คลื่นพลังงานสีม่วงดำจาก “เงาแห่งความว่างเปล่า” โหมกระหน่ำเข้าใส่แท่นหลักของอควาอย่างไม่หยุดยั้ง เสียงเตือนภัยของสถานียิ่งดังขึ้นเรื่อยๆ บ่งบอกถึงความเสียหายที่เพิ่มขึ้น เลน่าพยายามอย่างสุดความสามารถในการรักษาเสถียรภาพของระบบอควา ขณะที่กัปตันจอม มายา และเคียน ยืนเป็นกำแพงมนุษย์ขวางทางระหว่างเงาแห่งความว่างเปล่ากับอควา แม้จะรู้ว่าการโจมตีทางกายภาพไร้ผล แต่พวกเขาก็จะไม่ยอมถอย
“อควา! เราจะป้องกันคุณได้ยังไง?” กัปตันจอมตะโกนแข่งกับเสียงคำรามของเงาแห่งความว่างเปล่า
“รหัสแห่งชะตากรรมได้เปิดเผยถึงระบบป้องกันสุดท้ายของสถานี ‘กำแพงแห่งความหวัง’” อควาตอบ “มันคือสนามพลังงานมิติที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อกักเก็บและขับไล่ ‘มิติแห่งความว่างเปล่า’ แต่มันถูกปิดใช้งานไปนานแล้ว และต้องการการซ่อมแซมและเปิดใช้งานใหม่”
“แล้วเราจะเปิดใช้งานมันได้ยังไง?” เคียนถาม
“ต้องไปที่ห้องควบคุมพลังงานสำรอง ซึ่งอยู่ทางปีกตะวันออกของสถานี” อควาอธิบาย “และต้องใช้ความร่วมมือจากพวกคุณทุกคน”
ทันใดนั้น เงาแห่งความว่างเปล่าก็ส่งคลื่นพลังงานที่รุนแรงกว่าเดิม พุ่งเข้าใส่พวกเขา ทำให้กัปตันจอมและมายาถึงกับกระเด็นไปชนผนังอย่างแรง เคียนพยายามจะเข้าช่วย แต่ก็ถูกคลื่นพลังงานผลักออกไปเช่นกัน
“มันกำลังพยายามทำลายเรา!” มายาตะโกน เสียงของเธอเต็มไปด้วยความเจ็บปวด
“เราต้องไปที่ห้องควบคุมพลังงานสำรองให้เร็วที่สุด!” เลน่าตัดสินใจ “กัปตันจอม มายา เคียน! เราต้องแบ่งทีม!”
กัปตันจอมพยุงตัวเองขึ้นยืน แม้ร่างกายจะเจ็บปวดไปหมด “ผมจะไปกับเคียน เคียนคุณถนัดเรื่องระบบพลังงาน เลน่าคุณอยู่กับอควา คอยให้ข้อมูลและรักษาเสถียรภาพของระบบ มายาคุณไปกับผมเพื่อคุ้มกัน”
“ไม่ กัปตัน” เลน่าค้าน “มายาควรอยู่กับอควาและฉัน เธอสามารถช่วยปกป้องอควาได้ดีกว่า ส่วนคุณกับเคียน ควรไปที่ห้องควบคุมพลังงานสำรอง เพราะนั่นคือหัวใจสำคัญ”
กัปตันจอมครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า “ตกลง เลน่าและมายาปกป้องอควา เคียนกับผมจะไปเปิดใช้งาน ‘กำแพงแห่งความหวัง’ อควา นำทางเรา!”
“ระวังตัวด้วย กัปตันจอม เคียน” อควาเตือน “เส้นทางไปยังห้องควบคุมพลังงานสำรองถูก ‘มิติแห่งความว่างเปล่า’ แทรกซึมไปแล้ว มันจะพยายามบิดเบือนจิตใจและสร้างภาพหลอนให้พวกคุณ”
กัปตันจอมและเคียนพยักหน้า พวกเขาสวมชุดอวกาศอีกครั้ง และรีบมุ่งหน้าไปยังปีกตะวันออกของสถานี โดยมีอควาเป็นผู้นำทาง ส่วนเลน่าและมายายังคงอยู่กับอควา พยายามปกป้องมันจากเงาแห่งความว่างเปล่าที่ยังคงโหมกระหน่ำโจมตี
ในขณะที่กัปตันจอมและเคียนกำลังเดินทางผ่านทางเดินที่มืดมิดและบิดเบี้ยว ภาพหลอนที่น่าสะพรึงกลัวก็เริ่มปรากฏขึ้นอีกครั้ง เคียนเห็นภาพของเพื่อนร่วมทีมที่เสียชีวิตในอุบัติเหตุยานอวกาศ กำลังยืนจ้องมองเขาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้น
“แกมันฆาตกร…” เสียงของเพื่อนพ้องดังขึ้นในหูของเคียน “แกสมควรตาย…”
“ไม่จริง! ผมไม่ได้ตั้งใจ!” เคียนตะโกนลั่น มือของเขากำแน่นจนสั่น
“เคียน! ตั้งสติ!” กัปตันจอมเตือน “นั่นคือภาพลวงตา! อย่าปล่อยให้มันควบคุมคุณ!”
กัปตันจอมเองก็ต้องเผชิญหน้ากับภาพหลอนของตัวเอง เขาเห็นภาพลูกสาวของเขากำลังร้องไห้ด้วยความหวาดกลัว ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความผิดหวัง “พ่อ… พ่อจะทิ้งหนูไปอีกแล้วใช่ไหม?”
“ไม่! พ่อจะไม่ทิ้งลูก!” กัปตันจอมตะโกน เขากัดฟันแน่น พยายามขับไล่ภาพเหล่านั้นออกไปจากความคิด
พวกเขาเดินหน้าต่อไปอย่างยากลำบาก ต้องฝ่าฟันภาพหลอนและความหวาดกลัวที่มิติแห่งความว่างเปล่าพยายามจะยัดเยียดให้ ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงห้องควบคุมพลังงานสำรอง มันเป็นห้องขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยแผงควบคุมที่เรืองแสงริบหรี่ แต่ส่วนใหญ่ถูกปิดใช้งานไปแล้ว
“เรามาถึงแล้ว อควา!” กัปตันจอมรายงาน
“ดีมาก กัปตันจอม” อควาตอบ “เคียน คุณต้องทำการเชื่อมต่อวงจรพลังงานสำรองกับระบบหลักของ ‘กำแพงแห่งความหวัง’ รหัสการเปิดใช้งานจะถูกส่งไปยังแผงควบคุมของคุณ”
เคียนพยักหน้าอย่างรวดเร็ว เขารีบเข้าไปที่แผงควบคุมหลัก และเริ่มทำงานอย่างขะมักเขม้น แสงสีฟ้าอ่อนจากอควาฉายแผนผังวงจรขึ้นมาในหมวกกันน็อกของเขา ช่วยนำทางให้เขาเชื่อมต่อสายเคเบิลและปรับแต่งระบบได้อย่างถูกต้อง
ในขณะเดียวกัน ที่ห้องควบคุมหลักของอควา เลน่าและมายากำลังเผชิญหน้ากับเงาแห่งความว่างเปล่าที่กำลังโจมตีอย่างรุนแรงยิ่งขึ้น แสงสีม่วงดำพุ่งเข้าใส่แท่นหลักของอควาอย่างไม่ลดละ ทำให้ระบบของอควากระตุกและเกิดการลัดวงจรเล็กน้อย
“มายา! เตรียมปืนพลังงานของคุณให้พร้อม!” เลน่าสั่ง “เราต้องปกป้องอควา!”
มายาชักปืนพลังงานขึ้นมา เธอเล็งไปที่เงาแห่งความว่างเปล่า และยิงออกไป แต่กระสุนพลังงานกลับทะลุผ่านร่างของมันไปอย่างไม่มีผล
“มันไม่ได้ผล ดร.เลน่า!” มายาตะโกน
“ฉันรู้!” เลน่าตอบ “แต่เราต้องทำให้มันไขว้เขว! ไม่ให้มันเข้าใกล้แท่นหลักได้!”
เลน่าเปิดใช้งานแผงควบคุมรองบางส่วนของอควา เธอส่งคลื่นรบกวนพลังงานออกไป พยายามจะสกัดกั้นการโจมตีของเงาแห่งความว่างเปล่า ทำให้มันชะงักไปชั่วขณะ
“ดร.เลน่า… พลังงานของข้ากำลังลดลงอย่างรวดเร็ว” อควาเตือน “ข้าไม่สามารถรักษาการเชื่อมต่อกับกัปตันจอมและเคียนได้อีกต่อไป หากพวกคุณไม่สามารถเปิดใช้งาน ‘กำแพงแห่งความหวัง’ ได้ทันเวลา”
ในขณะเดียวกัน ที่ห้องควบคุมพลังงานสำรอง เคียนกำลังเชื่อมต่อวงจรสุดท้าย แสงสีฟ้าอ่อนจากแผงควบคุมสว่างวาบขึ้น บ่งบอกถึงความสำเร็จ
“เสร็จแล้วครับกัปตัน!” เคียนตะโกน
“ดีมาก เคียน!” กัปตันจอมตอบ “อควา! เราเปิดใช้งานมันแล้ว!”
ทันใดนั้น แสงสีฟ้าอ่อนก็แผ่กระจายออกจากสถานีอย่างรวดเร็ว มันก่อตัวเป็นสนามพลังงานขนาดมหึมาที่โอบล้อมสถานีเอาไว้ ราวกับกำแพงแก้วที่มองไม่เห็น แสงนั้นปะทะเข้ากับพลังงานสีม่วงดำของเงาแห่งความว่างเปล่าอย่างรุนแรง
เสียงคำรามของเงาแห่งความว่างเปล่าดังสนั่นไปทั่วทั้งสถานี มันพยายามจะทะลวงผ่านกำแพงพลังงาน แต่ก็ไม่สามารถทำได้ แสงสีฟ้าของ “กำแพงแห่งความหวัง” เริ่มผลักดันพลังงานสีม่วงดำออกไปจากสถานีอย่างช้าๆ แต่ทว่ามั่นคง
“มันได้ผล!” มายาตะโกนด้วยความดีใจ “เราทำได้แล้ว!”
เงาแห่งความว่างเปล่าส่งเสียงกรีดร้องที่ดังก้องอยู่ในจิตใจของทุกคน ราวกับความเจ็บปวดจากการถูกขับไล่ มันค่อยๆ ถอยห่างออกไปจากสถานี เลือนหายไปในความมืดมิดของห้วงอวกาศอันกว้างใหญ่
“เราปลอดภัยแล้ว…” เลน่าพึมพำด้วยความโล่งใจ เธอล้มตัวลงนั่งกับพื้นด้วยความอ่อนเพลีย
อควาเรืองแสงสว่างจ้าขึ้นอีกครั้ง ระบบของมันกลับมาทำงานได้ตามปกติ “ขอบคุณพวกคุณทุกคน… พวกคุณได้ช่วยให้สถานีแห่งนี้ยังคงอยู่ และได้ปกป้อง ‘รหัสแห่งชะตากรรม’ ไว้ได้”
กัปตันจอมและเคียนเดินกลับมาที่ห้องควบคุมหลัก สีหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า แต่ก็มีความสุขที่ได้ทำภารกิจสำเร็จ
“แต่ ‘มิติแห่งความว่างเปล่า’ ยังไม่หายไปใช่ไหม อควา?” กัปตันจอมถาม
“ถูกต้อง กัปตันจอม” อควาตอบ “มันเพียงแค่ถูกขับไล่ออกไปชั่วคราว ‘กำแพงแห่งความหวัง’ สามารถปกป้องสถานีแห่งนี้ได้ แต่ไม่สามารถทำลายมันได้”
“แล้วเราจะทำลายมันได้ยังไง?” มายาถาม
“รหัสแห่งชะตากรรมได้เปิดเผยถึง ‘แกนกลางแห่งการสร้างสรรค์’ ซึ่งเป็นแหล่งกำเนิดพลังงานบริสุทธิ์ที่สามารถทำลาย ‘มิติแห่งความว่างเปล่า’ ได้อย่างแท้จริง” อควาอธิบาย “แต่การจะเข้าถึงมันได้… ต้องใช้พลังที่เกินกว่าจินตนาการ”
ทุกคนมองหน้ากันด้วยความหวาดหวั่น ภัยคุกคามยังไม่จบสิ้น พวกเขายังคงต้องเผชิญหน้ากับชะตากรรมที่ยิ่งใหญ่กว่าที่เคยคาดคิดไว้ และการเดินทางสู่ “แกนกลางแห่งการสร้างสรรค์” กำลังจะเริ่มต้นขึ้น
ดวงตาแห่งอควา
โดย มนต์ตรา ประกาศิต
© 2026 ลิขสิทธิ์ทุกประการ บริษัท ไอเดีย เม็มโมรี่ กรุ๊ป จำกัด | iDearead.club
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความรู้สึก