ตอนที่ 125 — สัญญาณจากห้วงลึก

ด้วย 'แกนพลังงานควอนตัม' และ 'ตัวเร่งความเสถียรควอนตัม' ที่อยู่ในมือ ความหวังที่จะประกอบ 'โครงการโล่แห่งรุ่งอรุณ' ให้สำเร็จก็ฉายชัดขึ้น ‌แต่เวลาที่เหลือน้อยลงทุกที 'ผู้กลืนกินดวงดาว' กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ระบบสุริยะของพวกเขาอย่างช้าๆ แต่ไม่หยุดยั้ง

กวินและทีมกลับมาที่ห้องควบคุมหลักอีกครั้งเพื่อพักผ่อนและวางแผน หมออลิซกำลังตรวจร่างกายของทุกคนเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการเผชิญหน้ากับ 'ผู้พิทักษ์ชีวภาพ' ส่วนลดากำลังวุ่นอยู่กับการวิเคราะห์ชิ้นส่วนที่ได้มา

"จากที่ฉันวิเคราะห์ดูแล้ว ชิ้นส่วนทั้งสองนี้ดูเหมือนจะทำงานร่วมกันได้อย่างสมบูรณ์แบบ" ​ลดาอธิบายขณะที่ภาพโฮโลแกรมของชิ้นส่วนทั้งสองลอยอยู่กลางอากาศ "มันคือหัวใจและสมองของเครื่องกำเนิดพลังงานควอนตัม"

"แล้วชิ้นส่วนต่อไปล่ะ อควา?" กวินถาม

อควาฉายแผนผังสถานีขึ้นมาอีกครั้ง จุดสีเหลืองจุดที่สามปรากฏขึ้น มันอยู่ในส่วนที่ลึกที่สุดและเก่าแก่ที่สุดของสถานี 'ส่วนเก็บข้อมูลวิวัฒนาการ'

"ชิ้นส่วนที่สามคือ 'ตัวส่งสัญญาณมิติ'" ‍อควาอธิบาย "เป็นอุปกรณ์ที่ใช้ในการส่งและรับข้อมูลจากมิติอื่น... รวมถึงการสร้างช่องว่างควอนตัมเพื่อดึงพลังงาน"

"ส่วนเก็บข้อมูลวิวัฒนาการ?" พยัคฆ์ถามด้วยความสงสัย "ฟังดูเหมือนเป็นที่เก็บความลับที่น่ากลัว"

"มันคือที่เก็บรวบรวมข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับการวิวัฒนาการของมนุษยชาติ และการวิจัยเกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตต่างมิติ" อควาตอบ "เป็นส่วนที่ถูกปกป้องอย่างแน่นหนาที่สุดในสถานี"

ความกังวลก่อตัวขึ้นในใจของกวิน ‌ยิ่งชิ้นส่วนสำคัญเท่าไหร่ การป้องกันก็ยิ่งแข็งแกร่งเท่านั้น และยิ่งเข้าใกล้ความจริงมากเท่าไหร่ อันตรายก็ยิ่งเพิ่มขึ้น

ก่อนที่พวกเขาจะออกเดินทาง อควาก็ฉายภาพโฮโลแกรมใหม่ขึ้นมา มันเป็นแผนที่กาแล็กซีที่แสดงตำแหน่งของ 'ผู้กลืนกินดวงดาว' ที่คืบคลานเข้ามาใกล้ขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

"สัญญาณพลังงานจากพวกมันรุนแรงขึ้น" ‍อควากล่าว "และข้าตรวจพบรูปแบบการสื่อสารบางอย่าง... ที่ไม่เคยพบเห็นมาก่อน"

"รูปแบบการสื่อสาร?" ลดาถามด้วยความสนใจ "มันเหมือนกับการสนทนาหรือเปล่า?"

"มันซับซ้อนกว่านั้น" อควาตอบ "มันคือการแลกเปลี่ยนข้อมูลในระดับควอนตัม... ซึ่งบ่งบอกถึงความซับซ้อนทางสติปัญญาที่เหนือกว่าที่เราเข้าใจ"

ภาพโฮโลแกรมแสดงรูปแบบการสื่อสารนั้น ​มันเป็นลวดลายเรขาคณิตที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา ซับซ้อนและสวยงามอย่างประหลาด แต่ก็แฝงไว้ด้วยความน่ากลัว

"มันเหมือนกับพวกมันกำลัง... วางแผนอะไรบางอย่าง" กวินพึมพำ

"อาจจะเป็นแผนการที่จะโจมตีระบบสุริยะของพวกเจ้า" อควาตอบ "หรืออาจจะเป็นการสื่อสารระหว่างหน่วยงานต่างๆ ของพวกมัน"

ความเร่งด่วนเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ ​พวกเขาไม่มีเวลาให้เสียอีกแล้ว ทุกวินาทีมีค่า

ทีมออกเดินทางไปยัง 'ส่วนเก็บข้อมูลวิวัฒนาการ' การเดินทางครั้งนี้เป็นเส้นทางที่ยาวนานและเต็มไปด้วยกับดักที่ถูกทอดทิ้งมานานนับพันปี พวกเขาต้องผ่านห้องนิรภัยที่ซับซ้อน ทางเดินที่เต็มไปด้วยเศษซาก และระบบรักษาความปลอดภัยที่ยังคงทำงานอยู่แม้จะเก่าแก่แล้ว

ในที่สุด พวกเขาก็มาถึงหน้าประตูบานยักษ์ของ ​'ส่วนเก็บข้อมูลวิวัฒนาการ' ประตูนี้ทำจากโลหะสีดำสนิท มีสัญลักษณ์โบราณสลักอยู่เต็มไปหมด ดูเหมือนจะเป็นอักษรโบราณที่ไม่คุ้นตา

"ประตูนี้ถูกปิดผนึกด้วยรหัสพันธุกรรม" อควาอธิบาย "มันจะเปิดออกได้ก็ต่อเมื่อมีรหัสพันธุกรรมของบุคลากรระดับสูงที่เคยทำงานในส่วนนี้"

"รหัสพันธุกรรมเหรอ?" พยัคฆ์ถามด้วยความประหลาดใจ "แล้วเราจะหามาจากไหน?"

"โชคดีที่ข้าได้บันทึกรหัสพันธุกรรมของ 'เอลาริส' เอาไว้ในฐานข้อมูลของข้า" อควาตอบ "เธอคือหนึ่งในผู้มีสิทธิ์เข้าถึงส่วนนี้"

แสงสีฟ้าจากอควาพุ่งเข้าสู่แผงควบคุมที่อยู่ข้างประตู ทันใดนั้น แสงสีเขียวก็สว่างวาบขึ้น สัญลักษณ์บนประตูก็เริ่มเรืองแสง ประตูบานยักษ์ค่อยๆ เลื่อนเปิดออกช้าๆ เผยให้เห็นทางเดินที่มืดมิดและยาวไกล

ภายใน 'ส่วนเก็บข้อมูลวิวัฒนาการ' นั้นเงียบสงัดราวกับสุสาน อากาศเย็นยะเยือกจนน่าขนลุก ผนังห้องเรียงรายไปด้วยชั้นวางข้อมูลคริสตัลนับพัน ที่เปล่งแสงอ่อนๆ ราวกับดวงดาวในยามค่ำคืน ตรงกลางห้องมีแท่นทรงกลมขนาดใหญ่ ที่เปล่งแสงสีม่วงอ่อนๆ ออกมาอย่างต่อเนื่อง

"นั่นคือ 'ตัวส่งสัญญาณมิติ'" อควาชี้ไปที่แท่นทรงกลมนั้น "และข้อมูลทั้งหมดที่อยู่รอบๆ มันคือประวัติศาสตร์ที่ถูกปกปิดของมนุษยชาติ"

กวินเดินเข้าไปใกล้แท่นทรงกลมนั้น มันเป็นอุปกรณ์ที่ดูซับซ้อนและล้ำยุคเกินกว่าที่เขาจะเข้าใจได้อย่างถ่องแท้ แต่ก็รู้สึกถึงพลังงานมหาศาลที่แผ่ออกมาจากมัน

ลดาเริ่มใช้เครื่องสแกนตรวจสอบชั้นข้อมูลคริสตัล "ข้อมูลเหล่านี้... มันเป็นบันทึกทางพันธุกรรมของสิ่งมีชีวิตต่างๆ ในกาแล็กซี... รวมถึงสิ่งมีชีวิตที่ถูกดัดแปลงพันธุกรรมโดยมนุษย์" เธอกล่าว น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

"มนุษย์ในอดีตได้ทดลองสร้างสิ่งมีชีวิตสายพันธุ์ใหม่ๆ" อควาอธิบาย "เพื่อใช้ในการสำรวจอวกาศ... และเพื่อการต่อสู้"

ทันใดนั้น เสียงเตือนภัยก็ดังขึ้นในห้องควบคุมหลักของสถานี อควาฉายภาพโฮโลแกรมของสถานีขึ้นมาอีกครั้ง จุดสีแดงขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นบนแผนที่ มันคือ 'ผู้กลืนกินดวงดาว' ที่มาถึงขอบนอกของระบบสุริยะแล้ว และกำลังพุ่งตรงมายังสถานีเฮอร์มีส

"พวกมันมาถึงแล้ว!" ลดาตะโกนด้วยความตกใจ "เร็วกว่าที่เราคาดไว้!"

"เราต้องรีบ!" กวินสั่ง "พยัคฆ์ ลดา รีบถอดตัวส่งสัญญาณมิตินี่ออกมา หมออลิซเตรียมพร้อมรับมือกับสถานการณ์ฉุกเฉิน อควา เตรียมการป้องกันสถานีให้เต็มที่ที่สุด!"

พยัคฆ์และลดาเริ่มทำงานทันที พวกเขาใช้เครื่องมือพิเศษถอดตัวส่งสัญญาณมิติออกจากแท่นทรงกลม มันเป็นชิ้นส่วนที่ใหญ่และหนักกว่าที่คิด พวกเขาต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการเคลื่อนย้ายมัน

ขณะที่พวกเขากำลังทำงาน เสียงสัญญาณเตือนภัยก็ดังถี่ขึ้นเรื่อยๆ สถานีเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เสียงระเบิดดังขึ้นจากภายนอก บ่งบอกว่า 'ผู้กลืนกินดวงดาว' เริ่มโจมตีสถานีแล้ว

"ระบบป้องกันภายนอกกำลังถูกทำลาย!" อควาเตือน "พลังงานลดลงอย่างรวดเร็ว!"

กวินรู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือนที่รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เขาหันไปมองหน้าต่างบานยักษ์ของส่วนเก็บข้อมูลวิวัฒนาการ ภาพเบื้องนอกหน้าต่างนั้นน่าสะพรึงกลัว 'ผู้กลืนกินดวงดาว' จำนวนนับไม่ถ้วนกำลังพุ่งเข้าโอบล้อมสถานีเฮอร์มีส ร่างกายของพวกมันเปล่งแสงสีแดงฉาน ดูดกลืนพลังงานจากสถานีอย่างตะกละตะกลาม

"เราจะไปไหนกันต่อ กวิน?" พยัคฆ์ถาม น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความเร่งรีบ "สถานีกำลังจะพัง!"

"เราต้องกลับไปที่ห้องควบคุมหลัก" กวินสั่ง "อควา เราจะประกอบเครื่องกำเนิดพลังงานควอนตัมที่นั่น! และเราจะใช้มันเพื่อปกป้องสถานี!"

เสียงระเบิดดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ใกล้เข้ามามากขึ้น แสงไฟในห้องดับลงแล้วกลับมาสว่างขึ้นสลับกันไปอย่างบ้าคลั่ง เศษซากของสถานีเริ่มร่วงหล่นลงมาจากเพดาน

การเดินทางกลับไปยังห้องควบคุมหลักดูเหมือนจะเป็นภารกิจที่เป็นไปไม่ได้ แต่พวกเขาก็ไม่มีทางเลือกอื่น พวกเขาจะต้องต่อสู้เพื่อความอยู่รอดของตัวเอง และเพื่ออนาคตของมนุษยชาติ

กวินมองไปยังตัวส่งสัญญาณมิติที่พยัคฆ์และลดากำลังแบกหามอยู่ มันคือความหวังสุดท้ายของพวกเขา มันคือสิ่งที่จะตัดสินชะตากรรมของพวกเขา และของเผ่าพันธุ์มนุษย์

ในขณะที่สถานีกำลังถูกโจมตีอย่างหนัก กวินก็รู้สึกได้ถึงแรงผลักดันที่ไม่เคยมีมาก่อน เขามองไปยังดวงตาของเพื่อนร่วมทีม ทุกคนต่างมองเขาด้วยความหวังและความมุ่งมั่น

"เราจะทำได้" กวินกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เด็ดขาด "เราจะทำให้โครงการโล่แห่งรุ่งอรุณสำเร็จ"

นี่คือจุดเริ่มต้นของสงครามครั้งสุดท้าย สงครามที่พวกเขาถูกเลือกให้เป็นผู้รับผิดชอบ และสงครามที่จะตัดสินว่ามนุษยชาติจะยังคงมีอยู่ต่อไปหรือไม่