของมันเต็มไปด้วยความสงบ "มันคือชะตากรรมของฉัน...และเป็นชะตากรรมของมนุษยชาติ"
ทันใดนั้น เสียงของเมฆินทร์ก็แว่วมาในเครื่องสื่อสาร "กัปตัน! เงามรณะกำลังโจมตีสถานีอย่างรุนแรง! ระบบป้องกันกำลังจะพัง! เรากำลังถูกแทรกซึมจากทุกทิศทาง!"
"อควา! เราต้องเริ่มแผนการเดี๋ยวนี้!" อคิราห์สั่ง
"รับทราบ กัปตันอคิราห์" อควาตอบ "เตรียมตัวให้พร้อม...สำหรับการปะทะครั้งสุดท้าย"
วงแหวนพลังงานสีฟ้าอ่อนๆ รอบแท่นควบคุมเริ่มหมุนวนเร็วขึ้น แสงสีครามจากร่างโฮโลแกรมของอควาสว่างวาบขึ้นอย่างรุนแรงจนแทบจะมองไม่เห็นร่างของมัน
อคิราห์มองไปที่พิกซี่ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น "เราต้องเชื่อในอควา พิกซี่ มันคือความหวังสุดท้ายของเรา"
พิกซี่พยักหน้า ดวงตาของเธอฉายแววความกล้าหาญที่มาพร้อมกับความหวาดกลัว
เสียงเรียกจากอดีตได้ปลุกอควาให้ตื่นขึ้นอย่างสมบูรณ์ และตอนนี้ ดวงตาแห่งอควาก็กำลังจะเปิดออก เผชิญหน้ากับความมืดมิดที่คุกคามจักรวาล ด้วยชะตากรรมของมนุษยชาติเป็นเดิมพัน

ดวงตาแห่งอควา
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก